utred?
Legacy Member
Noukiemonster zei:Ugh, inktvis vind ik ook echt degoutant, dat proef ik niet eens meer. Vroeger eens gegeten en was precies een rekker in mijn mond.
Ligt niet aan de inktvis, maar aan de kok.
Volg de onderstaande video om te zien hoe je onze site als web-app op je startscherm installeert.
Opmerking: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
Noukiemonster zei:Ugh, inktvis vind ik ook echt degoutant, dat proef ik niet eens meer. Vroeger eens gegeten en was precies een rekker in mijn mond.
Noukiemonster zei:Ik ben ook een moeilijke eter btw, vooral textuur gebonden. Champignons krijg ik bvb niet binnen, ook al probeer ik regelmatig. Idem met aubergines en courgettes. Als het heel fijn gesneden is of gemixt lukt het meestal wel want de smaak vind ik wel ok.
glashelder zei:Ik lust ook heel veel niet. Zit nogal psychologisch gedoe achter. Maar ik vind het absoluut niet leuk, ik schaam mij er vaak dood voor (op restaurant met collega's bvb) en vind het ook lastig dat het zo vaak gezien word als verwend kleutergedrag :/
...
Preske zei:Herkenbaar. Nochthans at ik vroeger wel groenten, maar heb ik blijkbaar ergens een degout opgelopen van groenten.
Sinds m'n laatste grote operatie ben ik dan ook nog eens super-gevoelig aan geuren en kan ik bepaalde dingen niet meer eten omdat ik het fysiek niet binnenkrijg. Kotelet bv. Vroeger zonder problemen maar nu kan ik het niet meer eten. iets met de structuur v d vlees.
En dan nog het feit dat ik v an het minste de schijterij krijg, noopt mij er toe om altijd het zelfde te eten op restaurant, want ik wil niets triggeren.
Het lijkt alsof voor elk ding dat ik leer eten, moet ik er een opgeven. Redelijk frustrerend. Of erger. Iets graag eten maar het niet mogen. Ik eet super graag sushi, maar ik heb altijd serieuze last van mijn maag derna...
loqui zei:Idd, een goed klaargemaakte inktvis is geen rubber. Net zoals scampi's en coquilles.
Preske zei:Herkenbaar. Nochthans at ik vroeger wel groenten, maar heb ik blijkbaar ergens een degout opgelopen van groenten.
Sinds m'n laatste grote operatie ben ik dan ook nog eens super-gevoelig aan geuren en kan ik bepaalde dingen niet meer eten omdat ik het fysiek niet binnenkrijg. Kotelet bv. Vroeger zonder problemen maar nu kan ik het niet meer eten. iets met de structuur v d vlees.
En dan nog het feit dat ik v an het minste de schijterij krijg, noopt mij er toe om altijd het zelfde te eten op restaurant, want ik wil niets triggeren.
Het lijkt alsof voor elk ding dat ik leer eten, moet ik er een opgeven. Redelijk frustrerend. Of erger. Iets graag eten maar het niet mogen. Ik eet super graag sushi, maar ik heb altijd serieuze last van mijn maag derna...
Noukiemonster zei:Dat is waar, maar het beeld van een (levende) inktvis speelt daar ook heel hard in mee bij mij. Ik vind dat echt degoutante, vieze beesten. Ze zien er enorm glibberig uit en ik wil zo iets echt eten. Er zijn veel dingen die ik niet lust die dan worden klaar gemaakt door op tv bvb waarbij ik denk "dat ziet er goed uit, jammer dat ik dat waarschijnlijk toch niet lust", maar dat heb ik bij inktvis dus echt wel niet.
Ook herkenbaar. Vlees met grote stukken vet, zoals kotelet, vind ik verschrikkelijk. Ik moet nog maar een klein stukje vet in mijn mond krijgen of ik begin te kokhalzen. Ik ben zo op restaurant eens effectief naar de toiletten moeten lopen omdat er zo'n gigantisch stuk in mijn mond zat. Die structuur is verschrikkelijk. Ik ben ook enorm gevoelig aan geuren, smaken, tastzin en dat speelt daar een enorm grote rol in.
Mijn ouders hebben mij zo eens 1 keer aan tafel doen blijven zitten toen ik klein was om mijn bord leeg te eten, daarna nooit meer. Ik moest en zou de aardappel-prei puree die op mijn bord lag opeten en ik heb na een half uur koppig blijven zitten dan toch maar een paar scheppen genomen. Paar seconden later heb ik alles gewoon terug moeten overgeven.
Sindsdien was mijn moeder vrij gemakkelijk en maakte zij voor mij en mijn broer regelmatig iets anders. Wat dan ook weer niet ideaal was, maar uiteindelijk lusten wij nu allebei op latere leeftijd heel veel in vergelijking met vroeger.
Oeh, dat vind ik dan weer superlekker. 't Is soms raar, ik ben zo'n lastige eter, maar dingen die sommige andere mensen niet lusten zoals mossels of escargots vind ik weer lekkerashuray zei:En dan zijn er mosselen wat ik vroeger wel at.
Maar ik heb als kind ook een paar jaar geen spinazie gegeten omdat ik eens alles had uitgekotst (nadien gelukkig weer beginnen eten). Ooit een keer hele erge migraine gehad op een avond waarop ik gewoon zo'n stomme Aldi-pizza had gegeten, en dat ding ook weer uitgekotst, toen kon ik dat ook niet meer rieken 
glashelder zei:Oeh, dat vind ik dan weer superlekker. 't Is soms raar, ik ben zo'n lastige eter, maar dingen die sommige andere mensen niet lusten zoals mossels of escargots vind ik weer lekkerMaar ik heb als kind ook een paar jaar geen spinazie gegeten omdat ik eens alles had uitgekotst (nadien gelukkig weer beginnen eten). Ooit een keer hele erge migraine gehad op een avond waarop ik gewoon zo'n stomme Aldi-pizza had gegeten, en dat ding ook weer uitgekotst, toen kon ik dat ook niet meer rieken
't Lastige bij mij is dat het vooral losse ingrediënten zijn die ze op restaurant overal ingooien :/ Dan bestel ik iets dat ik sowieso wel lust, zoals pasta of gewoon een steak of weet ik veel wat, en dan gooien ze daar weer allemaal rommel bij dat ik niet moet hebben, er van tussen uit moet vissen of met zo'n dichtgeknepen keel probeer binnen te krijgen, bleeh. En soms slaat het ook gewoon nergens op hoor. Ik lust hesp, ook in een croque monsieur of in de macaroni. Maar geef mij een pizza met hesp of een ander gerecht waarin hesp verwerkt is en waarin het wat rokerig smaakt en ik krijg het echt niet binnen.
Of zo meloenscheppen, brrrrrrrrrrrr.Haha, ik heb net hetzelfde. Ik vind kaas vies en zweterig en plakkerig :') Maar tussen de croque is het ça va, als blokjes soms ook (nog niet helemaal maar dat lukt alsmaar beter) en als smeerkaas. Maar van die vieze plakkerige schellen, gatverdamme, haha.ashuray zei:Kaas eet ik dan liever wel in blokjes en als het een schel is dan enkel tussen een croque. Ik eet nooit gewoon een boterham met kaas
glashelder zei:Haha, ik heb net hetzelfde. Ik vind kaas vies en zweterig en plakkerig :') Maar tussen de croque is het ça va, als blokjes soms ook (nog niet helemaal maar dat lukt alsmaar beter) en als smeerkaas. Maar van die vieze plakkerige schellen, gatverdamme, haha.
Noscoped420 zei:niks zo goed als gesmolten kaas tussen een croque of burger, of bovenop macaroni zo een goede korst gesmolten kaas, of bloemkool in de oven met kaassaus en wat geraspte kaas on top.

ashuray zei:Ik eet ook veel van vlees niet bv konijn of hert ofzo omdat ik die beestjes zo mooi vind. Ik was is bij mijn opa toen ik klein was en die liet mij een hoop dode geplukte(kan even niet op de Nederlandse benaming van skinned komen) konijnen zien en heb daar nog trauma's van. Iets waar je aan ziet hoe het er uit zag als het leefde moet ik ook niet hebben buiten garnalen. Of dingen met veel vet of een bot in

coldplayke zei:Ik lust eigenlijk bijna alles, maar ik heb dan weer een probleem wanneer men voeding in artificiële vormpjes begint te duwen. En dan ook weer niet met alles, maar mensen die met zo'n 'serveerring' hun bord dresseren, of bv. puree met een ijsschep op het bord plaatsen... ik vind dat er dan niet meer lekker uit zienOf zo meloenscheppen, brrrrrrrrrrrr.
ashuray zei:Ik lust geen vis ben ik dan ook een verwende kleuter?
Geleidelijk aan verdween dat trauma in zijn hoofd en nu eet die echt veel groenten. Ik ben daar fier op als mensen zo denken en zulke dingen doen 
Mja, het zou ook wel beter kunnen hoor. Mijn psycholoog zegt dat ik telkens als ik het idee heb van NOPE, dat ik het dan vooral wél moet doensneax zei:Ik lees graag dingen zoals van glashelder, in een omgeving waar het kan probeert ze wel eens iets, en ze is blij dat er elke keer weer een optie bij komt.
En altijd iets nieuws proberen, en gewoon paar keer proberen (smaakgewenning). Maar 9 van de 10 keer pak ik toch datgene wat ik ken/lust want ik heb geen goesting om moeilijk te doen, ik ben moe, heb een drukke dag gehad, heb nu even geen goesting in dat gezever, ben wat emo,... (er is altijd wel een reden hoor
). Maar als er iets bijkomt van opties ben ik altijd wel heel blij, ja. Weer een beetje normaler 
). Maar dan op restaurant neem ik ook vaak hetgeen ik ken, omdat ik graag eet en dan ben ik tenminste zeker dat ik iets ga eten dat ik lust
.glashelder zei:Mijn psycholoog zegt dat ik telkens als ik het idee heb van NOPE, dat ik het dan vooral wél moet doenEn altijd iets nieuws proberen, en gewoon paar keer proberen (smaakgewenning).

sneax zei:Ja.
Dat is typisch alles op één hoop gooien, ooit eens geproeft en "dat nooit meer" etc... Zelfde met die kerel met zijn inktvis. Ja, dat kan als een rekker zijn, dat is dan slecht klaargemaakt. Als ge dat maar genoeg in uw kop steekt begint dat vastgeroest te geraken in uw hersens en dan wordt het moeilijker om eens iets te proberen.
Uiteraard zijn er ook mensen die gewoon allergetisch zijn of een ziekte hebben, maagproblemen etc... das iets anders. Ik spreek hierboven puur enkel over smaak. Ik lees graag dingen zoals van glashelder, in een omgeving waar het kan probeert ze wel eens iets, en ze is blij dat er elke keer weer een optie bij komt. Ik ken een kameraad die vroeger echt geen groenten lustte, hij was daar als kind ziek van en had daar dus een degout van.
Met het ouder worden heeft hij meer en meer geprobeerd om toch groenten te eten. Hij besefte als iedereen dat mag en lekker vind, dan moet het wel lekker zijnGeleidelijk aan verdween dat trauma in zijn hoofd en nu eet die echt veel groenten. Ik ben daar fier op als mensen zo denken en zulke dingen doen
![]()