Archief - redelijkheid van leerkrachten?

Sommige mensen geven hier oordelen over de zelfmoord alsof ze de persoon zelf kennen, Stancke, negeer die maar.

Het is begrijpelijk dat er voor andere klassen, zeker niet 3 jaar hoger geen aandacht word geschonken over de zelfmoord van het meisje ( alleen Zedenleer zou nog gaan ) omdat ze dan ook niet direct verwachten dat iemand die 3 jaar ouder is die persoonlijk gaat kennen eh. Als je ze dan wel kent kan dit zeer oneerlijk aanvoelen, maar het is wel redelijk logisch. Ik zeg niet dat je geen les wou, daar ken ik je echt veel te goed voor, dat gaat het laatste zijn waar je aan denkt. ( aan degene die dit wel beweren, fuck off )
Ik kan alleen maar zeggen, veel sterkte, zeker na zo een korte tijd hetzelfde door te gaan.

sneax zei:

ivm zelfmoord zelf vraag ik mij af wat daar zo moeilijk aan te begrijpen is, en waarom dat zo 'laf' is?

Klik om te vergroten...

Er zijn andere oplossingen dan zelfmoord. En zeg niet 'die zijn er niet', ze zijn er wel, ze zijn er altijd, alleen wordt er niet hard genoeg gezocht in sommige gevallen.

Er zijn andere oplossingen dan zelfmoord. En zeg niet 'die zijn er niet', ze zijn er wel, ze zijn er altijd, alleen wordt er niet hard genoeg gezocht in sommige gevallen.

Klik om te vergroten...

Of de personen zitten zo vast dat ze geen uitweg meer vinden.

Dillyracer zei:

Of de personen zitten zo vast dat ze geen uitweg meer vinden.

Klik om te vergroten...

Dan geven ze trouwens heel duidelijke signalen en moet er ingegrepen worden. Die leraar waarvan ik sprak zei geen woord meer in leraarskamer en dat heeft zelfs weken aangesleept é. In plaats van dat ze eens preventief optreden en hem een duwtje in de rug gaven. Niets hebben ze der gedaan

ManhunteR zei:

maar waar haalt gij da toch da het bij 'zo'n grote meerderheid' al eens int hoofd heeft gezeten? ge moet uzelf ni projecteren op de mensen die een ander mening hebben dan gij zenne.

Klik om te vergroten...

Dat is gewoon algemeen geweten. Ik heb het dan niet specifiek
over er echt mee bezig zijn en van die dingen. Maar er gewoon
toch eens aan denken om het te doen. Het is niet omdat
jij dat nooit gedacht hebt, dat de rest dat automatisch ook niet
heeft gedaan. Nu gebruik ik net dezelfde redenering als u.
Ook al bij stil gestaan bij het feit dat sommige jongeren niet
dezelfde "perfecte jeugd" als u beleven ...

Frontpage zei:

de ballen? just niks de ballen.

Ik heb er ook al over nagedacht maar dat was omdat ik heel men lager gepest werd en deel in het middelbaar(nu over gelukkig)
Maar ik heb doorgezet, en nu is het inorde. Zelfmoord heeft niks met "de ballen" te maken

mensen op 13 die zelfmoord plegen is niet omdat ze vol met problemen zitten(ze denken van wel)
ge wordt mss 80, en ge zijt nu 13. en dan gaat ge het nu al opgeven?

Klik om te vergroten...

*zucht*
Niet iedereen heeft zo'n sterk karakter als u bla bla bla
happy ?
Want dat wou je enkel maar horen volgens mij

Math'ke zei:

Dan geven ze trouwens heel duidelijke signalen en moet er ingegrepen worden. Die leraar waarvan ik sprak zei geen woord meer in leraarskamer en dat heeft zelfs weken aangesleept é. In plaats van dat ze eens preventief optreden en hem een duwtje in de rug gaven. Niets hebben ze der gedaan

Klik om te vergroten...

sja in men eerste school behaalde ik geen goeie resultaten, leraren vonden me daarom geen gemotiveerde student en reageerden alles op me af (ik kreeg non stop straf voor het minste, er werd steeds op me geschreeuwd, ik werd afgebroken omdat ik een nietsnut was die toch niks ging betekenen int leven) nuja ik was toen 13, ik kon niet relativeren ik was bang en ik huilde vaak op de speelplaats, daarom werd ik altijd uitgelachen door mede leerlingen thuis durfde ik nix te zeggen aangezien de leraren zeiden dat het mijn fout was. Op bepaalde lessen durfde ik niet eens meer de klas binnen te gaan aangezien ik toch wist hoe laat het was.
Na dat jaar was ik een emotionele wrak geworden, ik werd naar schoolpsychiaters gestuurd niemand die een wegwijs kon met me.
Ik had het geluk da ik buiten school 2 vrienden had die me er terug op weg hielpen. Zonder hun weet ik ook nie hoe ik er nu aan toe was...

Nu gaan sommige zeggen das zever en zwak van u en blabla kan zijn ma mensen reageren anders op bepaalde zaken en niemand kan oordelen of hetgene wat hij of zij meemaakt erg was of niet.

Maar ik verzeker u elke dag schrik om naar school te gaan, schrik om in een les te stappen letterlijk met trillende benen wachten, in uw broek doen van de schrik als er een lerares u weer begint te vitten terwijl je door de hele school word uitgelachen en je nergens steun kan vinden? dag in dag uit voor een lange schooljaar (en da was een fameus lange schooljaar)

als mensen zeggen dat ze lijden onder school,stress of druk je kan het zwak vinden maar als het echt extreem is kan ik het begrijpen.

Djack zei:

Dat is gewoon algemeen geweten. Ik heb het dan niet specifiek
over er echt mee bezig zijn en van die dingen. Maar er gewoon
toch eens aan denken om het te doen. Het is niet omdat
jij dat nooit gedacht hebt, dat de rest dat automatisch ook niet
heeft gedaan. Nu gebruik ik net dezelfde redenering als u.
Ook al bij stil gestaan bij het feit dat sommige jongeren niet
dezelfde "perfecte jeugd" als u beleven ...




*zucht*
Niet iedereen heeft zo'n sterk karakter als u bla bla bla
happy ?
Want dat wou je enkel maar horen volgens mij

Klik om te vergroten...

niet waar, de pesterijen in de lagere school doen nog steeds pijn en hebben ook invloed op mijn leven gehad.

Er is gewoon altijd een weg, die jongerentelefoons zijn er niet voor niks

Frontpage zei:

Er is gewoon altijd een weg, die jongerentelefoons zijn er niet voor niks

Klik om te vergroten...

De ideale weg ligt voor mij in het opgeven van je situatie te 'bevechten'.
Zelfmoord is daar een variant van vind ik.

Ik denk dat bij veel mensen de fout ligt in de veronderstelling dat het leven bedoeld is om gelukkig te zijn. Of misschien is het dat wel.

Achja, allemaal woorden en zinnen en theoriëen, uiteindelijk heb je toch niet echt een keuze.
All ways are the queens ways...

Frontpage zei:

niet waar, de pesterijen in de lagere school doen nog steeds pijn en hebben ook invloed op mijn leven gehad.

Er is gewoon altijd een weg, die jongerentelefoons zijn er niet voor niks

Klik om te vergroten...

gelijk ik al zei
mensen die zelfmoord plegen zien die weg niet, ze zien geen andere wegen, ze zien enkel de toestand waarin zij leven en ze willen zo niet verder (dus hun enigste uitweg blijkt dan dood te zijn ookal willen ze dat neit echt) en ge moogt nog zoveel tegen hen zeggen als ge wilt (à la het leven is toch zo school) zo komen ze der niet

Tha_nOn zei:

(à la het leven is toch zo school)

Klik om te vergroten...

Echt wat je wil horen als je enorm down of depressief bent .

Het is haast de ander die jouw problemen ontkent omdat ie zich niet kan identificeren of plaatsen in je situatie.

dannog vind ik dat er eerst goed over gepraat moet worden

kvind het nogal egoistisch om niks te zeggen en dan u famillie dermee laten zitten

Frontpage zei:

dannog vind ik dat er eerst goed over gepraat moet worden

kvind het nogal egoistisch om niks te zeggen en dan u famillie dermee laten zitten

Klik om te vergroten...

mama, salu kga me effe onder de trein smijten

als iemand zelfmoord wilt plegen, gaat die daar normaal nie in 1 dagje daarover beslissen denk ik

cameltosis zei:

mama, salu kga me effe onder de trein smijten

Klik om te vergroten...

"Mama, waar ligt de wodka en de slaappillen ?"

velen vergeten hier precies dat depressie een erfelijke aandoening is, ge kunt daar aanleg voor hebben of nie.

ik kan me best voorstellen als je veel te weinig dopamine/serotonine en dergelijke hebt en al jaren ongelukkig bent, het nut van het leven absoluut niet inziet, als elke dag gewoon 24u zijn die je moet zien door te komen, zonder te lachen, zonder gelukkig te zijn of het gevoel te hebben dat ge uzelf nuttig kunt maken... da snap ik best dat je zelfmoord pleegt.

en imo is daar niks mis mee, die mensen kunnen er ook niet aan doen dat hun hersenen te weinig chemische stoffen afgeeft (en wees gerust, da's nie gewoon opgelost met prozac :ironic: ).

dat het laf is omdat je er je familie mee opzadelt is al helemaal een te gek argument, je leeft toch voor jezelf en toch niet voor je familie .

ik ben er zeker van dat de meeste zelfmoordenaars daar zeer lang hebben over nagedacht, jaren zelfs. alleen in de puberteit wil ik wel geloven dat er hier en daar eentje bij zit die t impulsief doet..

Frontpage zei:

dannog vind ik dat er eerst goed over gepraat moet worden

kvind het nogal egoistisch om niks te zeggen en dan u famillie dermee laten zitten

Klik om te vergroten...

met uw familie daarover praten is dikwijls nogal moeilijk, want ge weet dat ge hen pijn doet door dat te zeggen en ge weet dat ze het niet zullen (willen) begrijpen
wie weet houden ze u dan tegen tegen uw zin, beginnen ze paranoide naar u toe te doen en te zorgen dat ge zeker niet aan dingen kunt waarmee ge uw leven kunt be-eindigen (niet vergeten de verplichte afspraken met een psychiater)
nu die dingen zijn op zich niet slecht en professionele hulp zoeken is goed maar de persoon zelf moet het ook willen en familie zal snel denken shit da gaat hier niet en die dwingen daar naartoe te gaan wat dus uitmond in gevoelens van die persoon à la mijn familie laat mij dat doen da laat mij nog slechter voelen jada jada jada

en denk maar niet dat mensen die zelfmoord plegen daa rniet aan denken, ze weten ook wat ze de ander aandoen en ze willen dat die ander ook niet aandoen, maar ze willen wel niet meer leven op die manier,dus wat moeten ze dan doen, niemand kan blijven leven tegen zijn zin voor anderen (en als er dan is een ruzie is met die ander dan stelt uw reden voor te blijven leven nog veel minder voor)

kgeef non gelijk ma ergens kan je het ook bekijken dat je afscheid wilt nemen van je familie/vrienden
dan is de pijn al minder pijnlijk aangezien je het al ziet aankomen, en de reden weet waarom.
Ahoewel ik niet kan inzien dat dat realistisch is aangezien niemand zen eigen zoon/dochter/vriend/lief zomaar wilt opgeven zonder ervoor te strijden en dan geef ik non weer gelijk

lttuvix zei:

kgeef non gelijk ma ergens kan je het ook bekijken dat je afscheid wilt nemen van je familie/vrienden
dan is de pijn al minder pijnlijk aangezien je het al ziet aankomen, en de reden weet waarom.
Ahoewel ik niet kan inzien dat dat realistisch is aangezien niemand zen eigen zoon/dochter/vriend/lief zomaar wilt opgeven zonder ervoor te strijden en dan geef ik non weer gelijk

Klik om te vergroten...

uiteindelijk als ge lang praat met elkaar vermoed ik dat ge wel een soort van afscheid kunt nemen (niet dat ge het goedkeurt maar dat ge er vrede mee hebt) maar dat duurt dan weer maanden
en familie worden imo als een van de laatsten ingelicht wanneer de ander bijna op het punt staat het te doen

iemand die nimeer wil leven (wa ni echt onbegrijpelijk is)
ga gunder bepalen dat hij laf is als hij dan zelfmoord pleegt?
da heeft daar nix mee te zien

Djack zei:

Dat is gewoon algemeen geweten. Ik heb het dan niet specifiek
over er echt mee bezig zijn en van die dingen. Maar er gewoon
toch eens aan denken om het te doen. Het is niet omdat
jij dat nooit gedacht hebt, dat de rest dat automatisch ook niet
heeft gedaan. Nu gebruik ik net dezelfde redenering als u.
Ook al bij stil gestaan bij het feit dat sommige jongeren niet
dezelfde "perfecte jeugd" als u beleven ...

*zucht*
Niet iedereen heeft zo'n sterk karakter als u bla bla bla
happy ?
Want dat wou je enkel maar horen volgens mij

Klik om te vergroten...

kindje, mijn jeugd was verre van perfect, steekt vol me ziekenhuizen, operaties en vree hard gepest worden omwille van iets da int midden van uw gezicht staat, en kinderen kunne wreed zijn op da gebied zenne, hang gewoon ni de paljas uit, tis ni omda kik commentaar geef dak een perfecte jeugd heb gehad, ma als gij da zo wilt zien doede maar

en inderdaad 'sommige' jongeren hebben het zwaar, da ontken k zeker ni, maar zeker ni die 75% die ge daar zo schoon bijsleurt, tzou nogal een tranendalleke zijn, en problemen zijn problemen, deal with it, van die dingen wordt ge volwassen, en ni door te zegge:'ik stap eruit want tis wa te moeilijk'

tzijn grotendeels alleen de kinders die een perfect leventje VERWACHTEN en het toch ni volledig voor elkaar krijgen, die in hun polskes beginnen krassen, een beetje karakter kan geen kwaad hoor

Bij ons hebben ze nochtans een gedicht voorgelezen en hebben de meeste leerkrachten er toch zeker 10-20 min iets over gezegt.