Hellrabbit zei:
jamaar, ge zegt dat het wel oneindig moet zijn omwille van de vraag "wat ligt er dan verder?"
als ik nu antwoord met "niets" en ge kunt u da nie inbeelden, dan zit ge met dezelfde redenering als mensen die niet kunnen vatten wat oneindig juist betekent
Latrn we't anders stellen, gezien ge in pure vacuum geen wrijving hebt kunt ge dus in deep space een steen smijten en die zal dan, als er niets is wat de baan doet afwijken (zwaartekracht etc...), blijven doorgaan. Ga dan met dat in't achterhoofd hypothetisch op de rand van't heelal een steen naar de omliggende leegte smijten. Het feit dat die blijft doorgaan wilt zeggen dat die ruimte duidelijk geen einde kent.
Als ge dan de leegte niet meetelt als het heelal, kunt ge dan alweer zeggen dat het heelal gegroeid is, de steen blijft extra "heelal" bijclaimen, omdat ge't dan niet meer een echte leegte kunt noemen, de steen is er.
Ofschoon, als we leegte niet met het heelal meetellen, kunnen we concluderen dat de ruimte tussen welkwegen in niet tot het heelal toebehoort. Of als er eventueel een stuk tussen aarde en maan is waar geen materie is, mogen we dat ook wegcijferen.
@ Spliffsnatcher: waarom niet? Het oeratoom (als de theorie klopt) bestond voor de big bang. Volgens een bepaalde big bang theorie trekt alle materie zich op den langen duur samen om terug een oeratoom te vormen om weeral een big bang te maken. Een oneindige cyclus dan, en wilt zeggen dat voor "onze bang" er nog één is geweest. Dus was er effectief een periode (of tijd) voor de big bang.
Anders kan ik zeggen dat mijn geboorte het begin der tijden was. Natuurlijk niet waar, want er was een hele geschiedenis voor mij geweest, één daarvoor, nog één daarvoor, ... oneindig dus.