Zijn we doorgeslagen in onze angst voor risico’s?

Imo is wat daar gebeurd is wel een voorbeeld waarom er zoveel zaken niet meer mogen. Het is een voorbeeld van een ongeval waar de betrokkenen weigeren de individuele verantwoordelijkheid te zien en op te nemen en pogen elke verantwoordelijkheid op de overheid te steken. Men moet dringend eens beseffen in de wereld dat vrijheden ook met verantwoordelijkheden komen. En verantwoordelijkheden moet je opnemen.
Hoezo?
De ouders hebben nog geen uitspraak gedaan. Enkel 1 ver familielid zoekt aandacht met foutieve uitspraken.

Hoe weigeren de betrokkenen individuele verantwoordelijkheid te zien en op te nemen? Die nicht is in mijn ogen geen betrokkene of uiteindelijk maar een vage betrokkene. En maar 1, waar jij het over betrokkeneN hebt.
 
Hoezo?
De ouders hebben nog geen uitspraak gedaan. Enkel 1 ver familielid zoekt aandacht met foutieve uitspraken.

Hoe weigeren de betrokkenen individuele verantwoordelijkheid te zien en op te nemen? Die nicht is in mijn ogen geen betrokkene of uiteindelijk maar een vage betrokkene. En maar 1, waar jij het over betrokkeneN hebt.
Ik spreek dan ook in het algemeen. Imo zie je toch altijd in zo'n zaken dat iemand op staat om de schuld bij de overheid leggen. Dat het in dit geval een nicht is doet van mij niets af aan het probleem dat mensen veel te snel naar de overheid kijken. Die nicht kon als ze fair was gerust de verantwoordelijkheid bij de ouders en de familie leggen. En of ze nu mediageil is of niet, ze heeft toch maar weer een podium in de media gekregen om te wijzen naar de overheid.
 
Misschien eens tijd voor geen redders meer te plaatsen zodat mensen gedwongen worden om hun gezond verstand te gebruiken. Wil je zwemmen? Prima, op eigen risico. Redders zijn geen babysitters die op alles en iedereen gaan kunnen letten.
 
Hoezo?
De ouders hebben nog geen uitspraak gedaan. Enkel 1 ver familielid zoekt aandacht met foutieve uitspraken.

Hoe weigeren de betrokkenen individuele verantwoordelijkheid te zien en op te nemen? Die nicht is in mijn ogen geen betrokkene of uiteindelijk maar een vage betrokkene. En maar 1, waar jij het over betrokkeneN hebt.
Maakt allemaal niet uit hé, die nicht is dan wel geen 'betrokkene' en er wordt geen gevolg gegeven aan haar gezever, maar ondertussen is ze wel in de media gekomen om kritiek te geven op de werking van dat zwembad. Ook al volgt er geen gerechterlijk onderzoek of boetes of whatever, het simpele feit dat hier een kleine media hetze over is gemaakt door een aandachtshoer + riooljournalistiek + alle lezers die zulke artikels gretig lezen, zorgt er wel voor dat het bestuur van dat zwembad weeral ietsje voorzichtiger zal zijn in de toekomst want zij zullen niet blij zijn met heel dit gedoe. Gevolg is meer regels, meer redders, meer camera systemen, meer blablabla ... en niet zozeer voor de veiligheid maar wel om te vermijden dat men aansprakelijk gesteld zou kunnen worden voor enig ongeval.

Het is door zulke dingen dat de hele maatschappij steeds meer opschuift richting regelneverij, en men steeds sneller zal weigeren om het minste risico te accepteren - zelfs al is dat risico beperkt tot wat gezever in de marge van de media zonder enig juridisch gevolg.
Het zijn niet enkel de sterfgevallen die voor strengere regels zorgen, het zijn ook de kleine non-incidenten als dit waar een buitensporig groot gevolg aan gegeven wordt.
 
Ook al volgt er geen gerechterlijk onderzoek of boetes of whatever, het simpele feit dat hier een kleine media hetze over is gemaakt door een aandachtshoer + riooljournalistiek + alle lezers die zulke artikels gretig lezen, zorgt er wel voor dat het bestuur van dat zwembad weeral ietsje voorzichtiger zal zijn in de toekomst want zij zullen niet blij zijn met heel dit gedoe.
Het zwembad is een week gesloten door het incident; niet door de media aandacht. Wat verder gaat dan een rioolgazet; logisch ook bij zo een incident. Los van de nicht die klaagt tegen VTM/HLN.

Verder denk ik niet dat het bestuur van het zwembad er zich veel van gaat aantrekken sinds ze aan't aftellen zijn naar de sluiting binnen anderhalve maand en blij gaan zijn van het buitenzwembad en alle bijhorende incidenten af te zijn.
Ze kaderen de sluiting wel als financiëel, wat zeker ook een aspect gaat zijn, maar de overlast is de laatste jaren in exponentiële lijn aan het stijgen. Zie ook de commentaar nog geen 2 weken geleden bij een grote vechtpartij + diezelfde week nog een vechtpartij een straat verder. En dat was na meerdere incidenten eind mei/begin juni. Waarna het ook op de Wetterse gemeenteraad gekomen is en tussen de lijnen kwam het er op neer dat ze vonden dat het "nog deze zomer anders kan maar er geen middelen zijn".
 

Betalend artikel, maar belangrijkste fragment:
We hebben afspraken gemaakt waarvan we denken dat ze een voldoende veilig kader kunnen bieden voor Anaïs om opnieuw deel te nemen aan de speelpleinwerking. Om een voorbeeld te geven: tijdens de lunch moet er exact ingegeven worden wat ze heeft gegeten. Die verantwoordelijkheid mag niet op de schouders van de monitoren vallen. Dat moet een externe persoon doen zoals iemand van de familie van Anaïs of een verpleegkundige.”
Dat is maar één van de blijkbaar meerdere afspraken. Als dat voordien inderdaad niet afgesproken was en verwacht werd van de animatoren, vind ik de initiële weigering nog meer terecht.
Dit lijkt mij dan ook een goede oplossing, en had uiteindelijk van in het begin al op tafel moeten liggen en zelfs voorgesteld moeten worden door de ouders... Of tenminste beter gekaderd moeten worden, je kan ook niet van iedereen verwachten te weten wat het allemaal inhoudt als je gewoon vraagt of "diabetes een probleem is" zoals voordien in de media kwam.
 
...

Imo is wat daar gebeurd is wel een voorbeeld waarom er zoveel zaken niet meer mogen. Het is een voorbeeld van een ongeval waar de betrokkenen weigeren de individuele verantwoordelijkheid te zien en op te nemen en pogen elke verantwoordelijkheid op de overheid te steken. Men moet dringend eens beseffen in de wereld dat vrijheden ook met verantwoordelijkheden komen. En verantwoordelijkheden moet je opnemen.

Denk dat dit inderdaad de diepere oorzaak is.
Gebrek aan betrokkenheid, eigen inzicht en individuele verantwoordelijkheid.

Ik ga denk ook redelijk akkoord met Isolde Van den Eynde haar opiniestuk:
...
wie draagt de schuld wanneer het misloopt?
Want zodra die vrijheid tragische gevolgen heeft, kijken we naar de overheid of de volledige maatschappij
...
je kan niet enerzijds de absolute vrijheid ... opeisen én de absolute veiligheid van de overheid verlangen.
Als de maatschappij altijd de volledige verantwoordelijkheid moet dragen voor individuele keuzes, zal dat onvermijdelijk leiden tot meer regels, meer verbodsbordjes, meer inperking van precies die vrijheid die we zo luid opeisen
...

Want we zien eenzelfde patroon telkens terugkeren in al deze discussies. Mensen proberen verantwoordelijkheid van zich af te schuiven en de personen of organisaties waar die verantwoordelijkheid dan uiteindelijk terecht komen moeten dubbel hun best doen om zichzelf voldoende in te dekken en te beschermen tegen eventuele vervolging. Vandaar de angst voor risico’s en het overreguleren, vermijden en weigeren.

Sorry, los van mijn afkeer van de islamisering van onze samenleving, vind ik dit ook sowieso geen excuus. Voor hetzelfde geld hadden de redders de moeder tegengehouden voor iets anders (wil er nu ook niet de spot mee drijven) maar de regels zijn de regels. Bij familie-events letten er soms ook andere mensen - waaronder mezelf - op neven en nichtjes. De redders treffen in deze echt geen schuld (want dat liet men/die nicht hier precies uitschijnen).

Misschien toch ook wel een deel van het probleem (of is het ook een gevolg ervan?). Moeten redders zich bezighouden met het controleren en afdwingen van niet veiligheidsgebonden regels? Ik zie dat wel meer, personeel die in bijzaak belast wordt met 'zever' die afleid van de hoofdtaak.


Betalend artikel, maar belangrijkste fragment:

Dat is maar één van de blijkbaar meerdere afspraken. Als dat voordien inderdaad niet afgesproken was en verwacht werd van de animatoren, vind ik de initiële weigering nog meer terecht.
Dit lijkt mij dan ook een goede oplossing, en had uiteindelijk van in het begin al op tafel moeten liggen en zelfs voorgesteld moeten worden door de ouders... Of tenminste beter gekaderd moeten worden, je kan ook niet van iedereen verwachten te weten wat het allemaal inhoudt als je gewoon vraagt of "diabetes een probleem is" zoals voordien in de media kwam.

Hier een vrij artikel over hetzelfde:


De oplossing die nu gevonden lijkt te zijn, is eigenlijk de meest logische. Het is ook de oplossing die idealiter al uit een voorafgaand overleg tussen betrokken partijen had moeten voortkomen, nog vóór het kind naar de speelpleinwerking ging. Alles wijst er nu echter op dat er vooraf onvoldoende of te eenzijdig werd gecommuniceerd.

Uiteraard ken ik de concrete feiten niet.
Maar op basis van mijn eigen ervaringen kan ik mij wel voorstellen hoe dat ongeveer zou kunnen verlopen zijn:

  • Ouders geven een extra zorgvraag door bij inschrijving.
  • Die zorgvraag wordt onvoldoende opgevolgd, blijft ergens hangen of gaat verloren.
  • Het kind gaat naar de speelpleinwerking waar de begeleiders zijn niet op de hoogte zijn van de situatie.
  • De begeleiders weten niet goed wat ze moeten doen.
  • Binnen de organisatie ontstaat paniek.
  • Uiteindelijk wordt beslist dat het kind niet langer kan deelnemen aan de speelpleinwerking.
  • Ik zie al zo de motivatie voor me in de trand van “de zorgvraag overstijgt de draagkracht van de organisatie”.
  • De ouders zijn gefrustreerd.
  • De communicatie loopt vervolgens vast.
  • Uiteindelijk wordt de media ingeschakeld.

Dat er binnen de organisatie niemand gevonden wordt die bepaalde extra zorgtaken kan opnemen, is uiteraard jammer. Tegelijk is het ook niet vanzelfsprekend dat zo'n organisatie verplicht wordt om die ondersteuning te voorzien. Echter is dat niet de kern van het probleem. De echte uitdaging is immers dat bepaalde medische handelingen wettelijk enkel mogen worden uitgevoerd door iemand die daarvoor bevoegd en bekwaam is.

Als er vooraf grondig overleg was geweest en daaruit bleek dat het kind haar eigen diabeteszorg zelfstandig kan uitvoeren, dan zie ik weinig problemen. De overige ondersteuning valt normaal onder de activiteiten van het dagelijks leven of onder gewone EHBO richtlijnen. Kan het kind echter die diabeteszorg (nog) niet zelfstandig opnemen, dan zou er nog tijd geweest zijn om een praktische oplossing uit te werken. Bijvoorbeeld toch iemand binnen de organisatie de opleiding voorzien, of als dat niet kan de specifieke zorgtagen door een externe zorgverlener op de afgesproken momenten laten uitvoeren (wat nu dus uit de bus is gekomen).

Volgens de Diabetes Liga behoort een bloedsuikermeting tot de activiteiten van het dagelijks leven en is daarvoor geen specifieke opleiding of bijzondere bekwaamheid vereist. Krijgt een kind een hypoglycemie en is het nog goed bij bewustzijn en in staat om veilig te slikken, dan kunnen snelwerkende suikers worden toegediend. Dat is iets wat in een standaard EHBO-opleiding (of zijn bijscholingen) aan bod komt. Bij verminderd bewustzijn of bewusteloosheid geldt in essentie dezelfde EHBO-procedure als bij iedere andere persoon: de luchtweg controleren, de ademhaling beoordelen. Bij een normale ademhaling de stabiele zijligging toepassen en 112 bellen. Is er geen normale ademhaling, dan start je met reanimatie en bel je ook naar 112.

Kijk, ik ga er misschien wat simpel over. Maar volgens mij draait deze hele discussie uiteindelijk vooral om gebrekkig of onvoldoende voorafgaand overleg. Daardoor ontstaat onzekerheid, gevolgd door paniekreacties. Die paniek is op zich begrijpelijk, zie deze hele topic voor voorbeelden en voed het angst voor de risico's gedrag.
 
Uiteraard ken ik de concrete feiten niet.
Maar toch ga je er van uit dat er niks van verantwoordelijkheid bij de ouders ligt. En voor de rest van je post ga je ook uit van dingen waar je niets van afweet; zoals de werking van een speelplein of wat de zorgnoden net zijn.
Als je de andere mogelijkheid bekijkt, zou het nochtans ook in dit topic passen:
  • Ouders sturen een vage mail met "is diabetes een probleem?".
  • Zonder verdere details zegt men nee.
  • Het kind gaat naar de speelpleinwerking waar de animatoren merken dat er toch meer opvolging nodig is bij een 8jarige die nog maar enkele maanden een insulinepomp heeft en waar het nog geen routine bij is.
  • De animatoren zijn niet opgeleid om hiermee om te gaan gezien de interne werking.
  • Gezien men hier niet veilig mee kan omgaan, wordt direct beslist dat het kind niet langer kan deelnemen aan de speelpleinwerking tot men een oplossing heeft.
  • Men boekt een overleg in met de nodige instanties (VDS, diabetesliga, kinderdiabetes team van AZ Sint-Jan) waar men dan ook de volgende werkdag of 2 werkdagen later mee samenzit.
  • Direct wordt de media ingeschakeld door de ouders die niet kunnen wachten en denken dat het nodig is.
En dan zijn het vooral de ouders die hun verantwoordelijkheid ontwijken door niet genoeg informatie te geven + direct naar de media te stappen.
Gezien de informatie die gekend is, lijkt mij dit even waarschijnlijk of zelfs waarschijnlijker. Want:
  • Artikel van maandag, met al interviews, terwijl de beslissing vrijdag genomen is.
  • In het VRT artikel (dat maandagochtend om 06u57 initiëel al gepubliceerd was met een update om 13u03) zegt de moeder dat ze gewoon gevraagd heeft of diabetes een probleem zou zijn; dit is geen extra zorgaanvraag met veel details.
  • Maandag was er al contact geweest met de overkoepelende speelpleinorganisatie, gezien de reactie in het artikel.
  • Maandag werd vermeld dat de meetings met andere organisaties al doorgegaan waren of gepland stonden de dag erop.
 
Maar toch ga je er van uit dat er niks van verantwoordelijkheid bij de ouders ligt. En voor de rest van je post ga je ook uit van dingen waar je niets van afweet; zoals de werking van een speelplein of wat de zorgnoden net zijn.
Als je de andere mogelijkheid bekijkt, zou het nochtans ook in dit topic passen:
  • Ouders sturen een vage mail met "is diabetes een probleem?".
  • Zonder verdere details zegt men nee.
  • Het kind gaat naar de speelpleinwerking waar de animatoren merken dat er toch meer opvolging nodig is bij een 8jarige die nog maar enkele maanden een insulinepomp heeft en waar het nog geen routine bij is.
  • De animatoren zijn niet opgeleid om hiermee om te gaan gezien de interne werking.
  • Gezien men hier niet veilig mee kan omgaan, wordt direct beslist dat het kind niet langer kan deelnemen aan de speelpleinwerking tot men een oplossing heeft.
  • Men boekt een overleg in met de nodige instanties (VDS, diabetesliga, kinderdiabetes team van AZ Sint-Jan) waar men dan ook de volgende werkdag of 2 werkdagen later mee samenzit.
  • Direct wordt de media ingeschakeld door de ouders die niet kunnen wachten en denken dat het nodig is.
En dan zijn het vooral de ouders die hun verantwoordelijkheid ontwijken door niet genoeg informatie te geven + direct naar de media te stappen.
Gezien de informatie die gekend is, lijkt mij dit even waarschijnlijk of zelfs waarschijnlijker. Want:
  • Artikel van maandag, met al interviews, terwijl de beslissing vrijdag genomen is.
  • In het VRT artikel (dat maandagochtend om 06u57 initiëel al gepubliceerd was met een update om 13u03) zegt de moeder dat ze gewoon gevraagd heeft of diabetes een probleem zou zijn; dit is geen extra zorgaanvraag met veel details.
  • Maandag was er al contact geweest met de overkoepelende speelpleinorganisatie, gezien de reactie in het artikel.
  • Maandag werd vermeld dat de meetings met andere organisaties al doorgegaan waren of gepland stonden de dag erop.
Dus jij hebt de exacte vraag van de ouders gehoord of gelezen? De vraag is gesteld of diabetes een probleem is staat inderdaad in alle artikels. Wie zegt dat die zorg als onderdeel van die vraag niet verder geprecisieerd is?
Bij elke organisatie waar mijn zoon naartoe ging is door mij dezelfde vraag gesteld: is het een probleem? MET een precieze opsomming en verduidelijking van wat die extra zorg inhoudt, want als ouder (en de dame in kwestie nog eens extra verpleegkundige) weet je wat de extra zorg inhoudt en de dagelijkse onwetendheid van de rest van de bevolking over diabetes dat men zich daar iets bij kan voorstellen. Plus en nog de grootste reden waarom je dat wel doet: dat het wel over uw eigen kind gaat en dan wil je dus ook het beste voorhebben voor uw kind.

Ik vraag expliciet nog eens een extra onderhoud met de organisatie om eventueel extra uitleg te kunnen geven zodat zij een correcte inschatting kunnen maken (en dat allemaal al voor de inschrijving van start gaat) + de dag zelf zal ik bij de start nog eens een extra uitleg geven aan de perso(o)n(en) die voor die zorg instaan. Ik vanuit de situatie kennende kan mij moeilijk inbeelden dat hier enkel maar gevraagd is: 'is dat een probleem?'

Voor mij is afgaande op alles, maar met veel te weinig details kennende, dat het gemeentebestuur laks geweest is met die vraag. Misschien is extra uitleg aangeboden en hebben zij daar laks op gereageerd: geen probleem dat kunnen die mannekes.
Misschien was die niet aangeboden (en dan wil ik deels naar de ouders wijzen) en hebben zij daarop er ook niet naar gevraagd: wat houdt dat juist in?

Uiteindelijk kwam dit op de speelpleinwerking en zagen zij dit is niet werkbaar. Waarvoor begrip.

En na alle commotie de enige juiste oplossing uit de bus gekomen. Een die er al van vooraf geweest moest zijn, zoals ik eerder zei. Maar die kon vooraf enkel komen als het gemeentebestuur als organisatie hun risico-analyses goed gemaakt had en met de statuten, organisatie etc had gezegd: "ja mits...". Dat is niet gezegd, en achteraf hebben ze toch wat verder gaan kijken met alle commotie ten gevolge.
 
Dus jij hebt de exacte vraag van de ouders gehoord of gelezen? De vraag is gesteld of diabetes een probleem is staat inderdaad in alle artikels. Wie zegt dat die zorg als onderdeel van die vraag niet verder geprecisieerd is?
Beweer ik dat? Ik zeg letterlijk dat het ook een mogelijkheid is op basis van wat geweten is :sarcastic:
 
Ook wanneer er ergens een ongeval gebeurt met een fietser of een voetganger wordt er maar al te vaak onmiddellijk naar de gemeente of regionale overheid gekeken als schuldige of verantwoordelijke. Meestal is het dan de schuld van slechte verlichting, gevaarlijk fietspad, gevaarlijke rotonde, ontbreken van verkeerslichten etc... Maar zelden wordt de verantwoordelijkheid van de zwakke weggebruiker in kwestie eens in vraag gesteld. Was die fietser wel aan het opletten? Was die toevallig niet op de smartphone bezig of reed die met een koptelefoon op?
Je kan de kosten afwimpelen op de belastingbetaler door overal veilige rotondes aan te leggen, als een fietser zonder te kijken oversteekt dan loopt het fout.


 
Ook wanneer er ergens een ongeval gebeurt met een fietser of een voetganger wordt er maar al te vaak onmiddellijk naar de gemeente of regionale overheid gekeken als schuldige of verantwoordelijke. Meestal is het dan de schuld van slechte verlichting, gevaarlijk fietspad, gevaarlijke rotonde, ontbreken van verkeerslichten etc... Maar zelden wordt de verantwoordelijkheid van de zwakke weggebruiker in kwestie eens in vraag gesteld. Was die fietser wel aan het opletten? Was die toevallig niet op de smartphone bezig of reed die met een koptelefoon op?
Je kan de kosten afwimpelen op de belastingbetaler door overal veilige rotondes aan te leggen, als een fietser zonder te kijken oversteekt dan loopt het fout.


Niet-betalend artikel dat vermoedelijk quasi hetzelfde is:
Belangrijk stuk:
“Bezorgd las ik tijdens mijn vakantietje Bordeaux op Facebook over het ernstige fietsongeval van afgelopen vrijdag 10 juli ter hoogte van Carrefour op de Oudenaardsesteenweg in Erpe-Mere. Daarbij raakte een jong meisje / een jonge dame gewond en was de MUG blijkbaar ook ter plaatse gekomen.

Geschrokken las ik ook de reactie van onze bevoegde schepen: “dat de fietser daar niet moest zijn, dat fietsers buiten de werfzone worden omgeleid”
Ik vind geen artikel/nieuws over het ongeval zelf terug; dus ik vermoed dat dat enkel ergens op facebook zal gekomen zijn zonder details.

Dit was/is dus de situatie:
S0G72o9.png

De carrefour ligt iets linksonder het rode kruis aan de Bosstraat.

Ik ben daar toevallig dat weekend gepasseerd op weg naar en van Rock Zottegem. Stond goed aangeduid dat de doorgang voor fietsers verboden was en waren tijdelijke oversteekplaatsen gemaakt over de Oudenaardsesteenweg. Het was ook gewoon levensgevaarlijk om als fietser daar te rijden gezien de tijdelijke inrichting en zichtbaarheid.
 
Terug
Bovenaan