Je gebruikt een verouderde webbrowser. Het kan mogelijk deze of andere websites niet correct weergeven. Het is raadzaam om je webbrowser te upgraden of een browser zoals Microsoft Edge of Google Chrome te gebruiken.
Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan?
Amaai ik had hierbij iets veel dramatischer verwacht dan wat het uiteindelijk was
Wat @Jules 'ezechiel 25:17' Winnfield schrijft geeft u indeed al de grote cliffnotes. Daar kunt ge imo Spiderman 2 en 3 mee kijken.
Maar ge kunt met een film of 4-5 ook gewoon meezijn, en daarmee ook de stinkers vermijden.
Ik zou eens moeten nadenken, maar ik denk als ge Civil War, Thor 3, Avengers Infinity War en Avengers End Game ziet, ge helemaal up to date zijt. En daar zit gene stinker tussen.
Eventueel kijkt ge Guardians 1 nog voor Thor 3, omdat die film gewoom awesome is, maar echt nodig is het niet.
Dat gezegd zijnde, Tobey Spidey 2 staat imo nog steeds ver boven de meeste Marvel films.
Heel dat MCU project is zeer ambitieus en best wel indrukwekkend, maar in gelijke mate ergerlijk omdat je gewoon geen film uit die Franchise kan zien zonder dat Tony Stark plots verschijnt en begint te babbelen over Avengers gedoe of whatever, wat meer aanvoelt als product placement dan storytelling
Heel dat MCU project is zeer ambitieus en best wel indrukwekkend, maar in gelijke mate ergerlijk omdat je gewoon geen film uit die Franchise kan zien zonder dat Tony Stark plots verschijnt en begint te babbelen over Avengers gedoe of whatever, wat meer aanvoelt als product placement dan storytelling
Exactly. zoals reeds aangehaald, is het op die manier bijzonder moeilijk om een gewone film avond "met den vriend/in" te hebben,
zonder dat je helemaal mee bent met heel die MCU verhaallijn.
Wat met die eerste SPidey's toch veel minder was... ik heb echt al heimwee naar Green Goblin en zijn listig stemmetje van Dafoe Moet die ook dringend nog es opleggen.
Wat Jules zegt is idd de kern van de zaken die ik denk nodig te hebben voor spidey 2 en 3, dus bedankt hiervoor.
Pas op, ik heb ze dus wel degelijk gezien hé, avengers 3 en 4, maar .... so easily forgotten. Zo memorabel vind ik ze echt niet.
Ik heb dat al een paar jaar geleden opgegeven. Misschien dat ik hierdoor wel een topper of 2 gemist heb. Maar als je die en die film en/of serie moet gezien hebben om de referenties te snappen en dan nog met de volgende mee te kunnen...
Ik blijf wel kijken, maar meestal kijk ik fase per fase. Dus nu wacht ik tot fase 4 af is. MCU Series kijk ik niet, als dat betekent dat ik de films niet zou snappen, zal dat zichtbaar worden in de ratings of hoe ik de film waardeer. Er is zoveel om te zien, en ik hou niet genoeg van MCU om ook de series te kijken. Er is gewoon te veel om te zien, en ik wil graag ook wel iets anders zien dan dan enkel MCU, ook qua series.
First Reformed (2017): 6/10 (staat ook op netflix)
Zeker de moeite waard als je veel in P&A of N,W&S reageert.
Ik heb een wrang gevoel na het zien van de film, niet per se omwille van het thema van de film, maar wel door de kwaliteit zelf, want ik heb het gevoel dat er hier veel meer in zat. Ik heb enorm gemengde gevoelens overgehouden aan de film. Ik vond de film absoluut enorm veel impact hebben, met zeer goede acteerprestaties, goed gebruik van geluid en hoewel het qua thematiek me deels ligt en dan weer voor een ander deel niet, vond ik het een interessante visie.
Maar dan...
loopt het compleet fout, alsof je een atoombom op uw eigen product gooit. Tot drie keer toe wel. Dit moet absoluut het slechtste einde in een film zijn die ik ooit heb gezien. Eerst veranderen van methode, dan opnieuw veranderen van methode en dan nog eens die credits die zo abrupt van het scherm rollen met een verwijzing naar een belangrijk figuur in de gereformeerde kerk. Zum kotsen.
Maar wel heb ik weinig films gezien die
eigenlijk dieper ingaan op iemand die geobsedeerd wordt door bepaalde actuele zaken en daar uiteindelijk zelf onder lijden, en dat heb ik bij mezelf ook al gemerkt, dus dat vond ik dan weer een gedurfde keuze om dat te behandelen, maar uiteindelijk lijdt het nergens toe, en is het belerende religieuze aspect toch een stuk te groot. Klimaatverandering vanuit een religieus perspectief bekijken vind ik interessant, en eigenlijk toont de film correct aan dat het tegenstrijdig is (als je het hebt over de schepping van God die we zelf kapotmaken). Ook kwamen zaken aan bod zoals een kind op de wereld zetten als je weet dat de wereld kut is, of als er al veel mensen rondlopen, wat soms terugkeert in discussies hier op dit forum. Maar uiteindelijk kan ik er niets mee.
First Reformed (2017): 6/10 (staat ook op netflix)
Zeker de moeite waard als je veel in P&A of N,W&S reageert.
Ik heb een wrang gevoel na het zien van de film, niet per se omwille van het thema van de film, maar wel door de kwaliteit zelf, want ik heb het gevoel dat er hier veel meer in zat. Ik heb enorm gemengde gevoelens overgehouden aan de film. Ik vond de film absoluut enorm veel impact hebben, met zeer goede acteerprestaties, goed gebruik van geluid en hoewel het qua thematiek me deels ligt en dan weer voor een ander deel niet, vond ik het een interessante visie.
Maar dan...
loopt het compleet fout, alsof je een atoombom op uw eigen product gooit. Tot drie keer toe wel. Dit moet absoluut het slechtste einde in een film zijn die ik ooit heb gezien. Eerst veranderen van methode, dan opnieuw veranderen van methode en dan nog eens die credits die zo abrupt van het scherm rollen met een verwijzing naar een belangrijk figuur in de gereformeerde kerk. Zum kotsen.
Maar wel heb ik weinig films gezien die
eigenlijk dieper ingaan op iemand die geobsedeerd wordt door bepaalde actuele zaken en daar uiteindelijk zelf onder lijden, en dat heb ik bij mezelf ook al gemerkt, dus dat vond ik dan weer een gedurfde keuze om dat te behandelen, maar uiteindelijk lijdt het nergens toe, en is het belerende religieuze aspect toch een stuk te groot. Klimaatverandering vanuit een religieus perspectief bekijken vind ik interessant, en eigenlijk toont de film correct aan dat het tegenstrijdig is (als je het hebt over de schepping van God die we zelf kapotmaken). Ook kwamen zaken aan bod zoals een kind op de wereld zetten als je weet dat de wereld kut is, of als er al veel mensen rondlopen, wat soms terugkeert in discussies hier op dit forum. Maar uiteindelijk kan ik er niets mee.
Het is al enkele jaren geleden dat ik First Reformed gezien heb en sinds toen is de film gestegen in mijn achting. Ik vond het einde eigenlijk wel heel goed en een passende conclusie voor het thema van de film, of toch hoe ik het thema ervaarde. Er zitten genoeg lagen in en het einde is ambigu genoeg om meerdere interpretaties toe te laten.
Black Crab gezien, vond hem toch wel beter dan de enkele reviews die ik al gelezen had. Visueel heel dik in orde, en dat telt voor mij altijd hard mee . Het verhaal vond ik minder. De film kon een half uurke extra gebruiken om het verhaal wat meer uit te pluizen. Toch waard om eens te bekijken.
Volmondig ja. Ze zijn late eighties begin nineties Burton ten voeten uit, dus dat duistere gothic sprookjesaspect moet je wel liggen. De eerste doet nog een poging om een standaard superheldenfilm te zijn, hoewel die al de nodige excentrieke kantjes heeft zoals de muziek van Prince die prominent aanwezig is en het duistere setdesign.
De eerste was echter zo een succes dat Burton met de tweede volledig zijn ding mocht doen. Die film is dus batshit crazy met een Penguin die een misvormd figuur is die kinderen wil stelen en een Selina Kyle die terugkeert uit de dood en dat soort gekkigheid.
Michelle Pfeiffer is belachelijk goed en ontzettend sexy als Catwoman in die film trouwens.
Inderdaad, ik vond als kind de eerste Batman wel leuk, en dat is die ook, maar Batman Returns is absoluut where it's at. Het is ook de enige Batmanfilm waar het titelpersonage eerder een toerist is in zijn eigen film. Het zijn de slechterikken die de bovenhand nemen en Catwoman die tussendoor de show steelt.
Zeker en vast de moeite om te bekijken! De Joel Schumacher films daarentegen... I dunno man, zijn er deze dagen nog mensen die die films verdedigen? Ik had stiekem gehoopt op hidden masterpieces toen ik ze enkele jaren geleden voor het eerst sinds mijn jeugd had herbekeken, maar het zijn helaas misbaksels tot en met.
Inderdaad, ik vond als kind de eerste Batman wel leuk, en dat is die ook, maar Batman Returns is absoluut where it's at. Het is ook de enige Batmanfilm waar het titelpersonage eerder een toerist is in zijn eigen film. Het zijn de slechterikken die de bovenhand nemen en Catwoman die tussendoor de show steelt.
Zeker en vast de moeite om te bekijken! De Joel Schumacher films daarentegen... I dunno man, zijn er deze dagen nog mensen die die films verdedigen? Ik had stiekem gehoopt op hidden masterpieces toen ik ze enkele jaren geleden voor het eerst sinds mijn jeugd had herbekeken, maar het zijn helaas misbaksels tot en met.
De Schumacher films zijn het gevolg van Batman Returns. Returns is zo donker en gotisch en zo vol seksuele ondertonen dat Warner Bros niet wist waar ze het hadden. Returns is geen film waar je happy meal toys en speelgoed mee verkoopt. (Een Danny Devito Penguin of Michelle Pfeiffer dominatrix popje leek niet echt een marketingschot in de roos.)
Daarom die tegenreactie met Schumacher's Forever. Het donkere ingeruild voor neonkleurtjes, de seksuele ondertonen voor cartoonfiguren als Two Face en Jim Carrey (Dano's Riddler past meer bij het personage), de introductie van Robin en zijn toffe motorbike. Heel Batman Forever is in essentie een speelgoedreclame.
Batman and Robin bestaat niet. Dat is geen film, maar een aanval op de goede smaak.
Sleep Has Her House (2017): 7/10 (dir. Scott Barley)
Deze film gezien omdat hij in de shoegaze cinema lijst stond.
Ja, dit is absoluut iets unieks en eigenlijk iets totaal anders dan film, maar dan wel in filmvorm gemaakt. Je moet dit niet zien als een film, maar als een ervaring hoewel met eigen interpretatie je er wellicht wel een filosofische betekenis aan kan geven. Dit is eigenlijk een natuurdocumentaire die er ook totaal geen is. Het is eerder een ASMR film maar misschien te veel horror, eng en donker om echt ASMR te zijn, vooral dan naar het einde toe dat intens is.
Sleep Has Her House voelt een beetje aan als leven in een alienwereld, een apokalyptische en donkere alienwereld, maar anderzijds een wereld waarin ik graag zou willen wonen, of een wereld die ik graag zou willen observeren. Het voelt een beetje raar aan dat de film op Aarde is opgenomen, en dan nog met een IPhone ook.
Sleep Has Her House is een unieke ervaring, een soort van meditatieve cinema. Als je de film wilt zien, dan zou ik aanraden om de film een beetje in te gaan alsof je een meditatiesessie zou doen. Volume zou ik luid zetten, en ik zou je in de mate van het mogelijke afsluiten van je omgeving, kamer zo donker mogelijk maken, hoofd vrijmaken van zorgen en alles, en misschien geen andere mensen rondom je heen. Prikkels zoveel mogelijk uitsluiten, en dus best ook s'nachts kijken.
Als je de filmmaker wilt steunen, kan je een digitale versie van de film kopen op deze site: https://scottbarley.com/store
grotendeels akkoord met de oude batman movies,
al vind ik Batman Forever toch niet helemaal misbaksel. Het is natuurlijk typisch warner bros en 90's tot en met; maar zo erg slecht vind ik die nu ook weer niet.
Kan mij vaag herrineren dat ik Forever of Batman en Robin als kind heb gezien (op vijf tv denk ik zelfs) maar herriner mij er heel weinig van. Heb al is online gezocht en kan nog redelijk cheap aan een box met de Burtons en de Schumachers raken, misschien dat ik die eens in huis haal
. Het verhaal vond ik minder. De film kon een half uurke extra gebruiken om het verhaal wat meer uit te pluizen. Toch waard om eens te bekijken.
