Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan?

Good Morning - Yasujiro Ozu (1959)
Wat een rustgevende film, misschien de film met de lowest stakes ooit? :D
We zitten met een mysterie rond een missende betaling van de vrouwenbond en een al dan niet gekochte wasmachine.
Daarnaast is er ook de queeste voor een nieuwe televisie van 2 jongentjes.

Ozu dringt niets op, en laat allles over je heen komen. De film geeft je een uitstekende blik in het familieleven in na oorlog's Japan waarbij je na een tijd echt geïnvesteerd raakt in het reilen en zeilen van deze willekeurige Japanners.

The Gangster, The Cop, The Devil - Lee Won-Tae (2019)
Hier had meer ingezeten. Het is nog steeds een degelijke crime thriller, maar in de handen van een betere regisseur had het echt nog wel een stuk beter gekund. Ik was vooral teleurgesteld in de soundtrack, die droeg amper iets bij aan de sfeer in de film. Qua acting niets op aan te merken.
 
Loving the Ozu love!


The Tragedy of Macbeth - 8/10 (Joel Coen, 2021)

Loved this, elk shot was een wonder. Het helpt natuurlijk om al vertrouwd te zijn met het verhaal en de tekst, dan kan je de dialogen gemakkelijker over je heen laten spoelen, betoverd woorden door de woordsmid die Shakespeare was, en tegelijkertijd de set design en cinematografie bewonderen.
 
Brawl in Cell Block 99

Best ok, ik vond Vince Vaughn toch heel overtuigend in die rol, sfeer is zeker goed, alleen vervaagt hij wat in te bruut en gratuit geweld en komt hij daardoor wat tussen drama en actieflick terecht. 7/10
 

Aparte film waar het verhaal een beetje verschillende richtingen lijkt uit te gaan, maar dan weer op iets anders springt. Niet slecht, maar ook niet wauw. 6/10. De film zit wel vol WTF-momenten.

- Sex met een auto ... En er zwanger van worden. The hell?
- Een 32-jarige hoogzwangere vrouw slaagt er in om een 17-jarige jongen die vermist is te imiteren
- Plotselinge uitbarstingen van geweld. Because of reasons.
- De olie-achtige bevalling op het einde
 
West Side Story - 7.5/10 (Steven Spielberg, 2021)

Uitstekende remake/adaptatie, vol uitstekend camerawerk en mise-en-scene zoals je kan verwachten van Spielberg. Tel daar de geniale muziek en danschoreografie bij en je hebt the makings of a masterpiece. Het is enkel jammer dat, net als het origineel, al het beste materiaal in de eerste helft van de film zit, en dat Tony en Maria eigenlijk behoorlijk tamme liedjes krijgen om te zingen en op te dansen in vergelijking met de Jets, de Sharks en de Puerto Ricaanse dames. "Cool" is het laatste echt goede nummer in de film, vanaf dan wordt het vrij standaard drama met een paar minder interessante muzikale passages. Slecht wordt het nooit, maar ik mis nog één absolute banger naar het einde toe.
 
The Good, The Bad, The Weird - Kim Jee-Won (2008)
Een Kimchi Western, zoals de regisseur zelf zei. Twee outlaws, een bountyhunter, Manchuria (China) tijdens de 2e Wereldoorlog, het Japans leger, Chinese bendes en de Koreaanse onafhankelijkheids beweging. Je moet misschien een beetje kennen van de geschiedenis in dat deel van de wereld, maar over het algemeen is dit gewoon een heel leuke Western.

De actiescenes zijn een mix van classic Western en Martial Arts movie, inventief en altijd een plezier om te zien. De soundtrack is een mengeling van Westernmuziek en Aziatische invloeden. Er spelen ook een aantal uitstekende acteurs mee, die het allemaal goed doen.
Invloed van Sergio Leone (en ook wat Quentin Tarantino imo) is duidelijk en de knipoogjes naar zijn Westerns zijn leuk om te zien.

Wat ik iets minder vond was dat, hoewel de actiescenes zo goed gechoreografeerd zijn, de constant bewegende camera iets te desoriënterend werkte.

TLDR: Een leuke Koreaanse Western die niet verveeld.
 
original.jpg


All about Lily Chou-Chou (2001): 6/10 (dir. Iwai)
Op papier zou dit een film moeten zijn die me ligt, maar het doet gewoon veel dingen niet goed, en ik ervaar het meer als storend dan als positief. Ook vind ik de film zodanig zwart en depressief om te kijken, dat het ook mijn kijkervaring stoort, en moeite heb om in te leven in de personages. Niet elk personage maakt ook een geloofwaardige evolutie door. Ik heb dus moeite om in de RL wereld van Lily Chou-Chou in te leven, de digitale wereld van Lily Chou-Chou daar zit ik misschien zelf in, dus die is beter uitgewerkt, en functioneert ook als spiegel van de real life wereld, alleen is het moeilijk om de connecties tussen de digitale en de real life wereld te maken, en wordt dat pas op het einde beter uitgelegd.

Maar het grootste punt dat stoort is de vertelstructuur en narratieve aspect van het verhaal. Niet alleen wordt de film niet chronologisch verteld, ook de jump cuts in time maken het allemaal nog complexer. Gooi daar dan nog bij dat het verhaal zelf al zo donker is, en dat je nog eens met twee werelden te maken hebt, en dan maak je het de kijker er echt niet makkelijk op. Zeker al omdat het om personages gaat die zelf al moeite hebben om te communiceren, maar de regisseur is daar blijkbaar niet anders in.

De film is geschoten met een camera. Met momenten vond ik bepaalde scenes echt mooi gedaan, maar niet altijd blijkt dat de juiste keuze te zijn. In het tweede deel van de film zijn de beelden met momenten wel heel mooi. Wel storend vind ik dat het chatten op een dusdanige manier is gegeven dat het beeld zwart wordt of flikkert, en ik ben geen fan van hoe de chat visueel wordt weergegeven.

Muziek is erg goed, natuurlijk. Het ligt mij in theorie. Een soort etherische en hazy laag dromerige pop die walst over de film. De muziek speelt ook de centrale verbindingsrol in het verhaal. En dit is ook wel de type muziek waar ik zelf naar luisteren. Ook muzikanten waar naar gekeken werd voor het creeren van Lily of wie Lily als inspiratie gebruikten, kende ik vaak al. En bij "similar artists" op last.fm kwam Lily vaak terug, en ook op de pagina van Lily zelf ken ik redelijk wat artiesten bij "similar".

Jammer dat het me niet ligt want op papier was dit perfect iets voor mij. Ik had het graag super gevonden, maar ik moet concluderen dat dat niet het geval is. En waar de narratieve structuur bij een tweede kijkbeurt misschien beter in zijn plooien zou vallen, is dit eigenlijk geen film die ik twee keer wil zien.
 
Prometheus (rewatch)

Na de neerwaartse spiraal vanaf Alien3 klimt voor mij de franchise toch weer een beetje omhoog. Uiteraard veel meer mogelijkheden qua visuals en CGI wat de film uiteraard helpt, maar op zich vond ik de sfeer en spanning in deze toch het dichtste aanleunen bij de orginele film. 7/10

Nu nog Covenant zien en dan eens een lijstje maken van de franchise.
 
Prometheus (rewatch)

Na de neerwaartse spiraal vanaf Alien3 klimt voor mij de franchise toch weer een beetje omhoog. Uiteraard veel meer mogelijkheden qua visuals en CGI wat de film uiteraard helpt, maar op zich vond ik de sfeer en spanning in deze toch het dichtste aanleunen bij de orginele film. 7/10

Nu nog Covenant zien en dan eens een lijstje maken van de franchise.
Ik begin alvast 🤓
1. Alien
2. Aliens
3. Prometheus
4. Covenant
5. 3
4 heb ik nog nooit gezien :unsure:

Enkel mijn top 3 vind ik echt goed. Covenant vond ik maar niks, ineens was al die mysterieuze sfeer weg.
 
Serietje beëindigd:

Alien 9/10
Alien: Covenant 7/10
Prometheus 7/10
Aliens 7/10
Alien³ 5/10
Alien: Resurrection 3/10

Zowel Covenant als Prometheus brengen het niveau terug omhoog, 3 en Resurrection zijn stinkerds, met die laatste als absoluut dieptepunt.

Wel nog een kleine toevoeging, de game Alien: Isolation zou voor mij op plek 2 staan mocht je games en films kunnen vergelijken. Komt qua spanning en sfeer het dichtst in de buurt van Alien, echt een topper.

Is het een meerwaarde ook de Alien vs Predators op te nemen in de serie?
 
Terug
Bovenaan