Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan?

[Lakigigar]

Het is een zeer drukke periode van het jaar, traditioneel zo, maar dit jaar nog veel meer dan anders. Mocht ook wel want 2020 was mager - door de pandemie wellicht - en 2021 ook tot dusver, maar dat lijkt nu toch op abrupte tijd veranderd te zijn. Ik weet zelfs niet meer waar te beginnen, want het is plots te veel.

Ik bedoel wat is er uitgekomen in de laatste 2 maand? Nightmare Alley, Westside Story, Spencer, C'mon C'mon, Drive My Car, Memoria, After Yang, Pleasure, Lamb, The Worst Person in the World, Cool Abdoul, Dealer, The Tragedy of MacBeth, Licorize Pizza, The Power of the Dog, The Hand of God, The Lost Daughter, The Last Duel, Yuni, The French Dispatch, Encanto, House of Gucci, A Hero, Don't Look Up en eigenlijk ook de nieuwe Marvel maar dat is een ander type film. En het is niet alleen dat hé, het zijn er nog. En nog een paar die zullen volgen (Belle, Belfast).

Sommige zul je wel in Gent kunnen gezien hebben op het filmfestival. Maar het zijn er toch heel veel die nu in de cinema's draaien of plots veel op gestemd word of op één of andere manier, en vaak met goede ratings en in de running voor het festivalseizoen.

 

[PBR Streetgang]

Heb jij hem ook gezien? Ik ben zeer benieuwd, als grote Macbeth fan. De adaptatie van Justin Kurzel in 2015 vond ik zeer geslaagd, en deze gooit het stilistisch over een zeer verschillende boeg dus de vergelijking maken zal wel leuk zijn. Enkel wat aan het twijfelen om naar de cinema te gaan omdat ik hem liever niet met Nederlandse ondertitels zou bekijken.

Ik wist trouwens helemaal niet dat McDormand getrouwd is met Joel Coen!


Ondertussen ook eindelijk The Worst Person In The World gezien en goedgekeurd. Zeer leuke rit maar verliest zichzelf een klein beetje naar het einde toe vond ik.

Daarnaast Don't Look Up opgezet en na een halfuur weer afgezet. Die 'iedereen in de wereld is dom behalve ik'-vibe is verschrikkelijk.

Nu nog Spencer, Westside Story, Nightmare Alley, C'mon C'mon, Drive My Car en Memoria en dan kan ik ongeveer aan mijn 2021-lijstje beginnen.

Benediction niet vergeten! Also, fuck Don't Look Up, ik heb daar echt niet van genoten.

 

[Timberwinter]

maar pakken beter dan Darkest Hour, that's for sure.

Wat vond je niet goed aan Darkest Hour?

 

[Kid_C]

Benediction niet vergeten! Also, fuck Don't Look Up, ik heb daar echt niet van genoten.

Ik snap al die haat niet voor Don't Look Up, was toch entertainend? Ja, frustrerend als je de parallel met de realiteit trekt maar toch paar keer goed gelachen.

 

[PBR Streetgang]

Haat is veel gezegd, ik vond het gewoon heel saai. Ik heb maar een paar keer gechuckled.

 

[kwistenbiebel]

Don't look up heeft gewoon bevestigd dat ik Jonah Hill absoluut haat in komedies. In Moneyball vond ik hem goed maar voor de rest vind ik die absurd cringy en over the top. Don't look up is niet slecht maar de satire ligt er naar mijn smaak veel te dik op en de humor valt daarom tegen ook. Duurt ook een dik half uur te lang.

 

[Jules 'ezechiel 25:17' Winnfield]

Vraag aan de animekenners hier: ben bezig aan de letterboxd top 250 en daar staat een animefilm tussen genaamd 'end of evangelion' en deze blijkt het einde te zijn van een reeks. Kan ik die film los zien of ga ik dan geen hol begrijpen van die film?

 

[Lakigigar]

Vraag aan de animekenners hier: ben bezig aan de letterboxd top 250 en daar staat een animefilm tussen genaamd 'end of evangelion' en deze blijkt het einde te zijn van een reeks. Kan ik die film los zien of ga ik dan geen hol begrijpen van die film?

Ik vermoed dat je de best de serie kijkt. Volgens mij staat (quasi) alles van die serie op Netflix, maar anders moet je die maar voorlopig overslaan en eerst de rest doen waar je zin in hebt.

Gladiator (2000): 7/10 (dir. Ridley Scott)
Best wel goede film, maar dateert redelijk snel vind ik persoonlijk. Maar het is wel best goed. Een v/d betere scores van Hans Zimmer. Goed verhaal, visueel wat minder interessant (daar ook sneller gedateerd), en de actiescènes zijn misschien aan de haastige kant. Verhalend zit het wel goed ineen, maar ben geen fan waar bij je quasi zonder introductie een zeer lange actiescène in het begin krijgt (zoals ook in Saving Private Ryan). En de actiescènes vooral in het begin zijn met te veel snelle montage/editing gefilmd.

 

[Deckard]

Hard Target (1993): 6.5/10

 

[Dr. Sheldon Cooper]

The Shape of Water (2017): 8/10

Dit is erg goed, en zeker een pakkende film. Mooi kleurgebruik met vooral een prominent gebruik van groen en teal. Samen met de vele regen krijgt de film daardoor een eigen smoel met enkele zeer mooie en pakkende momenten, met als setting de spanningen en achterdocht uit de koude oorlog. Het verhaal is goed, je groeit ook wel in het verhaal met de karakters mee.

Lijkt me een terechte oscarwinnaar gezien Get Out die nooit ging gewonnen hebben. En die twee zijn van de noms voor best picture wel mijn twee favs. Darkest Hour en Phantom Thread moet ik wel nog eens zien en staan op Netflix. The Post ga ik zelfs de moeite niet voor doen.

Vond ik nu eens echt een vreselijke film. Op geen enkel moment had ik het gevoel dat ik mee was.
Misschien ooit nog eens een rewatch geven.

 

[Koonut]

Vraag aan de animekenners hier: ben bezig aan de letterboxd top 250 en daar staat een animefilm tussen genaamd 'end of evangelion' en deze blijkt het einde te zijn van een reeks. Kan ik die film los zien of ga ik dan geen hol begrijpen van die film?

Yeah je hebt de serie echt wel nodig, 3rd impact heeft nu eenmaal iets meer zing als je de serie hebt bekeken. Vorig jaar een rewatch van gedaan en blijft toch wel een uberclassic. De laatste 2 episodes van de originele serie skip je best met de End of Evangelion film.

Episodes van 20minuten. Begint als soapy teen drama meets mechafetish. Veel teen angst en naar het einde toe symboliek overload. Maar genoeg interessants om nog wat over te lullen of dieper in te gaan. Doe uzelf een plezier en neem wel de JP dub moest je beslissen er aan te beginnen.

 

[FlyingHorseman]

Heb jij hem ook gezien? Ik ben zeer benieuwd, als grote Macbeth fan. De adaptatie van Justin Kurzel in 2015 vond ik zeer geslaagd, en deze gooit het stilistisch over een zeer verschillende boeg dus de vergelijking maken zal wel leuk zijn. Enkel wat aan het twijfelen om naar de cinema te gaan omdat ik hem liever niet met Nederlandse ondertitels zou bekijken.

Even mezelf quoten:

The Tragedy of Macbeth (Joel Coen, 2021) - 8/10

Dit was een merkwaardige film, eerder een erg gestileerde uitbreiding van theater via het filmmedium dan een echte verfilming, als dat ergens op slaat. Minimalistische, zeer geslaagde decors en kostuums, schitterende cameravoering en zwart-witbeelden, allemaal in het teken van de tekst. Er wordt op heel hoog niveau geacteerd door een combinatie van goeie karakteracteurs en theateracteurs maar vooral Denzel is top en brengt de taal van de bard met een soort swagger. De show werd wel gestolen door de mij onbekende Kathryn Hunter als de heksen. Kwam misschien een beetje atypisch over komende van de helft van de Coens, omdat het behoorlijk beheerst gefilmd is en er weinig humor te vinden is. Maar het geheel werkte voor mij erg goed.

Ik vond de versie van Kurzel indertijd ook wel goed maar nu 7 jaar later weet ik daar vooral nog van dat Michael F. Assbender en Marion Cotillard erg goed waren en dat de film nogal wijds aanvoelde omdat zoveel ervan op het slagveld leek af te spelen. Deze adaptatie is alvast helemaal anders dan die versie omdat het nu net claustrofobisch aanvoelt. Hierboven noemde ik het een atypische film voor de Coens, maar nu de film wat kon bezinken is het eigenlijk een logische adaptatie. Coen heeft er meer een soort film noir versie van gemaakt, iets wat doorheen hun oeuvre wel een inspiratie is. Misschien dat Joel Coen net iets té veel eerbied had voor het bronmateriaal waardoor sommigen het een wat saaie verwerking kunnen vinden, maar zoals gezegd vond ik ‘m zeer geslaagd. Ik verkies deze versie boven die van Kurzel.

Ik heb ‘m gewoon thuis op mijn OLED tv gezien met Engelse ondertitels en daarop kwamen de werkelijk prachtige zwart-witbeelden nog meer tot hun recht.

 

[Jules 'ezechiel 25:17' Winnfield]

Yeah je hebt de serie echt wel nodig, 3rd impact heeft nu eenmaal iets meer zing als je de serie hebt bekeken. Vorig jaar een rewatch van gedaan en blijft toch wel een uberclassic. De laatste 2 episodes van de originele serie skip je best met de End of Evangelion film.

Episodes van 20minuten. Begint als soapy teen drama meets mechafetish. Veel teen angst en naar het einde toe symboliek overload. Maar genoeg interessants om nog wat over te lullen of dieper in te gaan. Doe uzelf een plezier en neem wel de JP dub moest je beslissen er aan te beginnen.

Eerste 10 minuten gezien van ep1 en bevalt mij wel, op het gemak er is door gaan. Nog niet veel anime gezien ben eens benieuwd

 

[Lakigigar]

Vond ik nu eens echt een vreselijke film. Op geen enkel moment had ik het gevoel dat ik mee was.

Ik heb dat opvallend vaak bij Oscarfilms, maar ik denk dat deels is omdat dat vaak heel episodische films zijn. Bij Shape of Water had ik dat niet echt, misschien enkel in het begin wat. Maar ik heb dat echt heel veel bij AA genomineerde films, omdat veel dingen echt period pieces zijn misschien. Niet dat ik niet kan volgen, maar toch zo een bepaalde soort vibe dat ik niet kan uitleggen.

Probleem is dat een Oscarfilm vaak een karikatuur wordt van zichzelf op een gegeven moment (Spotlight, wellicht ook The Post etc.), en op basis daarvan vaak erg voorspelbaar, en dat ligt niet alleen aan de AA jury, maar ook soms aan regisseurs en producties die te veel met die oscars bezig zijn en zich daarop aanpassen, want het is een vibe dat ik nog nooit bij een anderstalige film heb gezien. Al heb je ook bepaalde arthouse vibes natuurlijk, maar die zijn anders dan de oscarvibe. Broken Circle Breakdown vond ik te veel vissen voor een oscar door de grote americalove in die film, maar oscarvibe was het niet, maar wel duidelijk dat het een poging was tot iets te winnen daar of aan te spreken bij american audience.

Je ziet dat ook wel vaak bij bepaalde producties vaak altijd terugkeren. De maatschappijkritiek en het schreeuwirig gedoe in quasi elke Zuid-Koreaanse film, of het over zich heen laten lopen in quasi elke J-drama en terugkeren van pesten/druk/introvertie in die maatschappij. In Belgie ook een type film/vibe die heel vaak terugkeert (met aan een kant toch vaak randfiguren in een hoofdrol, en met ons dialect in een centrale rol hier en aan de andere kant weinig durvende films omdat je enkel fondsen krijgt als je film maatschappelijk relevant is hier qua thema). Als filmmaker ga je ook sneller geinspireerd worden door andere films uit jouw land of van andere regisseurs van jouw land en filmstijlen. De Japanse filmstijl is redelijk apart geëvolueerd is, van de westerse stijl. De Amerikaanse filmstijl heeft wel veel overgenomen van de Duitse pre-WW2 filmstijl omdat velen van Duitsland naar Amerika zijn gevlucht of geïmmigreerd uit vrije wil. Hitchcock is duidelijk geïnspireerd door de Duitse expressionistische cinema zoals Fritz Lang). De basis van arthouse films (en foreign cinema) keert terug naar Italiaans neorealisme post-WW2 die velen geinspireerd hebben, zoals Bicycle Thieves, waarbij niet-sterren ook prominenter worden, waarbij het verhaal van een armer of de werkende klasse ook eens werd verteld, en waarbij negatievere of depressievere gebeurtenissen en eindes ook niet meer uit de weggegaan werden, toen nog in het na-oorlogse Italië dat de wonden nog likte van de gebeurtenissen in WO2, en dat heeft de inspiratie gevormd voor heel veel "waves around the world" eind jaren '50 en in de jaren '60 en zo stilletjesaan vormgegeven aan het begrip arthouse cinema of de vele festivals wereldwijd, en brak met dat film altijd entertainment moest zijn maar ook andere functies kon hebben.

In zekere zin heb je vibes van film uit een periode (decennium, denk aan de 80's), of bijvoorbeeld de vibe bij veel Netflix originals - zeler in hun begintijdperk - die ook gelijkaardig is (omdat Netflix wel weet wat hun doelpubliek is), van landen, van regisseurs (Tarantino die bij elke film bijna een vergeten "movement" terug naar bovenhaalt)). Niet dat dat per se slecht is, maar soms moet je het wel liggen. Een regisseur haalt er soms voordeel uit dat een film van zijn hand herkenbaar is van wie dat het is, want dan heb je een eigen smoel, de "Tarantino film". Je hebt liever soms een auteursfilm ipv een dertien in een dozijnfilm, en mensen hebben ook hun interesses enzovoort. Een post van mij op dit forum kan je soms ook herkennen zonder dat je de gebruikersnaam kent... en ik doe er niet om dus. Een post van TRUMP in deze thread herken je ook direct, zonder dat je de gebruikersnaam of avatar moet gezien hebben.

 

[Hellsdinner]

Vraag aan de animekenners hier: ben bezig aan de letterboxd top 250 en daar staat een animefilm tussen genaamd 'end of evangelion' en deze blijkt het einde te zijn van een reeks. Kan ik die film los zien of ga ik dan geen hol begrijpen van die film?

End of Evangelion is eigenlijk een heruitgave van de laatste afleveringen uit de anime. In de anime was het geld zo goed als op bij de laatste afleveringen waardoor ze dat hebben moeten rushen. Toen de serie een hit bleek, hebben ze een film uitgebracht met de makers "ware visie" (alhoewel dat bij Evangelion met een korrel zout is te nemen door al de alternate timeline films) . End of Evangelion is dus eigenlijk het einde van de serie, maar dan beter. Ik raad inderdaad aan om de serie eerste te kijken, maar op zich kan je de film zelf ook wel kijken, ze doen een degelijke recap geloof ik. Misschien dat bepaalde details verloren gaan maar dat is een beslissing die je best voor jezelf neemt.

 

[stungunner]

No One Gets Out Alive

Meh, qua sfeer en locatie best goed, maar doet voor de rest niets meer of beter dan vele andere in het genre. En vaak past het "wtf" moment (wie hem gezien heeft weet wellicht wel waarover het gaat) niet in dit soort films en doet het zelfs afbreuk eraan. 5/10

 

[Lint]

Nightmare Alley, waarschijnlijk mijn favo Del Toro tot nu toe. Nu pas op, ik ben geen giga Del Toro fan, en heb bijna altijd dezelfde mening over zijn films:

• Stylistisch top, en deze is helemaal om van te snoepen... Laten we het big budget "flashy-noir" noemen, het ziet er gewoon finger-licking good uit
• Sterk concept, het thema, het idee en voor een deel de uitwerking ervan is echt wel goed, slim en consistent
• Te lang / te veel / te veel fluff of nutteloze zaken... Was de 2,5u nu echt nodig? Moest de hele proloog nu echt zo lang zijn? Moest de 2nd act nu echt zo uitgesponnen worden? Wat mij betreft "neen" over de hele lijn. Dit was een betere film geweest met een strakkere cut. Hell, ik denk zelfs dat een 40-50 min Outer Limits style episode ook zou werken

Daarnaast zijn het wel de acteurs die Nightmare Alley omhoog tillen. De karakterkoppen van Dafoe (die zijn Bobby Peru aan het channelen is), Coletti, Blachett, Perlman en Strathairn worden echt optimaal gebruikt. Maar Cooper zet hier imo de beste prestatie van zijn carrière neer.


Sidenote: In het begin kon ik constant maar aan 3 dingen denken

1. Ik wil Cooper als de nieuwe Indiana Jones
2. Ik wil Cooper in een echte noir zien
3. Bij de eerste carny scene waande ik me even in Bioshock Infinite. Ik wil daar een verfilming van met Cooper als Booker Dewitt

Of maw... ik ben altijd neutraal geweest t.o.v. Cooper, maar sinds gisteren avond opeens giga fan geworden.

 

[FlyingHorseman]

Daarnaast zijn het wel de acteurs die Nightmare Alley omhoog tillen. De karakterkoppen van Dafoe (die zijn Bobby Peru aan het channelen is), Coletti, Blachett, Perlman en Strathairn worden echt optimaal gebruikt. Maar Cooper zet hier imo de beste prestatie van zijn carrière neer.

Meer moet ik niet lezen om geïnteresseerd te zijn.

 

[Bauhaus]

Nightmare Alley, waarschijnlijk mijn favo Del Toro tot nu toe. Nu pas op, ik ben geen giga Del Toro fan, en heb bijna altijd dezelfde mening over zijn films:

• Stylistisch top, en deze is helemaal om van te snoepen... Laten we het big budget "flashy-noir" noemen, het ziet er gewoon finger-licking good uit
• Sterk concept, het thema, het idee en voor een deel de uitwerking ervan is echt wel goed, slim en consistent
• Te lang / te veel / te veel fluff of nutteloze zaken... Was de 2,5u nu echt nodig? Moest de hele proloog nu echt zo lang zijn? Moest de 2nd act nu echt zo uitgesponnen worden? Wat mij betreft "neen" over de hele lijn. Dit was een betere film geweest met een strakkere cut. Hell, ik denk zelfs dat een 40-50 min Outer Limits style episode ook zou werken

Daarnaast zijn het wel de acteurs die Nightmare Alley omhoog tillen. De karakterkoppen van Dafoe (die zijn Bobby Peru aan het channelen is), Coletti, Blachett, Perlman en Strathairn worden echt optimaal gebruikt. Maar Cooper zet hier imo de beste prestatie van zijn carrière neer.


Sidenote: In het begin kon ik constant maar aan 3 dingen denken

1. Ik wil Cooper als de nieuwe Indiana Jones
2. Ik wil Cooper in een echte noir zien
3. Bij de eerste carny scene waande ik me even in Bioshock Infinite. Ik wil daar een verfilming van met Cooper als Booker Dewitt

Of maw... ik ben altijd neutraal geweest t.o.v. Cooper, maar sinds gisteren avond opeens giga fan geworden.

Je maakt me nieuwsgierig, het origineel is een steengoede film noir en ben benieuwd wat Del Toro ervan gemaakt heeft.

 

[Bauhaus]

Ik vond dat Denzel het op zo'n natuurlijke wijze bracht dat ik vaak vergat dat het ye olde English was

@Bauhaus Skip je dan alle Shakespeare adaptaties waar de originele tekst intact gebracht wordt?

De verhalen van Shakespeare vind ik wel interessant maar dat oud Engels is inderdaad een struikelblok, precies of dat je de woorden krijgt en er zelf een zin mee moet maken.
Een moderne adaptatie met hedendaags Engels zal me beter liggen.