Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan?

Mommy - Mijn eerste Dolan en als ze allemaal zo zijn dan vind ik termen als wonderkind die je zo hier en daar ziet passeren nauwelijks overdreven. Beste film die ik in tijden gezien heb. Zo naturel allemaal dat je geen moment denkt aan het feit dat je een film aan het zien bent. Keuzes konden nauwelijks beter uitpakken. Ik vind het moeilijk om er iets zinnigs over te zeggen, zo goed vond ik hem. Komt echt bij mijn all time favourites ergens. 10/10

Ik vind het moeilijk om er echt veel over te zeggen of om correct uit te leggen waarom ik deze zo goed vind maar voor mij de beste film die ik sinds lang gezien heb / één van de betere die ik ooit gezien heb.

Acteerwerk is van het meest naturelle dat ik ooit gezien heb, ik ben het dan ook niet eens met andere mensen die hier overdreven schreeuwerige momenten blijken te zien. Ik zie hier juist, en dat is relatief zeldzaam, acteurs die volledig losgaan én het tegelijk geweldig echt houden. Ik denk niet dat ik Antoine Olivier Pilon al in iets anders heb zien acteren, maar wauw, gewoon wauw. Niet dat de twee dames veel onderdoen, dat niet, Pilon is alleen echt zo uitzonderlijk krachtig en zeldzaam sterk dat hij er zelfs met stevige concurrentie nog bovenuit springt.

Dan de soundtrack, het merendeel van de nummers zijn nummers die ik zelf niet al te vaak zou opzetten (Céline Dion brrrr, generische "boenk" muziek brrrr, ... ) maar hier is er niet één noot die verkeerd gekozen is, niet één muzikaal moment dat niet raakt en zijn zelfs de eerder genoemde artieste / nummers zaken die stevig bijdragen aan de sfeer die gezet wordt.

Is er ook nog de befaamde/beruchte en uiteraard opvallende, 1:1, ik heb nog niet opgezocht waarom Dolan beslist heeft om het te gebruiken maar wat mij betreft werk dit absoluut om dicht op de huid te zitten bij de personages, je personages echt te laten schitteren en geeft het heel de sfeer mee die over de film hangt dus zeker een terechte keuze wat mij betreft, weinig poespas nodig, gewoon drie sterke personages that's it.

En dit alles met als ik zou bijna extra zeggen, nog verhaallijnen die het vertellen waard zijn, wat doe je met een problematisch kind, al helemaal als je zelf niet meteen in grote weelde leeft en zelf meer dan moeite genoeg hebt om te overleven, wanneer je zelf in feite niet in het juiste kader valt dat de maatschappij voor je voorziet (misschien daar een reden voor de 1:1?). Een maatschappij die op haar beurt niet weet hoe zich te gedragen met of voor probleemgevallen en dan maar oplossingen zoekt waar, zou ik toch durven zeggen, vaak niemand mee geholpen is. Uiteraard komt de moeilijke band tussen kind en ouder(s) hierbij ook ruimschoots aan bod, iets waar hij het precies nog al wel eens over durft hebben als ik zijn andere titels bekijk.

Ik lees als ik eens wat over Dolan begin op te zoeken termen als genie of wonderkind, als zijn verwezenlijkingen allemaal van dit niveau zijn dan lijken die termen mij de lading perfect te dekken, ik hoop alvast met heel mijn hart dat zijn ander werk ook dit niveau haalt of op zijn minst benadert want dan heb ik nog geweldige uren voor de boeg. Sluit niet uit dat deze in mijn top tien terechtkomt.
 
Laatst bewerkt:
State Of Play

Meh. Zotte cast wel.

Dirty Harry

Hoho, dit was cool. Ik zie precies veel linken met The Dark Knight. Scorpio killer en The Joker kunnen mooi naast elkaar staan.
 
The Two Popes 8/10
Dolemite Is My Name 6/10
I'm Thinking Of Ending 6/10 (Wth did I just watch ...)
O Brother Where Art Thou? 7.5 (rewatch)
Porco Rosso 7/10
About Time 7/10
 
ADULTHOOD . het net iets mindere vervolg op KIDULTHOOD. maar ik blijf het toch eens goed vinden om een niet-amerikaanse (UK) prent te zien over drug en geweld problematiek (erg realistisch weergegeven ) bij jongeren.

ook racisme , depressies, tiener zwangerschappen komen aan bod, het is eigenlijk een harde hap om te bekijken.

vanmiddag eens BROTHERHOOD bekijken (de derde van de reeks, wist niet dat die bestond zelfs).

hoe komt het dat die films niet bekender zijn? is dat omdat het UK-releases zijn?
soit, voor mij komen ze veel realistischer over dan de doorsnee Amerikaanse prenten. misschien omdat het dichterbij gebeurt?
 
Onlangs speelden ze Pride & Prejudice (2005) op TV. Had er wel van gehoord, maar was toch nieuwsgierig en ik vond deze film best amusant eigenlijk. Dacht dat het ging overgoten zijn met overdreven romantiek, maar dat was totaal het geval niet.
 
The Dirt

De film over de uitspattingen van Mötley Crüe, hoewel er van uitspattingen niet echt veel sprake is. De personages lijken wel van karton en worden nergens echt uitgediept, de gekende memorabele scenes en gebeurtenissen passeren veel te snel en zijn voorbij voor je het beseft, de uitspattingen beperken zich tot wat drugs, wat vandalisme en eens een blowjob hier en daar... nee, dit had zoveel meer kunnen zijn, ze hebben er een boeltje van gemaakt imo. 4/10
 
Ik denk dat Black Panther mijn top vijf van Marcel niet eens haalt.
Idem. Het zal met de ophemeling te maken hebben gehad wsl, maar ik vond er weinig aan. Ik vind het ook bizzar dat op vlak van CGI het zelfs ondermaats was, ivm de andere recente Marvels.

Gisteren Alien 3 nog eens bekeken. Die CGI Alien zag er ook brak uit. Niet verwonderlijk voor een film uit 1992, maar Jurassic Park zette een jaar later wel een benchmark.
 
Mommy - Mijn eerste Dolan en als ze allemaal zo zijn dan vind ik termen als wonderkind die je zo hier en daar ziet passeren nauwelijks overdreven. Beste film die ik in tijden gezien heb. Zo naturel allemaal dat je geen moment denkt aan het feit dat je een film aan het zien bent. Keuzes konden nauwelijks beter uitpakken. Ik vind het moeilijk om er iets zinnigs over te zeggen, zo goed vond ik hem. Komt echt bij mijn all time favourites ergens. 10/10

Ik vind het moeilijk om er echt veel over te zeggen of om correct uit te leggen waarom ik deze zo goed vind maar voor mij de beste film die ik sinds lang gezien heb / één van de betere die ik ooit gezien heb.

Acteerwerk is van het meest naturelle dat ik ooit gezien heb, ik ben het dan ook niet eens met andere mensen die hier overdreven schreeuwerige momenten blijken te zien. Ik zie hier juist, en dat is relatief zeldzaam, acteurs die volledig losgaan én het tegelijk geweldig echt houden. Ik denk niet dat ik Antoine Olivier Pilon al in iets anders heb zien acteren, maar wauw, gewoon wauw. Niet dat de twee dames veel onderdoen, dat niet, Pilon is alleen echt zo uitzonderlijk krachtig en zeldzaam sterk dat hij er zelfs met stevige concurrentie nog bovenuit springt.

Dan de soundtrack, het merendeel van de nummers zijn nummers die ik zelf niet al te vaak zou opzetten (Céline Dion brrrr, generische "boenk" muziek brrrr, ... ) maar hier is er niet één noot die verkeerd gekozen is, niet één muzikaal moment dat niet raakt en zijn zelfs de eerder genoemde artieste / nummers zaken die stevig bijdragen aan de sfeer die gezet wordt.

Is er ook nog de befaamde/beruchte en uiteraard opvallende, 1:1, ik heb nog niet opgezocht waarom Dolan beslist heeft om het te gebruiken maar wat mij betreft werk dit absoluut om dicht op de huid te zitten bij de personages, je personages echt te laten schitteren en geeft het heel de sfeer mee die over de film hangt dus zeker een terechte keuze wat mij betreft, weinig poespas nodig, gewoon drie sterke personages that's it.

En dit alles met als ik zou bijna extra zeggen, nog verhaallijnen die het vertellen waard zijn, wat doe je met een problematisch kind, al helemaal als je zelf niet meteen in grote weelde leeft en zelf meer dan moeite genoeg hebt om te overleven, wanneer je zelf in feite niet in het juiste kader valt dat de maatschappij voor je voorziet (misschien daar een reden voor de 1:1?). Een maatschappij die op haar beurt niet weet hoe zich te gedragen met of voor probleemgevallen en dan maar oplossingen zoekt waar, zou ik toch durven zeggen, vaak niemand mee geholpen is. Uiteraard komt de moeilijke band tussen kind en ouder(s) hierbij ook ruimschoots aan bod, iets waar hij het precies nog al wel eens over durft hebben als ik zijn andere titels bekijk.

Ik lees als ik eens wat over Dolan begin op te zoeken termen als genie of wonderkind, als zijn verwezenlijkingen allemaal van dit niveau zijn dan lijken die termen mij de lading perfect te dekken, ik hoop alvast met heel mijn hart dat zijn ander werk ook dit niveau haalt of op zijn minst benadert want dan heb ik nog geweldige uren voor de boeg. Sluit niet uit dat deze in mijn top tien terechtkomt.
Ik ga je moeten teleurstellen of toch tenminste je verwachtingen bijsturen. Je hoort niet veel meer over Mommy omdat de films die hij daarna maakte niet van hetzelfde kaliber waren. Ik ga echter volledig akkoord. Mommy is een klepper van formaat.


Beklijvend en bevreemdend oorlogsdrama dat de gevolgen van oorlog op het sociaal weefsel van Leningrad belicht.

Start heel sterk maar begint wel wat te kwakkelen naar het einde toe.

Prachtige performance van Ingvar Sigurdsson (Ingimundur) en Ída Mekkín Hlynsdóttir (Salka) houden deze prent recht tot ze echt op gang komt. Die trage opbouw die zowel Ingimundur's heden als verleden schetst helpt om op een subtiele manier zijn pijn bloot te leggen die alsmaar zwaarder op hem weegt wat hem uiteindelijk Falling Down's gewijs doet ontsporen.

Als je een "bloedhond" bent ga je dol zijn op deze film. 😅 Leuke dramedy met een heel goeie chemistry tussen de 2 leads.

Als je een "bloedhond" bent ga je dol zijn op deze film. 😅 Maar dat mag je hier nogal letterlijk opvatten. Speelt zich voornamelijk af in 1 appartementje en tegen het einde is er geen muur meer vrij waar het bloed niet van afdruipt.



Waarschijnlijk de beste film die ik afgelopen maanden heb gezien.
 
Ik ga je moeten teleurstellen of toch tenminste je verwachtingen bijsturen. Je hoort niet veel meer over Mommy omdat de films die hij daarna maakte niet van hetzelfde kaliber waren. Ik ga echter volledig akkoord. Mommy is een klepper van formaat.

Ik vreesde al ergens zoiets, andere titels zeggen me ook allemaal een stuk minder qua herkenning. Toch benieuwd naar ergens, ook al heb ik het beste dan misschien al achter de rug.
 
Maar wel zeer begrijpelijk dat Baby Driver niet voor iedereen is. Net omdat hij zoveel stijl heeft, is hij extra oninteressant als die stijl uw ding niet is. Ik vind zo'n films een verademing tussen al de grauwe realistische actiefilms van deze tijden.
Nog even ter aanvulling: die heerlijke opening chase!
In dezelfde periode de tweede Kingsman gezien die ook start met een chase scene, man dat was dag en nacht verschil.

DC is erg, maar Marvel op hun manier ook. Alle originaliteit lijkt daar uit gezogen. Dit vat het zowat samen voor mij:

Straks eens bekijken, effe doorgescrolld en zie "the illusion of change" als staan. Da's één van de dingen wat ik aan veel Marvel comics haat (al is misschien wat een sterk woord): da's de uiteindelijke en eeuwige status quo.

Over Black Panther: die zou ik eigenlijk nog eens moeten herbekijken. Het verhaal was te dun imo en dat stoorde me destijds.
Ik denk dat PBR op 9lives wel eens heeft uitgelegd waarom hij die zo goed vond. Met dat in't achterhoofd zou ik dus nog eens moeten rewatchen. Maar ik ben Marvel een beetje beu :p
 
De zondag afgesloten met the imitation game. Een film die ik al tijd wil zien maar nooit echt de moeite voor heb gedaan om eraan te beginnen.

Aangezien die op Netflix staan gisteren eindelijk eens bekeken.

Ik was aangenaam verrast. Toffe film die me wel zwaar geboeid heeft. Weer mooi staaltje acteerwerk van Benedict Cumberbatch.

Ook weer wat bijgeleerd over Turing hierdoor. Wist zelfs niet dat heel dat gedoe 50 jaar lang verzwegen was.

Ik ben sinds woensdagavond ook herbegonnen met de MCU in chronologische volgorde te bekijken.

Vandaag staat Thor: The Dark World op de planning.

Eergisteren was het The Avengers.

Ondanks het feit dat ik nog redelijk goed weet wat er juist gebeurd in de films, is het toch nog altijd pure entertainment.
 
Terug
Bovenaan