Destijds een beetje links laten liggen omdat de marketing ervan mij deed vermoeden dat dit een Drive imitatie was maar dan met de brommer ipv de auto. En hoewel er hier en daar een kleine overlap is tussen beide films (stunt driver "slash" getaway driver, that blank Gos stare...), houden die ook op wanneer de eerste akte zijn conclusie bereikt. De focus van de film verandert, de tweede protagonist van de film wordt op dit (zeer late) moment op fantastische wijze geïntroduceerd en vanaf dan is het echt raden naar de wendingen die het verhaal neemt. Velen vonden het tragische misdaadverhaal uit het eerste deel van Pines het beste, maar ik moet toegeven dat ook al is dit het meest aangename en romantische stuk van de film, ik dieper onder de indruk was van de psychologische complexiteit en narratieve ontwikkeling van het middenstuk. De banden tussen vader en zoon, en de manier waarop beide vaders omgaan met hun schuldgevoelens en de repercussies daarvan waren echt zeer pakkend. Maar beide verhalen waren even essentieel voor het klaarstomen van de onvermijdelijke ontknoping. Voor even lijkt de film een open einde te hebben, waar je niet zeker weet welke toekomst Jason tegemoet gaat, en hij mogelijk een ander mooier leven vind ver weg van Schenectdy. Maar als je goed luistert, hoor je op het einde en tijdens de aftiteling zeer zachtjes het geluid van sirenes, wat er voor mij op wijst dat hij ofwel opgepakt zal worden voor zijn misdaden, ofwel in de criminaliteit zal vervallen en onvermijdelijk weer in contact gaat komen met de wet. Wat allicht niet zal gebeuren voor de sociopatische fils-du-papa, die dit tragische lot heeft teweeggebracht. Maar of die dat verdiende, is dan weer een andere vraag. Want in hoeverre is hij zelf verantwoordelijk voor deze wandaden, en wat is de bijdrage van zijn eigen vader die hem niet liefhad?
.
.
