Hellsdinner
Crew Member
Ik ben mij hier echt belachelijk aan het maken he?Je weet toch dat The Thing van John Carpenter een remake is van The Thing from Another World uit 1951?
Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan?
Avondland
Well-known member
The Wicker Man met Cage vs. The Wicker Man uit 1973 is ook nog zo eentje..Ik heb ook pas nadien gelezen dat deze Candyman een soort vervolg is op de 1990 film, dus wil het origineel graag ook eens kijken.
Meestal kan een remake ook nooit echt tippen aan het origineel. (Durf ik de "The Thing" remake aan te halen ?)
Ook volledig mee eens dat de Tom Cruise remake van The Mummy beter dood en begraven blijft. De Invisible man vond ik ook een degelijk filmpje.
Natuurlijk, daar niet van. Maar ik denk toch dat je meer van de sequel kunt genieten als je de voorganger eerst gezien hebt.
SnakeGodRovinin
Well-known member
The Father - 2020.
De Hachiko onder de mensenfilms
. Heb hem tweemaal bekeken op twee dagen tijd en de emoties laaiden hoog op. Herken gedragingen van Hopkins in mijn eigen grootmoeder, die niet dement is, voornamelijk in de eerste scene.
Colman was zeer goed, maar Hopkins; het script en de editing waren perfect. Hij zal voor altijd verbonden zijn met dr. Lecter, maar deze prestatie mag er gerust naast staan en dan zeker op zijn 82-jarige leeftijd.
Komt te staan tussen mijn favoriete films aller tijden en nu hoop ik dat ik sterf de dag voor mijn pensioen, om niet hetzelfde mee te maken.
De Hachiko onder de mensenfilms
. Heb hem tweemaal bekeken op twee dagen tijd en de emoties laaiden hoog op. Herken gedragingen van Hopkins in mijn eigen grootmoeder, die niet dement is, voornamelijk in de eerste scene.Colman was zeer goed, maar Hopkins; het script en de editing waren perfect. Hij zal voor altijd verbonden zijn met dr. Lecter, maar deze prestatie mag er gerust naast staan en dan zeker op zijn 82-jarige leeftijd.
Komt te staan tussen mijn favoriete films aller tijden en nu hoop ik dat ik sterf de dag voor mijn pensioen, om niet hetzelfde mee te maken.
CerumenCrevice
Well-known member
Het vreemde aan die eerste film vond ik die monoloog die uit het niets kwam. Die ook vaak gesampled wordt in muziek ('I've seen things, you couldn't possibly believe '...). Ik dacht dat ik een heel stuk uit de film gemist had. 'Stars of Orion', dieje had precies paddos op.
Hellsdinner
Crew Member
Aha toch eentje waar ik enkel de original van heb gezien en niet de remake
Jorre101
Active member
WR: Mysteries of the Organism (1971) 6/10 Vage documentaire over seks en communisme. Stoort nooit maar ook niets speciaal.
The Element of Crime (1984) 8/10 debuut van Lars Von Trier, en wat voor één. De sepia kleuren zijn even wennen maar helpt bij de inleving in de nachtmerrieachtige wereld die hij hier creëert. Geen perfecte film (beetje knullige dialogen en niet altijd even goed geacteerd) maar voor een debuut heel sterk.
The Bird With the Crystal Plumage (1970) 7/10 De vierde die ik zie van Argento. Altijd sfeervol en genietbaar.
Django (1966) 7/10 Sfeervol en genietbaar is eigenlijk ook hier van toepassing.
The Day of the Beast (1995) 7/10 Spaanse horrorfilm over een priester die denkt te weten wanneer de antichrist geboren wordt en dit wil voorkomen door zondig te leven en te duivel op te roepen. Lang niet slecht maar had het gevoel dat er meer inzat.
The Thing (1982) 8/10 (rewatch) Staat nog steeds als een huis! Ik zou willen dat hedendaagse films ook meer gebruik maken van puppets en practical effects, cgi ziet er zo snel gedateerd uit.
Millennium Actress (2001) 8/10 Mooi! Van genoten.
Memories of Underdevelopment (1968) 6/10 Kan aan mij liggen maar ik vond er niet veel aan. Tegen het einde in slaap gevallen en 20 minuten moeten terugspoelen, misschien was ik gewoon te moe.
The Element of Crime (1984) 8/10 debuut van Lars Von Trier, en wat voor één. De sepia kleuren zijn even wennen maar helpt bij de inleving in de nachtmerrieachtige wereld die hij hier creëert. Geen perfecte film (beetje knullige dialogen en niet altijd even goed geacteerd) maar voor een debuut heel sterk.
The Bird With the Crystal Plumage (1970) 7/10 De vierde die ik zie van Argento. Altijd sfeervol en genietbaar.
Django (1966) 7/10 Sfeervol en genietbaar is eigenlijk ook hier van toepassing.
The Day of the Beast (1995) 7/10 Spaanse horrorfilm over een priester die denkt te weten wanneer de antichrist geboren wordt en dit wil voorkomen door zondig te leven en te duivel op te roepen. Lang niet slecht maar had het gevoel dat er meer inzat.
The Thing (1982) 8/10 (rewatch) Staat nog steeds als een huis! Ik zou willen dat hedendaagse films ook meer gebruik maken van puppets en practical effects, cgi ziet er zo snel gedateerd uit.
Millennium Actress (2001) 8/10 Mooi! Van genoten.
Memories of Underdevelopment (1968) 6/10 Kan aan mij liggen maar ik vond er niet veel aan. Tegen het einde in slaap gevallen en 20 minuten moeten terugspoelen, misschien was ik gewoon te moe.
Chauffagist
Well-known member
Out for Justice op Play 6, heerlijk die early 90's actie met Steven Seagal
CerumenCrevice
Well-known member
Dr. No 4/10, nee echt niets voor mij. Er gebeurt gewoon niet genoeg en de audio is bagger.
From Russia With Love 5/10, zelfde maar het was wat spannender.
Goldfinger 5/10. Saaie boel, met momenten wel intrigerend.
From Russia With Love 5/10, zelfde maar het was wat spannender.
Goldfinger 5/10. Saaie boel, met momenten wel intrigerend.
Karry98
Well-known member
Black Widow: Lang geleden dat ik nog eens een film heb bekeken en helaas zwaar ontgoocheld. Ik heb regelmatig naar mijn horloge gekeken om te zien hoe lang dat nog zou duren. Amper uitgewerkte personages, matige actie scènes, saai verhaal, enz… Had sowieso al geen al te hoge verwachtingen, maar toch ontgoocheld. Gelukkig speelt Scarlett Johansson nog altijd mee, dan dartelt et tenminste iets aangenaams op mijn scherm rond.
Hellsdinner
Crew Member
Dag 8 van Spooktober:
Helter Skelter - Mika Ninagawa (2012)
Een mooi, tragische film. Het onderwerp is vandaag de dag nog steeds van belang (of mogelijk zelfs belangrijker dan toen) door de gigantische hoeveelheid instagram, youtube, facebook en tiktok influencers, allen met een gemiddelde time in the spotlight van 2 weken. De horror in deze film zit in de trage descent into madness van het hoofdpersonage, hoe ze ten onder gaat door de constante druk van verwachtingen, het bekend zijn, mensen rondom hen en ook de druk die ze zichzelf opleggen. Geen griezelfilm maar wel eentje die in je kleren kruipt.
David Bruckner - The Night House (2020)
Ik was fan van Bruckner's vorige film The Ritual en keek dan ook uit naar The Night House. Deze film is het soort Horror film waar ik echt van kan genieten. Goed uitgevoerde jump scares, een mysterie dat we samen met het hoofdpersonage proberen uit te vogelen en goed sounddesign. Rebecca Hall doet het ook goed als de vrouw die treurt om haar man, maar tegelijk hem en het mysterie rond hem niet kan loslaten.
Next Up: Onibaba - Kaneto Shindo (1964) & Audition - Takeshi Miike (1999)
Helter Skelter - Mika Ninagawa (2012)
Een mooi, tragische film. Het onderwerp is vandaag de dag nog steeds van belang (of mogelijk zelfs belangrijker dan toen) door de gigantische hoeveelheid instagram, youtube, facebook en tiktok influencers, allen met een gemiddelde time in the spotlight van 2 weken. De horror in deze film zit in de trage descent into madness van het hoofdpersonage, hoe ze ten onder gaat door de constante druk van verwachtingen, het bekend zijn, mensen rondom hen en ook de druk die ze zichzelf opleggen. Geen griezelfilm maar wel eentje die in je kleren kruipt.
David Bruckner - The Night House (2020)
Ik was fan van Bruckner's vorige film The Ritual en keek dan ook uit naar The Night House. Deze film is het soort Horror film waar ik echt van kan genieten. Goed uitgevoerde jump scares, een mysterie dat we samen met het hoofdpersonage proberen uit te vogelen en goed sounddesign. Rebecca Hall doet het ook goed als de vrouw die treurt om haar man, maar tegelijk hem en het mysterie rond hem niet kan loslaten.
Next Up: Onibaba - Kaneto Shindo (1964) & Audition - Takeshi Miike (1999)
Ook gekeken naar The Night House gisteren. Ik ga akkoord met @Hellsdinner , sfeervolle film met een uitstekende Hall (zij IS de film, miljaar). Hall toont zo sterk het verdriet na een verlies maar eveneens het niet kunnen loslaten van die geliefde. Wat een actrice.
Alsook de mooist uitgewerkte jump scare van 2021. Bruckner knows what's up. Het is geen niveau van pakweg Midsommar of Hereditary, maar dit kies ik met veel plezier boven alle platte horror die wordt uitgebracht.
Alsook de mooist uitgewerkte jump scare van 2021. Bruckner knows what's up. Het is geen niveau van pakweg Midsommar of Hereditary, maar dit kies ik met veel plezier boven alle platte horror die wordt uitgebracht.
Na wat verplichte uitstellingen (Imax moeten missen 
) eindelijk Dune kunnen gaan bekijken.
Dat tempo had z'n voordelen en nadelen.
Voordelen:
prachtige beelden met bijpassende epische klank en muziek. Duidelijke background setting. Een complete cinema ervaring.
Nadelen:
Soms teveel van 't goede. Benadrukkingen die mssn er te dik op lagen. Slomo's zijn mooi, maar er waren er toch vaak die overbodig waren. Vooral na de pauze begon het mij soms te vervelen jammer genoeg. Het haalde de vaart uit bepaalde scènes terwijl het wel al ff duidelijk was waarom het zo'n belangrijk moment was bvb.
Een maat van me die naast mij zat (kent het verhaal van Dune niet) begon zich mateloos te storen aan het trage verloop. Ik zei nog na de pauze: vanaf nu ga je het wsl beter vinden. Maar vreemd genoeg merkte ik ook dat het steeds trager ging. Ik stoorde mij daar minder aan (ik ken het verhaal en was vooral onder de indruk van hoe goed de film het boek aan 't volgen was), maar ik kan me perfect voorstellen dat het voor veel mensen begon tegen te vallen.
De cast vond ik ook top. Het zijn veel dikke namen, maar geen enkele vond ik fout gecast. Chalamet was echt goed als Paul.
Ik ben ook zeer te spreken over de visuele vertaling van alle planeten, schepen, steden en gebouwen, wormen. Van gigantische Guild ships naar de snelle thopters. Alles ziet er zo massive uit en voelt echt machtig aan, geholpen door de sound effects en muziek natuurlijk. Dankzij het lagere tempo krijg je ook de tijd te genieten van die schepen.
Ik heb ervan genoten. Echt eentje die op het grote scherm moet gezien worden
) eindelijk Dune kunnen gaan bekijken.Toen ik 'Part One' zag verschijnen was ik toch een beetje verrast. Maar het werd wel snel duidelijk dat aan dat tempo het verhaal nooit in 1, weliswaar lange, film ging passen.
Dat tempo had z'n voordelen en nadelen.
Voordelen:
prachtige beelden met bijpassende epische klank en muziek. Duidelijke background setting. Een complete cinema ervaring.
Nadelen:
Soms teveel van 't goede. Benadrukkingen die mssn er te dik op lagen. Slomo's zijn mooi, maar er waren er toch vaak die overbodig waren. Vooral na de pauze begon het mij soms te vervelen jammer genoeg. Het haalde de vaart uit bepaalde scènes terwijl het wel al ff duidelijk was waarom het zo'n belangrijk moment was bvb.
Een maat van me die naast mij zat (kent het verhaal van Dune niet) begon zich mateloos te storen aan het trage verloop. Ik zei nog na de pauze: vanaf nu ga je het wsl beter vinden. Maar vreemd genoeg merkte ik ook dat het steeds trager ging. Ik stoorde mij daar minder aan (ik ken het verhaal en was vooral onder de indruk van hoe goed de film het boek aan 't volgen was), maar ik kan me perfect voorstellen dat het voor veel mensen begon tegen te vallen.
De cast vond ik ook top. Het zijn veel dikke namen, maar geen enkele vond ik fout gecast. Chalamet was echt goed als Paul.
Ik ben ook zeer te spreken over de visuele vertaling van alle planeten, schepen, steden en gebouwen, wormen. Van gigantische Guild ships naar de snelle thopters. Alles ziet er zo massive uit en voelt echt machtig aan, geholpen door de sound effects en muziek natuurlijk. Dankzij het lagere tempo krijg je ook de tijd te genieten van die schepen.
Ik heb ervan genoten. Echt eentje die op het grote scherm moet gezien worden
en ik kijk uit naar Part Two. Maar die maat ga ik niet meer meekrijgen denk ik
Laatst bewerkt:
Halloween part 6-7-8
Candyman - De originele, en hij viel me al bij al behoorlijk tegen. Ik zie, hier maar evengoed op andere plekken, diverse omschrijvingen of redenen waarom deze de middelmoot zou moeten overstijgen maar ik zie ze zelf niet per se. Het grauwe Chicago uit die periode wordt goed gebruikt en scènes als die waarin ze voor het eerst in de minder fraaie buurt komen zijn sterk. Maar voor de rest vond ik de geroemde Tony Todd niet uitzonderlijk en de rest van de personages zelfs gewoon zwak (Jake het klein jongetje misschien nog één van de positieve uitschieters). Voor de rest gewoon behoorlijk vergeetbaar denk ik.
A Tale of Two Sisters - Behoorlijk, donker, grauw, hard. Maar evengoed bij momenten saai, al is onnodig ingewikkeld en minder meeslepend dan ik ergens gehoopt had. Dat ze in Zuid-Korea toppers kunnen afleveren wist ik al lang voor de huidige megahype Squid Game (dat ik nog niet gezien heb overigens) maar deze past daar toch niet helemaal in. Ook al was het zeker geen teleurstelling ik had hier meer van verwacht.
The Bird with the Crystal Plumage - Alleen de titel al is beter dan gemiddeld. En de rest ook. Wat begint met een geweldige openingsscène meandert in het begin rustig verder naar een klassieke whodunit maar komt uiteindelijk redelijk snel in volle stroomversnelling en zorgt voor een aangenaam schouwspel met nog een behoorlijk degelijke twist richting einde. Op audio en visueel vlak sterk werk. Dat Argento toen al sfeer kon creëren is duidelijk. Als je dat dan combineert met een interessante verhaallijn/lijnen dan krijg je wat mij betreft een prima film.
Next up één die al jaren op het programma staan en waar ik ondanks zijn beperkte speelduur nog nooit aan gekomen ben, Tetsuo.
Candyman - De originele, en hij viel me al bij al behoorlijk tegen. Ik zie, hier maar evengoed op andere plekken, diverse omschrijvingen of redenen waarom deze de middelmoot zou moeten overstijgen maar ik zie ze zelf niet per se. Het grauwe Chicago uit die periode wordt goed gebruikt en scènes als die waarin ze voor het eerst in de minder fraaie buurt komen zijn sterk. Maar voor de rest vond ik de geroemde Tony Todd niet uitzonderlijk en de rest van de personages zelfs gewoon zwak (Jake het klein jongetje misschien nog één van de positieve uitschieters). Voor de rest gewoon behoorlijk vergeetbaar denk ik.
A Tale of Two Sisters - Behoorlijk, donker, grauw, hard. Maar evengoed bij momenten saai, al is onnodig ingewikkeld en minder meeslepend dan ik ergens gehoopt had. Dat ze in Zuid-Korea toppers kunnen afleveren wist ik al lang voor de huidige megahype Squid Game (dat ik nog niet gezien heb overigens) maar deze past daar toch niet helemaal in. Ook al was het zeker geen teleurstelling ik had hier meer van verwacht.
The Bird with the Crystal Plumage - Alleen de titel al is beter dan gemiddeld. En de rest ook. Wat begint met een geweldige openingsscène meandert in het begin rustig verder naar een klassieke whodunit maar komt uiteindelijk redelijk snel in volle stroomversnelling en zorgt voor een aangenaam schouwspel met nog een behoorlijk degelijke twist richting einde. Op audio en visueel vlak sterk werk. Dat Argento toen al sfeer kon creëren is duidelijk. Als je dat dan combineert met een interessante verhaallijn/lijnen dan krijg je wat mij betreft een prima film.
Next up één die al jaren op het programma staan en waar ik ondanks zijn beperkte speelduur nog nooit aan gekomen ben, Tetsuo.
Laatst bewerkt:
PBR Streetgang
Well-known member
Fantastische film! Je eerste Tsukamoto?
Gisteren eindelijk Dune gaan kijken. Ik kan me wel vinden in de algemene kritieken, maar vond bepaalde stukken toch tegenvallen. Visueel was het prachtig, de casting zat enorm goed, maar bepaalde elementen uit het boek kwamen er - imo - echt niet goed uit.
Soit, ik kijk wel heel erg uit naar de volgende film. Hopelijk werken ze de hele filosofie in het boek nog iets dieper uit, daar zit nog heel erg veel in. Maar goed, het is natuurlijk kiezen, het blijft een heel erg moeilijk boek om te verfilmen, maar Villeneuve slaagt er echt wel goed in.
1) Lady Jessica: ik vond ze veel te emotioneel. Zuster van de Bene Gesserit, volledige beheersing over lichaam en geest, maar zit half te hyperventileren bij alles wat ze doet. Ik vond het té.
2) De Sardaukar: het volle gewicht van exact hoe sterk/overpowered de Sardaukar zijn is in de boeken een gigantisch belangrijk punt over waarom de keizer het geslacht Atreides wil vernietigen. Hier heb je die (wel heel erg coole) scène op hun thuisplaneet, maar dit had toch wat meer mogen zijn.
3) De mentats kwamen niet aan bod. één keer had je Thufir die zijn ogen wit zagen, maar hij & Piter waren uiteindelijk verwaarloosbaar
4) Dit was een opmerking van degene die meeging en kan ik wel snappen. De schilden/geen vuurwapens waren nogal verwarrend voor hem. Je ziet gigantische schepen die zitten schieten en dan mannen met dolken & zwaarden vechten. Ik kan wel snappen dat het niet even duidelijk is voor mensen die het boek niet gelezen hebben.
2) De Sardaukar: het volle gewicht van exact hoe sterk/overpowered de Sardaukar zijn is in de boeken een gigantisch belangrijk punt over waarom de keizer het geslacht Atreides wil vernietigen. Hier heb je die (wel heel erg coole) scène op hun thuisplaneet, maar dit had toch wat meer mogen zijn.
3) De mentats kwamen niet aan bod. één keer had je Thufir die zijn ogen wit zagen, maar hij & Piter waren uiteindelijk verwaarloosbaar
4) Dit was een opmerking van degene die meeging en kan ik wel snappen. De schilden/geen vuurwapens waren nogal verwarrend voor hem. Je ziet gigantische schepen die zitten schieten en dan mannen met dolken & zwaarden vechten. Ik kan wel snappen dat het niet even duidelijk is voor mensen die het boek niet gelezen hebben.
Soit, ik kijk wel heel erg uit naar de volgende film. Hopelijk werken ze de hele filosofie in het boek nog iets dieper uit, daar zit nog heel erg veel in. Maar goed, het is natuurlijk kiezen, het blijft een heel erg moeilijk boek om te verfilmen, maar Villeneuve slaagt er echt wel goed in.
