I'm So Excited vond ik echt om van te kotsen, een heel vreemde reactie aangezien ik ze meestal op z'n minst goed vind.
Ik denk dat hij heeft op de "De eenzame common man die het op neemt tegen bende professionele terroristen" trope.
Edge Of Tomorrow! Die is 't!
Nobody, al heb ik hem nog niet gezien, doet me meer aan John Wick en consoorten denken.
Het was al laat toen ik die honest mistake poste. Punt is dat Spielberg voor 2000 toch een groot aantal meesterwerken gemaakt heeft die voor velen van ons onze jeugd wist te kleuren.
Ik bedoel vooral het hostage situation in een afgebakend gebied gegeven.
Om nog niet te spreken van zijn gigantische impact op movie business as a whole... bijna eigenhandige creatie van "de blockbuster", launch van meerdere grote carrières, gigantisch grote hand in alles dat met "de business van film" heeft te maken.
Heb je The Skin I Live In gezien ? Was aangenaamd verrast door deze thriller .
Prachtige film indeed, maar ik miste de pointe een beetje. Visueel indrukwekkend, maar auditief nog meer. De soundtrack is de echte hoofdrolspeler hier, en de soundscape die ze creëeren is effing impressive MAAR... er is geen enkel fucking moment zonder muziek in die film. En ondanks de goede soundtrack werd dit uitermate vermoeiend.
Gezien en goed bevonden! Misschien wel een beetje een atypische film vergeleken met de rest van het werk van Almodovar.
Ik ken het verhaal, omdat ik in het middelbaar voor Engels uit een uitzetting over omringende Arthuriaanse legendes heb gedaan (maar dat is al lang geleden
). Ik had direct na de film ook wat zitten opzoeken ... maar dan nog steeds vat ik de pointe van de film niet. Voor mij heeft Lowery alles wat teveel ge"muddled" en vervalt als gevolg in tegenstrijdige boodschappen.
Als je kan doe er dan nog notorious, to catch a thief en spellbound bij. Enige die ik zou skippen is topaz. Ik ben zelf begonnen met psycho wat tegenviel omdat ik teveel gefocust was op de iconische douchescene, ondertussen vind ik die ook wel fantastisch. Daarna de andere grote 3 gezien en alles met James Stewart.
Torn curtain en topaz zijn zeker de mindere periode. Dat zijn films die iets heel jaren 40 50 uitstralen maar eind jaren 60 gemaakt zijn, al gedateerd bij release dus. Met Frenzy omarmt hij de jaren 70 en dat levert een film op die mee is met zijn tijd. En piek? Voor mij leek dat ook de piekperiode te zijn maar ook daarvoor heeft hij al toppers gemaakt (shadow of a doubt, dial m for murder, notorious) er zit tussen zijn parels altijd wel ergens ne mindere maar ook die blijven meestal wel interresant (daar kan je topaz en torn curtain wel bij uitsluiten)
