Komedie veroudert snel en is zelden relevant buiten zijn tijd. Tenzij het ietwat warm en persoonlijk durft te zijn. Helpt ook niet dat iedereen wel een wekelijkse dosis memes slikt en het eigenlijk "dagelijkse kost" is geworden om te lachen met het grootschalig circus dat we de "wereld van vandaag" benoemen.
@Green Mamba Ik denk dat in sommige gevallen de reputatie wel een beetje tegen werkt en soms te hoge verwachtingen creëert. Yi Yi is bijvoorbeeld één van mijn favoriete films maar ik heb die indertijd blind gezien, zonder echt op de hoogte te zijn van de grootschalige lof ervoor.
Woord. Ik heb de goede gewoonte opgebouwd van(meestal) films die hier van een degelijke reputatie genieten op te slaan, in mijn spreekwoordelijke filmkast te steken. En deze dan te rangschikken op speelduur en eventueel "genre", om dan grotendeels te vergeten tot ik ze er eens blind uit pik.
ot:
Geen idee hoe of wanneer "
Sweetie(1989)" in die kast is gesukkeld., maar dat was toch weer een aangename verrassing.
Zeer bevreemdend en eigenzinnig debuut met weinig respect voor traditionele vertelstructuur. Eerste half uur echt nog aan het twijfelen geweest om deze af te zetten, maar het werd gewoon te vreemd om nog weg te kunnen kijken.
Talk to Me(2022)
Zo.. belachelijk simpel qua concept. Maar een bere-cast en ingenieus camera werk maken hier wel een moderne horror classic van. Ik snap uw stem
@ikbenben
Best in Show(2000)
Satire die me iets te scherpe ligt. Te dicht aan huis waarschijnlijk.
Elvis(2022)
Ik zal altijd wel een beetje een zwak hebben voor het bombastische werk van Bahz Luhrman, maar gezien het bronmateriaal toch relatief zwak. Hanks in zijn slechte performance sinds.. idunno. The fuck was dat. Butler nails it tho.
Booksmart(2019)
Over komedie gesproken. Al effe geleden da'k nog zo heb gelachen met een film. Warme girl empowering coming of age flic. Had mij mee vanaf de guitige opening scene.
Geef het 90 seconden.