Deze sloeg hier even hard in als de bommen in de film. Ooit bekijk ik hem opnieuw als ik mij er mentaal klaar voor voel. Voor mij de meest onverbloemde vertoning van oorlog, tot op het bot.
Idi i Smotri [Come and See] (1985): 8/10
Lange tijd op de radar, nooit echt "zin" in gehad, ik denk ook niet dat je daar ooit zin voor gaat hebben, maar ik dacht naar aanleiding van het huidige conflict is dit misschien wel het moment om dit te zien. Geen makkelijke film op zijn zachtst gezegd, en ik wist ook wel dat het geen makkelijke film zou zijn, maar één van de films die de horror en gruwel van oorlog het best weergeeft. Hiermee vergeleken is Apocalypse Now eigenlijk nog best soft. Ik denk dat dit de zwartste film is die ik ooit gezien heb, maar wat ook opviel is de boosheid in de film. Ik denk niet dat ik ooit zo gezien of ervaren heb dat een film dit zo uitstraalt, en de emotie zit er heel sterk in. Tweede deel hakt er toch wel serieus in, maar verder ook een heel surreële ervaring. Weinig films die het medium van "geluid" ook zo goed gebruiken, draagt bij aan de ervaring. Goede acteerprestaties. Goede cinematografie ook, in een al heel erg desolaat en vuil landschap. Er zijn er verder weer heel veel die dit eens mogen zien.
De waanzin van de oorlog is nog nooit eerder zo goed gevat dan in Idi i Smotri. Moet zowat mijn "favoriete" oorlogsfilm zijn, want dit is eentje die je existentieel leeg achterlaat. Hoe die partizanenjongen tijdens de film zijn onschuld verliest en tegen het einde zichtbaar de sporen van de oorlog op zijn gezicht draagt vond ik ook erg sterk. Deze contrasteert eigenlijk enorm tegen de meer recente oorlogsfilms uit Rusland, die heel erg Hollywoodiaans-heroïsch overkomen.
Idi i Smotri [Come and See] (1985): 8/10
Lange tijd op de radar, nooit echt "zin" in gehad, ik denk ook niet dat je daar ooit zin voor gaat hebben, maar ik dacht naar aanleiding van het huidige conflict is dit misschien wel het moment om dit te zien. Geen makkelijke film op zijn zachtst gezegd, en ik wist ook wel dat het geen makkelijke film zou zijn, maar één van de films die de horror en gruwel van oorlog het best weergeeft. Hiermee vergeleken is Apocalypse Now eigenlijk nog best soft. Ik denk dat dit de zwartste film is die ik ooit gezien heb, maar wat ook opviel is de boosheid in de film. Ik denk niet dat ik ooit zo gezien of ervaren heb dat een film dit zo uitstraalt, en de emotie zit er heel sterk in. Tweede deel hakt er toch wel serieus in, maar verder ook een heel surreële ervaring. Weinig films die het medium van "geluid" ook zo goed gebruiken, draagt bij aan de ervaring. Goede acteerprestaties. Goede cinematografie ook, in een al heel erg desolaat en vuil landschap. Er zijn er verder weer heel veel die dit eens mogen zien.
Heb die ooit gezien en is inderdaad zeer goed, inderdaad echt een film die u leegzuigt (en ook niet direct zin om die te herbekijken daardoor)De waanzin van de oorlog is nog nooit eerder zo goed gevat dan in Idi i Smotri. Moet zowat mijn "favoriete" oorlogsfilm zijn, want dit is eentje die je existentieel leeg achterlaat. Hoe die partizanenjongen tijdens de film zijn onschuld verliest en tegen het einde zichtbaar de sporen van de oorlog op zijn gezicht draagt vond ik ook erg sterk. Deze contrasteert eigenlijk enorm tegen de meer recente oorlogsfilms uit Rusland, die heel erg Hollywoodiaans-heroïsch overkomen.
Doet me hieraan denken. Foto voor de oorlog en na de oorlog van een Sovjetsoldaat.
De hel van het Oostfront. Hoe meer je daarover leest, hoe meer je achterovervalt van de omvang van dat front. Onlangs nog wat gelezen over de "Rhzev Meat Grinder", een oorlogsfront dat geen duidelijke winnaar had tussen januari '42 en maart '43. De Russen bleven daar maar inbeuken op Legergroep Centrum van de Duitsers, maar daarin sloegen ze niet in. De Russen zijn altijd héél conservatief geweest in hun schattingen over de soldaten die zij daar verloren (of gewond of vermist of gevangen), maar dat aantal zou in werkelijkheid tussen 1 à 2 miljoen kunnen liggen. Daarbovenop nog eens ca. 670K Duitse gesneuvelde, gewonden en vermisten.
Gisteren deze ook maar eens gezien met de vriendin. Voor haar was het na 1 uur al beklonken. Vast doordat deze nogal traag op gang komt. Ik heb hem helemaal uitgezeten en zoals je inderdaad aangeeft, hakt het tweede deel er flink in. Hierna ook nog eens de vermelding van die 628 dorpen dat op deze manier zijn uitgebrand met de inwoners en de beklemmende foto's helpt het niet vooruit.
Idi i Smotri [Come and See] (1985): 8/10
Lange tijd op de radar, nooit echt "zin" in gehad, ik denk ook niet dat je daar ooit zin voor gaat hebben, maar ik dacht naar aanleiding van het huidige conflict is dit misschien wel het moment om dit te zien. Geen makkelijke film op zijn zachtst gezegd, en ik wist ook wel dat het geen makkelijke film zou zijn, maar één van de films die de horror en gruwel van oorlog het best weergeeft. Hiermee vergeleken is Apocalypse Now eigenlijk nog best soft. Ik denk dat dit de zwartste film is die ik ooit gezien heb, maar wat ook opviel is de boosheid in de film. Ik denk niet dat ik ooit zo gezien of ervaren heb dat een film dit zo uitstraalt, en de emotie zit er heel sterk in. Tweede deel hakt er toch wel serieus in, maar verder ook een heel surreële ervaring. Weinig films die het medium van "geluid" ook zo goed gebruiken, draagt bij aan de ervaring. Goede acteerprestaties. Goede cinematografie ook, in een al heel erg desolaat en vuil landschap. Er zijn er verder weer heel veel die dit eens mogen zien.
Herbekijken ooit zou inderdaad geen slecht idee zijn, enig probleem is dat het thema hard kan zijn voor ooit te herbekijken. DIt is typisch zo een film die er zo inhakt dat je het eigenlijk maar 1 keer wilt zien, maar anderzijds zorgt het surreele er weer wellicht voor dat je na een tijd hem weer opnieuw zou kunnen zien.
Is geen 'makkelijke film' dus dat begrijp ik wel dat het na 1 uur beklonken was voor je vriendin. Komt inderdaad vrij traag op gang (ook wat surreel enzovoort). Waren het 628 dorpen? Ik dacht 628 inwoners in dat dorp? Maar ja... oorlog is hard, en deze oorlog wellicht nog harder dan andere.
. Was anders nooit op mijn radar verschenen denk ik.
