Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan?

[Edenian]

The Power of the Dog - 8.5/10 (Jane Campion, 2021)

Last Night in Soho - 8/10 (Edgar Wright, 2021)

The Last Duel - 6/10 (Ridley Scott, 2021)

Don't Look Up - 5.5/10 (Adam McKay, 2021)

Had niet verwacht dat je Last Night in Soho zo hoog zou raten. Vond hem vanaf de 3de act enorm in elkaar zakken en voorspelbaar.

 

[Avi]

Don't look up, na de kleine hype er rond toch maar eens gekeken.

Ik wist dat het een soort parodie ging zijn, maar ik had eerst gedacht op rampenfilms à la Armageddon maar hoe verder in de film hoe meer er gewoon met alles de draak werd gestoken. Vooral dan met onze maatschappij als een geheel. Ik denk dat er al bij al wel wat waarheid inzit, ook al is het vrij Amerikaans allemaal.

Als film zelf is het vrij matig, sommige grappen zijn goed, andere ronduit slecht of worden constant herhaalt. 2,5 uur voor dit soort film is ook gewoon te lang.

Ik heb hem vandaag ook meegelokt na het zien van een interview met professor Brian Cox

Ik deel je analyse maar voor mij mocht er wat meer internationaliteit in zitten. De depictie van de maatschappij is er vooral eentje van de Amerikaanse maatschappij. Het zou de film nog meer hebben laten wegen had men de Amerikaanse toestand in contrast gezet met hoe bijvoorbeeld China met dergelijk scenario zou omgaan.

Jennifer Lawrence is altijd een leuke verschijning. Toch moest ik even lachen toen ze midweg de film een speech afsteekt over hoe rijke mensen alleen nog meer filty rich willen worden van de komeet. Dat terwijl ze zelf een 25 miljoen USD opstrijkt met haar rol in de film. Zo'n zaken doen de maatschappelijke kritiek van het verhaal wat hol klinken.

 

[picasso123]

Gisteren Lamb nog meegepikt in de cinema. Ik vond het wel een intrigrerende film, maar soms wel wat té traag. 't Is ook veel meer een folklore drama dan een echte horrerfilm a la The VVitch of Midsommar. Desondanks toch wel van genoten, helemaal alleen in de zaal, dus dat droeg zeker bij aan de sfeer die de film schepte. Hele mooie shots van het Ijslands landschap ook.

 

[PBR Streetgang]

Had niet verwacht dat je Last Night in Soho zo hoog zou raten. Vond hem vanaf de 3de act enorm in elkaar zakken en voorspelbaar.

Goh, misschien was dat een wat enthousiaste rating. De plot was inderdaad een beetje voorspelbaar, maar ik vond het nog steeds een meer dan geslaagde psychothriller met odes aan Repulsion en The Tenant, heb serieus genoten van het vernuftige audiovisueel spektakel dat overgoten was met heerlijke giallo-saus,

Spoiler

en vond het bovendien ook heel interessant hoe ze in deze film het romantische, nostalgische idee van de Londense swinging sixties doorprikken.

 

[Deleted member 451]

HARD TO KILL.
(netflix, rewatch)

ik blijf er van versteld staan, netflix does a great job in remastering.
ik heb die film op DVD uiteraard, maar op netflix zag die er echt een pak beter uit !

Heerlijke throwback to 1990, mijn eerste vriendinnetje, samen die film bekeken. wat een date , de nieuwste "seagal movie" gaan kijken

maar wat kan je nog meer gaan verwachten in die tijd, "coma-cop" die ontwaakt, de moordenaars van z'n vrouw opzoekt, een biljard stok in 2 kraakt, en die in de hals van de bad guy steekt, met een trap op z'n gezicht er bij en de woorden "this is for my wife. now fuck you and die" ;
of een afgezaagde shotgun in iemands mond stompen , dat z'n tanden eerst uitbrokkelen .

meer kan je toch niet plannen als romantische date movie

 

[Lakigigar]

Trouwens @PBR Streetgang voor iemand die tegen de tarotgedoe van NWR is (met Jodorowsky) vind ik dit ook wel interessant wat betreft La passion de Jeanne D'Arc

However, his 1925 drama Master of the House was successful enough to land him an opportunity outside his home country of Denmark. The Société Générale des Films, a French studio that also financed the groundbreaking war epic Napoleon, wanted Dreyer to direct a film for them. He was offered a massive budget and complete creative control, a hard prospect for any filmmaker to turn down. To appeal to a French audience, he drew straws to decide whether his film would focus on the life of Catherine de Medici, Marie Antoniette, or his eventual choice — Joan of Arc.

Strootje trek leidde dus tot deze film.

Het verhaal van de film is wel crazy verder.

The Passion of Joan of Arc was completed in 1928 and praised by outlets such as The New York Times, which hailed stage actress Renée Jeanne Falconetti’s transcendental performance in the title role (considered today to be one of the greatest film performances ever). The film was not without its detractors, however. Upon release, the film was banned entirely in Britain due to its negative portrayal of English soldiers, and in France, the theatrical cut was heavily edited to appease both the government and the Church. The original negative was something ironically destroyed in a fire just six weeks after the premiere, and Dreyer painstakingly put together a second version of the film using leftover footage. This cut was also lost in a lab fire less than a year later. Dreyer would go on to sue the Société Générale des Films for breach of contract, a case which he won in 1931. But the studio had already collapsed, with the financial failure of both The Passion of Joan of Arc and Napoleon draining them of funds. Dreyer wouldn’t make another critically successful film until 1955 when his masterpiece Ordet won the Golden Lion at the Venice Film Festival.

With the only remaining versions of The Passion of Joan of Arc being unauthorized re-edits from copies of the second negative, Dreyer believed up until his death that his intended cut would never see the light of day. But in 1981, a worker cleaning out the janitor’s closet of the Dikemark Hospital, a mental institution in Oslo, Norway, stumbled upon several film canisters and sent them to the Norwegian Film Institute to be examined. The Institute discovered that they contained Dreyer’s original version of the film, which he had sent to Harald Arnesen, then-director of the Dikemark Hospital. The mystery of why he sent it to Arnesen remains unsolved, though historians suspect the two were mutual friends.

The fragile print had somehow remained unharmed despite sitting in a closet for so long, meaning that its restoration was able to proceed without incident. And since the film had been missing for more than 50 years, its re-release drew quite a bit of interest from the film community. Critics such as Roger Ebert, Jonathan Rosenbaum, and Pauline Kael gave it rave reviews, and star Renée Jeanne Falconetti become an icon of the silent film era despite it being her only notable role. The Passion of Joan of Arc is now widely available on home video, and the story of its recovery sits as a firm reminder that lost media often turns up in the last place anyone would expect.

The Lost Film That Was Rediscovered In A Janitor's Closet

A silent film whose vision could not be silenced.

gamerant.com

 

[Bauhaus]

Vraagje aan wie The Green Knight gezien heeft:

Spoiler

Waarom zei de knight brave boy toen Gawain zijn groene sjaal uitdeed en waarom deed hij hem uit ?

 

[Conradus]

Vraagje aan wie The Green Knight gezien heeft:

Spoiler

Waarom zei de knight brave boy toen Gawain zijn groene sjaal uitdeed en waarom deed hij hem uit ?

What happened at the end of The Green Knight?

The Green Knight’s ending, explained… For audiences acquainted with Arthurian legend, Sir Gawain is a familiar figure. He was a Knight of the Round Table and King Arthur’s nephew. The details are a bit fuzzy for most people after that so (spoilers ahead) when the ending of The Green Knight...

tilt.goombastomp.com

 

[FlyingHorseman]

Vraagje aan wie The Green Knight gezien heeft:

Spoiler

Waarom zei de knight brave boy toen Gawain zijn groene sjaal uitdeed en waarom deed hij hem uit ?

Spoiler

Paar weken geleden gezien dus zit al niet meer zo heel vers. Mogelijk werd The Green Knight opgeroepen door de moeder van Gawain (en zus van Arthur) om eigenlijk Arthur uit te schakelen. Alleen ging Gawain onvoorzien de uitdaging aan, waarna de moeder de eerste groene sjaal gaf om hem te beschermen. Nadat hij die kwijt speelt en bij het koppel terecht komt, is het ook de moeder die indirect via de edelvrouw van het huis een tweede groene sjaal aan hem geeft (ik denk dat die oudere geblinddoekte dame daar naar hint). Bovendien is het ook vrij duidelijk dat de edelvrouw een test van zijn deugd is, waar hij min of meer faalt door de tweede sjaal aan te nemen.

Op het eind krijgt Gawain een visioen van hoe zijn leven er zou uitzien als hij de groene sjaal op houdt. Hij besluit dan de sjaal af te doen en is zo vrij van externe bescherming en is bereid boete te doen voor zijn gebrek aan deugd eerder. Op dat moment heeft hij de moed die een ridder nodig heeft, aangezien hij bereid is te sterven in plaats van als een lafaard de test te doorstaan door “vals te spelen“ met magie.

Belangrijk om te weten misschien: het eigenlijke gedicht waar het op gebaseerd is, is lichtjes anders. Daar is de Groene Ridder eigenlijk de heer van het kasteel waar hij op het eind terecht komt, als ik me niet vergis. De groene sjaal is daar nog meer een symbool voor de deugd, ik dacht dat hij die daar enkel van de edelvrouw kreeg.

EDIT: kan ook zijn dat de moeder het opgezet heeft zodat Gawain een ridder werd ipv om Arthur uit te schakelen, bedenk ik nog net.

 

[Coolguy]

The Matrix Ressurections

6/10 - gefaald teren op nostalgie

 

[Bauhaus]

Bedankt voor de uitgebreide uitleg FlyingHorseman !

 

[Lakigigar]

Ik heb het altijd al wat moeilijk gehad met films waarin religie zo sterk aanwezig is en hier is het niet anders (Scorsese zijn silence en last temptation of christ + ben hur zijn zowat de uitzondering, bij hacksaw ridge zat ik dan weer kwaad naart scherm te roepen). Hier was het gewoon te sterk aanwezig voor mij en die close ups waren ook gewoon vermoeiend om naar te kijken

Ik heb daar ook moeite mee. Bij een film zoals The Shawshank Redemption tolereer ik het omdat hij op veel andere vlakken wel goed is, maar bij heel veel films trek ik het niet als het niet voldoende wordt bekritiseerd of te dik erop ligt. Mel Gibson zijn films zijn 1. heroisch en 2. niet accuraat. Die kon even goed propagandafilms beginnen regisseren. Ook bij Scorsese trek ik het niet. Silence is een hypocriete film.

Wel vond ik Stations of the Cross super. Een van mijn favoriete films. En het boeddhistische Spring, Summer, Autumn, Winter... and Spring is ook zeer mooi.

 

[Bauhaus]

Ik heb het altijd al wat moeilijk gehad met films waarin religie zo sterk aanwezig is en hier is het niet anders (Scorsese zijn silence en last temptation of christ + ben hur zijn zowat de uitzondering, bij hacksaw ridge zat ik dan weer kwaad naart scherm te roepen). Hier was het gewoon te sterk aanwezig voor mij en die close ups waren ook gewoon vermoeiend om naar te kijken

Dat probleem had ik met Contact. Ik heb het boek niet gelezen maar het zou me verbazen dat een scepticus en atheist als Carl Sagan er zo'n religieuze draai zou aangeven.

 

[Jules 'ezechiel 25:17' Winnfield]

En het boeddhistische Spring, Summer, Autumn, Winter... and Spring is ook zeer mooi.

Spoiler

Toen ik die bekeek wou ik mezelf ook in brand steken hoor, zo een enerverend artyfarty gedoe

 

[Ednolb]

The Worst Person In The World

Top. Top. Top. Staat heel hoog in mijn 2021 lijst.

Wat vond je er zo goed aan? Ik vond hem niet mis, maar op de duur ergerde ik mij zo hard aan het hoofdpersonage haar verwaande gedrag en de keuzes die ze maakte dat het mijn algemene gevoel voor de film afstompte. Ik kon niet meer “bonden” en mij inleven in het hoofdpersonage en toen waren ze mij kwijt.
Ik heb die gezien op Filmfest Gent met de actrice in kwestie aanwezig in de zaal. Nadien was er een interview met haar en ik vond haar (toeval of niet) even verwaand als in de film en zelfs bij momenten heel arrogant naar de interviewer toe.

 

[Lakigigar]

Annihilation (2018): 9/10 (dir. Alex Garland)
Echt een zalige film die ik te lang heb uitgesteld... Ja ik had mijn verwachtingen al vaak bijgesteld bij deze film en uiteindelijk daardoor ook deze lang gemist, ook uitgebracht in een periode dat ik wat minder film keek. Ik vind dit erg goed, deed me wat denken aan verschillende sci-fi films maar ze vermelden zou wellicht al een spoiler zijn, en een beetje Lovecraftian (echt een genre dat me ligt blijkbaar).

Ik dacht dat dit een stuk minder dan Ex Machina zou zijn, maar het blijkt gewoon zelfs nog beter te zijn. Dit soort films liggen me wel, al dacht ik de eerste twintig minuten dat het niets zou worden, maar dat bleek een verkeerde inschatting te zijn. Langzaam aan grijpt een film dan toch uiteindelijk.

 

[Pegasus]

The Power of the Dog

Sterke film die heel langzaam onder de huid kruipt, met grote dank aan de muziek van Greenwood, de prachtige beelden (jammer genoeg niet op het witte doek gezien ) en de de acteerprestaties, vooral dan van Cumberbatch

8/10

 

[Deleted member 95]

Annihilation (2018): 9/10 (dir. Alex Garland)
Echt een zalige film die ik te lang heb uitgesteld... Ja ik had mijn verwachtingen al vaak bijgesteld bij deze film en uiteindelijk daardoor ook deze lang gemist, ook uitgebracht in een periode dat ik wat minder film keek. Ik vind dit erg goed, deed me wat denken aan verschillende sci-fi films maar ze vermelden zou wellicht al een spoiler zijn, en een beetje Lovecraftian (echt een genre dat me ligt blijkbaar).

Ik dacht dat dit een stuk minder dan Ex Machina zou zijn, maar het blijkt gewoon zelfs nog beter te zijn. Dit soort films liggen me wel, al dacht ik de eerste twintig minuten dat het niets zou worden, maar dat bleek een verkeerde inschatting te zijn. Langzaam aan grijpt een film dan toch uiteindelijk.

Geweldige film inderdaad. Ik dacht die een jaar of zo geleden eens te herbekijken met wat magic truffles in mijn bek, maar ik was om onverklaarbare redenen rats vergeten dat het naast de visuele pracht en praal eigenlijk ook een horrorfilm is, dus dat beviel mij dan weer net iets minder.

 

[Lakigigar]

Ik begrijp eigenlijk echt de rating van die film niet. Maar er zijn wel meer van dit type films die een erg lage rating hebben (op IMDb dan vooral). Come True, Color out of Space en Possessor scoren allemaal zo slecht.

 

[PBR Streetgang]

Ik wil Annihilation nog eens bekijken want was niet helemaal overtuigd na eerste kijkbeurt. Het centrale idee vond ik wel interessant en het einde geweldig, maar de film bevatte een heleboel scènes die ik niet goed vond of de handelingen van de personages niet kon plaatsen, ook vind ik hun tocht door de Zone ook een beetje inconsistent. Misschien ben ik deze keer minder streng op dat gebied en kan ik de film als een truffel over mij laten komen.