Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan?
.
CerumenCrevice
Well-known member
Casino Royal (9/10), Quantum Solace (7/10), skyfall (8/10) en Spectre (8/10).
helemaal klaar voor no time to die morgen.
helemaal klaar voor no time to die morgen.
Hellsdinner
Crew Member
Met voorsprong de beste die ik van den David gezien heb
Bekijk de trailer en je hebt de film gezien. Nogal een lackluster die niet spannend of interessant wordt. 4/10.
Matige film met een aantal jumpscares. Om op de hoop te gooien van "below average". 5/10.
PBR Streetgang
Well-known member
Zeer genereuze score voor Quantum of Solace imo. Ik vond dat een zeer teleurstellende film. Fijn dat er nog iemand een hoge score toekent aan Spectre, ik begrijp echt niet waarom velen die zo slecht vonden. Haalde voor mij niet het (torenhoge) niveau van Skyfall, maar was toch een heel classy Bondfilm ondanks zijn (toegegeven) onnodige plotwending en ronduit verschrikkelijke titellied.
Ivan4you
Active member
En de 5 de niet vergeten.Net nog eens gekeken naar The Bourne Identity. Blijft toch een goeie film ze, miljaar. Ongelofelijk strak tempo, goed gefilmd, en ook al weet je het verhaal, het blijft nagelbijten over hoe alles langzaam naar boven komt. Straks nog 2 en misschien 3 opzetten
Dr. Sheldon Cooper
Well-known member
Quantum of Solace heb ik al 3 keer proberen kijken, maar ik haak telkens af ergens halfweg. Veruit de zwakste Craig-Bond
Jules 'ezechiel 25:17' Winnfield
Well-known member
Exact. Ja als je skyfall met spectre gaat vergelijken kom je bedrogen uit en de openingsscene van spectre is misschien ook het beste stuk. Maar ook de rest blijft boeiend (Sam Smith zen nummer is wel verschrikkelijk).
Over quantum: Is inderdaad de zwakste. Probleem is gewoon dat er teveel actie en te weinig plot zit in die film en dat de actie soms ook gewoon te overdreven is (heel dat vliegtuigstuk jesus) al mocht het Sienna deel er nog wel zijn. Ik maak zelf een beetje de vergelijking met tomorrow never dies: die had ook meer actie als zijn voorganger maar daar slagen ze er wel in een balans tussen plot en actie te vinden met actiescenes die nu 24 jaar na datum nog altijd leuk zijn om naar te kijken
Ik vind "teleurstellend" nog genereus. Dat was gewoon een fucking drol. Die film was zo belachelijk conveluted dat de villain zelf niet meer wist wat zijn plan nu was (wat was het? een DEEL van het water voor een DEEL van 1 of ander land controleren?
)
PBR Streetgang
Well-known member
Haha ja I guess so, inderdaad niet goed. Teleurstellend eerder toepasselijk op No Time To Die.Ik vind "teleurstellend" nog genereus. Dat was gewoon een fucking drol. Die film was zo belachelijk conveluted dat de villain zelf niet meer wist wat zijn plan nu was (wat was het? een DEEL van het water voor een DEEL van 1 of ander land controleren?
Skyfall (god tier)
Casino Royale (top tier)
Spectre (top tier)
No Time to Die (low tier)
Quantum of Solace (shit tier)
Die zijn vooral vergeetbaar vind ik, bijna allemaal. Ik heb iedere James Bond film gezien maar er zijn er maar weinig die ik zou kunnen samenvatten momenteel. Spectre, Skyfall, ... k zou het u amper kunnen zeggen waarover die gaan.
Casino Royale nog wel redelijk, waarschijnlijk door de setting die lange tijd dezelfde is.
Casino Royale nog wel redelijk, waarschijnlijk door de setting die lange tijd dezelfde is.
CerumenCrevice
Well-known member
das wel lichtjes overdreven moet ik zeggen, ik zou nog kunnen zakken tot een 6 op 10 omdat het de enige film is die u niet bij de ballen vastgrijpt in het begin en niet meer loslaat.
Casino Royal neemt u niet alleen bij de ballen maar evengoed in een wurggreep en vind zodoende een derde hand om nog iets anders vast te nemen.
Skyfall, eerlijk gezegd had ik wat moeite met de pacing maar de rest maakt dat veruit goed.
Spectre is zeker bij de betere, meer actie maar inderdaad ook meer spanning en intrige. Heerlijke cinematographie en audio mixing geeft die voor mij wellicht een extra punt.
Casino Royal neemt u niet alleen bij de ballen maar evengoed in een wurggreep en vind zodoende een derde hand om nog iets anders vast te nemen.
Skyfall, eerlijk gezegd had ik wat moeite met de pacing maar de rest maakt dat veruit goed.
Spectre is zeker bij de betere, meer actie maar inderdaad ook meer spanning en intrige. Heerlijke cinematographie en audio mixing geeft die voor mij wellicht een extra punt.
CerumenCrevice
Well-known member
no time to die (7/10),
sommige dialogen--> cringe?
imax, lege zaal stond veel te hard , pijn aan de oren hard.
sommige stukken waren echt goed gefilmd, anderen niet.
sommige dialogen--> cringe?
imax, lege zaal stond veel te hard , pijn aan de oren hard.
sommige stukken waren echt goed gefilmd, anderen niet.
Nausicaa and the Valley of The Wind (1984): 9/10
Nausicaa heeft me positief verrast, en blinkt voornamelijk uit in sfeer. Hoewel stilaan wel de leeftijd van de film wat duidelijker wordt, stoort mij dat niet echt, en bepaalde regio's zijn eigenlijk echt heel mooi. Alleen de benaming van de regio's is wat simpel, maar dat is een iets die eigenlijk veel fantasy settings hebben, en stoort voor mij niet echt. De setting zelf is heel mooi, al was wat meer duiding achter de setting zeker niet verkeerd geweest. Elk ander aspect, zelfs verhaal vind ik heel goed. Het is ondertussen mijn zesde Miyazaki al. Ik denk dat ik dit zijn beste vind, hoewel ik het niet wil vergelijken met Totoro die ik voor anderen redenen zo goed vind.
Picnic at Hanging Rock (1975): 8/10
Een heel mooie film, maar waar het hoogtepunt toch het begin is. Het lijkt wel alsof films uit de jaren '70 of toch bepaalde me goed liggen. Goed gebruik van score of klank en cinematografisch vaak wel erg goed en soms licht surreëel en een tikkeltje naïviteit. Ook deze film heeft deze typische feeling met al deze elementen. Het resultaat is een film of ervaring die omhoog wordt getrokken door zijn stijlelementen.
Surtur fer sunnan [Birth of an Island] (1964): 8/10
IJslandse short die echt wel goed is en een goede vertelling is over de gebeurtenissen in 1963-1964 toen de mensheid de geboorte van een nieuw eiland nabij IJsland, genaamd Surtsey meemaakten. Zo nieuwe eilanden die ontstaan, komen wel vaker voor dan men zou denken, maar de meeste verdwijnen al even snel door erosie terug onder water. Bij deze is dat niet gebeurd, en vandaag is het eiland er nog steeds. Mooie beelden, goed gebruik van sound die voor een laag bevreemdendheid zorgt, en over het algemeen een documentaire die als hij vandaag de dag zou gemaakt worden een pak slechter zijn, of al helemaal niet gemaakt zouden worden.
Hier te vinden met een engelse narrator op YT. Duurt 20 minuutjes.
Mary and Max (2009): 8/10
Nu toch eens aan begonnen en dan ook uitgekeken. Het begin is zo gortdepressief en zwaarmoedig dat het afstotend is, maar goed, uiteindelijk wordt het dan wel een stuk beter, en groeide ik door de film, en wordt het uiteindelijk best wel een heel mooie film. Het is gewoon net iets 'te' met de treurigheid en het kleurenpatroon waardoor het heel zwart aanvoelt, met bovendien een voice-over band. Gelukkig wordt het dan toch sporadisch iets luchtiger hoewel het geheel nooit aan zwartgalligheid in moet leveren. Als stijlvorm is het een geslaagde en gewaagde keuze, maar voor mij persoonlijk mag het ook wel bij deze film blijven. Misschien een net iets te dik opliggend moraal, maar dat stoort ook niet. En eigenlijk moet ik wel toegeven dat ik desondanks toch een heel mooie film heb gezien.
300 (2006): 7/10 (*)
Ik weet niet waarom hier zo een lage rating op stond, maar goed naar aanleiding van het spel Odyssey heb ik deze weer eens bekeken, ook omdat ik hem niet volledig had uitgekeken drie jaar geleden omdat ik het niet kon trekken toen. Verbazend genoeg kan ik dat nu dus wel. Waar ik toen denk ik wat stoorde aan de aparte stijl, vind ik dit nu juist een meerwaarde hebben, want eigenlijk ben ik niet zo een liefhebber van epische battles op een scherm. Moeilijk om te volgen wat er gebeurt, weinig focus, chaotisch, op elke mogelijke manier bombastisch. Maar hier zit meer focus, het is gewoon veel leuker vooral met die overdreven oneliners die het geheel echt afmaken. Ergens focust het zich zo hard op hyperbolen, stereotiepen het bombasme dat het eigenlijk stiekem wel leuk wordt, en weer een stijlvorm. En juist doordat de film eigenlijk intentioneel zo over-de-top gaat, zie je ook wel dat je het op dat vlak niet te serieus moet nemen. De film pretendeert absoluut niet voor historische accuraatheid te gaan, dat zie je ook duidelijk wel. Het is gebaseerd op een comic dacht ik ook. Eigenlijk zou ik zover gaan dat dit geen historische film is.
Voor mensen die kritiek hebben op het verhaal. Dat lijkt mij duidelijk ondergeschikt aan de stijl, klopt. Kritiek op stereotiepen... tja. Ik denk dat je de film die een setting reconstrueert van 2500 jaar geleden niet door een raciale bril moet zien. Fascistische propaganda is dit ook verder absoluut niet. Dat bestond toen ook nog niet eens. Maar Sparta is juist één van de meest progressieve beschavingen uit zijn tijd geweest, als je het militaire als een eer en als het doel in die tijd ziet (en zoals de film hier ook aangeeft), maar op vlak van vrouwenrechten was Sparta één van de of zelfs het meest vooruitstrevend van alle beschavingen uit de klassieke oudheid (voor zover gekend). Er zijn landen vandaag op de wereld waar vrouwen minder te zeggen hebben dan 2500 jaar geleden in Sparta, wat echt absurd is.
Het is alleen een beetje jammer dat de film zo makkelijk verkeerd begrepen wordt. Maar ik denk dat het vooral belangrijk dit niet te gaan beoordelen qua historische accuraatheid, want dat pretendeert de film ook niet te zijn. Het is zelfs gebaseerd op een comic maar dat begrijpen bepaalde mensen niet. Qua racistische ondertonen, kan ik begrijpen dat hoe de Perzen worden afgebeeld, tegenover de Spartanen wat moeilijk te verteren valt, maar ik zie het als onderdeel van het bombasme dat in bijna elk ander aspect ook opduikt. Maar ik begrijp het wel als anderen dit denken of om die reden minder vinden, want het ligt ook wel een beetje wrang bij mij.
Het grootste minpuntje is dat eigenlijk het plot in Sparta zelf wanneer de gevechten al starten eigenlijk niet echt zo boeiend is, en het tempo er wat te veel uithaalt.
Grave of the Fireflies (1988): 6/10 (*)
Uiteindelijk is de herkijk er dan toch gekomen. Omdat mij de suggestie werd gemaakt dat de meer realistische Ghibli animes me misschien beter zouden moeten liggen na het zien van The Tale of the Princess Kaguya. En gezien ik me niets meer herinner van deze film.
Ik heb net zoals toen vrij veel moeite de film. De eerste 30 minuten zijn goed doenbaar, maar daarna zoals ook toen echt een volledig keerpunt, waar ik mij meer begon te storen. Ondanks de heel emotionele momenten in de film
vind ik het gewoon geen vlotte film. In het uitbeelden van "the horror of wars" is de film erg goed geslaagd, en in het losmaken van emoties slaagt de film ook, maar ik vind het voor de rest echt geen vlotte film die qua tempo goed zit, met te veel dode momenten. Het is ook een thema dat me niet echt interesseert. Dat zal het ook nooit worden wellicht. Oorlog vind ik gewoon niet leuk om naar te kijken of naar te kijken, omdat het natuurlijk geen leuke ervaring is, voor niemand niet. Ik heb ook geen film of serie nodig om te realiseren dat oorlog niet gewenst is, en alleen maar leed en ellende veroorzaakt. Dat is geen rocket science, puur logica. Dat het een geanimeerde oorlogsfilm is, ja, maakt het niet draaglijker plots. Naar oorlogservaringen op een scherm kijken, heb ik veel moeite. Misschien het genre waar ik het meeste moeite mee heb.
Paul (2011): 6/10
De vergelijking met E.T. is makkelijk gemaakt. Het is een soort E.T. met humor die tieners en jongvolwassenen meer zal liggen: de typisch vuilere humor, maar daarom niet altijd beter. Maar ik had meer stonerhumor verwacht, en dat is het uiteindelijk ook niet echt, hoewel er wel lichte stonerelementen aanwezig zijn. Het is een stukje toegankelijker dan ik had verwacht en meer vergelijkbaar met de humor uit We Are The Millers of een Ted. Zoals vaker met dit soort films leunt dat wel op wat stereotiepen, vaak voorspelbare humor en een voorspelbaar plotje. Voor dat laatste moet je het ook niet echt zien natuurlijk. Maar met momenten wanneer bepaalde subverhaallijnen tezamen komen, was het wel sporadisch wel grappig. Dat waren de beste momenten in de film. Verder is het eerder matigheid troef.
Titane (2021): 4/10
Nu meer een woordje uitleg. Er zitten misschien wel elementen in die goed zijn, maar ik vind het persoonlijk narratief niet sterk genoeg, met een te hoge factor aan symboliek en de onzinnige variant ervan. Tweede punt is dat ik te weinig kan inleven in de personages, en dat lijkt mij ook wel normaal. Niet alleen omwille van wat er gebeurt, maar ook omwille van dat de personages vaak niet snel in hun kaarten kijken en op een vervelende manier zwijgzaam zijn. Ondanks dat het geheel behoorlijk rauw en vies is, wel met momenten een sensuele film. Misschien heb ik iets gemist waardoor de film niet helemaal doordrong, ik weet het niet. In theorie wel liefhebber van bepaalde films en regisseurs die hier worden opgenoemd, maar ik denk dat de approach me hier niet echt ligt, of omdat de film niet echt resoneert tot mij, en volgens mij is dat puur omdat het geheel veel te afstandelijk is voor mij persoonlijk. Volgens mij is dat de kern v/d reden waarom dit tegenviel.
(*) = rewatch
Nausicaa heeft me positief verrast, en blinkt voornamelijk uit in sfeer. Hoewel stilaan wel de leeftijd van de film wat duidelijker wordt, stoort mij dat niet echt, en bepaalde regio's zijn eigenlijk echt heel mooi. Alleen de benaming van de regio's is wat simpel, maar dat is een iets die eigenlijk veel fantasy settings hebben, en stoort voor mij niet echt. De setting zelf is heel mooi, al was wat meer duiding achter de setting zeker niet verkeerd geweest. Elk ander aspect, zelfs verhaal vind ik heel goed. Het is ondertussen mijn zesde Miyazaki al. Ik denk dat ik dit zijn beste vind, hoewel ik het niet wil vergelijken met Totoro die ik voor anderen redenen zo goed vind.
Picnic at Hanging Rock (1975): 8/10
Een heel mooie film, maar waar het hoogtepunt toch het begin is. Het lijkt wel alsof films uit de jaren '70 of toch bepaalde me goed liggen. Goed gebruik van score of klank en cinematografisch vaak wel erg goed en soms licht surreëel en een tikkeltje naïviteit. Ook deze film heeft deze typische feeling met al deze elementen. Het resultaat is een film of ervaring die omhoog wordt getrokken door zijn stijlelementen.
Surtur fer sunnan [Birth of an Island] (1964): 8/10
IJslandse short die echt wel goed is en een goede vertelling is over de gebeurtenissen in 1963-1964 toen de mensheid de geboorte van een nieuw eiland nabij IJsland, genaamd Surtsey meemaakten. Zo nieuwe eilanden die ontstaan, komen wel vaker voor dan men zou denken, maar de meeste verdwijnen al even snel door erosie terug onder water. Bij deze is dat niet gebeurd, en vandaag is het eiland er nog steeds. Mooie beelden, goed gebruik van sound die voor een laag bevreemdendheid zorgt, en over het algemeen een documentaire die als hij vandaag de dag zou gemaakt worden een pak slechter zijn, of al helemaal niet gemaakt zouden worden.
Hier te vinden met een engelse narrator op YT. Duurt 20 minuutjes.
Mary and Max (2009): 8/10
Nu toch eens aan begonnen en dan ook uitgekeken. Het begin is zo gortdepressief en zwaarmoedig dat het afstotend is, maar goed, uiteindelijk wordt het dan wel een stuk beter, en groeide ik door de film, en wordt het uiteindelijk best wel een heel mooie film. Het is gewoon net iets 'te' met de treurigheid en het kleurenpatroon waardoor het heel zwart aanvoelt, met bovendien een voice-over band. Gelukkig wordt het dan toch sporadisch iets luchtiger hoewel het geheel nooit aan zwartgalligheid in moet leveren. Als stijlvorm is het een geslaagde en gewaagde keuze, maar voor mij persoonlijk mag het ook wel bij deze film blijven. Misschien een net iets te dik opliggend moraal, maar dat stoort ook niet. En eigenlijk moet ik wel toegeven dat ik desondanks toch een heel mooie film heb gezien.
300 (2006): 7/10 (*)
Ik weet niet waarom hier zo een lage rating op stond, maar goed naar aanleiding van het spel Odyssey heb ik deze weer eens bekeken, ook omdat ik hem niet volledig had uitgekeken drie jaar geleden omdat ik het niet kon trekken toen. Verbazend genoeg kan ik dat nu dus wel. Waar ik toen denk ik wat stoorde aan de aparte stijl, vind ik dit nu juist een meerwaarde hebben, want eigenlijk ben ik niet zo een liefhebber van epische battles op een scherm. Moeilijk om te volgen wat er gebeurt, weinig focus, chaotisch, op elke mogelijke manier bombastisch. Maar hier zit meer focus, het is gewoon veel leuker vooral met die overdreven oneliners die het geheel echt afmaken. Ergens focust het zich zo hard op hyperbolen, stereotiepen het bombasme dat het eigenlijk stiekem wel leuk wordt, en weer een stijlvorm. En juist doordat de film eigenlijk intentioneel zo over-de-top gaat, zie je ook wel dat je het op dat vlak niet te serieus moet nemen. De film pretendeert absoluut niet voor historische accuraatheid te gaan, dat zie je ook duidelijk wel. Het is gebaseerd op een comic dacht ik ook. Eigenlijk zou ik zover gaan dat dit geen historische film is.
Voor mensen die kritiek hebben op het verhaal. Dat lijkt mij duidelijk ondergeschikt aan de stijl, klopt. Kritiek op stereotiepen... tja. Ik denk dat je de film die een setting reconstrueert van 2500 jaar geleden niet door een raciale bril moet zien. Fascistische propaganda is dit ook verder absoluut niet. Dat bestond toen ook nog niet eens. Maar Sparta is juist één van de meest progressieve beschavingen uit zijn tijd geweest, als je het militaire als een eer en als het doel in die tijd ziet (en zoals de film hier ook aangeeft), maar op vlak van vrouwenrechten was Sparta één van de of zelfs het meest vooruitstrevend van alle beschavingen uit de klassieke oudheid (voor zover gekend). Er zijn landen vandaag op de wereld waar vrouwen minder te zeggen hebben dan 2500 jaar geleden in Sparta, wat echt absurd is.
Het is alleen een beetje jammer dat de film zo makkelijk verkeerd begrepen wordt. Maar ik denk dat het vooral belangrijk dit niet te gaan beoordelen qua historische accuraatheid, want dat pretendeert de film ook niet te zijn. Het is zelfs gebaseerd op een comic maar dat begrijpen bepaalde mensen niet. Qua racistische ondertonen, kan ik begrijpen dat hoe de Perzen worden afgebeeld, tegenover de Spartanen wat moeilijk te verteren valt, maar ik zie het als onderdeel van het bombasme dat in bijna elk ander aspect ook opduikt. Maar ik begrijp het wel als anderen dit denken of om die reden minder vinden, want het ligt ook wel een beetje wrang bij mij.
Het grootste minpuntje is dat eigenlijk het plot in Sparta zelf wanneer de gevechten al starten eigenlijk niet echt zo boeiend is, en het tempo er wat te veel uithaalt.
Grave of the Fireflies (1988): 6/10 (*)
Uiteindelijk is de herkijk er dan toch gekomen. Omdat mij de suggestie werd gemaakt dat de meer realistische Ghibli animes me misschien beter zouden moeten liggen na het zien van The Tale of the Princess Kaguya. En gezien ik me niets meer herinner van deze film.
Ik heb net zoals toen vrij veel moeite de film. De eerste 30 minuten zijn goed doenbaar, maar daarna zoals ook toen echt een volledig keerpunt, waar ik mij meer begon te storen. Ondanks de heel emotionele momenten in de film
waarbij ik toch een paar keer serieus de tranen moet inhouden,
Paul (2011): 6/10
De vergelijking met E.T. is makkelijk gemaakt. Het is een soort E.T. met humor die tieners en jongvolwassenen meer zal liggen: de typisch vuilere humor, maar daarom niet altijd beter. Maar ik had meer stonerhumor verwacht, en dat is het uiteindelijk ook niet echt, hoewel er wel lichte stonerelementen aanwezig zijn. Het is een stukje toegankelijker dan ik had verwacht en meer vergelijkbaar met de humor uit We Are The Millers of een Ted. Zoals vaker met dit soort films leunt dat wel op wat stereotiepen, vaak voorspelbare humor en een voorspelbaar plotje. Voor dat laatste moet je het ook niet echt zien natuurlijk. Maar met momenten wanneer bepaalde subverhaallijnen tezamen komen, was het wel sporadisch wel grappig. Dat waren de beste momenten in de film. Verder is het eerder matigheid troef.
Titane (2021): 4/10
Nu meer een woordje uitleg. Er zitten misschien wel elementen in die goed zijn, maar ik vind het persoonlijk narratief niet sterk genoeg, met een te hoge factor aan symboliek en de onzinnige variant ervan. Tweede punt is dat ik te weinig kan inleven in de personages, en dat lijkt mij ook wel normaal. Niet alleen omwille van wat er gebeurt, maar ook omwille van dat de personages vaak niet snel in hun kaarten kijken en op een vervelende manier zwijgzaam zijn. Ondanks dat het geheel behoorlijk rauw en vies is, wel met momenten een sensuele film. Misschien heb ik iets gemist waardoor de film niet helemaal doordrong, ik weet het niet. In theorie wel liefhebber van bepaalde films en regisseurs die hier worden opgenoemd, maar ik denk dat de approach me hier niet echt ligt, of omdat de film niet echt resoneert tot mij, en volgens mij is dat puur omdat het geheel veel te afstandelijk is voor mij persoonlijk. Volgens mij is dat de kern v/d reden waarom dit tegenviel.
(*) = rewatch
Laatst bewerkt:
Hellsdinner
Crew Member
Dag 27 van Spooktober:
Videodrome - David Cronenberg (1983)
Nog maar mijn 2e Cronenberg, en mijn eerste horror van hem (enkel A History of Violence gezien).
Wauw, wat een film. Indrukwekkend verhaal met wat heerlijk gory practical effects.
Next Up: A Girl Walks Home Alone At Night - Ana Lily Amirpour (2014)
Videodrome - David Cronenberg (1983)
Nog maar mijn 2e Cronenberg, en mijn eerste horror van hem (enkel A History of Violence gezien).
Wauw, wat een film. Indrukwekkend verhaal met wat heerlijk gory practical effects.
Next Up: A Girl Walks Home Alone At Night - Ana Lily Amirpour (2014)
