Killjoy
Redactiechef
LEGO Batman. Echt...geen zever...check die.
Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan?
Tonerider
Well-known member
vreemde aanbeveling, maar ik vertrouw u
Killjoy
Redactiechef
LEGO Batman is geproduceerd door het team achter into the Spiderverse en weet op lekker creatieve wijze de draak te steken met het superhelden genre, tegelijk homage te brengen eraan en ondertussen een goed Batman verhaal in zijn eigen recht te zijn. Het is een balancing act die nauwelijks zou mogen werken, maar toch doet het dat.
Passengers: 7/10 Best wel leuk, maar redelijk clichè en niet zo logische keuzes in de verhaallijn of door de hoofdpersonages. Een caveat dat gedeeld worden onder heel veel sci-fi films. Eerste halfuur tot uur was heel interessant en sterk, maar daarna wordt het toch een stuk minder vanaf
The Godfather: 8/10 (*) - eerdere waardering stond op 5/10 dus een verhoging met 3 punten
Deze keer kon ik een stuk beter volgen, maar het vereist inzet en concentratie. En niet elk personage ken ik even goed. Maar de belangrijkste wel. Het is ook wel zo dat FFC zijn tijd neemt voor bepaalde scènes waar ik wel fan van ben, want dat draagt bij aan de epiek, sfeer enzovoort. Maar er is gewoon heel erg weinig tijd voor character development naast de grotere personages, omdat het er gewoon zo veel zijn. Dat is een stijlkeuze dat je moet liggen, en mij ligt het gewoon niet echt. Maar dat is een stijlkeuze. Wel duidelijk de meest realistische gangster / maffiafilm. Ik denk dat we het daar al eens eens over moeten zijn, en desondanks erg sterk en toch wel een heel unieke film. Het heeft gewoon iets dat geen enkele andere maffiafilm heeft. Ik denk de cinematografie / editing en montage, de scènes en de manier waarop, maar ook de acteerprestaties (Marlon Brando komt gewoon zo indrukwekkend over), pacing, muziek en vooral maturiteit. Heel erg serieuze toon ook.
Morgen part II normaalgezien dus en dat dan voor de eerste keer.
het moment dat zij te weten komt dat hij haar heeft gewekt. Daarna heeft de film nog weinig te bieden.
The Godfather: 8/10 (*) - eerdere waardering stond op 5/10 dus een verhoging met 3 punten
Deze keer kon ik een stuk beter volgen, maar het vereist inzet en concentratie. En niet elk personage ken ik even goed. Maar de belangrijkste wel. Het is ook wel zo dat FFC zijn tijd neemt voor bepaalde scènes waar ik wel fan van ben, want dat draagt bij aan de epiek, sfeer enzovoort. Maar er is gewoon heel erg weinig tijd voor character development naast de grotere personages, omdat het er gewoon zo veel zijn. Dat is een stijlkeuze dat je moet liggen, en mij ligt het gewoon niet echt. Maar dat is een stijlkeuze. Wel duidelijk de meest realistische gangster / maffiafilm. Ik denk dat we het daar al eens eens over moeten zijn, en desondanks erg sterk en toch wel een heel unieke film. Het heeft gewoon iets dat geen enkele andere maffiafilm heeft. Ik denk de cinematografie / editing en montage, de scènes en de manier waarop, maar ook de acteerprestaties (Marlon Brando komt gewoon zo indrukwekkend over), pacing, muziek en vooral maturiteit. Heel erg serieuze toon ook.
Morgen part II normaalgezien dus en dat dan voor de eerste keer.
Laatst bewerkt:
Hellsdinner
Crew Member
Forgotten:
Degelijke Zuid Koreaanse thriller, het is geen Old Boy maar je kan echt amper wegkijken tijdens de film en je blijft gokken naar het 'mysterie'.
LA Confidential:
Is een rewatch. Dit blijf ik een top thriller vinden. De acteurs doen het uitstekend, het plot blijft boeiend en de feel van oud LA is steeds aanwezig.
Degelijke Zuid Koreaanse thriller, het is geen Old Boy maar je kan echt amper wegkijken tijdens de film en je blijft gokken naar het 'mysterie'.
LA Confidential:
Is een rewatch. Dit blijf ik een top thriller vinden. De acteurs doen het uitstekend, het plot blijft boeiend en de feel van oud LA is steeds aanwezig.
FlyingHorseman
Well-known member
No Sudden Move (Steven Soderbergh, 2021)
Onderhoudende misdaadfilm met een uitgebreide sterrencast. Soderbergh weet de redelijk ingewikkelde plot vrij vlot te presenteren met ook een beetje humor, qua regie zit het zoals bij hem te verwachten goed. Ook mooi in beeld gebracht, maar het viel me wat op dat er een rare vervorming van de zijkant van het beeld was bij een pak panning of tracking shots. Het kwam zo vaak voor dat het intentioneel moet zijn, een bewuste keuze voor bepaalde lenzen ofzo, maar het leidde me soms wat af.
Onderhoudende misdaadfilm met een uitgebreide sterrencast. Soderbergh weet de redelijk ingewikkelde plot vrij vlot te presenteren met ook een beetje humor, qua regie zit het zoals bij hem te verwachten goed. Ook mooi in beeld gebracht, maar het viel me wat op dat er een rare vervorming van de zijkant van het beeld was bij een pak panning of tracking shots. Het kwam zo vaak voor dat het intentioneel moet zijn, een bewuste keuze voor bepaalde lenzen ofzo, maar het leidde me soms wat af.
D
Deleted member 451
Guest
Wrongfully accused.
Opgezet voor wijlen Leslie nielsen. Maar man Wat een slechte film. In 1998 werkte dit soort films misschien nog..
Opgezet voor wijlen Leslie nielsen. Maar man Wat een slechte film. In 1998 werkte dit soort films misschien nog..
Niet echt een film maar documentaire 9/11: Life Under Attack (https://www.imdb.com/title/tt15392822/) op Canvas gisterenavond.
Komt nog altijd even hard binnen als 20 jaar geleden.
Komt nog altijd even hard binnen als 20 jaar geleden.
Monos - De teleurstelling van Shang Chi is bij deze weggespoeld. Zeer geslaagde sound gecombineerd met prima acteerwerk en een geweldig landschap zorgen voor een intense en beklijvende film. Samenhang was soms misschien een beetje zoek waardoor het al is durfde lijken op we springen van scène naar scène en we gooien er weer een ritueeltje tussen maar al bij al zeker geslaagde film.
Kate gezien. Vond het niet slecht. Geïnspireerd door films gelijk John Wick, duidelijk. Verhaal was compleet vergeetbaar en voorspelbaar. Acteerwerk was niet zo slecht, de setting was A+. Zo een film dat wel genietbaar is voor een avond dat je niet teveel wil nadenken maar waarschijnlijk niet opnieuw zal zien.
The Godfather part II (1974): 6/10
Een eerste kennismaking met part II, hier ook, na gisteren part I herbekeken te hebben. Voor mij is het een vrij lange zit geworden. Ik denk niet dat dit type films mij liggen, en er ooit veel affiniteit mee zal hebben. Qua thema vind ik het persoonlijk niet zo erg boeiend. Ook denk ik niet dat Francis Ford Coppola mijn regisseur zal worden. Ik vind zijn films qua toon heel serieus. Tevens is de wereld die hij opbouwt en zijn vertelstijl heel uitgebreid en complex, wat me niet ligt. Dat zorgt er niet voor dat de films slecht zijn. Maar ondertussen is het wel duidelijk dat zijn manier van werken me niet ligt. Ik zie echt wel in waarom veel mensen hier oprecht van houden, en ik zie ook wel in waarom dit erg goed is, of zijn reputatie heeft. Die status erken ik ook. Maar dit zal wellicht nooit mijn type film zijn, het is niet wat ik zoek in een film, en ik merk ook dat ik weinig affiniteit heb met de wereld in deze films.
Wat ook moeilijk is, en wat wel vaker een probleem is bij films met een uitgebreide sterrencast zoals bij mozaiekfilms, is dat het op dat vlak té is, misschien te overweldigend is, en wanneer de focus op heel veel personages liggen, is er altijd tijd tekort om personages beter te leren kennen voor mij. Waar de focus zeker op de hoofdpersonages ligt, is die er minder bij andere personages die ook van belang zijn voor het verhaal, waardoor ik die minder goed ken, en het op dat vlak al snel te veel wordt. Daarnaast heb ik ook wel moeite met gezichten of namen te leren onthouden, en dat maakt het allemaal vrij lastig, als voor mij de tijd niet geïnvesteerd wordt daarin. Dat is een stijlkeuze, en is zeker geen gebrek van de film, geen gebrek aan de acteurs die in het algemeen goed acteren of gebrek aan de regisseur, eerder een gebrek bij mezelf. Maar het is een stijlkeuze die me niet ligt. En zo zijn er wel wat meer stijlkeuzes die me wederom niet liggen. Als gevolg is dit voor mij een voortkabbelende film die eigenlijk net zoals deel 1 niet echt verveelt, maar me verder ook weinig doet. En meer zal ik ook niet uit deze film halen vrees ik.
- Deel 1 ook naar 7 teruggezet. Maar ik geef wel net iets meer de voorkeur aan deel 1. Gisteren nog een 8 gegeven daarvoor omdat ik redeneerde dat ik hem beter vind dan Goodfellas, vanwie de rating ook op een nipte 8 stond. Die heb ik dan ook maar naar 7 gezet, idem dito voor Casino en Apocalypse Now, zodat Part I daarmee toch in lijn staat dan. Ik moet wel nog eens kijken naar de ratings, en dat allemaal eens aanpassen, maar voor die films staat het goed nu denk ik.
Een eerste kennismaking met part II, hier ook, na gisteren part I herbekeken te hebben. Voor mij is het een vrij lange zit geworden. Ik denk niet dat dit type films mij liggen, en er ooit veel affiniteit mee zal hebben. Qua thema vind ik het persoonlijk niet zo erg boeiend. Ook denk ik niet dat Francis Ford Coppola mijn regisseur zal worden. Ik vind zijn films qua toon heel serieus. Tevens is de wereld die hij opbouwt en zijn vertelstijl heel uitgebreid en complex, wat me niet ligt. Dat zorgt er niet voor dat de films slecht zijn. Maar ondertussen is het wel duidelijk dat zijn manier van werken me niet ligt. Ik zie echt wel in waarom veel mensen hier oprecht van houden, en ik zie ook wel in waarom dit erg goed is, of zijn reputatie heeft. Die status erken ik ook. Maar dit zal wellicht nooit mijn type film zijn, het is niet wat ik zoek in een film, en ik merk ook dat ik weinig affiniteit heb met de wereld in deze films.
Wat ook moeilijk is, en wat wel vaker een probleem is bij films met een uitgebreide sterrencast zoals bij mozaiekfilms, is dat het op dat vlak té is, misschien te overweldigend is, en wanneer de focus op heel veel personages liggen, is er altijd tijd tekort om personages beter te leren kennen voor mij. Waar de focus zeker op de hoofdpersonages ligt, is die er minder bij andere personages die ook van belang zijn voor het verhaal, waardoor ik die minder goed ken, en het op dat vlak al snel te veel wordt. Daarnaast heb ik ook wel moeite met gezichten of namen te leren onthouden, en dat maakt het allemaal vrij lastig, als voor mij de tijd niet geïnvesteerd wordt daarin. Dat is een stijlkeuze, en is zeker geen gebrek van de film, geen gebrek aan de acteurs die in het algemeen goed acteren of gebrek aan de regisseur, eerder een gebrek bij mezelf. Maar het is een stijlkeuze die me niet ligt. En zo zijn er wel wat meer stijlkeuzes die me wederom niet liggen. Als gevolg is dit voor mij een voortkabbelende film die eigenlijk net zoals deel 1 niet echt verveelt, maar me verder ook weinig doet. En meer zal ik ook niet uit deze film halen vrees ik.
- Deel 1 ook naar 7 teruggezet. Maar ik geef wel net iets meer de voorkeur aan deel 1. Gisteren nog een 8 gegeven daarvoor omdat ik redeneerde dat ik hem beter vind dan Goodfellas, vanwie de rating ook op een nipte 8 stond. Die heb ik dan ook maar naar 7 gezet, idem dito voor Casino en Apocalypse Now, zodat Part I daarmee toch in lijn staat dan. Ik moet wel nog eens kijken naar de ratings, en dat allemaal eens aanpassen, maar voor die films staat het goed nu denk ik.
Hellsdinner
Crew Member
Burning (2018):
Allereerst, deze film is overduidelijk goed gemaakt. De cinematografie, het acteerwerk en de muziek zijn allen top.
MAAR...
Ik snap niet waarom deze film zo high rated is. Ben ik een idioot die kunst niet kan appreciëren? Ik weet het niet meer. Zoveel scenes die ofwel volledig onnodig zijn of waar je zelf een mening aan moet geven. Er is ook 0 pay off op het einde imo. De film balanceert ergens tussen een thriller, een romance en een drama. Het haalt veel elementen zoals onder andere klassenstrijd, toxic masculinity, jaloersheid en zelfontdekking aan maar verder als de tenen even in het water dippen gaat het ook niet, het wilt zich aan geen van deze onderwerpen binden.
Het voelt als een artsy of diep boek dat verfilmd is, ik kan me voorstellen dat ik het boek wel ok zou vinden maar in een film van 2.5 uur werkt het voor mij niet.
En nu heb ik dit allemaal neergeschreven maar kom ik eigenlijk bij de vaststelling dat de film zich echt in mijn gedachten heeft geworsteld en ik niet kan stoppen met er over na te denken... Misschien nog eens opnieuw kijken...
Allereerst, deze film is overduidelijk goed gemaakt. De cinematografie, het acteerwerk en de muziek zijn allen top.
MAAR...
Ik snap niet waarom deze film zo high rated is. Ben ik een idioot die kunst niet kan appreciëren? Ik weet het niet meer. Zoveel scenes die ofwel volledig onnodig zijn of waar je zelf een mening aan moet geven. Er is ook 0 pay off op het einde imo. De film balanceert ergens tussen een thriller, een romance en een drama. Het haalt veel elementen zoals onder andere klassenstrijd, toxic masculinity, jaloersheid en zelfontdekking aan maar verder als de tenen even in het water dippen gaat het ook niet, het wilt zich aan geen van deze onderwerpen binden.
Het voelt als een artsy of diep boek dat verfilmd is, ik kan me voorstellen dat ik het boek wel ok zou vinden maar in een film van 2.5 uur werkt het voor mij niet.
En nu heb ik dit allemaal neergeschreven maar kom ik eigenlijk bij de vaststelling dat de film zich echt in mijn gedachten heeft geworsteld en ik niet kan stoppen met er over na te denken... Misschien nog eens opnieuw kijken...
D
Deleted member 451
Guest
films hun rating aanpassen op basis van andere films.... goed bezig..
soit, UNITED 93.
gisteren es bekeken, was toch ook wel een beklijvende film. zeer spannend uiteraard, en je kon zo goed inbeelden hoe het er aan toe ging op die verkeersleiders torens. zeer spannende film van paul greengrass. kudos to the patriot heroes. <3
The.15.17.to.Paris
om in het overmeester genre te blijven, deze van clint eastwood is toch ook wel echt goed. snap de mindere punten niet die de film kreeg. minstens even waarheidsgetrouw en beklijvend.
Laatst bewerkt door een moderator:
Ah? Deze is onder mijn radar gesliptKate gezien. Vond het niet slecht. Geïnspireerd door films gelijk John Wick, duidelijk. Verhaal was compleet vergeetbaar en voorspelbaar. Acteerwerk was niet zo slecht, de setting was A+. Zo een film dat wel genietbaar is voor een avond dat je niet teveel wil nadenken maar waarschijnlijk niet opnieuw zal zien.
Klaar voor sunday evening ^^
Dude, ik pas regelmatig mijn ratings aan. Vanmorgen heb ik er redelijk wat aangepast, om een beetje selectiever te zijn, of waarvan ik dacht dat de rating niet echt klopte.
Een rating is maar een indicatie, maar als ik een rating geef aan een film, kan het zijn dat ik aan een even goede film op dag A in deze mood een 8 geef, en op dag B in deze mood een 7.
Ratings geven is geen exacte wetenschap. Goodfellas en Casino waren beiden al 7/8's in de zin dat ik het niet goed wist wat ik eraan moest geven, en wellicht kies ik dan toch voor de 8 omdat er zoveel fans van die film zijn. Maar gezien ik al bijna meer dan 1/4e van de films die ik zie (en bij dit jaar zelfs ongeveer 1/3e), moet ik misschien iets minder scheutig zijn met de hoge waarderingen, want anders kan ik een zeer goede film niet meer onderscheiden van een goede film. Die films die ik opnoemde zijn allemaal wel goede films, maar het zijn geen favorieten van mij. En ik krijg het niet over mijn hart om The Godfather part I lager te geven dan Goodfellas, want dat klopt niet. Meteen na het kijken, dacht ik gewoon, ja ik zal maar The Godfather 8 geven, want Goodfellas heeft er 8. Maar Goodfellas staat gewoon net iets te hoog denk ik. Maar mijn ratingsysteem moet nog altijd persoonlijk zijn, en niet op basis van de status of reputatie van een film. Casino op 8 stond duidelijk ook te hoog. Apocalypse Now stond ook te hoog, voor dezelfde problemen als ik bij The Godfather films ondervind.
Wat ik ook niet leuk vind, maar wel realistisch vind, hoe vrouwen zo onsympathiek en ergerlijk kunnen zijn in een gangsterfilm. Je moet daar eens opletten. Ik dacht eerst dat het aan Scorsese lag, maar het is gewoon een clichè dat in heel het genre zit. Meestal kan ik me erg goed inleven in een vrouw in een film, maar bij een gangsterfilm voelen die vrouwen letterlijk aan als objecten. Het zal wel zijn dat het ook zo zal geweest zijn (helaas).
7 lijkt me correct voor deze films: goed, maar geen echte favoriet voor mij. Of leuk maar net niet goed genoeg/te veel gebreken voor een hogere rating.
Ik had de films al uit mijn top 250 gedaan weken of maanden ervoor, terwijl ze toch een 8 hadden, en ik heb maar net iets meer dan 1000 films gezien, dus dat betekent dat ik iets meer dan 1/4e van mijn films 8+ gaf in ratings. Nu is dat iets van 225/230 films dacht ik. Maar 7 is nog altijd goed hé natuurlijk. Dat is niet slecht.
Het is niet dat de film slechter geworden is, het is alleen dat ik mijn ratingschaal soms wat aanpas of bijwerk (en vergelijk met andere films met een zelfde rating), maar dat verandert niets aan hoe ik over de film denk. Puur om wat te ordenen.
Voor mij is Goodfellas nog altijd even goed als 6 maanden geleden toen ik hem herzien heb. Alleen is het cijfer veranderd.
EDIT: Al is een film soms zoals wijn, en moet daar soms wat tijd overgaan, om daar eens over na te denken, en om te weten hoe die is bijgebleven, en dan kan het wel zijn dat dat soms verandert, maar meestal is dat in een positieve richting dan andersom. Dat je soms eens een andere inzicht hebt over een film, en dat niet meteen na het zien van de film hebt. Daarom dat je eigenlijk best pas na een week of een maand een rating geeft, maar als ik dat doe, dan zou ik die films vergeten te raten.
Laatst bewerkt:
Ik geef gewoon meestal een rating op het moment nadat ik hem gekeken heb. Kan goed zijn als ik die een jaar of 5 later terugkijk, er wel wat punten bijkomen of afgaan. Als ik niet weet wat ik er van vind, is er geen rating. Dan zal ik hem nog wel eens opnieuw kijken. Zoals recent het geval was met Inland Empire.
Maar om dan uw ratings aan te passen aan de films die je daarna gezien hebt? Waarom? Je vindt een film toch goed of niet goed en je geeft een bepaalde score. Wat heeft de film daarna of ervoor er mee te maken? Je zegt het zelf: 'er verandert niets aan hoe je over de film denkt' en 'Maar mijn ratingsysteem moet nog altijd persoonlijk zijn, en niet op basis van de status of reputatie van een film.'
Wel, laat uw score daar dan een reflectie van zijn.
Je kan inderdaad het besef hebben van hoe cultureel, historisch... belangrijk die film was. Maar daarnaast kan je hem nog altijd goed of slecht vinden. Ik heb dat bv. met Citizen Kane waar ik zelf niks mee heb. Ik heb die al een keer of twee gezien. Maar ik heb weinig zin om die nog eens te bekijken.
Je moet er heus niet zoveel over nadenken. Het is, zoals je zegt, geen exacte wetenschap. Belangrijkste is nog altijd dat je er plezier in schept een film te zien.
OT: zelf net Deja Vu (2006) nog eens gekeken. Heb eens even opgezocht en toen die uitkwam gaf ik een 5. Vond er echt geen hol aan toen. Nu 15 jaar later bevalt hij me iets beter. 6.5/10
Maar om dan uw ratings aan te passen aan de films die je daarna gezien hebt? Waarom? Je vindt een film toch goed of niet goed en je geeft een bepaalde score. Wat heeft de film daarna of ervoor er mee te maken? Je zegt het zelf: 'er verandert niets aan hoe je over de film denkt' en 'Maar mijn ratingsysteem moet nog altijd persoonlijk zijn, en niet op basis van de status of reputatie van een film.'
Wel, laat uw score daar dan een reflectie van zijn.
Je kan inderdaad het besef hebben van hoe cultureel, historisch... belangrijk die film was. Maar daarnaast kan je hem nog altijd goed of slecht vinden. Ik heb dat bv. met Citizen Kane waar ik zelf niks mee heb. Ik heb die al een keer of twee gezien. Maar ik heb weinig zin om die nog eens te bekijken.
Je moet er heus niet zoveel over nadenken. Het is, zoals je zegt, geen exacte wetenschap. Belangrijkste is nog altijd dat je er plezier in schept een film te zien.
OT: zelf net Deja Vu (2006) nog eens gekeken. Heb eens even opgezocht en toen die uitkwam gaf ik een 5. Vond er echt geen hol aan toen. Nu 15 jaar later bevalt hij me iets beter. 6.5/10
Ja, dat begrijp ik wel, maar als ik een film nog vrij goed herinner (relatief wel), dan denk ik wel dat ik die rating kan aanpassen. Het is ook niet dat bij een kijkbeurt elk detail opvalt, of dat ik niets mis in een verhaal, en soms eens iets over het hoofd zie. Dat zal zelfs vaak zo zijn, maar daar moet ik ook maar mee leren leven. Het is namelijk ook een kwaliteit van een film om je te grijpen en je dan niet meer los te laten. Maar soms kan dat ook wel eens aan jezelf liggen, dat geef ik ook wel toe. En wat mij grijpt, zal misschien niet iemand anders aangrijpen, en andersom.
Er zijn wel een heleboel films dat ik wil herkijken (of zelfs graag wil herkijken, omdat ik ze graag zie), maar als ik dat doe, dan kijk ik misschien geen nieuwe films meer. En, er zijn maar 365 dagen in een jaar, en ik heb wel meer hobbies (te veel hobby's en te weinig tijd). Zelfs als ik elke film herkijk waarvan ik vind dat ik ze mag herkijken, en 1 film per dag kijk, dan ben ik een heel jaar bezig. En als dat jaar voorbij is, mag ik opnieuw beginnen. Ik denk dat je soms moet aanvaarden dat een bepaalde film niet voor jou is weggelegd. Er zijn wel wat films waarvan ik denk dat ik ze onder andere omstandigheden of nu beter zou vinden, of beter van kan genieten. Maar die zullen vroeg of laat ook wel aan de beurt komen, als dat zo nodig is. Ik zou met gemak 10 keer op een jaar naar Suspiria kunnen kijken, maar als ik dat doe zijn dat 10 andere films die ik misschien ook heel leuk zou kunnen vinden die ik dan weer niet kijk.
Als ik elke film wil herkijken, omdat ik niet vind dat mijn rating nog betrouwbaar is of klopt, ja dan kan ik alles beter opnieuw bekijken. En dat ga ik niet doen. En een jaar of 7 geleden lagen mijn interesses elders. Het is met meer films te kijken dat je smaak ook evolueert. Dan ga ik niet een film kijken waar ik geen zin in heb, omdat ik denk dat de rating te hoog is.
Op zich, ik kijk gewoon films omdat ik van de film wil genieten. Een rating is gewoon een indicatie, als iemand anders daar problemen mee heeft, so be it. Maar ik doe nog altijd daarmee wat ik wil. En de ratings geven wel wat structuur bij list-making van "favoriete films". Anders keek ik daar al lang niet meer naar, of gaf ik geen rating.
Ik probeer het zo representatief mogelijk te maken, maar dat is geen makkelijke klus.
Er zijn wel een heleboel films dat ik wil herkijken (of zelfs graag wil herkijken, omdat ik ze graag zie), maar als ik dat doe, dan kijk ik misschien geen nieuwe films meer. En, er zijn maar 365 dagen in een jaar, en ik heb wel meer hobbies (te veel hobby's en te weinig tijd). Zelfs als ik elke film herkijk waarvan ik vind dat ik ze mag herkijken, en 1 film per dag kijk, dan ben ik een heel jaar bezig. En als dat jaar voorbij is, mag ik opnieuw beginnen. Ik denk dat je soms moet aanvaarden dat een bepaalde film niet voor jou is weggelegd. Er zijn wel wat films waarvan ik denk dat ik ze onder andere omstandigheden of nu beter zou vinden, of beter van kan genieten. Maar die zullen vroeg of laat ook wel aan de beurt komen, als dat zo nodig is. Ik zou met gemak 10 keer op een jaar naar Suspiria kunnen kijken, maar als ik dat doe zijn dat 10 andere films die ik misschien ook heel leuk zou kunnen vinden die ik dan weer niet kijk.
Als ik elke film wil herkijken, omdat ik niet vind dat mijn rating nog betrouwbaar is of klopt, ja dan kan ik alles beter opnieuw bekijken. En dat ga ik niet doen. En een jaar of 7 geleden lagen mijn interesses elders. Het is met meer films te kijken dat je smaak ook evolueert. Dan ga ik niet een film kijken waar ik geen zin in heb, omdat ik denk dat de rating te hoog is.
Bij die score ligt juist het probleem. Ik vind het moeilijk om direct na een film een cijfer op die film te plakken. Dat is al subjectief. Je kan bewondering hebben voor de film is gemaakt, maar ik vind het vooral moeilijk als de film - terwijl je wel ziet waarom hij goed is - het dan voor mij persoonlijk niet doet, en andersom. En ook heb ik soms het idee dat ik soms in mijn enthousiasme onder emoties een te hoog of een te laag cijfer geef, maar ik vind het ook moeilijk om te beargumenteren waarom dat cijfer en niet dat ander cijfer. En dan kan je misschien zeggen dat de scores geen reflecties zijn van wat ik van een film vind, maar het verschil tussen 7 en 8 ligt in feite ook niet zo hoog vind ik. Als je zegt dat mijn cijfer niet meer betrouwbaar is, als ik achteraf mijn rating aanpas, dan is mijn weerwoord dat mijn cijfer ook niet volledig 100% betrouwbaar is net na het zien van een film, zoals 'het wijneffect' dat ik beschrijf. En als dat van toepassing is, zal ik dat cijfer ook aanpassen, of ik nu die film niet herzien heb of wel. En als dat een foutief cijfer is, dan zal vroeg of laat een herziening daar wel verandering in brengen, en als dat niet gebeurt, dan is dat wellicht omdat ik daar niet veel zin heb om die film te herzien, en zal het zijn dat een verlaging van dat cijfer ook correct is.
Op zich, ik kijk gewoon films omdat ik van de film wil genieten. Een rating is gewoon een indicatie, als iemand anders daar problemen mee heeft, so be it. Maar ik doe nog altijd daarmee wat ik wil. En de ratings geven wel wat structuur bij list-making van "favoriete films". Anders keek ik daar al lang niet meer naar, of gaf ik geen rating.
Ik probeer het zo representatief mogelijk te maken, maar dat is geen makkelijke klus.
niet dat ik er echt zoveel uitmaak uit mijn ratings maar ik durf die ook gerust aan te passen na x aantal tijd zonder dat ik de film opnieuw gezien heb. Je mening over een film kan wat mij betreft op x aantal manieren worden beïnvloed ook lang na het kijken.
