Welke eigenschap van je partner stoort je (mateloos)?

Omdat je je zinnen formuleert alsof de panda's een optie zijn en geen must. Zeg gewoon dat ge een fucking panda wil zien from the get-go en niet dat je daar misschien wel eens kan passeren. Ik herken mezelf daarin. Ik heb ook zwart op wit een bevel nodig en dan volg ik dat. Begin met omfloerste woorden als "kunnen" of "misschien" en het is om zeep.

DIT!

en zo hard hé...
 
Kunnen vrouwen hier wat toelichting bij geven? Bij bovenstaande?
Ik ben geen vrouw, maar klasseer zoiets onder "play hard to get"-itis

En krijg ik als antwoord: "Maar, waarom zeg je dat dan niet dat je graag naar de panda's wil gaan kijken?"
En zijt nu eens eerlijk: In hoeveel bullshit heb je die 5 stellingen begraven zodat ofwel a) de man in kwestie onmogelijk nog de essentie er uit kon halen ofwel b) de man in kwestie al lang uitgezoned was en niet meer luisterde
 
Dus... Ge zijt nen helen dag in een park iemand aan het volgen, en hebt op geen enkel moment zoiets van, en nu ga ik zelf de weg naar de panda's op en stop met volgen? 🤷‍♂️ Tot op het einde van den dag na dan.Als ge nu echt iets wilt zien, ga je dat toch gewoon doen. :rofl:
Nee nee, zo werkt dat niet. Want dan ben je weer bazig en van die toestanden.
En dan krijg je gegarandeerd: "Allez als ge naar daar wilde, had je dat toch gewoon kunnen vragen?"
 
Het ding is gewoon: "hints" maken ons zenuwachtig. In het verleidingsspel kan dat misschien nog wel plezant zijn (of net héél frustrerend als je het bij het verkeerde eind hebt), maar ik wil gewoon duidelijkheid.

Niet na twee winkels gedaan te hebben beeld zonder klank krijgen omdat ik de hint niet heb begrepen dat ik een vroeg verjaardagscadeau had kunnen kopen voor haar. Zeg gewoon op voorhand: "We gaan winkelen en ik wil graag kijken of ik iets kan vinden dat je voor mijn verjaardag kan kopen". Dan kan ik mijn mindset daarop instellen in plaats van het gebruikelijke te doen als ik een kledingwinkel betreedt: zone out en wachten tot we daar weer kunnen vertrekken.
 
"Is er iets, schat?"
- Nee.

Dan zou je toch denken dat er niets is en dat er geen wolkje aan de lucht is.

Maar NEEN.
Ik wil eens iets uitproberen (omdat ik wel te vinden ben voor gewaagde experimenten)
“Is er iets?”
-Nee (maar haar lichaamstaal/toon zegt iets anders)
“Ik zie dat er iets is, maar dat je er nog niet over wil praten, laat maar weten wanneer je zo ver bent schat!” (Als ik me echt dapper voel, met knipoog en zoentje op haar voorhoofd)
 
Ik wil eens iets uitproberen (omdat ik wel te vinden ben voor gewaagde experimenten)
“Is er iets?”
-Nee (maar haar lichaamstaal/toon zegt iets anders)
“Ik zie dat er iets is, maar dat je er nog niet over wil praten, laat maar weten wanneer je zo ver bent schat!” (Als ik me echt dapper voel, met knipoog en zoentje op haar voorhoofd)
"Ik zie dat er iets is, maar ik weet niet wat ik mis gedaan heb, laat maar weten als je zo ver bent om het me duidelijk te maken schat!".(Als ik me echt dapper voel, met knipoog en zoentje op haar voorhoofd)
 
Ik weet niet hoor, maar ik herken mij wel echt niet in dat hele stereotype ‘ik ben een man dus ik kan niet tussen de lijnen lezen’ verhaal, of het moet zijn dat ik een halve vrouw ben.

Als ik uw vrouw haar reactie hier moet ontleden ivm met die jurk met mijn psychologie van de Aldi diploma’s denk ik dat er eerder onder schuilt dat ze misschien eens wilt dat ge een initiatief neemt zonder dat ze er expliciet om moet vragen, @Avondland.

Groetjes, recently single derp, duidelijk niet zo goed in vrouwen lezen als hij graag zou willen geloven
 
Ik weet niet hoor, maar ik herken mij wel echt niet in dat hele stereotype ‘ik ben een man dus ik kan niet tussen de lijnen lezen’ verhaal, of het moet zijn dat ik een halve vrouw ben.

Als ik uw vrouw haar reactie hier moet ontleden ivm met die jurk met mijn psychologie van de Aldi diploma’s denk ik dat er eerder onder schuilt dat ze misschien eens wilt dat ge een initiatief neemt zonder dat ze er expliciet om moet vragen, @Avondland.

Groetjes, recently single derp, duidelijk niet zo goed in vrouwen lezen als hij graag zou willen geloven
Wellicht zit daar wel een kern van waarheid in, ze laat soms merken dat ze graag wil dat ik af en toe spontaan eens iets voor haar koop maar dat is heel vaak een hit or miss-verhaal omdat ze dat altijd in een héél specifieke context aangeboden wil krijgen. Het is ook zo'n typische vrouw die op sommige dagen 10 winkels kan doen en dan telkens ligt te twijfelen of ze het wil hebben of niet of dat ze haar goesting niet vind. Als ik moet gaan winkelen voor kleren is dat héél doelgericht naar een bepaalde winkel (of twee) en probeer ik daar zo snel mogelijk vanaf te zijn.

Omgekeerd is dat anders: dan is het duidelijk tegen elkaar zeggen dat we naar winkel X gaan waar ik iets uit kies en dat koopt ze dan voor mij. Klaar. Geen spel van hints laten vallen of hopen dat de ander eens initiatief neemt om iets te kopen.

Op dat vlak vind ik relaties best vermoeiend.
 
Ik moet zeggen dat ik al dit eigenlijk totaal niet herken in mijn relatie. Zo de ene die hints geeft en de andere die ze niet snapt, duidelijk vies lopen maar niet willen zeggen wat er scheelt, beeld zonder klank, etc. Wij communiceren gewoon en als er iets scheelt zeggen we dat.
 
Nee nee, zo werkt dat niet. Want dan ben je weer bazig en van die toestanden.
En dan krijg je gegarandeerd: "Allez als ge naar daar wilde, had je dat toch gewoon kunnen vragen?"
mja, nogmaals ik herken mij niet in dat hele verhaal. Als iemand tot 5 keer toe opnieuw over de panda’s begint vind ik het echt niet zo onlogisch dat die zelf de link legt dat gij daar graag naartoe wilt gaan zonder dat ge letterlijk nog eens bovenop moet zeggen 'ik wil graag naar de panda's gaan zien'. Als het niet na de 1e keer was, dan had 99% zeker bij de tweede opmerking ook wel begrepen dat ge blijkbaar wel echt graag panda's wilt gaan zien.

Ik wil daarmee niet zeggen dat uw lief iets verkeerd doet ofzo, iedereen is anders, ik wil alleen maar tegenspreken dat dit een soort van universeel mannending zou zijn dat wij niet instaat zijn om hints op te vangen of tussen de regels door te lezen.

Wellicht zit daar wel een kern van waarheid in, ze laat soms merken dat ze graag wil dat ik af en toe spontaan eens iets voor haar koop maar dat is heel vaak een hit or miss-verhaal omdat ze dat altijd in een héél specifieke context aangeboden wil krijgen. Het is ook zo'n typische vrouw die op sommige dagen 10 winkels kan doen en dan telkens ligt te twijfelen of ze het wil hebben of niet of dat ze haar goesting niet vind. Als ik moet gaan winkelen voor kleren is dat héél doelgericht naar een bepaalde winkel (of twee) en probeer ik daar zo snel mogelijk vanaf te zijn.

Omgekeerd is dat anders: dan is het duidelijk tegen elkaar zeggen dat we naar winkel X gaan waar ik iets uit kies en dat koopt ze dan voor mij. Klaar. Geen spel van hints laten vallen of hopen dat de ander eens initiatief neemt om iets te kopen.

Op dat vlak vind ik relaties best vermoeiend.
Die hele situatie met dat kleedje is moeilijk om in te schatten, maar het klinkt alsof zij ergens wel van u verwacht dat ge probeert om uw oren een beetje meer te spitsen en wat proactiever te zijn. Zij zal misschien ook wel voor een deel ook moeten accepteren dat Avondland gaat Avondlanden en dat ge op dat vlak gewoon iemand zijt die nood heeft aan meer duidelijkheid.
 
Laatst bewerkt:
mja, nogmaals ik herken mij niet in dat hele verhaal. Als iemand tot 5 keer toe opnieuw over de panda’s begint vind ik het echt niet zo onlogisch dat die zelf de link legt dat gij daar graag naartoe wilt gaan zonder dat ge letterlijk nog eens bovenop moet zeggen 'ik wil graag naar de panda's gaan zien'. Als het niet na de 1e keer was, dan had 99% zeker bij de tweede opmerking ook wel begrepen dat ge blijkbaar wel echt graag panda's wilt gaan zien.

Ik wil daarmee niet zeggen dat uw lief iets verkeerd doet ofzo, iedereen is anders, ik wil alleen maar tegenspreken dat dit een soort van universeel mannending zou zijn dat wij niet instaat zijn om hints op te vangen of tussen de regels door te lezen.
Niet helemaal dezelfde situatie maar bij ons is het vaak zelfs omgekeerd, ik probeer altijd rekening te houden met wat mijn vrouw / anderen willen of wat voor iedereen het beste zou kunnen zijn, wil ook niet dicterend of bazig overkomen, ... dus krijg je van mij ook vaak antwoorden waar ik de keuze bij de andere leg in plaats van gewoon duidelijk te zeggen "ik wil dit doen". Mijn vrouw komt daar vaak zeer ambetant van :') (maar ze wordt ook ambetant als ik wel zelf beslis of 'dicteer', dus ik weet niet wat ik moet doen :unsure:)
 

Vergelijkbare onderwerpen

Terug
Bovenaan