Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

[arevee]

Het vreugdevuur der ijdelheden - Viel niet tegen maar na het imo sterke begin

Spoiler

Ik vond echt heel die rally met de burgemeester in het begin echt zeer sterk, ook het hondenuitstapje van Sherman McCoy bv

en de vlotte manier waarop we enkele protagonisten leren kennen zakte het toch wat in. Wordt te vaak hetzelfde gezegd op een andere manier. Hoe vaak kan je the city light lezen vroeg ik me af. Toch een leuk boek dat zijn momenten zeker kent, wat mij betreft bevinden die zich wel vooral in het begin, nadien komen er te veel karakters aan bod waar net te weinig vlees aan zit imo.

 

[coldplayke]

Lucky Jim - Kingsley Amis

Een satire over de sociale en politieke steekspelletjes in het hoger onderwijs van provinciaal Engeland in de jaren 50. Bij momenten ontzettend vermakelijk, maar de grote mate van slapstick comedy zorgt ervoor dat sommige grappen pijnlijk kinderachtig zijn en niet goed landen. Ik heb vaak een probleem met auteurs die hele romans bevolken met onuitstaanbare personages om ze vervolgens stuk voor stuk belachelijk te maken, en dat was hier jammer genoeg ook een beetje mijn blijvende indruk.

 

[FlyingHorseman]

David Eagleman - Sum: Forty Tales From The Afterlives

Een kort boekje dat wat tussen fictie en non-fictie valt. Naast eigenaar van een coole naam is meneer Eagleman ook een neurowetenschapper, maar hier geeft hij in 40 korte vignettes mogelijke scenario's voor het hiernamaals. Door de hoeveelheid is het logisch dat niet alle verhaaltjes even interessant zijn, maar ze zijn zo kort dat de mindere stukjes amper de pret bederven. Vaker wel dan niet zijn ze grappig of ontroerend en over de hele lijn biedt Sum door de focus op wat er mogelijk volgt veel inzichten en stof tot nadenken over het leven op aarde.

Erg van genoten, ik vermoed dat ik door de jaren nog wel regelmatig eens terugkeer naar deze verzameling verhalen.

 

[GemaneDude]

Zima Blue and Other Stories - Alastair Reynolds

Mijn interesse in de kortverhalen van Reynolds was gewekt na het zien van twee afleveringen uit Love, Death and Robots op Netflix. Beyond the Aquila Rift en Zima Blue waren afleveringen die mij zijn bijgebleven.

Fijne bundel, met als hoogvliegers bovengenoemde verhalen.

 

[Avondland]

Zima Blue and Other Stories - Alastair Reynolds

Mijn interesse in de kortverhalen van Reynolds was gewekt na het zien van twee afleveringen uit Love, Death and Robots op Netflix. Beyond the Aquila Rift en Zima Blue waren afleveringen die mij zijn bijgebleven.

Fijne bundel, met als hoogvliegers bovengenoemde verhalen.

Dat waren inderdaad sterke afleveringen, vooral Beyond the Aquila Rift. Damn.

 

[coldplayke]

Mijn Lieve Gunsteling - Marieke Lucas Rijneveld

Het is gezien het thema (de seksuele adoratie van een volwassen man voor een puberend meisje) moeilijk om dit boek niet te vergelijken met Lolita van Nabokov. Deze nieuwste roman toont voor mij nog maar eens aan waarom Rijneveld als rijzende ster aan de boekenhemel wordt aangestipt: hij heeft een heel beklijvende, literaire stijl die baadt in een overvloed aan beeldspraak en associaties, en waar dat bij andere autoren soms het tempo afremt, bleef ik onvertraagd door deze roman razen.

Iets waar Rijneveld zich wel voor moet behoeden, is dat hij niet steeds opnieuw vanuit dezelfde vertelstem vertrekt. Zijn eerste boek lees je door het gezichtspunt van een tienermeisje, terwijl dit tweede boek één lange stream of consciousness is van een 49-jarige veearts, maar qua taalregister en stijlfiguren valt er nauwelijks een onderscheid tussen die twee te maken. In het begin van Mijn Lieve Gunsteling wrong die jeugdige toon bij mij, omdat ik het niet kon rijmen met hoe volwassenen mannen in mijn leefwereld spreken. Naarmate ik steeds dieper in zijn gedachtentunnel zakte, kon ik me daar echter wel overzetten omdat het steeds duidelijker werd waarom deze man in zijn mentale ontwikkeling leek te zijn gestuikt.

 

[Hellsdinner]

Mistborn #2 (Wax & Wayne): Shadows of Self- Brandon Sanderson (reread)

Mistborn #2 (Wax & Wayne): Bands of Mourning - Brandon Sanderson (reread)

White Sands - Brandon Sanderson (Graphic Novel)
Het was al weer een tijdje geleden dat ik nog eens een graphic novel gelezen heb en dat was wel wat wennen maar Brandon Sanderson creëert hier weer een interessante wereld en magie systeem in de Cosmere dat het wel snel doet lezen.

Mistborn: Secret History - Brandon Sanderson

Spoiler: Mistborn spoilers

Het verhaal van Kelsier tijdens de twee boeken na zijn "overlijden" in The Final Empire. Geeft wat meer inzicht in Kelsier als karakter en wat meer Cosmere informatie. Ook leuk om een bepaald karakter van White Sands terug te zien hierin.

Arcanum Unbounded - Brandon Sanderson
Verzameling van kortverhalen in de Cosmere van Sanderson. Favorieten waren The Emperors Soul, Shadows for Silence in the Forests of Hell en Sixth of the Dusk. Sommige andere verhalen in de collectie had ik reeds eerder gelezen.

Nu aan iets helemaal anders bezig: Pillars of the Earth - Ken Follet moet wel nog even uit de fantasy mindset geraken...

 

[Général Zantas]

Brandon Sanderson - The Well of Ascension (Mistborn #2)

De eerste helft was toch vrij moeizaam om door te komen, zware build-up maar helaas ook gewoon weinig interessants. De politieke struggles boeiden weinig na verloop van tijd en voor de rest gebeurde er gewoon te weinig. Het enige subplot met perspectieven (de spion) kreeg weinig aandacht omdat Vin onwelwillend was om te aanvaarden dat iemand van haar vriendenkring dood was en geimpersoneerd werd. Slaagt op niks natuurlijk, als je een persoon bent in een machtspositie en iemand heeft een van je vrienden vermoordt en maskereert nu in hun vel rond, dan wil je net die persoon vatten om a) te straffen en b) ervoor te zorgen dat er geen inside info doorsijpelt.

Maar goed, na ongeveer iets meer dan de helft kwam er meer vaart in het verhaal, de hoofdpersonages werden zelfzekerder en daadkrachtiger, vijanden gingen over tot actie, en plottwists links en rechts alsof het geen moeite vereist. Dan nog eens een finale na een finale. Heerlijk.

 

[Flappy]

Vorig jaar las ik geweldig graag De Verborgen Geschiedenis van Donna Tartt, nu eens aan Het Puttertje begonnen. Wederom zeer sterk. Tussendoor heb ik geprobeerd om De Kleine Vriend te lezen maar dat vond ik minder, heb het aan de kant gelegd.

 

[Général Zantas]

Brandon Sanderson - The Hero of Ages (Mistborn #3)

Dezelfde minpunten als het vorige boek, het komt toch vrij traag op gang en de build-up initieel is niet geweldig boeiend. Langs de andere kant, ik was/ben ziek deze week toen ik beide boeken las dus misschien dat ik gewoon te weinig geduld/aandacht had.
Wat zeker een storende factor was, waren de continue herhalingen en verklaringen van dingen die we al weten. Auteurs doen dit natuurlijk in zo'n series voor mensen die de boeken niet herlezen wanneer een nieuw boek uitkomt, maar als je zo'n serie na mekaar leest, werkt dat toch vrij storend. Auteurs zouden op dat vlak toch iets arroganter mogen zijn en ook gewoon een hogere dunk mogen hebben van hun lezers, zo ingewikkeld zijn de dingen niet die telkens herhaald worden, dus waarom herhalen? Meest frappante was rond 83% in dit boek (het 3e en laatste) dat een hoofdstuk geopend werd met een beschrijving van Luthadel dat het de hoofdstad en dichtstbevolkste stad is van het land. Wadafak, we lezen er al 3 boeken over, dat weten we toch al lang...

Uiteindelijk verdwijnen die kleine minpunten wel gewoon in het niets tegenover het sublieme dat dit boek omvat. Damn son, damn. Een dikke 700 pagina's er door gejaagd op 2 dagen tijd, amper opzij te leggen. Heel vlot leesbaar met een plot dat heel knap in mekaar steekt. En de laatste 200 pagina's zijn eigenlijk een constante rollercoaster van verbazing en verrassing en hoop, met een gigantische wow-factor overal doorheen gemixt.

 

[Hellsdinner]

Faust Eric - Terry Pratchett (Discworld)
Het was alweer lang geleden dat ik nog eens een Discworld boek had gelezen en ik ben gewoon verder gegaan waar ik vorige keer ben gestopt (na Guards Guards). Faust Eric is 1 van de kortere Discworld novels die ik al gelezen heb maar het zit zo vol hilarische momenten dat ik het niet zo snel kon uitlezen door constante lachbuien. Pratchett's Monty Pythonesque schrijfstijl leest niet altijd zo vlot omdat je soms moet checken welke woordgrap of verwijzing je misschien gemist hebt maar ik ken weinig schrijvers die op dat niveau zo kunnen schrijven. Hij is ook zo goed in het parodieren van real life verhalen in zijn Discworld boeken, zo hebben we in dit boek de Trojaanse Oorlog en Dante's Inferno. Nu meteen verder met Moving Pictures.

 

[coldplayke]

Oblivion - David Foster Wallace

Fenomenale kortverhalenbundel van de auteur die zich meer en meer tot mijn favoriet allertijden is aan het opwerpen.

De genialiteit van DFW schuilt erin dat hij verschillende erg uiteenlopende verhaallijnen met ogenschijnlijk gemak laat samenvloeien in 1 groter geheel, zonder ooit zijn focus op de idee die hij wenst over te brengen in ieder van de afzonderlijke delen te verliezen. Hij is geen auteur waarbij je je aandacht kan laten verslappen, maar toch zit er een grote entertainment factor in die maakt dat het leesproces in de eerste plaats gewoon pure, onverdunde fun is.

Het klinkt misschien wat wollig, maar na het lezen van een DFW boek voel ik alsof ik op een rijkere, meer gelaagde manier naar mezelf en mijn sociale omgeving kan kijken. Ik probeer normaalgezien maar 1 boek per auteur per jaar te lezen, maar bij hem is het toch verdraaid moeilijk om niet te beginnen bingen.

 

[Avondland]

Oblivion - David Foster Wallace

Fenomenale kortverhalenbundel van de auteur die zich meer en meer tot mijn favoriet allertijden is aan het opwerpen.

De genialiteit van DFW schuilt erin dat hij verschillende erg uiteenlopende verhaallijnen met ogenschijnlijk gemak laat samenvloeien in 1 groter geheel, zonder ooit zijn focus op de idee die hij wenst over te brengen in ieder van de afzonderlijke delen te verliezen. Hij is geen auteur waarbij je je aandacht kan laten verslappen, maar toch zit er een grote entertainment factor in die maakt dat het leesproces in de eerste plaats gewoon pure, onverdunde fun is.

Het klinkt misschien wat wollig, maar na het lezen van een DFW boek voel ik alsof ik op een rijkere, meer gelaagde manier naar mezelf en mijn sociale omgeving kan kijken. Ik probeer normaalgezien maar 1 boek per auteur per jaar te lezen, maar bij hem is het toch verdraaid moeilijk om niet te beginnen bingen.

Dat is wel streng. No binge shaming! Ik heb zo ooit eens een Hessezomer gehad waarin ik tweederde van 's mans oeuvre heb gedegusteerd.

 

[coldplayke]

Dat is wel streng. No binge shaming! Ik heb zo ooit eens een Hessezomer gehad waarin ik tweederde van 's mans oeuvre heb gedegusteerd.

Voor reeksen maak ik wel een uitzondering, maar zoveel lees ik er niet.

 

[GemaneDude]

Replay - Ken Grimwood

Ik ben een sucker voor time travel verhalen, dus dit boek over iemand die sterft en dan zijn leven opnieuw begint, ging er heel vlot in. Enige minpuntje is de ongeloofwaardige hoeveelheid aan seks dat het personage heeft ergens in het midden van het boek, maar voor de rest aanrader!

 

[MisterV]

Had deze per ongeluk in het non-fictie topic gezet, bij deze op de juiste plek

Project Hail Mary - Andy Weir

Qua concept lijkt deze heel hard op The Martian: Eenzame ruimtereiziger moet een probleem op zijn eentje fiksen, overgoten met een wetenschappelijk spacenerd sausje. Ik had wat moeite om erin te komen maar het bleek uiteindelijk een serieuze pageturner te zijn, op een vijftal dagen uitgelezen. Geen hoogstaande literatuur, maar who cares als het leuk lezen is. Rocky rocks!

en daarvoor:

Het glazen hotel - Emily St. John Mandel

Ik had eerder al Station Elf van haar gelezen, het glazen hotel vond ik wat minder. Te veel losstaande verhalen die uiteindelijk wel met elkaar verweven geraken, maar het duurt te lang en bleef voor mij te afstandelijk. Op zich geen slecht boek, maar ik had er meer van verwacht.

 

[Avondland]

Replay - Ken Grimwood

Ik ben een sucker voor time travel verhalen, dus dit boek over iemand die sterft en dan zijn leven opnieuw begint, ging er heel vlot in. Enige minpuntje is de ongeloofwaardige hoeveelheid aan seks dat het personage heeft ergens in het midden van het boek, maar voor de rest aanrader!

Als ik morgen terug als 18-jarige zou wakker worden zou ik ook meer vogelen dan mijn historische zelf hoor. Maar thema spreekt me aan, ik heb het ook wel met dat thema.

 

[Voidski]

Oktober - Soren Sveistrup (8/10)

Had deze gekocht om te lezen toen ik een weekendje weg was met de vriendin, maar heb deze uiteindelijk in 3x uitgelezen (550p). Ik lees redelijk graag thrillers, zeker als ze goed geschreven zijn kunnen ze mij redelijk hard opslorpen en dat was bij deze ook zeker het geval.

Sveistrup heeft dit boek bijzonder beeldend geschreven. Ik had heel vaak het gevoel alsof ik een personage was dat in de scene zelf rondliep, iets wat de immersie van de thriller alleen maar ten goede komt. Of dit de typische stijl van de schrijver is kan ik niet zeggen, want dit is voor mij zijn eerste boek.

In het begin lijkt het alsof het allemaal wat warrig is geschreven. Het begin gaat vooral over het verleden, dan kom je in het midden van het boek en ontbreekt de link met het eerste deel van het boek, maar in het laatste deel vallen de deeltjes van de puzzel allemaal op zijn plaats. Ik had heel lang het gevoel perfect te weten waar het boek naartoe ging, maar eenmaal in het einde van het boek kwam een totaal ander en verassend einde naar voren.

Voor fans van het thriller genre kan ik deze alleen maar aanraden.

 

[Hellsdinner]

Moving Pictures - Terry Pratchett (Discworld)

Weer een uitstekende Discworld novel. Deze keer is het een prachtige parody van oud Hollywood met wat verwijzingen naar Atlantis en Ctulhu. Zoals altijd ben je 80% van het boek aan het lezen met een grijns op je gezicht, maar deze keer vond ik er ook heel wat gevoel inzitten en heb ik op het einde toch even een traantje moeten wegpinken.

 

[shellshock]

WoT deel 8
Vier weken gedaan over de eerste 200 blz, vier dagen over de resterende 350.
Ik begin een patroon te herkennen. De boeken komen meestal redelijk traag op gang, maar opeens is er een bepaald hoofdstuk waarna de trein eindelijk op gang raakt.