Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?
- Onderwerp starter coldplayke
- Startdatum
- Boeken
Goedgekozen titel dan.'t Is gebeurd. Ik heb een boek dubbel gekocht. Life for sale van Yukio Mishima.
Die zal ik maar eens doneren aan een goede vriend.
Infinity Welcomes Careful Drivers - Grant Naylor
Better than Life - Grant Naylor
Paar jaar geleden heb ik de scifi serie red Dwarf gezien en er van genoten. Wist niet dat er ook boeken van waren dus toen ik deze in een omnibus versie in De Slegte zag liggen, heb ik ze meteen opgepikt.
De twee boeken zijn een meer gedetailleerde versie van verschillende Red Dwarf afleveringen (tweede boek staat iets losser van de serie), geschreven door de makers van de serie. De humor komt ook in de boeken heel goed tot zijn recht. Aanrader voor Red Dwarf fans, maar ook zonder de serie gezien te hebben, kan je er zeker van genieten.
Better than Life - Grant Naylor
Paar jaar geleden heb ik de scifi serie red Dwarf gezien en er van genoten. Wist niet dat er ook boeken van waren dus toen ik deze in een omnibus versie in De Slegte zag liggen, heb ik ze meteen opgepikt.
De twee boeken zijn een meer gedetailleerde versie van verschillende Red Dwarf afleveringen (tweede boek staat iets losser van de serie), geschreven door de makers van de serie. De humor komt ook in de boeken heel goed tot zijn recht. Aanrader voor Red Dwarf fans, maar ook zonder de serie gezien te hebben, kan je er zeker van genieten.
Look Homeward, Angel - Thomas Wolfe
Wat voel ik me verscheurd. Wolfe's debuutroman is grotendeels op zijn eigen jeugd gebaseerd, maar dan weergegeven in een gefictionaliseerd kader dat zich afspeelt in een fictieve stad in de VS van de jaren 1920. Ondanks dat Wolfe's leefwereld ver van de mijne staat, raakten zijn lyrische observaties me tot in mijn essentie en waren veel van zijn familiale frustraties en verlammende twijfels voor mij diep herkenbaar.
Ik blijf met een heel dubbel gevoel achter omdat ik enerzijds dit boek voor altijd wil koesteren, maar anderzijds niet blind kan zijn voor de minachtende beschrijvingen en anekdotes over Afro-Amerikanen.
Toch besef ik dat een groot deel van de kracht van deze roman juist zijn rauwe, niets-verbloemende eerlijkheid is en dat de literaire verdiensten los moeten worden beoordeeld van de maatschappelijke opvattingen van zijn artistieke bedenker.
Wat voel ik me verscheurd. Wolfe's debuutroman is grotendeels op zijn eigen jeugd gebaseerd, maar dan weergegeven in een gefictionaliseerd kader dat zich afspeelt in een fictieve stad in de VS van de jaren 1920. Ondanks dat Wolfe's leefwereld ver van de mijne staat, raakten zijn lyrische observaties me tot in mijn essentie en waren veel van zijn familiale frustraties en verlammende twijfels voor mij diep herkenbaar.
Ik blijf met een heel dubbel gevoel achter omdat ik enerzijds dit boek voor altijd wil koesteren, maar anderzijds niet blind kan zijn voor de minachtende beschrijvingen en anekdotes over Afro-Amerikanen.
Toch besef ik dat een groot deel van de kracht van deze roman juist zijn rauwe, niets-verbloemende eerlijkheid is en dat de literaire verdiensten los moeten worden beoordeeld van de maatschappelijke opvattingen van zijn artistieke bedenker.
Jurassic Park - Michael Crichton
Over het algemeen genomen, was de film beter.
Het begin van het boek was zeer boeiend maar langzaam aan begint het verhaal een beetje vervelend te worden. Een van de personages is niet meer dan een wandelen kritiek op de maatschappij. Pagina's lang, keer op keer. Kritiek op de wetenschap, kritiek op de mensheid. En hoewel dit allemaal best wel boeiend is op zich, ebeurt het te veel en te lang. Het laat het verhaal steeds tot een stop komen. Ook zijn er dingen in het boek die totaal geen steek houden. En dan ineens, uit het niets (aangezien ik een fysiek boek aan het lezen was zag ik wel dat er weinig pagina's te gaan waren) was het boek gedaan en ik blijf toch nog achter met vragen.
Hoewel ik dus wat teleurgesteld ben in het boek, vond ik het wel fijn om te lezen. Het brengt me een beetje terug naar mijn fascinatie met dinosaurussen. Misschien dat ik The Lost World toch ook nog wel eens lees.
Over het algemeen genomen, was de film beter.
Het begin van het boek was zeer boeiend maar langzaam aan begint het verhaal een beetje vervelend te worden. Een van de personages is niet meer dan een wandelen kritiek op de maatschappij. Pagina's lang, keer op keer. Kritiek op de wetenschap, kritiek op de mensheid. En hoewel dit allemaal best wel boeiend is op zich, ebeurt het te veel en te lang. Het laat het verhaal steeds tot een stop komen. Ook zijn er dingen in het boek die totaal geen steek houden. En dan ineens, uit het niets (aangezien ik een fysiek boek aan het lezen was zag ik wel dat er weinig pagina's te gaan waren) was het boek gedaan en ik blijf toch nog achter met vragen.
Hoewel ik dus wat teleurgesteld ben in het boek, vond ik het wel fijn om te lezen. Het brengt me een beetje terug naar mijn fascinatie met dinosaurussen. Misschien dat ik The Lost World toch ook nog wel eens lees.
Avondland
Well-known member
Ongelofelijk mooi boek en de opvolger Of Time and River vond ik mogelijk nog net ietsje beter. Zijn lyrische schrijfstijl heeft een zeer bedwelmende werking op mijn gemoed en daar werd ik dan zelf lyrisch van. Die minachting is inderdaad aanwezig, maar dat is voor een groot stuk ook de tijdsgeest. Mij stoorde het eerlijk gezegd niet zo erg. Je moet ook niet altijd akkoord gaan met de ideeën van een auteur om zijn boeken goed te vinden, maar er is wel een verschil tussen racistische opvattingen en ideeën over kapitalisme (zoals Ayn Rand haar boeken).
De Helaasheid der Dingen - Dimitri Verhulst
Hier ben ik snel doorgeraakt, maar bij mij is het niet altijd een unaniem goed teken als iets tè vlot leest. Als middelbare scholier was dit een verplichte roman, maar destijds had ik het geen eerlijke kans gegeven omdat ik toen nog in mijn fase zat dat ik bij voorbaat alles dat én recent geschreven én Nederlandstalig was, afschreef.
Ik vond het deze keer een amusantere leeservaring, maar mijn finale oordeel is toch dat het weinig om het lijf heeft. Ik heb al betere Vlaamse memoires gelezen die een stuk dieper graven en de pijnlijke mix van schaamte en trots over de eigen herkomst met minder clichés in literaire vorm weten om te zetten.
Hier ben ik snel doorgeraakt, maar bij mij is het niet altijd een unaniem goed teken als iets tè vlot leest. Als middelbare scholier was dit een verplichte roman, maar destijds had ik het geen eerlijke kans gegeven omdat ik toen nog in mijn fase zat dat ik bij voorbaat alles dat én recent geschreven én Nederlandstalig was, afschreef.
Ik vond het deze keer een amusantere leeservaring, maar mijn finale oordeel is toch dat het weinig om het lijf heeft. Ik heb al betere Vlaamse memoires gelezen die een stuk dieper graven en de pijnlijke mix van schaamte en trots over de eigen herkomst met minder clichés in literaire vorm weten om te zetten.
Général Zantas
Well-known member
M.L. Wang - Sword of Kaigen
Enkel jaren terug won dit boek de prijs van Mark Lawrence voor het beste zelf-gepubliceerde boek van 2019. Fantasy boek in een Japanse setting in een relatief moderne wereld maar vindt plaats in een uithoek van het land waar ze nog heel traditioneel leven. We volgen een samurai-gezin, voornamelijk zoon en moeder. De zoon is heel patriotistisch maar leert gaandeweg dat de overheid liegt, dingen verzwijgt of in de doofpot stopt met negatieve gevolgen voor de bevolking wat zijn denkwereld danig schokt. De moeder was een vrije, ontwikkelde dame die in het buitenland studeerde maar bij haar terugkeer zich schikte in het lot dat haar familie haar oplegde en trouwde in de zeer conservatieve, patriotistische familie. Ze heeft geen job, haar enige taken zijn kinderen baren en typische huishoudelijke taken. Haar mening wordt noch gevraagd noch geapprecieerd.
Beiden komen tot de ontdekking dat er dingen niet kloppen en beginnen zich te verzetten tegen het keurslijf waarin ze gedwongen werden/worden. Maar net dan wordt hun dorpje aangevallen door een naburig land...
Verdiende winnaar van die prijs, al kan ik dat misschien niet zeggen want ik heb de andere kandidaten niet gelezen. Maar dit was wel een zeer goed boek. Interessant verhaal, sterke personages en karakterontwikkelingen, geweldige actie scenes en zwaardgevechten, samurai-style. Ook een origineel magie-systeem dat weinig de hoofdrol opeist maar toch vrij prominent aanwezig is. Wang weet ook zonder problemen enkele ontwikkelingen erin te stoppen die je naar adem doen happen, zowel op positieve als negatieve wijze.
Enige minpuntje was het begin dat vrij stug was om doorheen te komen, heel veel namen en al die Japanse namen gelijken toch op mekaar als je het mij vraagt. Ook met het einde ben ik niet helemaal tevreden, je krijgt niet echt een afgesloten einde. Er blijft heel veel open en vele vragen blijven onbeantwoord.
Maar goed, zwaar van genoten.
Enkel jaren terug won dit boek de prijs van Mark Lawrence voor het beste zelf-gepubliceerde boek van 2019. Fantasy boek in een Japanse setting in een relatief moderne wereld maar vindt plaats in een uithoek van het land waar ze nog heel traditioneel leven. We volgen een samurai-gezin, voornamelijk zoon en moeder. De zoon is heel patriotistisch maar leert gaandeweg dat de overheid liegt, dingen verzwijgt of in de doofpot stopt met negatieve gevolgen voor de bevolking wat zijn denkwereld danig schokt. De moeder was een vrije, ontwikkelde dame die in het buitenland studeerde maar bij haar terugkeer zich schikte in het lot dat haar familie haar oplegde en trouwde in de zeer conservatieve, patriotistische familie. Ze heeft geen job, haar enige taken zijn kinderen baren en typische huishoudelijke taken. Haar mening wordt noch gevraagd noch geapprecieerd.
Beiden komen tot de ontdekking dat er dingen niet kloppen en beginnen zich te verzetten tegen het keurslijf waarin ze gedwongen werden/worden. Maar net dan wordt hun dorpje aangevallen door een naburig land...
Verdiende winnaar van die prijs, al kan ik dat misschien niet zeggen want ik heb de andere kandidaten niet gelezen. Maar dit was wel een zeer goed boek. Interessant verhaal, sterke personages en karakterontwikkelingen, geweldige actie scenes en zwaardgevechten, samurai-style. Ook een origineel magie-systeem dat weinig de hoofdrol opeist maar toch vrij prominent aanwezig is. Wang weet ook zonder problemen enkele ontwikkelingen erin te stoppen die je naar adem doen happen, zowel op positieve als negatieve wijze.
Enige minpuntje was het begin dat vrij stug was om doorheen te komen, heel veel namen en al die Japanse namen gelijken toch op mekaar als je het mij vraagt. Ook met het einde ben ik niet helemaal tevreden, je krijgt niet echt een afgesloten einde. Er blijft heel veel open en vele vragen blijven onbeantwoord.
Maar goed, zwaar van genoten.
My Brilliant Friend - Elena Ferrante
Nadat deze 'Napolitaanse' reeks over de levenslange vriendschapsband tussen 2 meisjes meermaals de hoogte werd ingeprezen door mijn favoriete boeken podcast, heb ik me ook maar eens aan de toch wel grote hype die rond deze boeken hangt gewaagd.
Ferrante schrijft met een indrukwekkend gemak, zonder dat haar proza lui of ondoordacht overkomt, wat niet zo simpel is als het lijkt. De tweestrijd tussen enerzijds het beste willen voor je vriendin, maar anderzijds steeds met mekaar in competitie gaan is iets dat ik erg herken uit mijn eigen jeugd.
Het eerste boek gaat louter over de jeugd van de 2 meisjes en mede door de heel vlotte, informele schrijfstijl had het daardoor soms wat te veel weg van een jeugdroman voor mij. Benieuwd of dat gevoel zich doorzet bij de vervolgromans.
In het algemeen ben ik dus positief (maar ook weer niet ultra-enthousiast) gestemd over dit eerste boek in de reeks en zal ik me zeker ook nog aan het tweede deel zetten.
Nadat deze 'Napolitaanse' reeks over de levenslange vriendschapsband tussen 2 meisjes meermaals de hoogte werd ingeprezen door mijn favoriete boeken podcast, heb ik me ook maar eens aan de toch wel grote hype die rond deze boeken hangt gewaagd.
Ferrante schrijft met een indrukwekkend gemak, zonder dat haar proza lui of ondoordacht overkomt, wat niet zo simpel is als het lijkt. De tweestrijd tussen enerzijds het beste willen voor je vriendin, maar anderzijds steeds met mekaar in competitie gaan is iets dat ik erg herken uit mijn eigen jeugd.
Het eerste boek gaat louter over de jeugd van de 2 meisjes en mede door de heel vlotte, informele schrijfstijl had het daardoor soms wat te veel weg van een jeugdroman voor mij. Benieuwd of dat gevoel zich doorzet bij de vervolgromans.
In het algemeen ben ik dus positief (maar ook weer niet ultra-enthousiast) gestemd over dit eerste boek in de reeks en zal ik me zeker ook nog aan het tweede deel zetten.
FlyingHorseman
Well-known member
Ik was zeer enthousiast over de reeks in het algemeen. Ik hield de boot ook lang af omdat ik vreesde dat de vriendschap van twee kleine meisjes iets te ver van mijn interesses zou afliggen (en door de nogal 'chick lit'-achtige kaft, als ik eerlijk ben) en ik snap de opmerking over dat het wat overkomt als een jeugdroman. Maar ik vond dat er in het eerste boek toch ook wel een onderliggende donkere, gewelddadige stroom zat die af en toe eens aan de oppervlakte kwam en die een invloed heeft op de personages in latere romans.
Er zaten bij mij enkele maanden tussen het eerste en het tweede boek, waarna ik de overige delen achter elkaar gelezen heb. Achteraf vind ik het spijtig dat ik niet meteen na het eerste boek de rest gelezen heb. Ik ben niet zo'n technische lezer maar ik vond het heel sterk hoe Ferrante in staat was om de stem van Elena subtiel te laten evolueren doorheen de jaren, volwassener te maken. En ook dat Ferrante haar personages geregeld "lelijk" durft weer te geven. Een van de sterkste aspecten van de eerste roman vond ik hoe Ferrante de Napolitaanse buurt opbouwde als een 'kleine wereld op zichzelf', bruisend vol leven maar ook gebukt onder niet-uitgesproken regels en stereotypes.
Oh ja, die cover is een van de vreselijkste in mijn kast.
Al wordt het moeilijk om de neanderthalers van De Kapellekensbaan te overtroeven.
FlyingHorseman
Well-known member
Haha ik heb een oud exemplaar van De Bende van Jan De Lichte van Boon. Ik zou durven zeggen dat die kaft van dezelfde ontwerper is!Oh ja, die cover is een van de vreselijkste in mijn kast.
Al wordt het moeilijk om de neanderthalers van De Kapellekensbaan te overtroeven.
Bekijk bijlage 8271
Oohnee.... Wie keurt er nu zo'n ontwerp goed. Ze zeggen wel "don't judge a book by it's cover" maar iedereen doet dat toch een beetje? 
Misschien een ideetje voor een topic
. Mooi en spuuglelijke Boekcovers. Al heb ik altijd ruzie met het forum om foto's te laten weergeven.
Misschien een ideetje voor een topic
. Mooi en spuuglelijke Boekcovers. Al heb ik altijd ruzie met het forum om foto's te laten weergeven.
I.M. - Connie Palmen
Deze memoire werd mij jaren geleden door mijn moeder aangeraden. Palmen schreef het een jaar nadat de Nederlandse journalist en tevens haar zielsverwant Ischa Meijer plots kwam te overlijden aan een hartaanval.
Ik had verwacht dat de roman meer zou inzoomen op het verwerken van het trauma, maar eigenlijk wordt de ingrijpende gebeurtenis pas helemaal op het einde concreter. Het grootste deel van het boek is meer een lofzang voor de gepijnigde en intrigerende persoon die haar man was, en een ode aan de complexe, alles-verterende liefde die hij als een steekvlam in haar leven had geblazen en die nooit meer was gedoofd.
Ik vrees dat ik iets te nuchter ben om volledig meegezogen te worden in deze lange liefdesverklaring. Het had soms juist een verstikkende werking op mij omdat ik me haast niet kan inbeelden ooit zo onlosmakelijk met een andere persoon verbonden te willen zijn.
Door dit gelezen te hebben, voel ik me alsof ik meer inzicht in mijn eigen moeder heb gekregen, en ik ben dit boek daarom wel dankbaar dat het - in mijn hoofd althans; misschien ben ik daar wel fout in - meer klaarheid heeft geworpen op onze troebele relatie. En dat is voor mij een van de meest betekenisvolle dingen die literatuur kan verwezenlijken.
Deze memoire werd mij jaren geleden door mijn moeder aangeraden. Palmen schreef het een jaar nadat de Nederlandse journalist en tevens haar zielsverwant Ischa Meijer plots kwam te overlijden aan een hartaanval.
Ik had verwacht dat de roman meer zou inzoomen op het verwerken van het trauma, maar eigenlijk wordt de ingrijpende gebeurtenis pas helemaal op het einde concreter. Het grootste deel van het boek is meer een lofzang voor de gepijnigde en intrigerende persoon die haar man was, en een ode aan de complexe, alles-verterende liefde die hij als een steekvlam in haar leven had geblazen en die nooit meer was gedoofd.
Ik vrees dat ik iets te nuchter ben om volledig meegezogen te worden in deze lange liefdesverklaring. Het had soms juist een verstikkende werking op mij omdat ik me haast niet kan inbeelden ooit zo onlosmakelijk met een andere persoon verbonden te willen zijn.
Door dit gelezen te hebben, voel ik me alsof ik meer inzicht in mijn eigen moeder heb gekregen, en ik ben dit boek daarom wel dankbaar dat het - in mijn hoofd althans; misschien ben ik daar wel fout in - meer klaarheid heeft geworpen op onze troebele relatie. En dat is voor mij een van de meest betekenisvolle dingen die literatuur kan verwezenlijken.
Général Zantas
Well-known member
Brandon Sanderson - The Final Empire (Mistborn #1)
Eindelijk aan toegekomen, al jarenlang op de leeslijst maar altijd uitgesteld. Stormlight Archive maakte meer indruk op me, maar dit is zeker een sterk openingsboek in de serie. De uitleg over Allomancy en Feruchemy was weliswaar niet altijd even duidelijk, en het tempo van het verhaal zat niet altijd even goed maar het concept en de uitwerking zijn geslaagd.
Gelijk met boek 2 begonnen.
Eindelijk aan toegekomen, al jarenlang op de leeslijst maar altijd uitgesteld. Stormlight Archive maakte meer indruk op me, maar dit is zeker een sterk openingsboek in de serie. De uitleg over Allomancy en Feruchemy was weliswaar niet altijd even duidelijk, en het tempo van het verhaal zat niet altijd even goed maar het concept en de uitwerking zijn geslaagd.
Gelijk met boek 2 begonnen.
The Ex-hex - Erin Sterling
Kort, leuk boekje over moderne heksen en een vloek die per ongeluk is uitgesproken over de ex van een heks. Niets bijzonder. Een plezierig tussendoortje.
Ondertussen ben ik begonnen in Oathbringer Part 1 van Brandon Sanderson. Ik was het boek beginnen lezen als hardback maar omdat deze zo onhandig en al zwaar was, niet verder gegaan dan de eerste 200 pagina's ofzo. Dan op Kindle geprobeerd maar omdat steeds terug naar de map te moeten gaan was toch ook wel onhandig. Derde poging. In de paperback nu.
Het lezen gaat helaas wel traag omdat ik weer snel moe ben en dus altijd slaperig wordt tijdens het lezen s' avond
Kort, leuk boekje over moderne heksen en een vloek die per ongeluk is uitgesproken over de ex van een heks. Niets bijzonder. Een plezierig tussendoortje.
Ondertussen ben ik begonnen in Oathbringer Part 1 van Brandon Sanderson. Ik was het boek beginnen lezen als hardback maar omdat deze zo onhandig en al zwaar was, niet verder gegaan dan de eerste 200 pagina's ofzo. Dan op Kindle geprobeerd maar omdat steeds terug naar de map te moeten gaan was toch ook wel onhandig. Derde poging. In de paperback nu
. Het lezen gaat helaas wel traag omdat ik weer snel moe ben en dus altijd slaperig wordt tijdens het lezen s' avond
Vertaling van Ruth Ware - In a dark dark wood.
Geleend van m’n buurvrouw omdat ik op terugreis (veel) te vroeg in de luchthaven zou zijn. Daarvoor was het zeker 6 (mss eerder 10) jaar geleden dat ik nog een boek gelezen had. Ik was compleet vergeten hoe fijn ik het vind om mee te gaan in een verhaal. Bij de landing zat ik halfweg het boek.
Het is mijn eerste boek van een vrouwelijke thriller auteur. Ik weet niet of het daardoor is of omdat ik zelf t.o.v. ~10 j geleden daar meer oog voor heb, maar het viel me hoe dan ook op dat er meer aandacht leek te gaan naar beweegredenen/interpretaties/veronderstellingen bij de personages dan ik me herinner van vroegere thrillers. Vind ik zeker positief.
Misschien was het de bedoeling, maar al vrij vroeg in het boek zat ik juist met mijn “whodunit” (& how) vermoeden, waarbij elementen uit het vervolg van het verhaal dan telkens in pasten.
Hoe dan ook bleef het mij zeker boeien en belangrijker nog, heeft het mij mijn zin in lezen terug doen beseffen.
Nu ben ik bezig in Daniel Cole - Ragdoll.
The missus heeft me die uitgeleend toen ze zag hoe ik genoot van het lezen in het vorige boek.
Sterke opening en ik was direct mee in de sfeer. Niet alles lijkt me even feitelijk/wetenschappelijk realistisch; daar wordt in het verhaal ook snel aan voorbij gegaan zonder details over te geven. Dat vond ik de eerste keer jammer, maar intussen verwacht ik die technische diepgang minder en blijft het vlot lezen. Het boek geeft me voorlopig een beetje het gevoel van een 80’s actiefilm; het moet niet allemaal kunnen om er toch door geboeid te blijven.
Geleend van m’n buurvrouw omdat ik op terugreis (veel) te vroeg in de luchthaven zou zijn. Daarvoor was het zeker 6 (mss eerder 10) jaar geleden dat ik nog een boek gelezen had. Ik was compleet vergeten hoe fijn ik het vind om mee te gaan in een verhaal. Bij de landing zat ik halfweg het boek.
Het is mijn eerste boek van een vrouwelijke thriller auteur. Ik weet niet of het daardoor is of omdat ik zelf t.o.v. ~10 j geleden daar meer oog voor heb, maar het viel me hoe dan ook op dat er meer aandacht leek te gaan naar beweegredenen/interpretaties/veronderstellingen bij de personages dan ik me herinner van vroegere thrillers. Vind ik zeker positief.
Misschien was het de bedoeling, maar al vrij vroeg in het boek zat ik juist met mijn “whodunit” (& how) vermoeden, waarbij elementen uit het vervolg van het verhaal dan telkens in pasten.
Hoe dan ook bleef het mij zeker boeien en belangrijker nog, heeft het mij mijn zin in lezen terug doen beseffen.
Nu ben ik bezig in Daniel Cole - Ragdoll.
The missus heeft me die uitgeleend toen ze zag hoe ik genoot van het lezen in het vorige boek.
Sterke opening en ik was direct mee in de sfeer. Niet alles lijkt me even feitelijk/wetenschappelijk realistisch; daar wordt in het verhaal ook snel aan voorbij gegaan zonder details over te geven. Dat vond ik de eerste keer jammer, maar intussen verwacht ik die technische diepgang minder en blijft het vlot lezen. Het boek geeft me voorlopig een beetje het gevoel van een 80’s actiefilm; het moet niet allemaal kunnen om er toch door geboeid te blijven.
Klinkt heel herkenbaar. Hoewel ik deze week de kinderen niet heb en ik bezig ben in een voor mij spannend boek, lukt het me heel moeilijk om meer dan 2 (korte) hoofdstukjes te lezen voor ik in slaap val. Nuja, een tijd terug had ik dan weer moeite om in slaap te geraken, dan vind ik de huidige situatie sowieso beterHet lezen gaat helaas wel traag omdat ik weer snel moe ben en dus altijd slaperig wordt tijdens het lezen s' avond
