Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

[Sond]

Steve D Wall - The Way of Renegades

Ik gok dat ik deze eens opgepikt heb bij een 1+1 sale op audible. Leuke intro van een reeks. Beetje zwakke worldbuilding imo maar een introductie van een aantal toffe characters en met een tof magie systeem en vuurwapens. Er is ook genoeg spanning en mysterie om mij boek 2 op mijn wishlist te doen droppen.

Bij deze: Steve D Wall - The Sound of Change

Vervolg op het voorgaande. Een langer verhaal waarbij er eigenlijk 2 verhalen naast elkaar verteld worden die vrijwel los staan van elkaar. Beiden zijn dik ok en het wordt ook gewoon goed verteld. De personages worden ook wat verder uitgediept en je komt meer te weten over de wereld dus op zich is het boek wel de moeite.
Het einde vond ik persoonlijk minder aangezien er bij verhaal 1 nog een hoop losse eindjes zijn die verder afgewerkt moeten worden en bij verhaal 2 het eerder een eind goed - al goed is met een miniem tipje van de sluier richting een vervolg. Dan had ik liever dat ze ofwel beiden afgewerkt waren ofwel dat die sluier toch iets meer opgelicht werd zodat ik wat meer honger had naar een eventueel vervolg.

Soit qua boek zelf is het wel dik ok, 3.5/5.

 

[Flappy]

Ik volg jullie allemaal hier. Uiteraard zijn boeken altijd voor een doel (deel) publiek. Fans van Brusselmans zijn doorgaans niet dezelfde als de fanbase van Murakami of die van Thomas Mann of die van Stieg Larsson.

Maar dit soort stellingen gooien vrouwen als 1 uniforme groep op 1 hoop en da's een beetje misplaatst en paternalistisch. Ook onder de vrouwen zijn er heel veel verschillende soorten lezers met verschillende interesses.

 

[Flappy]

Bon en Calvino dan ook maar op 't lijstje gegooid hier, jullie dekselse kapoenen

 

[Avondland]

Ik veronderstel dat Confessions of a shopaholic of Fifty shades of Grey niet op een mannelijk doelpubliek zijn gericht, wat niet wil zeggen dat mannen daar niet van mogen genieten. Zelfde met "stationsromannetjes". En omgekeerd, Tom Clancy zal ook weinig vrouwelijke lezers aantrekken. Ook niets mis mee. Zolang iedereen maar leest wat die wil lezen zeker?

 

[coldplayke]

I.- Stephen Dixon

Dit is enkele jaren een white whale van mij geweest. Toen ik hem tot mijn grote verbazing in een routineuze ronde door De Slegte tegenkwam, had ik hem al vast in mijn handen nog voor mijn hersenen de kaft goed en wel hadden kunnen registreren. Een stuk over de helft van het boek kon ik mij nog steeds niet voor de geest halen vanwaar ik het boek kende, tot het hoofdstuk kwam waarin onze "I." (duidelijk een semi-fictionaliseerde versie van de auteur zelf) zijn grieven met één van mijn favoriete auteurs, met name William Gaddis, uit de doeken doet. Ik speur Google regelmatig af naar auteurs die ook maar lichtjes met mijn favoriete schrijvers geassocieerd kunnen worden, en daarbij kwam ik dus onze Dixon eens tegen.

Dixon had Gaddis persoonlijk gekend, al zou die laatste omgekeerd niet hetzelfde hebben beweerd, en vertelt in dat specifieke hoofdstuk hoe Gaddis (die hij nooit bij naam noemt) op licht genante en sociaal-onaangepaste wijze het bestaan van Dixon tot verschillende keren toe negeerde.

Dit boek was een ontdekking voor mij. Het gaat eigenlijk over een man die terugblikt op sleutelmomenten alsook ogenschijnlijke bagatellen in zijn leven, waarbij zijn relatie met een zwaar invalide vrouw een centraal thema is. Het klinkt misschien weinig tot de verbeelding sprekend, maar Dixon heeft mij met ieder fragment geboeid weten houden. Ik herkende in het stevige doordrammen en overdenken van de kleinste zaken de toon(/invloed?) van David Foster Wallace, en ook wel een klein beetje mijn eigen existentiële gepieker.

Mother Night - Kurt Vonnegut

Vonnegut is niet in staat een slecht boek te schrijven, wat toch een hele verwezenlijking is als je weet hoeveel hij bijeen heeft gepend. De roman is de fictieve memoire van een radiopresentator die voor de Nazi's uitzendingen maakte, maar zelf claimt een Amerikaans spion te zijn geweest om zo een veroordeling te ontlopen. Het boek valt wel wat magertjes en minder origineel uit als je het in een rijtje met Vonneguts sci-fi boeken zet, maar is onderhoudend genoeg om toch een leesbeurt waard te zijn geweest.

 

[Hellsdinner]

Best Served Cold - Joe Abercrombie
Ik begin Abercrombie's versie van Grimdark meer en meer te smaken. Waar ik tijdens de First Law trilogie nog met een teleurstellend gevoel achterbleef is dit na het lezen van Heroes en Best Served Cold helemaal het omgekeerde. Wauw, wat een boeken en wat een stijl. Doet blijven lezen, het karakter werk is uitstekend en de ultieme conclusies kloppen gewoon.

 

[clercqie]

Olga Tokarczuk -- Emposion

Haar laatste. Een "natuurgeneeskundig horrorverhaal" , alsook "een feministisch antwoord op Thomas Mann's De Toverberg". Welaan dan..

Ik heb Mann's kloefert nog niet doorworsteld, dus daar kan ik al niet veel zinnigs over zeggen. Dan dat "horror" stukje, is ook een beetje overroepen door de uitgever, maar goed. De sfeerschepping in het mistige grensstadje Görbersdorf en het historische sanatorium voor TBC patiënten is wel uitstekend neergepend. Er is een plot, jawel, maar die is laten we zeggen tot aan de laatste 50 pagina's grotendeels de weg kwijt.

Maar wie leest dit voor de plot? Dat lijkt het punt niet. Wat rest is een intrigerend boek dat op veel plekken via de dialogen tussen de personages verwijst naar het werk van oudere (mannelijke) schrijvers , die ik veelal nog niet gelezen heb. M.a.w. het is niet zo simpel hier eenduidig te zeggen wat ik er van vond. Ik heb het boek graag gelezen, maar zou dit eigenlijk nog eens moeten herlezen nadat ik de andere werken naar waar dit refereert ook achter de kiezen heb.

 

[Avondland]

Olga Tokarczuk -- Emposion

Haar laatste. Een "natuurgeneeskundig horrorverhaal" , alsook "een feministisch antwoord op Thomas Mann's De Toverberg". Welaan dan..

Ik heb Mann's kloefert nog niet doorworsteld, dus daar kan ik al niet veel zinnigs over zeggen. Dan dat "horror" stukje, is ook een beetje overroepen door de uitgever, maar goed. De sfeerschepping in het mistige grensstadje Görbersdorf en het historische sanatorium voor TBC patiënten is wel uitstekend neergepend. Er is een plot, jawel, maar die is laten we zeggen tot aan de laatste 50 pagina's grotendeels de weg kwijt.

Maar wie leest dit voor de plot? Dat lijkt het punt niet. Wat rest is een intrigerend boek dat op veel plekken via de dialogen tussen de personages verwijst naar het werk van oudere (mannelijke) schrijvers , die ik veelal nog niet gelezen heb. M.a.w. het is niet zo simpel hier eenduidig te zeggen wat ik er van vond. Ik heb het boek graag gelezen, maar zou dit eigenlijk nog eens moeten herlezen nadat ik de andere werken naar waar dit refereert ook achter de kiezen heb.

Dat heb je wel met bepaalde literatuur: je zou daar leesverlof voor moeten krijgen. In de natuur in een kluizenaarshuisje ver weg van alle afleiding.

Ik zit nu ook te malen op De Rover van Robert Walser en dat is een plotloze modernistische roman die heel dissociatief leest.

 

[Sond]

Ben Gally - Chasing Graves

Eerste boek van een dark fantasy/horror trilogie waarbij de doden tot slaaf worden gemaakt. Uiteraard start hierdoor een hele illegale handel in vermoorde slaven en wordt ook de politieke intrige bepaald door de handel in zielen.
We volgen zowel een net tot slaaf gemaakte dief, de leider van de bende die hem vermoord en verkocht heeft als de kroonprinces. Er gebeurt genoeg om het interessant te houden maar het laat meer dan genoeg losse eindjes om uit te kijken naar deel 2.

Goeie vertelstemmen ook in Audible!

 

[clercqie]

Bijna aan het einde van De Steppewolf van Hermann Hesse.

Meer dan tien jaar geleden heb ik eens een "Hermann Hesse-zomer" gehad, waar ik zijn oeuvre doorploegde en Hesse na Hesse verorberde. Het is van die tijd geleden dat ik dit boek nog heb gelezen. Het was een fijn weerzien en het boek heeft me aangenaam verrast. Prachtvoorbeeld van een Bildungswerk en toch een stuk zinnelijker dan ik aanvankelijk had verwacht. Narziss & Goldmund heb ik wel vaker herlezen en dat blijft mijn favoriet.

Hier ook net de Steppewolf uit. Tweede Hesse na de klassieke instapper Siddharta. Wel een vrij andere stijl en taalgebruik (maar dat kon ook aan de vertaling liggen , ik was meer fan van het 'plechtige' van Siddharta) .

Dat einde, amai. "Enkel voor gestoorden" , inderdaad.

Hesse raakt heel veel thema's aan in deze 200 pagina's. De romantische, eigenlijk theatrale uitdrukking van de zielenroerselen van Haller moet je wel een beetje kunnen plaatsen, maar er zitten toch verdikke weer veel observaties en analyses in die uiterst relevant blijven voor vandaag. Zelf muziekliefhebber zijnde kon ik zeer genieten van de uitweidingen daarover en de esthetiek.

Hoe meer Duitsers ik lees, hoe meer ik tot de conclusie kom dat ik eigenlijk eens Goethe met aandacht ter hand moet nemen. Bon, Het Leiden van de Jonge Werther up next.

 

[Dyer Hunt]

Armen van vuur - Alexander Olbrechts 8/10

Klassieke fantasy van een Vlaamse auteur, het blijft een zeldzaamheid (Jeugd/YA even buiten beschouwing gelaten). En dat is jammer, want Olbrechts laat hier zien dat het perfect kan. Hij volgt wel de vertrouwde paden van het genre, maar weet er toch voldoende eigen accenten in te verwerken om het fris te houden.

De personages zijn origineel en goed uitgewerkt. Er is spanning en actie, afgewisseld met een vleugje humor en voldoende diepgang zonder dat het zwaar wordt. Het plot zit degelijk in elkaar en het boek leest vlot. Het is misschien niet foutloos, maar ik heb er absoluut van genoten.

Het verhaal eindigt op een cliffhanger die meteen nieuwsgierig maakt naar het vervolg. En dat komt er ook: dit is het eerste deel van een zesdelige fantasyreeks. Die is overigens al volledig geschreven (GRR Martin, iemand?), maar dus nog niet volledig uitgegeven. Hopelijk krijgt Olbrechts de kans om de hele reeks uit te brengen, want dit smaakt naar meer. De beperkte hoeveelheid online reviews stemt me wat bezorgd, maar hoop doet leven.

Aan de fantasylezers hier zou ik zeggen: geef het zeker een kans.

O ja, mooie uitgave ook, hardcover met leeslint.

 

[Général Zantas]

Robert Louis Stevenson - The Master of Ballantrae

Het laatste boek uit het œuvre van Stevenson. Ik heb zijn zes voornaamste romans gelezen, en op enkele kortverhalen na is dit alles wat hij geschreven heeft.

Hoewel de boeken opmerkelijk veel tijd in beslag genomen hebben om te lezen, hou ik er toch voornamelijk goede herinneringen aan over. Geen enkele echte teleurstelling, en enkele zeer aangename ervaringen.

The Master of Ballantrae viel een beetje tussenin. Veruit de meest sinistere van al zijn romans. Twee broers die nadat ze volwassen worden, langzaam maar zeker aan verteerd worden door wederzijdse haat dat hun leven domineert en hun belemmert om van het leven te genieten.

Met momenten toch wat moeilijk en stroef om te lezen, het is geen vlotte read. Stevenson was precies opzettelijk vaag. Duurde langer dan verhoopt om het boek uit te lezen.

3,5/5, afgerond naar 4/5 op Goodreads.

 

[Avondland]

A knight of the seven kingdoms van G.R.R. Martin was dikke fun. Met heel veel plezier gelezen en heeft me veel goesting gegeven om A song of ice and fire te lezen. Het wordt een behoorlijk drukke periode dus in plaats van te worstelen met (post)-modernistische literaire krachtpatsers heb ik nood aan iets dat heel vlot leest.

Heb ergens gelezen dat je vooral de eerste drie moet lezen en dat je het daarbij kan houden? Heb een box-set met de vijf afgewerkte boeken en begin stilletjesaan te vrezen dat de twee resterende werken nooit gaan uitkomen.

 

[Hellsdinner]

Black Ice - Michael Connelly (Harry Bosch #2)
Tweede boek van Connelly over Harry Bosch dat ik lees en waar boek 1 me nog liet hopen dat dit nog wel eens interessant zou kunnen worden heeft boek 2 me helaas vooral doen inzien dat het type "hardboiled detective" vooral heel moeilijk werkt in een moderne wereld. Bosch is gewoon een eikel.

 

[Nahrtent]

Het wordt een behoorlijk drukke periode dus in plaats van te worstelen met (post)-modernistische literaire krachtpatsers heb ik nood aan iets dat heel vlot leest. Heb ergens gelezen dat je vooral de eerste drie moet lezen en dat je het daarbij kan houden? Heb een box-set met de vijf afgewerkte boeken en begin stilletjesaan te vrezen dat de twee resterende werken nooit gaan uitkomen.

Vlot lezen doen ze zeker, ik heb die destijds allemaal uitgelezen tijdens de kerstvakantie (in volle blok dus).
Dat was wel toen de serie nog maar aan seizoen 2 zat, dus er zat ook zeker een element in van willen weten hoe het verder ging.

De eerste drie zijn zeker de beste. De twee volgende verliezen de focus een beetje, met veel nieuwe personages en een enorme diaspora, wat het tempo niet ten goede komt. Ze bouwen nogal gezapig op naar een climax die er duidelijk nooit gaat komen, maar er zitten zeker ook sterke stukken in, waarvan de meeste de televisieserie niet gehaald hebben. Als je tevreden bent van de eerste drie, kan je net zo goed verder blijven lezen imo.

Ik heb de reeks wel echt opgegeven inmiddels. Als deel zes uiteindelijk toch ooit zou verschijnen, ga ik denk ik de moeite niet doen om het te lezen, laat staan om nog eens al het voorgaande volledig te herlezen.

 

[Sond]

James SA Corey - Persepolis Rising (The Expanse #7)

Boek 7 in een 9-delige space opera. Bouwt mooi verder op de vorige verhalen en komt met een nieuwe twist aan die, gok ik, verder uitgewerkt gaat worden richting het einde van het hele verhaal.
Zoals alle verhalen krijg je per hoofdstuk een ander personage en het ene is al interessanter dan het andere. Wel tof om steeds een andere kijk te krijgen op de gebeurtenissen. Het einde doet me wel boek 8 oppikken, dat is niet bij elk boek uit de reeks het geval.

 

[Yulquen]

James S.A. Corey - Tiamat's Wrath (The Expanse #8)

Ik wil de persoon van de voorgaande post niet te veel verklappen, maar ik vond na de mindere boeken 5 of 6 het verhaal toch terug de hoogte in gaan. Het zit wel niet meer op het niveau van in het begin.

Lee Child (with Andrew Child) - The Secret (Jack Reacher #28)
Lee Child (with Andrew Child) - In Too Deep (Jack Reacher #29)

Het eerste boek was het betere, over een Task Force waarin Reacher wordt geplaatst om een moordenaar op te sporen die een groep geleerden begint te doden. En het waarom, natuurlijk. Het verhaal speelt zich ook af begin jaren '90, toen Reacher nog in het leger zat. Het lijkt een beetje op Night School, met min of meer dezelfde setting, maar dit verhaal boet een beetje in aan kwaliteit.

Het tweede boek is van een bedenkelijkere kwaliteit, met extra plotwendingen om het verhaal te spekken.
Mogelijk zijn beide boeken ook door Andrew geschreven.

 

[Général Zantas]

Louis Joseph Vance - The Lone Wolf (The Lone Wolf #1)

Boek uit 1914. We volgen Michael Lanyard, een mix van Arsène Lupin en James Bond (avant la lettre). Hij begint als een gentleman burglar, maar komt tot inkeer na zijn hart te verliezen aan een dame en evolueert gaandeweg naar een soort van spion (weliswaar meer in de latere boeken). In het eerste hoofdstuk leren we hem kennen als een jonge wees en hoe hij gekomen is waar hij is, wanneer we hem als volwassen man volgen vanaf hoofdstuk 2.

Lanyard heeft net de slag van zijn leven geslagen maar bij aankomst in zijn thuishaven Parijs, lijkt zijn verborgen identiteit als meesterdief te zijn doorprikt door een internationale gang van criminelen die hem trachten af te persen. Hij dient al zijn resources aan te spreken om uit hun klauwen te blijven, waarbij hij tussendoor ook een dame leert kennen aan wie hij zijn hart verliest en aan wie hij belooft dat hij zijn illegale activiteiten zal afzweren.

Eigenlijk van begin tot einde gewoon enorm spannend en vol actie en intrige. De taal is wat oubollig met momenten, maar dat deerde weinig. Het einde is een tikkeltje teleurstellend omdat we weinig tot niets te weten komen van de motivatie van de tegenstanders terwijl er verscheidene malen gezinspeeld werd op persoonlijke motieven van hen, maar dat werd dus niet geaddresseerd.
Hele leuke oldschool misdaadroman.

Frappant dat deze 10+ boeken en 40+ films kende in de periode van 1914-1950, maar dat vandaag de dag die eigenlijk helemaal verdwenen is uit het collectief bewustzijn, terwijl Sherlock Holmes en (in mindere mate) Arsène Lupin wel nog steeds gekend zijn en in moderne media opgevoerd worden. Dit boek heeft zelfs minder dan 150 ratings op Goodreads, opvallend.

4/5

 

[Sond]

Frappant dat deze 10+ boeken en 40+ films kende in de periode van 1914-1950, maar dat vandaag de dag die eigenlijk helemaal verdwenen is uit het collectief bewustzijn, terwijl Sherlock Holmes en (in mindere mate) Arsène Lupin wel nog steeds gekend zijn en in moderne media opgevoerd worden. Dit boek heeft zelfs minder dan 150 ratings op Goodreads, opvallend.

Mij heb je in elk geval overtuigd.
Direct deze gekocht (88 cent ffs) en als die bevalt zal de rest wel volgen.

 

[Général Zantas]

Mij heb je in elk geval overtuigd.
Direct deze gekocht (88 cent ffs) en als die bevalt zal de rest wel volgen.

Oh neeeeee

Die valt gewoon legaal en gratis in topkwaliteit te downloaden op https://standardebooks.org/ebooks/louis-joseph-vance/the-lone-wolf

Is in de public domain namelijk.