Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

[coldplayke]

Omensetter's Luck -William H. Gass

1890, een man verhuist met zijn zwangere vrouw en twee dochters naar een klein stadje in Ohio. Omwille van enkele gelukkige toevalstreffers wordt hij door de plaatselijke pastoor in het vizier genomen en beticht van door de duivel te zijn gezonden.

Het verhaal wordt vanuit een paar wisselende perspectieven verteld, waarvan het grootste deel van het boek vanuit het standpunt van de pastoor. Een zeer beangstigende, maar ook zielige figuur die in haast psychotische innere monologen zijn diepste gevoelens prijs geeft. Ik had regelmatig kippenvel bij enkele scènes. Fantastisch boek dat elke moeite die het mij koste om het te doorgronden dubbel waard was.

Het Smelt - Lize Spit

Zo heel af en toe neem ik mij voor om een boek dat bovenaan de lijstjes van meest verkochte boeken prijkt te lezen, zodat ik toch wat meer hoogte krijg van wat er zich in literair Vlaanderen afspeelt. Ik koos het debuut van Lize Spit omdat ze naast razend populair te zijn bij een breed lezerspubliek, toch ook enkele prijzen in de wacht had gesleept. Ik kan enerzijds de simpliciteit van de roman appreciëren en de focus waarmee het plot zich als een pijl in haar doel boort zonder afgeleid te raken door nevengeschikte verhaallijnen, maar anderzijds was die ene verhaallijn gewoon niet boeiend genoeg en daarnaast voor mijn smaak ook niet literair interessant genoeg geschreven om indruk op mij te maken. Voor boeken die zich in onze landelijke contreien afspelen en een duister-erotisch kantje hebben, vind ik meer mijn meug bij Lucas Rijneveld die wel iedere oorkonde meer dan verdiend heeft.

Mein Name Sei Gantenbein - Max Frisch

Hier is hij dan, de obligatoire "coldplayke zocht een Duits boek in het karige aanbod van de Tweedehandsboekenwinkel en nam dan maar de best mogelijk optie mee zodat ze niet met lege handen zou thuiskomen in plaats van zoals ieder rationeel persoon gewoon een Duits boek dat ze écht wil lezen online te bestellen". Meestal draait dit niet goed uit, integendeel, meestal is het een absolute verspilling van mijn tijd en leesplezier. Zo erg was het deze keer niet, dus ik noteer hier een heel klein potloodplusje bij in mijn ingebeelde inventaris. Blijkbaar was Frisch gefascineerd door dubbele identiteiten (al was me dat eerlijk gezegd ontgaan in zijn bekendste boek Homo Faber), een concept waarin hij in Gantenbein volledig tot op het bot gaat. In korte fragmenten werkt hij verschillende alternatieve levenslopen uit, waarbij zijn personage Gantenbein (of een zekere Enderlin, die maakt ook regelmatig zijn opwachting al blijft het mij niet duidelijk of dit nu een en dezelfde persoon moet zijn, soit) zichzelf een andere identiteit aanmeet door te doen alsof hij blind is. Dat zorgt in het begin van het boek voor enkele slapstickscènes die ik vreemd genoeg wel kon smaken. Ik zou het aan niemand aanbevelen, maar het was goed genoeg om mijn Duits te onderhouden voor wanneer ik volgend jaar mij terug aan de zwaardere werken wil zetten.

The Book of Disquiet - Fernando Pessoa

5 maanden heb ik over dit boek van 400 bladzijden gedaan. Toegegeven, ik las het enkel op de trein en het zou me nog minder bevallen zijn als ik dit aan één stuk, zonder afwisseling met andere boeken, er had doorgejaagd, maar wat een opgave was me dit. Niet in de zin dat het moeilijk is, maar zo ontzettend eentonig en repetitief. Het is door dit soort boeken dat de moed me in de schoenen zakt om me ooit aan poëzie te wagen. Pessoa is vooral gekend als dichter, maar deze verzameling van vignettes die ze na zijn dood in zijn woonplaats terugvonden en samen tot één bundel redigeerden, is zonder enige twijfel zijn bekendste en meest universeel geliefde werk. Ik snap het niet. Ik snap de aantrekkingskracht er niet van, en ik snap niet hoe dit zo'n weerklank heeft gevonden bij zoveel mensen. Ik dacht eerst dat ik misschien te gelukkig ben om dit depressieve gewauwel te kunnen laten binnenkomen, maar ik heb toch ook enkele gevoelige klappen te verduren gehad en nog deed dit me niets. Misschien voel ik dingen gewoon minder goed aan dan ik wil denken, want ik heb dezelfde mening over mensen die dusdanig onder de indruk zijn van Herman Hesse.

 

[Avondland]

Omensetter's Luck -William H. Gass

1890, een man verhuist met zijn zwangere vrouw en twee dochters naar een klein stadje in Ohio. Omwille van enkele gelukkige toevalstreffers wordt hij door de plaatselijke pastoor in het vizier genomen en beticht van door de duivel te zijn gezonden.

Het verhaal wordt vanuit een paar wisselende perspectieven verteld, waarvan het grootste deel van het boek vanuit het standpunt van de pastoor. Een zeer beangstigende, maar ook zielige figuur die in haast psychotische innere monologen zijn diepste gevoelens prijs geeft. Ik had regelmatig kippenvel bij enkele scènes. Fantastisch boek dat elke moeite die het mij koste om het te doorgronden dubbel waard was.

Het Smelt - Lize Spit

Zo heel af en toe neem ik mij voor om een boek dat bovenaan de lijstjes van meest verkochte boeken prijkt te lezen, zodat ik toch wat meer hoogte krijg van wat er zich in literair Vlaanderen afspeelt. Ik koos het debuut van Lize Spit omdat ze naast razend populair te zijn bij een breed lezerspubliek, toch ook enkele prijzen in de wacht had gesleept. Ik kan enerzijds de simpliciteit van de roman appreciëren en de focus waarmee het plot zich als een pijl in haar doel boort zonder afgeleid te raken door nevengeschikte verhaallijnen, maar anderzijds was die ene verhaallijn gewoon niet boeiend genoeg en daarnaast voor mijn smaak ook niet literair interessant genoeg geschreven om indruk op mij te maken. Voor boeken die zich in onze landelijke contreien afspelen en een duister-erotisch kantje hebben, vind ik meer mijn meug bij Lucas Rijneveld die wel iedere oorkonde meer dan verdiend heeft.

Mein Name Sei Gantenbein - Max Frisch

Hier is hij dan, de obligatoire "coldplayke zocht een Duits boek in het karige aanbod van de Tweedehandsboekenwinkel en nam dan maar de best mogelijk optie mee zodat ze niet met lege handen zou thuiskomen in plaats van zoals ieder rationeel persoon gewoon een Duits boek dat ze écht wil lezen online te bestellen". Meestal draait dit niet goed uit, integendeel, meestal is het een absolute verspilling van mijn tijd en leesplezier. Zo erg was het deze keer niet, dus ik noteer hier een heel klein potloodplusje bij in mijn ingebeelde inventaris. Blijkbaar was Frisch gefascineerd door dubbele identiteiten (al was me dat eerlijk gezegd ontgaan in zijn bekendste boek Homo Faber), een concept waarin hij in Gantenbein volledig tot op het bot gaat. In korte fragmenten werkt hij verschillende alternatieve levenslopen uit, waarbij zijn personage Gantenbein (of een zekere Enderlin, die maakt ook regelmatig zijn opwachting al blijft het mij niet duidelijk of dit nu een en dezelfde persoon moet zijn, soit) zichzelf een andere identiteit aanmeet door te doen alsof hij blind is. Dat zorgt in het begin van het boek voor enkele slapstickscènes die ik vreemd genoeg wel kon smaken. Ik zou het aan niemand aanbevelen, maar het was goed genoeg om mijn Duits te onderhouden voor wanneer ik volgend jaar mij terug aan de zwaardere werken wil zetten.

The Book of Disquiet - Fernando Pessoa

5 maanden heb ik over dit boek van 400 bladzijden gedaan. Toegegeven, ik las het enkel op de trein en het zou me nog minder bevallen zijn als ik dit aan één stuk, zonder afwisseling met andere boeken, er had doorgejaagd, maar wat een opgave was me dit. Niet in de zin dat het moeilijk is, maar zo ontzettend eentonig en repetitief. Het is door dit soort boeken dat de moed me in de schoenen zakt om me ooit aan poëzie te wagen. Pessoa is vooral gekend als dichter, maar deze verzameling van vignettes die ze na zijn dood in zijn woonplaats terugvonden en samen tot één bundel redigeerden, is zonder enige twijfel zijn bekendste en meest universeel geliefde werk. Ik snap het niet. Ik snap de aantrekkingskracht er niet van, en ik snap niet hoe dit zo'n weerklank heeft gevonden bij zoveel mensen. Ik dacht eerst dat ik misschien te gelukkig ben om dit depressieve gewauwel te kunnen laten binnenkomen, maar ik heb toch ook enkele gevoelige klappen te verduren gehad en nog deed dit me niets. Misschien voel ik dingen gewoon minder goed aan dan ik wil denken, want ik heb dezelfde mening over mensen die dusdanig onder de indruk zijn van Herman Hesse.

Ik vond Pessoa ook tegenslagen, na het horen van bejubelende commentaren. Emil Cioran zal je meer bevallen. Depressief op een cynische wijze, zodanig dat het grappig wordt.

 

[Sond]

J.R.R. Tolkien - The Return of the King (narrated by Andy Serkis)

Het is mij dan toch gelukt om op een half jaar de volledige trilogie erdoor te krijgen op audbile.
Gewéldige manier om nog eens door het meest iconische fantasy verhaal te gaan. Serkis is een briljante stemacteur en geeft ongeveer elk personage zijn eigen stem wat de ervaring toch nog iets beter maakt.
Qua verhaal vind ik RotK het minste van de 3 maar dat wil daarom zeker niet zeggen dat dit een slecht boek is natuurlijk.

Andrzej Sapkowski - The Witcher: The Last Wish

Disclaimer: Ik heb nooit de Netflix reeks gespeeld en de 3e game staat nog altijd stof te verzamelen in mijn backlog dus dit is eigenlijk allemaal nieuw voor mij.
Het eerste boek van de Geralt reeks. Een verzameling van kortverhalen met een rode draad door. Ik gok dat dit vooral dient om de personages te leren kennen en dat is op een leuke manier gedaan. Het duurt allemaal niet te lang maar het blijft wel boeien. En het geeft de lezer wel een beeld van wie Geralt is en geeft je ook een eerste blik op zowel de wereld als een aantal andere personages die, gok ik, nog vaak gaan voorkomen in de rest vd verhalen. Het staat mij in elk geval genoeg aan om verder te doen! Het 2e boek met kortverhalen staat al in mijn e-reader. Als dat even hard meevalt koop ik de rest vd reeks waarschijnlijk ook wel.

 

[Domieneo]

We'll Prescribe You a Cat - Syou Ishida

Een boek over een mental health clinic waar ze een cat voorschrijven als behandeling in plaats van medicijnen. Het boek bestaat uit vijf kortverhalen waarbij telkens een patient een kat mee naar huis krijgt. Het boek is verassend ontroerend en liet me reflecteren over hoeveel mijn dieren voor mij betekenen. Het is denk ik ook geen toeval dat dit boek een bestseler is in Japan

 

[BearPils]

Grass - Sheri S. Tepper

Een van de vele boeken uit de SF Masterworks collectie op mijn Kobo. Dit boek krijgt online nogal eens de stempel feministisch, maar dat mag je gerust met een korteltje zout nemen imho. Het is geschreven door een vrouw in 1989 die met haar verhaal de positie van de vrouw in die tijd wat aanklaagt. Het hoofdpersonage is een vrouw, maar naar hedendaagse normen zou ik ze nu niet bepaald een zware feminist noemen. Laat die reviews je dus niet afschrikken want dit is wel een leuk boek.
Het eerste deel is wat trager en focust op de personages en hun rol in het geheel. In het tweede deel zit wat meer actie wat wel vlotter las maar misschien een beetje te vlot. De oplossing voor het hele probleem wordt wel onderbouwd maar is nogal snel gevonden.
Desalniettemin was dit wel een leuk boek met een fantastische setting. Na dit boek zijn er nog enkele geschreven in het zelfde universum, die zal ik nog wel eens lezen, maar niet dat ik er direct ga invliegen.

Volgende op de leeslijst: Ammonite van Nicola Griffith, ditmaal over een planeet waar alle mannen sterven aan een virus. Nog even in de 'feministische' hoek dus.

 

[Général Zantas]

Adrian Tchaikovsky - Dogs of War (Dogs of War #1)

Het eerste boek van Tchaikovsky, en het zal zeker niet mijn laatste worden. Geweldige introductie tot zijn werk, al heb ik natuurlijk geen idee of zijn andere series van hetzelfde niveau zijn, of hetzelfde formaat volgen.

Wat ik van dit boek onthoud, is dat hij zeker geen prijzen zal winnen met de kwaliteit van zijn schrijfkunsten. Alles vrij simplistisch, kort en to the point. Maar het boek zat wel tsjokvol actie en wist me van begin tot einde te boeien.
Het is een vrij kort boek, net iets minder dan 300 pagina's en heb het op Nieuwjaarsdag in één ruk uitgelezen. Om maar aan te tonen dat ik niet overdrijf als ik zeg dat het uitermate spannend was.

't Is een dystopisch / licht science fiction boek waarin we een team van genetisch gemanipuleerde honden en andere dieren volgen die omgevormd zijn tot levende wapens, met elks hun eigen capaciteiten. Maar ze zijn "menselijker" gemaakt dan gedacht en wensen niet als hersenloze wapens gebruikt te worden. En dat leidt dus tot problemen.

 

[Hellsdinner]

Julian - Gore Vidal
Zeker geen slecht boek. De brieven tussen Priscus en Libanius, gecombineerd met het dagboek van Julian, zorgen voor een interessante, soms humoristische kijk op het leven van de Apostate Emperor.

Er zitten echter wel degelijk stukken in het boek die ik minder apprecieer. Ik was er geen fan van dat Vidal de huidige plaatsnamen gebruikte in plaats van de Romeinse. De kritiek op religie, en dan met name het christendom, is vaak hit or miss.

Al met al een interessante historische roman. Maar het verliest punten voor mij qua leesplezier.

 

[Avondland]

Julian - Gore Vidal
Zeker geen slecht boek. De brieven tussen Priscus en Libanius, gecombineerd met het dagboek van Julianus, zorgen voor een interessante, soms humoristische kijk op het leven van de Apostate Emperor.

Er zitten echter wel degelijk stukken in het boek die ik minder apprecieer. Ik was er geen fan van dat Vidal de huidige plaatsnamen gebruikte in plaats van de Romeinse. De kritiek op religie, en dan met name het christendom, is vaak hit or miss.

Al met al een interessante historische roman. Maar het verliest punten voor mij qua leesplezier.

Ik heb dat boek wel graag gelezen, al is het ook alweer 10 jaar geleden denk ik ... Van Julianus de Apostaat heb ik ook nog al zijn werken in de Loeb Classical Library-uitgave. Boeiend historisch figuur, wel.

 

[Avondland]

De laatste twintig pagina's van het nogal omvangrijke (880 pagina's) Vanity Fair van William Makepeace Thackeray moeten nog worden gelezen, dus die is straks uit. Véél tijd gehad, dus op een tweetal weken kunnen uitlezen. Op vakantiedagen de klok goed vroeg gezet zodat ik een uur of twee goed kon doorlezen in alle stilte. Dat is toewijding. Een Victoriaanse klassieker die voor haar omvang verrassend vlot leest. Heel genietbare satirische kijk op de Britse Regency-periode (1795-1837) dat destijds toch wel wat ophef had veroorzaakt door het cynische gehalte. Thackeray neemt de samenleving op met een scherpe blik, maar als ze dit al cynisch noemen weet ik niet wat ze zouden vinden van de latere werken van Louis-Ferdinand Céline na WO I.

Een aanrader!

 

[Hellsdinner]

Ik heb dat boek wel graag gelezen, al is het ook alweer 10 jaar geleden denk ik ... Van Julianus de Apostaat heb ik ook nog al zijn werken in de Loeb Classical Library-uitgave. Boeiend historisch figuur, wel.

Ik heb het voor de duidelijkheid ook wel graag gelezen, ik denk enkel dat ik het nog meer had geapprecieerd mits het een iets strengere editor had gehad. Uitermate boeiend!

 

[Général Zantas]

Adrian Tchaikovsky - Bear Head (Dogs of War #2)

Het tweede deel in deze serie speelt zich enkele decennia later af, en bijgevolg hebben we dus een vrijwel nieuwe cast. Ik vond de nieuwe cast wel geslaagd, ze konden me zeker smaken.
Ook het verhaal was vrij solide, al was het ditmaal minder spannend en explosief. Meer focus op het technische aspect, en een beetje een slow-burn. Wel nog altijd vrij vermakelijk.
Het einde daarentegen was toch een beetje teleurstellend, het was iets te abstract en kon me te weinig boeien. Het meeste gebeurde ook op het metafysische niveau en bijgevolg ervaarde ik weinig tot geen adrenalinerushes bij de finale.

Al bij al een 4/5.

 

[Creeping Death]

Vlak voor het einde van het jaar If it bleeds van Stephen King nog uit gelezen.

Boek met 4 kortverhalen. De reden waarom ik deze heb meegenomen uit de bib was omdat het tweede verhaal van de Holly Gibney reeks één van de verhalen is. Hoewel ik van King's kortverhalen hou en ze doorgaans vrij goed vind, was ik toch wat teleurgesteld.

• The Phone: jongen werkt voor oudere buurman, leert hem beter kennen en doet hem een iPhone cadeau. Oude man sterft en wordt met die iPhone begraven. Jongen zit in de shit en belt hem op. Bad things happen.
  
  Ok verhaal, veel character building waar King wel goed in is maar de balans zat imo wat scheef. Veel opbouw, heel korte en weinig payoff.
  
  
• The Life Of Chuck: de wereld vergaat en overal duikt er een bord op waarop Chuck staat en hij bedankt wordt voor 39 jaar dienst.
  
  Ik ga niet teveel in detail treden want dat zou het te hard spoilen maar het verhaal bestaat uit 3 delen waarbij alles op het laatst samen komt. Tof concept maar niet helemaal overtuigd.
  
  
• If it bleeds: Holly Gibney stoot bij toeval op een gelijkaardig wezen als hetgene ze in The Outsider tegen kwam. Gibney is imo een interessant personage en er wordt best wat tijd gespendeerd om ze uit te diepen. Het uiteindelijke verhaal is wat voorspelbaar maar het geheel los vlot weg. Ideale ontspanning.
  
  
• The Rat: een docent Engels die enkele kortverhalen op zijn conto heeft staan probeert na twee desastreuze pogingen nogmaals een roman te schrijven. Daarbij trekt hij zich terug in een afgelegen chalet in de bossen.
  
  Je weet vrij snel welke richting het uit gaat imo. Niet echt origineel of spannend. Minste van de 4 denk ik.

 

[Aprella]

Ik heb hier al lang niet meer gepost omdat ik er geen zin in had om boeken die ik heb gelezen te bespreken, maar nu heb ik er toch net eentje gelezen die ik graag wil delen, namelijk

Beartown - Frederik Backman (origineel, Zweeds Björnstad)

Dit is een boek over een een hockystadje in de middle of nowhere in Zweden. Ik heb absoluut niets met sport en ik heb absoluut niets van hockey maar dit boek is fantastisch. Het verhaal opzich is niet zo heel bijzonder en uniek, maar ik was onder de indruk van hoe het geschreven was.

Backman kan zwaarwichtige onderwerpen kort en krachtig beschrijven. Ook kan hij een heel scala aan emoties vastleggen op de pagina. Zijn personages zijn boeiend en realistisch en zouden zo uit de paginas kunnen stappen..

Nu wil ik al zijn andere boeken ook lezen waaronder het vervolg op Beartown..

 

[Hellsdinner]

Starter Villain - John Scalzi
Heerlijk tussendoortje.
Kort maar hilarisch verhaal over iemand die de "supervillain" organisatie van zijn vervreemde oom erft.

Hoofdkwartier in een vulkaan op een eiland -> Check.
Sinistere kat (die ook nog eens hyper intelligent is en kan typen) -> Check.
Dolfijnen die een vakbond oprichten -> uhhh wat? Check!

 

[Hellcats2.0]

Power of the dog van Don Winslow

Een lijvig boek over Sinaloa kartel over decennia heen. Leest als een trein en alle zotte dingen die gebeuren zijn wss ook echt gebeurd. Beginnen lezen na aanraden van een forumlid die deze had gepost hier.

Nu bezig met Wild Swans: Three Daughters Of China

Nog niet zover. Gaat over 3 generaties van vrouwen die opgroeien in een radicaal veranderend China vanaf de jaren 20 van de vorige eeuw.

 

[Aprella]

Starter Villain - John Scalzi
Heerlijk tussendoortje.
Kort maar hilarisch verhaal over iemand die de "supervillain" organisatie van zijn vervreemde oom erft.

Hoofdkwartier in een vulkaan op een eiland -> Check.
Sinistere kat (die ook nog eens hyper intelligent is en kan typen) -> Check.
Dolfijnen die een vakbond oprichten -> uhhh wat? Check!

Dit klinkt echt zo leuk. Die gaat op mijn lijstje.

 

[Hellsdinner]

Power of the dog van Don Winslow

Een lijvig boek over Sinaloa kartel over decennia heen. Leest als een trein en alle zotte dingen die gebeuren zijn wss ook echt gebeurd. Beginnen lezen na aanraden van een forumlid die deze had gepost hier.

Zeker de twee vervolgen ook lezen! Top trilogie!

 

[FlyingHorseman]

Marilynne Robinson - Gilead

In een vlaag van enthousiasme heb ik ooit een trilogie van Robinson tegelijk gekocht, zonder veel kennis behalve dat de boeken zeer hoog aangeschreven stonden bij veel Engelstalige lezers en critici. De moed zonk me echter een beetje in de schoenen toen ik op de achterflap van het eerste boek las dat het een briefroman met Protestantse inslag betrof. Ik lees niet zo graag briefromans en ik heb weinig tot niks met religie.

Gelukkig viel Gilead mee. Robinson laat een oude predikant aan het woord die voelt dat de dood nadert en daarom een lange brief schrijft aan zijn jonge zoon, die hij niet gaat zien opgroeien. Dit gebeurt door een religieuze bril waar ik zoals verwacht weinig voeling mee had (en waarvoor het me aan veel kennis ontbrak) maar er zaten wel ontroerende en mooie inzichten over de relatie tussen vader en zoon in. Gilead is vooral een heel serene, mooi geschreven roman die mijn interesse vast hield, ondanks het ontbreken van een meeslepend plot. Misschien had het boek me nog meer weten te raken als ik zelf kinderen had.


Ilja Leonard Pfeijffer - Grand Hotel Europa

Ik heb me voorgenomen om een beetje kritischer te zijn over de boeken die ik lees (en opnieuw vaker er hier iets over te schrijven) en dan moet ik stellen dat dit boek een teleurstelling was, ondanks of misschien door de hoge verwachtingen waarmee ik er aan begon. Enerzijds omdat deze roman vaak vernoemd wordt wanneer men op zoek gaat naar de beste Nederlandstalige boeken van de laatste zoveel jaar, anderzijds omdat meneer Pfeijffer als een intelligente man en goede verteller over kwam in enkele interviews die ik las en zag.

Die intelligentie komt geregeld tot uiting in bepaalde stukken van Grand Hotel Europa die ik graag gelezen heb. Het boek is sterk wanneer Pfeijffer de centrale thema's rond de rol en toekomst van Europa en massatoerisme op de voorgrond plaatst. Ook was ik onder de indruk hoe hij verschillende verhaallijnen hierrond breidt, die elkaar goed aanvullen en mooi samen komen. Ik blijf uiteindelijk ook gewoon een sucker voor metaromans die naar postmodernisme neigen. Maar Pfeijffer voert zichzelf op als verteller en komt zo over als een pompeuze, vrouwen verslindende snob. De elitaire insteek past ergens nog wel wanneer hij het rechtstreeks over de gewichtige thema's heeft maar steekt tegen wanneer het over menselijke relaties gaat. Personages komen vaak over als karikaturen en dialogen zijn zeer gekunsteld doordat iedereen die aan het woord komt dat doet met een welbespraaktheid die vaker niet dan wel past. Het dieptepunt zijn de ontmoetingen met de weinig uitgewerkte vrouwen, overgoten met een vervelend machismo, die vaak leiden tot beschamende seksscènes. Deze minpunten doen afbreuk aan een boek dat anders een erg sterke ideeënroman was geweest.

 

[clercqie]

Joseph Conrad - Heart of Darkness

Even een bekentenis : Ik heb Apocalypse Now nog niet gezien Kan dus niet vergelijken.

Ik vond het wat een vreemd boek als je het enkel op zichzelf beschouwd. Het hele Afrika-gebeuren is voor de auteur ondergeschikt, lijkt me, aan de karakterstudie van Kurtz, maar dat laatste blijft ook heel vaag, zo maar een idee in de verte. Hij had zogenaamd zoveel ideeën en zo'n bezwerend effect op de mensen die hem ontmoetten, maar hij heeft eigenlijk geen dialoog in de tekst zelf waardoor het moeilijk echt inzicht in het personage en zijn mentaal verval krijgen is.

Dan heb je natuurlijk de hele context rondom het boek en de verschillende manieren waarover best veel te discussiëren valt over de voorstelling van de inheemse bevolking en de horror van de praktijken van de 'Maatschappij'. Maar wat in de tekst zelf vaak leidt tot voor me nogal vluchtige beschrijvingen van de reis stroomopwaarts de rivier.

NL vertaling gelezen van Bas Heijne op LJ Veen Klassiek.

 

[Avondland]

Joseph Conrad - Heart of Darkness

Even een bekentenis : Ik heb Apocalypse Now nog niet gezien Kan dus niet vergelijken.

Ik vond het wat een vreemd boek als je het enkel op zichzelf beschouwd. Het hele Afrika-gebeuren is voor de auteur ondergeschikt, lijkt me, aan de karakterstudie van Kurtz, maar dat laatste blijft ook heel vaag, zo maar een idee in de verte. Hij had zogenaamd zoveel ideeën en zo'n bezwerend effect op de mensen die hem ontmoetten, maar hij heeft eigenlijk geen dialoog in de tekst zelf waardoor het moeilijk echt inzicht in het personage en zijn mentaal verval krijgen is.

Dan heb je natuurlijk de hele context rondom het boek en de verschillende manieren waarover best veel te discussiëren valt over de voorstelling van de inheemse bevolking en de horror van de praktijken van de 'Maatschappij'. Maar wat in de tekst zelf vaak leidt tot voor me nogal vluchtige beschrijvingen van de reis stroomopwaarts de rivier.

NL vertaling gelezen van Bas Heijne op LJ Veen Klassiek.

Ik heb dat boek twee keer gelezen en de laatste keer is alweer in 2013 aan de Mekongdelta wat ik wel een treffende locatie vond om hem te lezen. Het boek is inderdaad nogal vaag, maar de "descent into madness" (moreel verval, koloniale & imperialistische exploitatie, ontmenselijking) is wel een trope die we in een aantal adaptaties hebben gezien. Apocalypse Now is daar zeker schatplichtig aan, al vind ik Aguirre minstens even goed.