Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

[StruikGewas]

Ik ben een redelijke leek in het lezen van boeken en ik vind het bijzonder moeilijk een boek te kiezen in de bib..
Het vorige boek dat ik heb uitgelezen vond ik wel leuk om te lezen. "Nighthawk" van Clive Cussler. Ik vond het gewoon heel makkelijk weglezen door de niet heel lange en moeilijke zinnen. En ook gewoon best veel actie.
Ik heb nu een 2e boek bijna uit: "De kinderen van Ji" van Pierre Grimbert. Ik blijf een beetje op m'n honger zitten. Veel minder actie ivm "nighthawk".
Iemand tips voor een beginnende lezer? Hyperion kom ik hier tegen en ga ik ook wel eens een kans geven.

 

[Aprella]

Ik heb nu een 2e boek bijna uit: "De kinderen van Ji" van Pierre Grimbert. Ik blijf een beetje op m'n honger zitten. Veel minder actie ivm "nighthawk".
Iemand tips voor een beginnende lezer? Hyperion kom ik hier tegen en ga ik ook wel eens een kans geven.

Ik ken Nighthawk niet maar uit je uitlegt vermoed ik dat je zoekt naar boeken die goed vooruit gaan met wat actie?

Misschien is Dark Matter van Blake Crouch iets voor jou? Das een near future thriller die als een trein leest. Waarschijnlijk ook wel in het Nederlands vertaald en get boek is hier al door enkele mensen gelezen en over het algemeen positief onthaald.

Ik heb I Am Pilgrim van Terry Hayes anderhalf jaar geleden gelezen. En hoewel het niet echt mijn ding was, kan ik het wel aanrader als je een Jamsa Bond-achtige popcorn thriller zou kunnen appreciëren. Het is wel een dik boek, maar las heel vlot.

 

[Yulquen]

Ik ben een redelijke leek in het lezen van boeken en ik vind het bijzonder moeilijk een boek te kiezen in de bib..
Het vorige boek dat ik heb uitgelezen vond ik wel leuk om te lezen. "Nighthawk" van Clive Cussler.

Iemand tips voor een beginnende lezer? Hyperion kom ik hier tegen en ga ik ook wel eens een kans geven.

Als je van actie houdt, kan ik de Jack Reacher-reeks van Lee Child aanraden. Ook het meeste werk van Matthew Reilly is pure actie, maar totaal "over the top".
Voor een beginnend lezer, zou ik persoonlijk "Hyperion" niet aanraden.

 

[Kapitein Pastiche]

De dagen die komen - Melissa da Costa

flutboekje van iemand die schrijft als een 17-jarig schoolmeisje zonder veel talent.

 

[:unsure:]

Colomba - Prosper Mérimée
Klein boekje dat ik eens opgepikt heb aan een paar euro, met de gedachte wat meer klassiek Franse literatuur te lezen, en wat meer over Corsica te leren (toen het nog maar redelijk kort Frans grondgebied werd).
Het verhaal zelf is een vendettaverhaal waarbij Colomba haar vader vermoord werd, en er wraak moet genomen worden. Colomba is een typische Corsicaanse deerne die vasthoudt aan de oude Corsicaanse manier van leven, en haar broer probeert aan te sporen wraak te nemen tegen de andere familie die hun vader heeft vermoordt.

Het verhaal zelf interesseerde me eigenlijk niet veel en kon me nooit echt pakken. De schrijfwijze voelde iets te oud aan (boek is ook van 1840 ) en het was redelijk verwarrend om bij te houden wie wie was. De inleiding over Mérimées' leven was interessanter.
Blij dat het boek uit is.

 

[Voidski]

The man who died twice - Richard Osman - 8/10
na vorig jaar het eerste boek in deze serie gelezen te hebben was het tijd voor het tweede boek. Net zoals het eerste boek is het een luchtig boek waarin de bejaarden detectives hun verhalen verder zetten. Goed en leuk geschreven, niets choquerend maar wel amusant om weg te lezen.

Net zoals in het eerste boek zijn de karakters, hun typetjes en hun eigen kijk op het verhaal dat plaatsvindt echt wel hetgene dat de serie maakt. Ik ga zeker de overige twee boeken nog lezen.

Holly - Stephen King - 7/10
Beetje teleurgesteld in deze. Nadat ik de Shining als eerste SK boek had gelezen voelde deze een beetje voorspelbaar aan. Al vrij snel wist je waar het naartoe ging, desondanks waren er nog een aantal leuke plotwendingen, maar de bestemming bleef hetzelfde. Niet van hetzelfde kaliber als de shining dus.
Ik weet dat dit boek best wel onder vuur heeft gelegen omwille van COVID en een aantal politieke zaken die erin zijn opgenomen. Persoonlijk stoorde mij dat dan weer totaal niet.

Opnieuw valt het mij wel op hoe graag ik boeken van SK lees. Zijn beschrijvingen van personages en verhaalopbouw doet zijn boeken enorm aangenaam lezen.

 

[Double_T]

Als je van actie houdt, kan ik de Jack Reacher-reeks van Lee Child aanraden. Ook het meeste werk van Matthew Reilly is pure actie, maar totaal "over the top".
Voor een beginnend lezer, zou ik persoonlijk "Hyperion" niet aanraden.

Nog niks gelezen van Lee Child. Welk boek scoort het best qua spanning?

 

[Avondland]

The man who died twice - Richard Osman - 8/10
na vorig jaar het eerste boek in deze serie gelezen te hebben was het tijd voor het tweede boek. Net zoals het eerste boek is het een luchtig boek waarin de bejaarden detectives hun verhalen verder zetten. Goed en leuk geschreven, niets choquerend maar wel amusant om weg te lezen.

Net zoals in het eerste boek zijn de karakters, hun typetjes en hun eigen kijk op het verhaal dat plaatsvindt echt wel hetgene dat de serie maakt. Ik ga zeker de overige twee boeken nog lezen.

Holly - Stephen King - 7/10
Beetje teleurgesteld in deze. Nadat ik de Shining als eerste SK boek had gelezen voelde deze een beetje voorspelbaar aan. Al vrij snel wist je waar het naartoe ging, desondanks waren er nog een aantal leuke plotwendingen, maar de bestemming bleef hetzelfde. Niet van hetzelfde kaliber als de shining dus.
Ik weet dat dit boek best wel onder vuur heeft gelegen omwille van COVID en een aantal politieke zaken die erin zijn opgenomen. Persoonlijk stoorde mij dat dan weer totaal niet.

Opnieuw valt het mij wel op hoe graag ik boeken van SK lees. Zijn beschrijvingen van personages en verhaalopbouw doet zijn boeken enorm aangenaam lezen.

Stephen King is echt wel een meesterverteller, daar blinkt hij in uit. Pet Sematary, The Stand en It zijn voor mij voorbeelden hoe je een spannend verhaal moet vertellen. Je kan hem op literair vlak moeilijk plaatsen naast een gigant als Thomas Mann, maar het is zinloos om hem daarmee te vergelijken. Een King lees ik met heel veel gretigheid uit op twee weken, terwijl een Mann soms frustrerend kan lezen. Looking at you, Doktor Faustus.

 

[Dyer Hunt]

Nog niks gelezen van Lee Child. Welk boek scoort het best qua spanning?

Ik zou gewoon beginnen bij het eerste boek, dan maak je kennis met het hoofdpersonage, en het blijft sowieso één van de beste uit de serie, imo

 

[Avondland]

Godenslaap van Erwin Mortier. Eerste herlezing. Fenomenaal taalgebruik, al zal lang niet iedereen daar happig op zijn. Het doet ook iets met het besef hoe we met herinneringen omgaan en hoe je op (zeer) oude leeftijd terugblikt op alles. Het zet een mens aan tot mijmeren, mij toch althans. Hoe alles vloeit en niets blijft en uiteindelijk tot stof vergaat. Je zou er futloos van worden of worden overmand door een ongelofelijke tristesse, maar ik denk dat je op een bepaald punt in je leven, op hogere leeftijd, klaar bent om het tijdelijke in te ruilen voor het eeuwige. Dat de dood geen vijand meer is, maar dat je die geduldig opwacht en kan terugblikken naar het verleden met het gevoel dat het goed geweest is. De beschrijvingen van de frontlinie, gekenen vanuit de blik van een jonge vrouw, zijn heel beklijvend. Mortier weet ook de tijdsgeest van die tijd tot leven te wekken.

Nu nog eens Train Dreams van Denis Johnson. Daarna misschien 4 3 2 1 van Paul Auster, maar kans is groot dat het toch een ander boek gaat worden.

 

[Hellsdinner]

The Last Light of The Sun - Guy Gavriel Kay
Wederom prachtig geschreven, maar Last Light is Kay wel op zijn meest meanderend.
Het begin van dit boek over Engeland, Schotland en het einde van de Viking incursies sleept aan en het duurt een tijd voordat we echt op gang komen.
Kay beschrijft het plaatsmaken van natuur en natuur-religie ten op zichte van het Christendom uitstekend, gecombineerd met de expansie van naties en de veranderingen die daar bij horen. De karakters zijn classic Gavriel Kay, love them or hate them.

Ik zal GGK boeken altijd blijven aanraden voor ieder liefhebber van het geschreven woord.

 

[Conradus]

Een paar boeken al uitgelezen de laatste maanden:

Wind and Truth - Brandon Sanderson 3/5
Waar ik nog heel wat epische momenten herinner uit het eerste boek van de reeks, gaat deze mij niet echt bijblijven. Het duurt te lang eer er veel gebeurt en uiteindelijk is de finale wat mij betreft teleurstellend. Episch is het zeker, maar dat is niet altijd positief.

Draconis Memoriae 1-3 - Anthony Ryan 4/5
Zeer interessante wereld die Ryan hier neerzet, op het randje van de moderne tijd, maar met draken die een duidelijke invloed hebben op de technologie en ontwikkeling ervan. Boek 1 is nog relatief afgewerkt van verhaal, boek 2 is duidelijk een opbouw naar 3, maar deze drie heb ik er sneller doorgejaagd dan W&T. Ryan's schrijfstijl blijft een pageturner afleveren, met redelijk uitgewerkte figueren, maar vooral goede worldbuilding en actiescenes.

Alkibiades - Ilja Leonard Pfeiffer 3/5
Indrukwekkende roman, maar ik heb Alkibiades altijd een ultieme snoever gevonden en dat is niet veel anders na het lezen van deze klepper. Het helpt ook niet dat ik een paar jaar geleden het schitterende Lied van Wrok van J.E. Lendon en de Peloponesische Oorlog van Thuycidides heb gelezen wat een betere vertelling is van het eerste deel van het boek (en waar je ook wel duidelijk ziet dat Pfeiffer de bronnen goed gelezen heeft). Daarnaast blijft hij heel wat herhalen over de staat en manier van democratie als bestuursvorm. In zijn geheel wel in orde, maar soms ook wat te langdradig (wat dan wel weer aansluit bij Oud-Griekse bronnen).

Tales from the White Hart - A.C. Clarke 3/5
Verzameling van korte, humoristische verhalen met een sf-invalshoek door de grootmeester zelve. Amusant, kort vertier tussen wat kleppers door.

 

[Avondland]

Alkibiades - Ilja Leonard Pfeiffer 3/5
Indrukwekkende roman, maar ik heb Alkibiades altijd een ultieme snoever gevonden en dat is niet veel anders na het lezen van deze klepper. Het helpt ook niet dat ik een paar jaar geleden het schitterende Lied van Wrok van J.E. Lendon en de Peloponesische Oorlog van Thuycidides heb gelezen wat een betere vertelling is van het eerste deel van het boek (en waar je ook wel duidelijk ziet dat Pfeiffer de bronnen goed gelezen heeft). Daarnaast blijft hij heel wat herhalen over de staat en manier van democratie als bestuursvorm. In zijn geheel wel in orde, maar soms ook wat te langdradig (wat dan wel weer aansluit bij Oud-Griekse bronnen).

Ik vond het ook een zeer indrukwekkende roman, wel wat droger in vergelijking met zijn andere werken die wat frivoler zijn. Hij heeft nog een extra boek geschreven over de bronnen die hij gebruikte. Voer voor historici en liefhebbers van de klassieke oudheid.

Hier begonnen in The Rainbow van Yasunari Kawabata. Als ik van hem of van Tanizaki of een andere Japanse auteur uit die periode een boek zie liggen in de boekhandel, koop ik het. Het zijn vaak wat dunnere boeken, maar meesterlijk geschreven. Vergeleken daarmee is Yukio Mishima toch een stuk barokker of uitzinniger. Van Mishima hoop ik nog altijd vurig op een vertaling van Kyoko's House.

 

[Yulquen]

Jules Verne - Le Tour du monde en 80 jours
Zomerboek 1 is, later dan gedacht, toch uitgeraakt. Klassieke avonturenroman, meer verteld vanuit een derde persoonszichtpunt.

 

[Hellsdinner]

Ysabel - Guy Gavriel Kay
Laatste boek dat ik in GGK's repertoire nog moest lezen. En helaas niet zijn beste.
Kay gaat hier de young adult toer op en maakt de link met zijn eerste boeken, de Fionavar Tapestry.
Echter had ik pas goed door dat deze link er was, toen ik reeds 3/4e van het boek uit had gelezen.

Met momenten is dit boek een prachtig romantisch drama, op andere momenten is het een veredelde tourist information brochure over de Provence.

 

[Avondland]

Yasunari Kawabata's The Rainbow. Mooie novelle zoals hij er zovele heeft. Het is wel fijn dat we de laatste tijd getrakteerd worden op die fraaie Japanse klassiekers. Telkens als ik er eentje zie, koop ik hem en ben ik zelden teleurgesteld.

En nu iets helemaal anders met de scherpe, cynische, zwarte vuilbekkerij van Dood op krediet van Louis-Ferdinand Céline. Een autobiografische overdrijving zoals we van hem gewoon zijn over zijn jaren als armendokter in het vooroorlogse (WOI) Parijs. Het is eigenlijk één rücksichtslose scheldpartij. Enige jammer is dat de vertaling (uit de jaren '70, denk ik) nogal "Hollands" is.

 

[vloet]

Rogue Protocol (Murderbot #3) - Martha Wells

Deze vond ik wat minder dan het vorige deel. Murderbot had weer een leuke 'sidekick' , maar die kwam toch niet in de buurt van ART.
Op naar de volgende Alleszins.


Inhibitor Phase (Revelation Space #4) - Alastair Reynolds

Ik heb alles van de Revelation Space reeks altijd met veel plezier gelezen (ook enkele spin offs), en deze was geen uitzondering. Ookal viel het einde van Absolution Gap tegen

Spoiler

waar letterlijk op de laatste pagina's nog snel een nieuwe grotere bedreiging werd verzonnen. De hele build-up leek eigenlijk voor niets..

Ik dacht dat dat de afsluiter was. Maar met Inhibitor Phase is er dan toch nog een deftige sequel. Veel spanning, wat nieuwe mysteries en meer uitdieping van enkele gekende Alien soorten. Het boek kan qua plot ook perfect op zich staan. Geen idee of het nu nog verder gaat? Uiteindelijk perfect mogelijk

Spoiler

ondanks het verklappen van de overkoepelende toekomstige tijdlijn

 

[Conradus]

Intussen begonnen in Golf van Ontzetting van Tom Clancy.

Man, this aged badly: "De Israëli's zijn volkomen onafhankelijk van een absoluut onberispelijke moraal."

 

[Avondland]

Intussen begonnen in Golf van Ontzetting van Tom Clancy.

Man, this aged badly: "De Israëli's zijn volkomen onafhankelijk van een absoluut onberispelijke moraal."

Pijnlijk.

Ik heb wel ontzettend genoten van Red Storm Rising.

 

[Hellsdinner]

We Have Always Lived in the Castle - Shirley Jackson
Een hartbrekend boek, doorspekt met zwartgallige humor maar uiteindelijk vooral tragiek.

Kijkend door de ogen van een vrouw die in haar eigen wereld leeft. De impact van haar woorden, acties op haar familie en vooral op haar oudere zus. En uiteindelijk ook op de lezer zelf. Dit is hoe je een boek in de eerste persoon schrijft.

Zowel een uitermate complex en ongelooflijk simpel verhaal. Maar verteld op een manier die me sprakeloos maakt en ongelooflijk doet opkijken naar Shirley Jackson.