Je gebruikt een verouderde webbrowser. Het kan mogelijk deze of andere websites niet correct weergeven. Het is raadzaam om je webbrowser te upgraden of een browser zoals Microsoft Edge of Google Chrome te gebruiken.
Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?
And they are dancing, the board floor slamming under the jackboots and the fiddlers grinning hideously over their canted pieces. Towering over them all is the judge and he is naked dancing, his small feet lively and quick and now in doubletime and bowing to the ladies, huge and pale and hairless, like an enormous infant. He never sleeps, he says. He says he’ll never die. He bows to the fiddlers and sashays backwards and throws back his head and laughs deep in his throat and he is a great favorite, the judge. He wafts his hat and the lunar dome of his skull passes palely under the lamps and he swings about and takes possession of one of the fiddles and he pirouettes and makes a pass, two passes, dancing and fiddling at once. His feet are light and nimble. He never sleeps. He says that he will never die. He dances in light and in shadow and he is a great favorite. He never sleeps, the judge. He is dancing, dancing. He says that he will never die.
Alleen nog tijd vinden om het ongestoord gretig te kunnen lezen. Tegenwoordig niet zoveel tijd en als je met horten en stoten maar kan lezen gaat het traag en zijn bepaalde types van literatuur niet zo geschikt meer, omdat ze juist veel aandacht vragen. Op dat vlak is de ideale lezer toch single en kan die zijn tijd volledig naar eigen goeddunken indelen.
Behalve De Broers Karamazov. Die leest bij mij wel extreem vlot.
Alleen nog tijd vinden om het ongestoord gretig te kunnen lezen. Tegenwoordig niet zoveel tijd en als je met horten en stoten maar kan lezen gaat het traag en zijn bepaalde types van literatuur niet zo geschikt meer, omdat ze juist veel aandacht vragen. Op dat vlak is de ideale lezer toch single en kan die zijn tijd volledig naar eigen goeddunken indelen.
Behalve De Broers Karamazov. Die leest bij mij wel extreem vlot.
Mijn vriend is nu een paar weken op vakantie in het buitenland, terwijl ik hier thuis vakantie heb. Ik hou speciaal voor die periode een moeilijk/lang boek opzij zodat ik mij daar echt volledig in kan verdiepen.
Ik noem dat dan mijn "Jordanië-boek" of "Ghana-boek". Beetje misleidend misschien.
Mijn vriend is nu een paar weken op vakantie in het buitenland, terwijl ik hier thuis vakantie heb. Ik hou speciaal voor die periode een moeilijk/lang boek opzij zodat ik mij daar echt volledig in kan verdiepen.
Ik noem dat dan mijn "Jordanië-boek" of "Ghana-boek". Beetje misleidend misschien.
Ik heb ooit eens een week verlof genomen om Ulysses te lezen. Enfin, ik had nog wat over en ik moest ook een opvolging doen van een badkamerrenovatie, maar tussen het opvolgen door zat ik heel vaak in Antwerpse koffiehuisjes terwijl ik de prachtige alledaagsheid van Leopold Bloom onderging.
Ik heb ooit eens een week verlof genomen om Ulysses te lezen. Enfin, ik had nog wat over en ik moest ook een opvolging doen van een badkamerrenovatie, maar tussen het opvolgen door zat ik heel vaak in Antwerpse koffiehuisjes terwijl ik de prachtige alledaagsheid van Leopold Bloom onderging.
Vroeger las ik héél vaak 's ochtends voor ik moest beginnen werken. Dan kon ik daar soms anderhalf uur pure qualitytime uit halen. Vandaag kan ik met geluk een kwartier of een half uur lezen. Ik kan ook om 5u opstaan, maar het probleem is dat ik niet graag vroeg ga slapen. De leeskwaliteit is 's ochtends wel beter dan 's avonds na een drukke dag.
De combinatie van een stil huis, verse koffie en een boek is iets magisch. Of 's avonds maar dan in plaats van verse koffie is dat iets geestrijkers.
We Are Legion, het eerste boek uit de bobiverse, uitgelezen!
Het is een sci-fi over Bob, een slimme gast die snel rijk is geworden en net een contract had afgesloten bij een bedrijf gespecialiseerd in cryotherapie om hem na zijn dood te bevriezen en terug te ontwaken in de toekomst als de technologie bestaat om zijn leven te redden.
Het goede nieuws is dat dat (ongeveer) lukt, het slechte nieuws is dat de toekomst niet is wat hij verwacht had.
We Are Legion is een "popcorn" boek met veel entertainment value en popcultuur referenties. Het deed me met momenten wat aan Ready Player One denken, maar dan beter geschreven. Het leest snel en ik heb het ook graag gelezen maar enige echt grote probleem vond ik dat het boek geen echt einde heeft. We Are Legion is het eerste deel van een reeks in de "bobiverse", en ik vind het niet erg dat er op het einde van een boek geteased wordt naar meer, maar hier voelt het eerder dat je halverwege een tv seizoen stopt ipv een seizoensfinale.
ik ben allergisch aan hypes, maar met de nodige vertraging net het 8ste leven uit en dat was een van de beste boeken die ik ooit gelezen heb. Het toont ook onbedoeld aan dat Rusland al minstens 100jr. dysfunctioneel is.
ik ben allergisch aan hypes, maar met de nodige vertraging net het 8ste leven uit en dat was een van de beste boeken die ik ooit gelezen heb. Het toont ook onbedoeld aan dat Rusland al minstens 100jr. dysfunctioneel is.
Tehanu - Ursula K Le Guin (Earthsea Cycle #4)
Is zomaar even mijn favoriet geworden van haar.
Le Guin schreef dit boek bijna 20 jaar na de eerste 3 boeken en dat is te zien.
De wereld van Le Guin heeft niet stil gestaan en door de 70's, 80s en early 90's heeft ze nieuwe ervaringen en opvattingen opgedaan.
Ze stapt in dit boek een stukje af van het klassieke swords and sorcery en verdiept zich in het leven van zij die meestal enkel ondergaan in fantasy verhalen. Namelijk de gewone mens, een huisvrouw, een kind, een boer die niet plots the chosen one blijken te zijn.
Met momenten een zwaar boek, de gevoelens van angst en machteloosheid worden zeer pakkend vertaald door Le Guin in haar stijl.
Bijna aan het einde van De Steppewolf van Hermann Hesse.
Meer dan tien jaar geleden heb ik eens een "Hermann Hesse-zomer" gehad, waar ik zijn oeuvre doorploegde en Hesse na Hesse verorberde. Het is van die tijd geleden dat ik dit boek nog heb gelezen. Het was een fijn weerzien en het boek heeft me aangenaam verrast. Prachtvoorbeeld van een Bildungswerk en toch een stuk zinnelijker dan ik aanvankelijk had verwacht. Narziss & Goldmund heb ik wel vaker herlezen en dat blijft mijn favoriet.
Hierna wellicht de kortverhalen van Erwin Mortier lezen. Zijn uitmuntende Godenslaap vind ik nog altijd een van de machtigste leeservaringen in de Nederlandse taal.
Op een officiële gelegenheid worden er foto's gemaakt van een conflict tussen een prins van het V.K. en de zoon van de president van de V.S. Als damage control moeten de twee doen alsof ze vrienden zijn. De fake vriendschap groeit echter uit naar iets meer.
Snel, leuk boek met toffe personages en de positie van de protagonisten voegt een boeiende laag toe. Of het realistisch is.... geen idee. Dit doet echter niet af aan het feit dat het boek van begin tot het einde erg leuk was. En blijkbaar is het onlangs ook verfilmd geweest.
Op een officiële gelegenheid worden er foto's gemaakt van een conflict tussen een prins van het V.K. en de zoon van de president van de V.S. Als damage control moeten de twee doen alsof ze vrienden zijn. De fake vriendschap groeit echter uit naar iets meer.
Snel, leuk boek met toffe personages en de positie van de protagonisten voegt een boeiende laag toe. Of het realistisch is.... geen idee. Dit doet echter niet af aan het feit dat het boek van begin tot het einde erg leuk was. En blijkbaar is het onlangs ook verfilmd geweest.
Doet me wat denken aan het feit dat hier en daar eens wordt gesuggereerd dat het tof zou zijn dat kroonprinsessen Elisabeth en Amalia een lesbische affaire zouden beginnen, ook omdat er rond hun liefdesleven geheimzinnig wordt gedaan (maar dat zijn eigenlijk de boekskes die daarop aansturen).
De film die er los op gebasseerd is (samen met Dagon) had ik al gezien, maar nu dus ook gelezen. Komt wat traag op gang. Dan is er een gans middenstuk in fonetisch dialect wat mij echt niet beviel. Heel lastig om te lezen, vaak geen idee wat er stond. Ik snap wel wat het idee was, maar ik vond het maar niks. Het einde was dan wel weer top.
Intussen toch al redelijk wat van Lovecraft gelezen:
The Rats in the Walls
The Whisperer in Darkness
At the Mountains of Madness
The Call Of Ctulhu
The Shadow over Innsmouth
The Colour Out of Space
The Recognitions was in 1955, toen het voor het eerst uitgegeven werd, een absolute flop (veel recensenten die het boek tegen betaling lazen, kregen het zelfs niet uitgelezen). De markt zat niet te wachten op een of andere onbekende auteur die met een experimentele, ontoegankelijke duizendpootnarratief op de proppen kwam. Gaddis was ontgoocheld, maar beet door en kwam uiteindelijk 20 jaar (!) na The Recognitions met een tweede roman af, JR. Ditmaal was de markt al voldoende geëvolueerd om zijn uitzonderlijk talent te kunnen waarderen, waarna ook The Recognitions herontdekt werd en eindelijk de erkenning (oh ironie) kreeg waar het al enkele decennia op zat te wachten.
Zowel JR als The Recognitions zijn uitzonderlijk goed en zeker een aanrader voor fans van Pynchon, Delillo en Foster Wallace. Je moet er wel tegen kunnen dat je bij een eerste lezing nog niet eens de helft van de referenties zal/kan begrijpen en je vaak pas na enkele bladzijden doorhebt welk personage is aan het spreken, maar wat is het een des te lekkerder gevoel als je stukjes van een gefragmenteerde mop kan samen puzzelen. Ik geef hieronder één voorbeeld, van een personage Mr Crotcher (die nauwelijks in de roman voorkomt) en waar de punchline pas 150 bladzijden verderop, in een compleet andere setting, volgt:
— You must meet Mister Crotcher, said someone to Esther, besider her. It was Buster Brown (whom she did not know either). The pair had approached like a depraved version of body and soul, the one on little cat-feet (as he himself remarked), the other in a brown suit of heavy material, nearer the floor with each step, as though wheeling a barrow full of cement. He shook Esther's hand with an air of great fatigue.
— But you didn't tell us what you do, said Buster to him.
— I'm a writer, he answered.
— Oh. What sort of thing do you do? Esther asked, dropping the weight of his hand, and looking down as though she expected to see it drop to the floor.
— Write.
— Yes, but...ah...fiction?
— My book has been translated into nineteen languages.
— I must know it, Esther said. — I must know of it.
— Doubt it, said the modest author. — Never been published.
— But you said...
— I've translated it myself. Nineteen languages. Only sixty-six more to go, not counting dialects. It's Celtic now. A lovely language, Celtic. It only took me eight months to learn Celtic. It ought to go in Celtic.
— You mean be published?
— Yes, published in Celtic. Sooner or later I'll hit a language where they'll publish it. Then I can retire to the country. That's all I want, to retire to the country. Erse is next.
— It must be an awfully dirty book, said Buster.
Mr. Crotcher gave him a look of firm academic hatred which no amount of love, in any expression, could hope to erase. — It is a novel about ant life, he said.
But he found himself following the quiz program, where a Mr. Crotcher had just answered a question concerning a fable with an ant for its hero, and won a completely furnished house in a popular suburban community called Arsole Acres.
Ik wil niet te veel over het plot weggeven (en kan dat ook niet, want er zijn 1001 dingen tegelijkertijd gaande), maar alles draait rond originaliteit en authenticiteit, niet enkel in de kunst, maar ook in relaties die we met anderen aangaan en onderhouden.
De film die er los op gebasseerd is (samen met Dagon) had ik al gezien, maar nu dus ook gelezen. Komt wat traag op gang. Dan is er een gans middenstuk in fonetisch dialect wat mij echt niet beviel. Heel lastig om te lezen, vaak geen idee wat er stond. Ik snap wel wat het idee was, maar ik vond het maar niks. Het einde was dan wel weer top.
Intussen toch al redelijk wat van Lovecraft gelezen:
Ik heb me niet kunnen bedwingen en de nieuwe van Louis Ferdinand Celine-Oorlog gekocht. Uniek boek dat werd 'teruggevonden' en pas lang na zijn dood werd uitgegeven, hier en daar was het nog niet en al bij al kort boekje. Niet op niveau van reis naar het einde van de nacht en dood op krediet, maar wel goede aanvulling.
Ah Céline. Toch goed dat zijn literair oeuvre zijn collaboratieverleden kan overstemmen. Dat is bij Knut Hamsun ook het geval. Bij Verschaeve dan weer niet, maar die had het wel heel bruin gebakken en zijn literair oeuvre heeft de tand des tijds niet doorstaan. Heel wollige woordenpraal.
Tales from Earthsea - Ursula K Le Guin (Earthsea Cycle #5)
Kortverhalen in de wereld van Earthsea. Vullen de wereld mooi aan maar ben persoonlijk niet zo een fan van kortverhalen, zeker gecombineerd met het einde van boek 4 en wetende dat er ook een boek 6 is dat op 4 verder gaat was het eerder gewoon zo snel mogelijk door lezen zodat ik terug in de main story kon beginnen.
Aangezien ik onlangs naar Schotland ben geweest wou ik nog een beetje in de atmosfeer van het land vertoeven en heb ik dus dit boek genomen om te lezen.
Deze crime reeks speelt zich af op Shetland. Een Schotse eilanden groep die bijna even ver van Noorwegen ligt als van het Schotse vasteland. De atmosfeer en de setting van het boek was direct raak voor mij. Ik liep niet direct warm voor de personages. Door de verschillende perspectieven in een vrij kort boek en een vrij afstandelijke schrijfstijl vond ik het moeilijk om met hen een connectie te vormen. Het boek zit vol met red herrings, wat op zich niet zo verwonderlijk is in een misdaad roman, maar ik had toch het gevoel dat het een beetje té duidelijk was dat het red herrings waren.
Het einde was een beetje té snel en om twijfel tot het allerlaatste te behouden, was de weg naar de ontknoping heel vaag.
Hoewel mijn gedachten niet zo positief zijn, heb ik eigenlijk toch wel genoten van dit boek en ga ik zeker het volgende lezen. Ik ben wel nieuwsgierig hoe er in een vrij kleine eiland community nog moorden kunnen gebeuren zonder dat dit te geforceerd gaat aanvoelen.
Als er trouwens nog iemand aanbevelingen heeft voor goede crime boeken (bij voorkeur Britse of Nordic crime), altijd welkom.
