Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

Hoeveel boeken lees je gemiddeld per jaar?

  • Ik lees nooit

    Stemmen: 27 11,0%
  • 1-5 boeken

    Stemmen: 70 28,5%
  • 6-10 boeken

    Stemmen: 47 19,1%
  • 11-20 boeken

    Stemmen: 55 22,4%
  • 21-30 boeken

    Stemmen: 21 8,5%
  • 31-40 boeken

    Stemmen: 10 4,1%
  • 41-50 boeken

    Stemmen: 6 2,4%
  • 50-75 boeken

    Stemmen: 5 2,0%
  • 75-100 boeken

    Stemmen: 2 0,8%
  • 100+ boeken

    Stemmen: 3 1,2%

  • Totaal aantal stemmers
    246
Earthlings - Sayaka Murata

Wat een verschrikkelijk boek! Ik wou het even tussen The Wheel of Time boeken lezen ter afwisseling. Het verhaal klonk namelijk best boeiend:
Natsuki brengt met haar neef Yuu de zomers door in de bergen van Nagano, waar ze droomt over andere werelden. Wanneer een reeks van verschrikkelijke gebeurtenissen de twee kinderen voor altijd van elkaar dreigt te scheiden, beloven ze elkaar koste wat het kost om te overleven.
Haar donkere verleden blijft Natsuki achtervolgen, ook als ze volwassen en getrouwd is. Natsuki slaat op de vlucht en keert terug naar de bergen uit haar jeugd. Ze bereidt zich voor op een hereniging met Yuu. Zal hij zich hun belofte herinneren? En zal hij haar helpen haar daaraan te houden?


Uiteindelijk blijkt het een erg duister, choquerend, chaotisch, provocatief en bizar boek te zijn met te gedetailleerde en storende beschrijvingen van traumatische gebeurtenissen. De volgende keer misschien toch eerst de reviews wat uitgebreider lezen die vol staan van trigger warnings en waarbij het woordje 'disturbing' in zowat elk artikel terugkomt.

Het positieve is dat het boek vlot leest, waardoor je het snel uit kan hebben... Ondanks dat heb ik het toch niet helemaal gelezen en ben ik vluchtig over de laatste bladzijden gegaan.
 
Wat vond je van het einde van de serie? Kwam het bij je aan als een mokerslag?
Ik stop altijd net voor het einde aan King zijn boeken zodat hij het niet kan verpesten voor me.
/s

Niet het beste einde maar ik snap wel dat het zo moet eindigen eigenlijk.
Mokerslag is een groot woord.

Ik vond het vooral zwaar toen Oy stierf, nog meer dan Jake of Eddie eigenlijk.
Het hele gedoe met Mordred was ook maar een scheet in een fles.
Het einde zelf dan goh, ik weet niet wat ik het betere einde vind. Gewoon Roland die de toren binnengaat of nadien dat het blijkt dat hij iedere keer opnieuw de toren moet zoeken en iedere keer zichzelf moet proberen "verbeteren".
Nee schrap dat, eindigen wanneer Roland de toren binnengaat is het betere einde. :unsure:
 
Bernard Cornwell - Death of Kings (The Last Kingdom #6)
Bernard Cornwell - The Pagan Lord (The Last Kingdom #7)


Ik blijf deze boeken met geweldig veel plezier lezen. Heel interessante periode en Uhtred en zijn kompanen blijven geweldig entertainend.
Het enige wat me toch lichtjes begint te storen, is het gedrag van Uthred tegenover de Kerk en haar priesters. Hij is ondertussen rond de 50 jaar oud en wat gevechten/oorlogen betreft, is hij zo doordacht, kalm en bewaart hij altijd het overzicht. Maar er moet maar een priester zijn mond open doen en hij verandert in een drieste aap die wild om zich heen roept en tiert en slaat, met alle gevolgen vandien. Je zou denken dat na 50 jaar een mens wat kalmer geworden is, maar Cornwell denkt daar duidelijk anders over. Wat mij betreft, is dit een beetje uit karakter, of alleszins geen logische karakterontwikkeling en lijkt er enkel te zijn om bepaalde plot twists te bewerkstelligen en dat ergert me wel een beetje.
Boek 7 eindigde alleszins met een geweldige cliffhanger, dus zeer benieuwd!
 
Zijn die boeken van Jonathan Franzen de moeite? Wat vergelijkbaar met Philip Roth of sla ik daar de bal helemaal mis? Nu ik de podcast van Wim Oosterlinck (Drie Boeken) heb ontdekt wil ik niets liever dan mezelf tot kluizenaar uitroepen en op een berg zitten in een chalet met een stapel boeken.
 
Zijn die boeken van Jonathan Franzen de moeite? Wat vergelijkbaar met Philip Roth of sla ik daar de bal helemaal mis? Nu ik de podcast van Wim Oosterlinck (Drie Boeken) heb ontdekt wil ik niets liever dan mezelf tot kluizenaar uitroepen en op een berg zitten in een chalet met een stapel boeken.
Die podcast is tof he! Ik ben fan van podcasts waar je op voorhand niet weet welke boeken besproken gaan worden. Ik zit nu 70 afleveringen ver.

Ik heb Franzen graag gelezen, vooral The Corrections. Van zijn andere boeken heb ik ook nog Freedom gelezen, die vond ik minder sterk maar nog steeds degelijk.

Je moet de persoonlijke aura rond hem van je af zetten. Hij is niet echt een graag geziene mens omwille van hoe hij zich in interviews en essays over in zijn ogen minderwaardige boeken en lezers uitlaat, maar ik vind hem wel een goeie auteur. Net als bij Roth zijn het vaak karakterstudies en familieverhalen/strubbelingen, dus je kan ze op dat vlak wel vergelijkbaar vinden. Franzen is wat "maximalistischer" qua stijl, met meer frulletjes.
 
Die podcast is tof he! Ik ben fan van podcasts waar je op voorhand niet weet welke boeken besproken gaan worden.

Ik heb Franzen graag gelezen, vooral The Corrections. Van zijn andere boeken heb ik ook nog Freedom gelezen, die vond ik minder sterk maar nog steeds degelijk.

Je moet de persoonlijke aura rond hem van je af zetten. Hij is niet echt een graag geziene mens omwille van hoe hij zich in interviews en essays over in zijn ogen minderwaardige boeken en lezers uitlaat, maar ik vind hem wel een goeie auteur.
Ik heb er geen probleem mee als een kunstenaar (schrijver, zanger, schilder, ...) een eikel is, zolang die maar goed doet wat die ook doet. Als jij al een seal of approval op hem zet, waag ik me er misschien eens aan. Eerst wel eens door die dikke klepper van Peter Frankopan geraken over de wisselwerking tussen mens en klimaat. Héél boeiend, maar het gaat traag.
 
Lamb: The Gospel According to Biff, Christ's Childhood Pal - Christopher Moore
Biff, de grofgebekte en oversekste boezemvriend van Jezus, vertelt over zijn tijd met de messias toen ze als tieners en jonge mannen op een enigszins spirituele odyssee gingen. Uniek, absurd, blasfemisch maar bedachtzaam, en énorm vermakelijk. Komt waarschijnlijk op mijn lijst van all time favorites.
Aanrader, zeker voor fans van Douglas Adams en Terry Pratchett.

Verder ook recent uitgelezen en voor mij de moeite:
The Woman in the Purple Skirt - Natsuko Imamura
De acht bergen - Paolo Cognetti
 
Bernard Cornwell - The Empty Throne (The Last Kingdom #8)

Beetje beter dan het vorige boek dat toch enkele ergernissen wist op te wekken. Uthred wordt ouder en zijn kinderen treden meer op de voorgrond, een leuke introductie tot de Welsh en een aangenaam verhaal tout court.

Nu even een break van Uthred voor enkele weken, dit was de laatste van mijn boxset en de rest zal van de bib moeten komen. Een aantal andere leenbeurten staan echter eerst gepland.
 
Joe Abercrombie - The Blade Itself (First Law #1)
Mannekes toch, volledig mezelf aan het verliezen in de boeken van Abercrombie. Zit eigenlijk al halfweg boek 2 voordat ik me herinnerde dat ik mijn Goodreads en hier nog moest updaten met boek 1.
Echt alweer lang geleden dat ik nog zo op ging in een fantasy wereld.
Zalig. Abercrombie zet hier een heel leuke wereld en karakters neer.
 
Joe Abercrombie - Before They are Hanged (First Law #2)
Nog sneller dan de eerste uitgelezen maar hier bleef ik toch een beetje op mijn honger zitten.
Abercrombie is niet de persoon om een road trip neer te schrijven, dat is duidelijk.
 
The Great Hunt - Robert Jordan

Ik vond het duidelijk beter dan het eerste deel, maar ik ben nog steeds niet zo overweldigd als ik dacht dat ik ging zijn. Het verhaal vind ik super, de wereld is ongelofelijk groots en boeiend, maar die personages... Het ene personage is al wat interessanter als de andere, maar ik kom nooit op het punt dat ik echt mee leef met hen. Ik vind de wissels van POV wel telkens erg goed gedaan.

Opnieuw dus een 'ok' boek voor mij. Ik blijf wel met veel nieuwsgierigheid verder lezen aan de reeks omdat ik erg benieuwd ben naar het verhaal en de wereld. Ook zeker omdat ik enkele scènes er heel erg bovenuit vond steken en hoop dat er meer van die momenten aankomen.
 
Het feest der onbeduidendheid van Milan Kundera was wel oké, maar niet zo memorabel. Maar we weten dus dat onzen Alain erotisch opgewonden raakt van vrouwelijke navels.
 
Levenslang - Harlan Coben
Na enkele Netflixseries die gebaseerd zijn op diens boeken toch maar eens begonnen aan z'n nieuwste werk. Goed uitgewerkt verhaal met de nodige portie spanning.
 
Joe Abercrombie - Last Argument of Kings (First Law #3)
Joe Abercrombie schrijft grimdark fantasy. De lijn tussen goed en kwaad bestaat niet en ieder karakter is een rotzak.
Ik dacht dat ik dit wel goed vond, maar moet nu na dit boek toegeven dat het toch niet helemaal voor mij is weg gelegd.
Abercrombie is schitterend in het beschrijven van gevechten en oorlog, maar amai, de karakters waarvoor ik in het eerste boek nog rootte, mogen nu allemaal eigenlijk bij het huisvuil gezet worden.
Ik vond het zeer teleurstellend, maar dan vooral door mijn eigen verwachtingen. Neemt niet weg dat het goed geschreven fantasy is.
 
The Adventures of Augie March - Saul Bellow

Een jaren 50 invulling van een schelmenroman. We leren Augie March als een jack of all trades kennen. Iemand die niet de lichte criminaliteit schuwt, van de ene in de andere "job" belandt en zo een gigantisch professioneel netwerk/rariteitenkabinet weet uit te bouwen. De eerste 300 bladzijden bevielen me helemaal niet. Te veel anekdotes, te gedetailleerd, iedere bladzijde tot op de laatste letter volgestauwd met couleur locale... Het leek het werk van iemand met een concentratiestoornis die ieder idee dat hij gedurende een periode van 20 jaar op kattenbelletjes had bijgehouden per se in één roman had willen steken. Het overprikkelde en irriteerde mij.

Maar dit was een groeiertje, want de tweede helft van het boek werd een pak beter. Vanaf dan vertraagt Augie in zijn vertelling en worden de episodes over een langere periode uitgesponnen. Het blijft een erg opmerkelijke aaneenrijging van gebeurtenissen, waardoor een tot de verbeelding sprekende synopsis geven lastig is. Ik zou dit boek niet snel aan anderen aanraden, maar ik ben blij dat ik hem heb uitgelezen en er zijn wel een aantal sterke scènes (vooral de ruzies met zijn liefjes) die me een poos zullen bijblijven.
 
Bernard Cornwell - Warriors of the Storm (The Last Kingdom #9)

Sneller dan verwacht teruggekeerd bij Uthred na een foute keuze bij de bib. Dit boek er bijna in zijn geheel vandaag doorgejaagd.
Weer een heel leuk boek, met enkele bevredigende sterftes en eindelijk wat schot in de zaak om Bebbanburg te bemachtigen.

Ditmaal wel een langere break van Uthred gepland, de juiste boeken zijn ditmaal bij de bib beschikbaar.
 
Long shot maar hier even proberen voor ik het ergens anders ga zoeken. Toevallig iemand die de volledige reeks van Malazan heeft en wil verkopen? Ben al even aan het kijken maar op 2dehands komen ze niet echt naar boven (ofwel mis ik ze altijd).
 
Golden Son - Pierce Brown

Ik was niet helemaal overtuigd van Red Rising, maar 'het internet' lijkt het eens te zijn dat dit tweede boek veel beter is. En ze hebben voor een keer gelijk!
De hele vergelijking met The Hunger Games is volledig weg en het boek voelt voor mij origineel aan. Zéér veel actie, constante politieke spelletjes, interessante nieuwe personages en een cliffhanger van jewelste!. Door de hoeveelheid aan gevechten (ja, ook in de ruimte :love:) in dit 450 pagina's tellende boek is er wel wat minder ruimte om diep in te gaan op personages en bepaalde beslissingen.
Ik ben in ieder geval overtuigd om ook het derde deel te lezen.
 
Laatst bewerkt:
Ilja Leonard Pfeijffer - Alkibiades.

Geen typisch Pfeijffer-werk, maar wat een absoluut meesterwerk. Toegegeven, ik ben een sucker voor historische romans, maar dit is gewoon een prachtig neerslagwerk vanuit historisch perspectief. Je wordt als lezer terug gekatapulteerd in de tijden van de Peloponnesische Oorlogen en ondergedompeld in de leefwereld van Socrates en de Atheense Democratie, zeeslagen aan de Hellespont, uitstappen naar het woeste Thracië en meer algemeen de culturele smeltkroezen van de oude wereld (met een mooie rol voor Perzië). Heerlijk. Het boek is echter nog veel meer dan dat: het is duidelijk dat Pfeijffer ons confronteert met de moeilijkheden en grenzen waarmee de Westerse democratieën zich op vandaag mee geconfronteerd zien.

10/10
 
Terug
Bovenaan