Idem, achteraf gezien zou dat mij algemene raad zijn: sneller eens een beetje avontuurlijk zijn i.p.v. vasthouden aan dat zelfde groepje vrienden en dezelfde omgeving. Een Spaanse vriendin ging al in het middelbaar ergens in het midden van Kansas, tussen de boeren, een half jaar naar een high school om Engels te leren. Als 16-jarige zou dat me doodsangsten geven maar achteraf gezien zijn dat soort zaken (dus ook Erasmus) IMO toch wel gemiste kansen.Nog iets waar ik wel spijt van heb, maar dat is eerder aan de 21-jarige ik: ga op Erasmus. Trek er eerder op uit. Met dat geld dat je aan cd's ligt uit te geven kan je beter sparen om op reis te gaan.
Wat vriendelijker zijn tegen mijn moeder, dat zou nog een goede raad geweest zijn, want die overleed enkele maanden later.
Dat en uiteraard lottouitslagen of de raad om lang geleden in Apple of NVIDIA te investeren met het eerste geld van een vakantiejob

Maar natuurlijk puur filosofisch want we zijn wie we zijn door te hebben gedaan wat we hebben gedaan zeker.
Laatst bewerkt:

