Wat is uw brutoloon?

[coldplayke]

Dan is het jouw keuze toch of je meer dan 6u overwerkt of niet?

Ja, en daar leek Dogos vrouw het zelf ook moeilijk mee te hebben, grenzen afbakenen.

En het is nog beperkter qua voordeel dan je denkt: als je bij ons bedrijf start en je 6 uur overwerk opbouwt, en dan de volgende maand weer 6 uur overwerk doet, dan staat de teller bij de start van maand 3 gewoon op +6 en niet op +12. Het is max 6 uur in totaal overzetten, niet max 6 per maand.

 

[Vega]

En behaalt ge uw doelstellingen niet en bijgevolg geen opslag en geen bonus

Of misschien ineens aangeven dat uw doelstellingen niet haalbaar zijn in uw werkschema zelfs als ge u 100% inzet? En als het op uw werkplek een evidentie is om u dubbel te plooien en zelfs met structurele overuren uw doelstellingen niet gehaald worden, een andere werkplek zoeken als ze niet milderen? En als je structurele overuren moet doen om promotie te krijgen oftewel aanvaarden dat je misschien niet gemaakt bent om te promoveren oftewel een andere job zoeken waar je wel kan promoveren in je 40u werkschema?

 

[DSK]

Er wordt hier precies gedaan alsof je enkel een deftig loon kan verdienen en alle werkgevers kicken op iedereen zo veel mogelijk onbetaalde overuren te laten doen en dat de enige manier is om te groeien. Praat het vooral goed voor jezelf zou ik zeggen.

Ik zeg niet dat je nooit moet overuren doen, er kan altijd iets voorvallen maar structureel teveel werken is gewoon altijd een red flag. Het mes snijdt ook aan twee kanten. Zolang er werknemers zijn die zoiets maar normaal vinden en dan nog eens de rest veroordelen omdat ze werken zoals het zou moeten, blijft dit in stand.

Gelukkig zijn er ook nog normale werkgevers die tevreden kunnen zijn met iemand die weet wat hij doet, efficiënt werkt en geen baat hebben bij slechtgezinde/overgestresseerde werknemers.

 

[SomeDude]

Er is werkelijk niemand die 5000 per maand krijgt om chill 9 to 5 te doen zonder diepe technische skills.

Mijn oudere collega's wel hoor

 

[contextbinder]

Er is werkelijk niemand die 5000 per maand krijgt om chill 9 to 5 te doen zonder diepe technische skills.

Je slaat vaak nagels met koppen maar deze is er kilometers naast hoor

 

[Michel Drets]

Vanaf een bepaald bruto loon staat er gewoon meestal een paar doelstellingen tegenover en veel minder een aantal uren.

Maar zoals in dit geval haalt de persoon al meerdere keren niet de doelstellingen in de werktijd en maar telkens de schuld op iemand anders schuiven...

Een werkgever wil meestal gewoon dat takenpakket x is afgewerkt. Structureel teveel werken komt meestal gewoon omdat de persoon in kwestie teveel taken opneemt omdat de collega's ze afduwen of die is gewoon niet efficiënt.

@Vega nu je zelf werkgever bent, zou jij een bonus geven aan iemand die te weinig dossiers verwerkt in de contractuele 40h? Of geef je de bonus wel als die persoon wekelijks 50h moet werken door persoonlijke inefficiënties maar zo wel alle doelstellingen haalt?

 

[Michel Drets]

Je slaat vaak nagels met koppen maar deze is er kilometers naast hoor

Het is dat, in België is (on)rechtstreeks de helft ambtenaar. Dus meer als genoeg voorbeelden

 

[eniac]

Weer op weg naar de volgende strijd. Ik ga nooit snappen dat iemand die er al 3-4(?) Onderdoor gaat op het werk, steeds een job zoekt met meer verantwoordelijkheid en meer loon. Het wordt niet gemakkelijker sls je meer verdient..

Eerlijk? Ik kan met veel meer shit dealen als ik weet dat daar een mooie som geld tegenover staat.

Of een jump als werknemer dat soort sommen betekent, dat is iets anders.

 

[contextbinder]

Eerlijk? Ik kan ben bereid met veel meer shit dealen als ik weet dat daar een mooie som geld tegenover staat.

close

 

[eniac]

close

Fair

 

[Sylverscythe]

Eerlijk? Ik kan met veel meer shit dealen als ik weet dat daar een mooie som geld tegenover staat.

Of een jump als werknemer dat soort sommen betekent, dat is iets anders.

Iedereen zal wel een som geld kunnen definiëren waarvoor hij zich wil dubbelplooien zeker? Maar de haalbaarheid hangt af van persoon tot persoon. Allez we spreken hier als ik het goed heb over een perfectioniste met 2 kinderen, de capaciteit daar om meer te doen is misschien niet zo groot.

Is dat ook niet gewoon het klassiek probleem vandaag: je moet alles tegelijk maar willen en kunnen, want FOMO en status?

 

[Vega]

Vanaf een bepaald bruto loon staat er gewoon meestal een paar doelstellingen tegenover en veel minder een aantal uren.

Maar zoals in dit geval haalt de persoon al meerdere keren niet de doelstellingen in de werktijd en maar telkens de schuld op iemand anders schuiven...

Een werkgever wil meestal gewoon dat takenpakket x is afgewerkt. Structureel teveel werken komt meestal gewoon omdat de persoon in kwestie teveel taken opneemt omdat de collega's ze afduwen of die is gewoon niet efficiënt.

@Vega nu je zelf werkgever bent, zou jij een bonus geven aan iemand die te weinig dossiers verwerkt in de contractuele 40h? Of geef je de bonus wel als die persoon wekelijks 50h moet werken door persoonlijke inefficiënties maar zo wel alle doelstellingen haalt?

Wij hebben naast de "gewoonlijke" netto voordelen (netto onkosten, cafetariaplan, maaltijdcheques, fietsvergoeding, 2,5u per week uitbetaalde overuren, ...) de CAO90 bonus waar we haalbare targets stellen om de maximum te krijgen (dit jaar 4.000 EUR bruto), vorig jaar werd bvb. 90% van de maximale bonus gehaald. Begrijp me niet verkeerd, het zijn geen targets die je zonder inspanning haalt maar wel targets waar je gewoon tijdens de 40 werkuren aan kan werken en als (bijna) iedereen helpt, je heel hoog kan scoren.

Daarnaast geven we (in goede jaren maar die hebben we eigenlijk al sinds bijna 20j) ook nog wat extra's zoals bvb. vorig jaar de koopkrachtpremie waar we alle bedienden ook weer het maximum gaven van 750 EUR, vanaf dit jaar zijn we aan het bekijken om een winstpremie te geven.

Dit zijn zeer bewust collectieve bonussen waarbij iedereen over dezelfde kam wordt gescheerd. Je zou denken "wat dan met de toppers die aan de ene kant van de weegschaal staan die het gewicht van de mindere collega's moeten dragen?" maar we hebben bij ons eigenlijk geen collega's die zich niet volledig inzetten. Zo zijn er wel 1 of 2 die toch de kantjes ervan af lopen van tijd tot tijd, dit zijn dan ook wel de collega's die niet moeten vragen om loonsverhogingen... Zijn er collega's die zich écht niet inzetten (zoals ik ze noem luierikken, al mag ik dat niet te vaak zeggen), dan blijven ze niet lang in dienst, gelukkig maken we dat maar 1x om de paar jaar mee dat we met iemand de samenwerking moeten stoppen.

Dus kort samengevat, we hebben bonussen die we aan iedereen geven, de "toppers" hebben andere mogelijkheden dan de "niet-toppers", inzake loonsverhoging en toekomstig perspectief (de absolute toppers kunnen mede-vennoot worden).

Aangaande overuren wordt dat bij ons niet aangemoedigd. Er zijn enkele collega's die overuren presteren, we herhalen echter dat dit niet nodig is, zij die zowel echt een topper zijn en ook overuren presteren zullen ook degene zijn die op termijn (na minstens X jaar in dienst te zijn) de mogelijkheid krijgen om mee in de zaak te stappen.

 

[Profitable]

Er wordt hier precies gedaan alsof je enkel een deftig loon kan verdienen en alle werkgevers kicken op iedereen zo veel mogelijk onbetaalde overuren te laten doen en dat de enige manier is om te groeien. Praat het vooral goed voor jezelf zou ik zeggen.

Ik zeg niet dat je nooit moet overuren doen, er kan altijd iets voorvallen maar structureel teveel werken is gewoon altijd een red flag. Het mes snijdt ook aan twee kanten. Zolang er werknemers zijn die zoiets maar normaal vinden en dan nog eens de rest veroordelen omdat ze werken zoals het zou moeten, blijft dit in stand.

Gelukkig zijn er ook nog normale werkgevers die tevreden kunnen zijn met iemand die weet wat hij doet, efficiënt werkt en geen baat hebben bij slechtgezinde/overgestresseerde werknemers.

²

Het is allemaal wat anekdotisch en diegene die weinig verdienen tov de uren die ze moeten presteren of veel stress ervaren zullen hier als eerste komen reageren. In een KMO (met een ietwat deftige winstmarge) is de kans veel groter op een goed loon en normale werkuren.
Dat is toch mijn ervaring. In grotere bedrijven is de groei in verloning gewoon veel meer afgelijnd en moet iedereen mee met de ratrace om corporate te pleasen.

Om wat tegengewicht te geven op anekdotisch vlak:
Ik was helemaal geen academische hoogvlieger en ik werk nu al jaren in een KMO (verantwoordelijk voor finance) met flexibiliteit waar menig atleet jaloers op zou kunnen zijn. Geen direct reports, wel aansturing van 2 collega's maar dus puur operationeel. Minstens 3 dagen per week thuiswerk en nobody cares als ik op een kantoordag eens een "excuus" heb om niet af te komen. Zolang mijn maandelijkse closing deadline gehaald wordt (zeer chille deadline dus haal ik sowieso met 2 vingers in de neus), is er niemand die wakker ligt van mijn workload.
Ik kan gerust toegeven dat ik ook geen 8 uur per dag effectief werk, gewoon omdat het kan. 0% stress. Helemaal geen werkachterstand.
Alles is kleinschalig, dus als er last minute een "dringende" vraag binnenkomt heb ik dat binnen het uur opgelost omdat ik alles zo efficiënt opgezet heb om snel aan input te geraken. CEO en andere managementleden zijn content van mij en ik schrijf maandelijks 4k netto bij op mijn rekening terwijl ik mooi 9-5 moet werken, nooit overuren moet doen en in een aangename familiale sfeer werk en in een auto van bijna 100K rondcruise.
Buiten sommige sales profielen (met een hoge variabele bonus) is er volgens mij niemand die consequent overuren doet , dus het is niet enkel en alleen mijn functie.

Nee, voor mij geen corporate meer ;-)
In het verleden heb ik genoeg gratis overuren gedaan aan een loon dat niet in verhouding stond (hallo audit!), maar dat zie ik als een investering om een job als deze te kunnen scoren.

 

[Reverz]

recup is ook een systeem voor bedrijf om geen overuren te moeten rapporteren.
enige correcte systeem is al het overwerk uit te betalen, maar ja in een ideale wereld…

Dan orakelen ze dat er geen structureel overwerk is in het bedrijf, tja.

Niet akkoord eerlijk gezegd, want dit vertaald imo naar 2 scenario's:
* Een systeem waar overuren gewoon uitbetaald worden zonder recup zou ik zelf gewoon niet willen. Dat zo'n beetje een wild card voor voor een standaard pakket en overuren want "ze worden toch betaald?". 40u/week is genoeg thank you, tis nu al voor op den hoop te leggen... waarom zou ik nóg meer tijd verkopen in ruil voor geld dat toch geen impact heeft op mijn levenskwaliteit?
* Een ander systeem waar wél recup genomen kan worden en er een toeslag wordt betaald voor die overuren is nog iets anders maar dan begeven we ons op terein waar de werkgever eigenlijk geen voordeel meer heeft aan overuren... waarom zou hij nen toeslag betalen om overuren te doen die je elders in recup neemt? Netto doe je nog steeds evenveel uren. Je loonkost stijgt maar je bent niet extra billable. Het zou dus al op vraag van de werkgever moeten zijn in uiterste noodzaak wegens tijdelijke extra werkdruk.

In dat 2de geval neem je dus wel een deel van de flexibiliteit weg die glijdende uren geven... ik zeg hierboven wel dat 40u genoeg is maar ik vind het oprecht niet erg van uitzonderlijk eens 45-50u te doen op een week als dat nodig is, zolang ik weet dat ik die uren kan recupereren wanneer mij dat uit komt. Als die uren uit die 45-50u in toeslag moeten betaald worden zijn dat de eerste systemen die op de schop gaan want negatieve ROI voor werkgever.

Iedereen zal wel een som geld kunnen definiëren waarvoor hij zich wil dubbelplooien zeker? Maar de haalbaarheid hangt af van persoon tot persoon. Allez we spreken hier als ik het goed heb over een perfectioniste met 2 kinderen, de capaciteit daar om meer te doen is misschien niet zo groot.

Is dat ook niet gewoon het klassiek probleem vandaag: je moet alles tegelijk maar willen en kunnen, want FOMO en status?

Als je in een groot huis wil wonen met 2 premium wagens op den oprit en 2-3x per jaar op reis wil gaan met de vlieger met het hele gezin en tussendoor dan ook nog liefst elk weekend op schok bent voor uitstapjes/activiteiten die niet gratis zijn dan ga je op den duur echt geloven dat je samen €10k bruto moet verdienen gewoon "om te kunnen leven".

Disclamer: ik heb het niet over het specifieke geval dat in dit topic besproken wordt maar meer over een breder maatschappelijk gegeven.

 

[Sylverscythe]

²

Het is allemaal wat anekdotisch en diegene die weinig verdienen tov de uren die ze moeten presteren of veel stress ervaren zullen hier als eerste komen reageren. In een KMO (met een ietwat deftige winstmarge) is de kans veel groter op een goed loon en normale werkuren.
Dat is toch mijn ervaring. In grotere bedrijven is de groei in verloning gewoon veel meer afgelijnd en moet iedereen mee met de ratrace om corporate te pleasen.

Om wat tegengewicht te geven op anekdotisch vlak:
Ik was helemaal geen academische hoogvlieger en ik werk nu al jaren in een KMO (verantwoordelijk voor finance) met flexibiliteit waar menig atleet jaloers op zou kunnen zijn. Geen direct reports, wel aansturing van 2 collega's maar dus puur operationeel. Minstens 3 dagen per week thuiswerk en nobody cares als ik op een kantoordag eens een "excuus" heb om niet af te komen. Zolang mijn maandelijkse closing deadline gehaald wordt (zeer chille deadline dus haal ik sowieso met 2 vingers in de neus), is er niemand die wakker ligt van mijn workload.
Ik kan gerust toegeven dat ik ook geen 8 uur per dag effectief werk, gewoon omdat het kan. 0% stress. Helemaal geen werkachterstand.
Alles is kleinschalig, dus als er last minute een "dringende" vraag binnenkomt heb ik dat binnen het uur opgelost omdat ik alles zo efficiënt opgezet heb om snel aan input te geraken. CEO en andere managementleden zijn content van mij en ik schrijf maandelijks 4k netto bij op mijn rekening terwijl ik mooi 9-5 moet werken, nooit overuren moet doen en in een aangename familiale sfeer werk en in een auto van bijna 100K rondcruise.
Buiten sommige sales profielen (met een hoge variabele bonus) is er volgens mij niemand die consequent overuren doet , dus het is niet enkel en alleen mijn functie.

Nee, voor mij geen corporate meer ;-)
In het verleden heb ik genoeg gratis overuren gedaan aan een loon dat niet in verhouding stond (hallo audit!), maar dat zie ik als een investering om een job als deze te kunnen scoren.

Mja ik lees hier even vaak of vaker het omgekeerde eigenlijk: de KMO als plaats waar je praktisch uitgebuit wordt omdat er een sfeer heerst van micromanagement, personeelstekorten, en een baas die niet snapt dat niet iedereen voor het bedrijf leeft. En hier staat dan tegenover het grotere bedrijf waar er wel genoeg mensen zijn, of toch iets in die aard, en je baas ettelijke lagen van je verwijderd is.

Het zal wel van geval tot geval afhangen zeker.

Als je in een groot huis wil wonen met 2 premium wagens op den oprit en 2-3x per jaar op reis wil gaan met de vlieger met het hele gezin en tussendoor dan ook nog liefst elk weekend op schok bent voor uitstapjes/activiteiten die niet gratis zijn dan ga je op den duur echt geloven dat je samen €10k bruto moet verdienen gewoon "om te kunnen leven".

Disclamer: ik heb het niet over het specifieke geval dat in dit topic besproken wordt maar meer over een breder maatschappelijk gegeven.

Ja, compleet dit. En dan hebben we allemaal "geen keuze", en moeten we meedoen aan de ratrace want anders hé...ja dan wat eigenlijk?

 

[Muñoz]

Jaloersheid op wie minder verdient?

Wel op die belastingschijf.

Maar ik heb +/- 2,6k netto voor 80% te werken als quasi-starter zonder noemenswaardige werkdruk, dus ik zit denk ik wel goed.

 

[Profitable]

Mja ik lees hier even vaak of vaker het omgekeerde eigenlijk: de KMO als plaats waar je praktisch uitgebuit wordt omdat er een sfeer heerst van micromanagement, personeelstekorten, en een baas die niet snapt dat niet iedereen voor het bedrijf leeft. En hier staat dan tegenover het grotere bedrijf waar er wel genoeg mensen zijn, of toch iets in die aard, en je baas ettelijke lagen van je verwijderd is.

Het zal wel van geval tot geval afhangen zeker.

Vandaar dat ik specifiek vermeldde "met een ietwat deftige winstmarge"
De kleine KMO die moet overleven, ja daar is het inderdaad elke euro 5x omdraaien.
En het is inderdaad ook wat geluk hebben om zulke bedrijven te vinden.

Eens naar de publiek beschikbare jaarrekeningen kijken kan al een goed idee geven (personeelsverloop, winst, schuldgraad, ...) als je aan het solliciteren bent.

Ik zie het omgekeerde ook in mijn omgeving hoor, die typische mac-bc profielen (daarom niet dezelfde functie).
Die moet ik gewoon eens overtuigen dat er een leven bestaat na hun toxische werkgever en dan komen die ook wel ergens beter terecht hoor.
Recent nog iemand zonder diploma die al jaren aan 2.500 bruto werkte ondersteund om een nieuwe job te zoeken. Ze heeft nu 3.500 EUR en een bedrijfswagen... Durven veranderen is de enige manier om grote sprongen te maken in het leven. Jaren aanmodderen voor een appel en een ei, daar is het leven te kort voor.

 

[Reverz]

Mja ik lees hier even vaak of vaker het omgekeerde eigenlijk: de KMO als plaats waar je praktisch uitgebuit wordt omdat er een sfeer heerst van micromanagement, personeelstekorten, en een baas die niet snapt dat niet iedereen voor het bedrijf leeft. En hier staat dan tegenover het grotere bedrijf waar er wel genoeg mensen zijn, of toch iets in die aard, en je baas ettelijke lagen van je verwijderd is.

Het zal wel van geval tot geval afhangen zeker.

Dit. Ik heb 7 jaar voor een kleine KMO (20-25man) gewerkt waar ik 's morgens altijd met een bang hartje naar den bureau reed want "wat zou het vandaag weer zijn?". Waar alles kapot werd gemicromanaged door een baas/bazin die boven de hoofden van hun personeel alleen maar rood tikkende cijfers zag staan.
Ik werk nu 7,5 jaar voor een bedrijf met 10k personeel in België, 90k wereldwijd... wat een luxe. Ja, ik ben maar een nummertje maar who cares? Ik doe mijn werk en op het eind van de maand staat mijn loon op mijn rekening en ik ben zeker dat mijnen baas mij niet om 22u30 's avonds belt met één of andere debiele vraag om dan na 20seconden te zeggen "we bespreken het morgen wel" *click*

Ik ga nooít terug naar een job waar mijn leidinggevende mijn loon betaald uit eigen za(a)k. Jamais.

 

[parabellum]

Ik ga nooít terug naar een job waar mijn leidinggevende mijn loon betaald uit eigen za(a)k. Jamais.

Ik zit nochtans in die situatie en zit eigenlijk in een soort gouden kooi. Niet elke baas/aandeelhouder/eigenaar is kortzichtig (hoewel er velen dat wel zullen zijn...).
Helpt natuurlijk als je een sterk/gespecialiseerd profiel hebt. Ik zit hier al 15 jaar in deze boite en ben niet makkelijk vervangbaar.

 

[iamhollywood]

De essentie was dat ze nog relatief weinig ervaring heeft (4 jaar) en een diploma dat niet gekend staat voor hoge verloningen. Je kan dan inderdaad enige werkdruk verwachten. Een ‘manager’ zal vaak niet kunnen genieten van een recuperatiesysteem, kaderleden worden hier meestal van uitgesloten. Feit dat een bedrijfswagen niet standaard ingeburgerd is in het bedrijf zegt eveneens genoeg over de verwachtingen.

Ik ben zelf een pleaser. Mensen aansturen geeft mij onbewust stress, ik zal altijd geneigd zijn mijn dankbaarheid 1001 keer uit te spreken, proberen de leuke ‘vriendin’ te zijn, ik heb moeite om de ‘harde’ manager te spelen op momenten waar dat nodig is (vb dubbele verlofplanningen - underperformers), zal vaak te veel werk naar mezelf toetrekken.
Daarom heb ik nu ook zeer bewust gekozen voor een opdracht die wat onder mijn niveau is en iets minder verdient dan wat ik zou kunnen opstrijken. Mede onder druk van mijn partner. Ik had een aanbod gekregen als director bij een middelgrote speler, kans om zelf een business line uit de grond te stampen. Mijn partner had op mij ingesproken dat het niet de moment was en ziet het mij liever de komende jaren wat rustig aandoen. Heb deze week eveneens telefoon gekregen van HR dat ik intern aanbevolen geweest was voor de openstaande opportuniteit als director, heb onmiddellijk geweigerd zelf zonder het thuis voor te leggen. Ik ben oprecht blij dat ik die keuze gemaakt heb, ik kan niet klagen over enige stress of onoverkomelijke ongemakken tijdens de zwangerschap. Een vriendin had meermaals van de gynaecoloog de waarschuwing gekregen dat ze het rustiger aan moest doen, durfde dat niet actief doorpushen op het werk, toen ze werd opgedragen iemand in haar team te ontslagen is ze over haar limieten gegaan en opgenomen met ernstige zwangerschapsvergiftiging (en dus vroeggeboorte op 33 weken). Collega op vorige opdracht is maand vroeger moeten stoppen omdat de baby groeiachterstand had van de stress. Mijn huidige manager haar baby kent eveneens groeiachterstand van de stress (weegt amper 2,3 kilo en ze is vandaag uitgerekend, inmiddels wel sinds vorig weekend in zwangerschapsverlof maar ervoor tot de allerlaatste moment geknald).
Zulke mensen moeten soms tegen zichzelf beschermd worden. Ik ken de valkuilen zelf maar al te goed. Ik ben dankbaar dat mijn partner mij daarin steunt en het ok vind dat er langs mijn kant even wat minder binnenkomt. Het geluk van de kinderen en ons gezin staat voorop.