kunt dan beter niet sparen en elk jaar gewoon een nieuwe keuken of nieuwe garage of whatever afgeleefd iets vervangen ipv het weg te smijten (euhm cash bijhouden die waarde verliest)
Dat is zever hé.
Het draait voor die mensen namelijk niet over het sparen op zich. Het draait gewoon rond het feit dat ze vinden dat geld uitgeven aan iets wat zij niet nodig hebben verspillend is.
Dat is nu eenmaal hetgeen ik heb gezien en ook geleerd van thuis uit. Uiteindelijk is de staat van afgeleefd ook maar iets psychologisch.
Mijn grootmoeders keuken is zo'n oude bomma keuken, en die staat er ondertussen al 30 - 40 jaar in (op foto's toen ik jong was zie je die keuken al). Maar die keuken doet naar functionaliteit echt niet onder in vergelijking met mijn keuken. Die kastjes doen wat ze moeten doen. Dat vuur doet wat die moet doen. De lades doen wat die moeten doen. Ok dat ziet er een beetje gedateerd uit en hier en daar is de vernis er een beetje af en dat is geen keukeneiland. Maar als jij uw geld hebt moeten samenkrijgen in functie van centjes inp 1000'en euro's dan is uw referentiepatroon dat je hebt opgebouwd over al die jaren nu ook eenmaal in de uitgaven gebaseerd op die centjes. Om nog maar te zwijgen over het feit dat of dat nu een keukeneiland is of niet, die mensen gewoon geen zak boeit.
Het enigste wat er ontbreekt is een vaatwas. Maar aan de andere kant, mijn grootmoeder spendeerde hoogstens 5-10 minuten aan de vaat elke dag - grootvader moest afdrogen. en die zijn dat al 40-50 jaar gewend. Waarom zouden ze dan 20k gaan uitgeven voor een nieuw keuken die voor hen nutteloos is?
ik zal u 1 ding verklappen. Die mensen zetten dat gewoon allemaal in perspectief. En voor hen is dat afgeleefde vervangen met iets nieuws gewoon het geld dat daar tegenover staat niet waard.
En hier rekening mee houdende dan is 2k gewoon veel geld in hun ogen. Toen ik tegen mijn grootmoeder of mijn vader zei van ik koop een woning van 340k€... was hun eerste reactie 13 miljoen BEF ben je zot geworden? Toen ik fier met hun rondging was hun eerste reactie... man wat een kruipkot daar betaal ik zelfs geen 25k voor (mijn pa heeft met dat bedrag in 1998 gewoon een woning gekocht die eigenlijk 3 bouwgronden besloeg (1 waar een oudere woning op stond, 1 waar een stal op stond en 1 die als zij tuin lag maar evengoed bouwgrond is). Want zij hebben hun woning nu eenmaal voor een fractie daarvan gekocht. En zij doen alleen nog maar kleine uitgaven, waarvan ze dan uiteindelijk wel vinden dat alles duur aan het worden is.
Maar uiteindelijk is het gewoon dan ook moeilijker om dat in verhouding te zien.
En daarnaast heb ik het altijd bekeken op de volgende manier : Ik spaar vb 2000€ per maand. Ik verlies 2% maar dat wil wel zeggen dat mijn vermogen nog altijd aangroeit met 98%. Al daalt dat percentage in de tijd mee met de verhoging van het spaargeld.
Dan nog voelt het feit dat je spaart en dat gewoon zet op uw spaarrekening als iets goed. Het is enkel wanneer je zodanig veel spaargeld hebt dat het geld dat je maandelijks kunt opzij zetten volledig opgesoupeerd wordt door de inflatie dat je niet meer aanvermogensvermeerdering doet. Met uitzondering dat je natuurlijk als je 1 jaar vb 24.000€ uitgeeft aan een nieuwe wagen dat je u effectief hebt verarmt voor het dubbele. Eenmaal het feit dat je van uw spaargeld 24k ziet verdwijnen door de inflatie en anderzijds doordat je van uw spaargeld 24k afhaalt.
Mijn doel is een reserve van 100k, en eens ik dan een extra 50k heb die ik als tweede buffer zie, ga ik bekijken om die 100k ergens anders in te steken. Maar zolang dat niet het geval is, blijft dat daar dan opstaan en het boeit mij geen flikker dat ik geld kwijt geraak door de inflatie. Het feit dat ik dat geld direct kan aanspreken voor iets zonder zorgen te betalen is voor mij (en als ik in mijn familie zie, ook grootouders of ouders) gewoon een geruststelling.
En van die geruststelling heb ik zelf 1 jaar geleden al kunnen gebruik maken toen ik ineens xxk moest voorschieten voor mijn operatie voor kanker).
En uiteindelijk mag je ook niet vergeten dat onze ouders en grootouders nog spaarrentes van 10% hebben gekend. Waardoor geld op de spaarrekening zetten nog altijd overkomt als iets goeds omdat ze het al die tijd ook zo is bevestigd geweest. Want ze zien daar toch wel redelijk wat bijkrijgen, terwijl de beurs voor hen gelijk staat aan op de lotto spelen. Wat ik kan begrijpen wanneer je al hun investeringen eens bekijkt en ziet dat ze op geen enkele van de belegde aandelen of aandeelportfolio's ook maar ooit geld aan verdiend hebben. Terwijl hun spaarrekening minstens een quasi dekking van de inflatie was.
Dus in het kort gezegd, jij voelt dat aan als cash wegsmijten. Zij voelen dat op die manier gewoon niet aan. Voor hen boeit het feit dat ze wat cash wegsmijten geen flikker wanneer dat op hun spaarrekening staat. Maar wel wanneer ze expliciet iets moeten investeren omdat ze nog altijd met hun referentiepatroon zitten.
