Ik heb de sociale projecten in mijn regio 's bekeken:
https://www.vlaamsbrabant.be/nl/vla...nt/woonprojecten-van-vlabinvest/koopprojecten
Die zijn ca-va maar niet luxueus te noemen (hoeft ook niet, het zijn sociale woning dus een massief eiken parket kan je er niet verwachten).
Die sociale woningen zijn even luxueus als mijn nieuwbouw die ik volledig op eigen conta heb mogen betalen maar die men kan betalen op basis van een zeer lage huurprijs.
Wanneer het over sociale koopwoningen gaat is het zelfs nog erger. Daar mag men deze na 10-20j verkopen en de volledige potentiële winst in eigen zak steken.
Dat is gewoon schandalig... Met het eerste kan ik nog leven.
Nu, ik ben voor sociale woningen mits een goed systeem van toewijzing. Dat gezegd zijnde zou ik zelf nooit in zo'n kleine, onpersoonlijke blokkendoos willen wonen
kijk naar heel veel van die matexi nieuwbouwen, dat zijn kleine onpersoonlijke blokkendozen. Dat is nu eenmaal de trend waar we naartoe gaan.
En die prijzen... Ik val hier in herhaling, maar die zijn toch van de pot gerukt! Boven de 280.000 euro! Daar kocht je 25 jaar geleden een villa mee.
Je moet wel eerlijk zijn hé, 14 jaar geleden was mijn startloon 1350€ netto. Nu is datzelfde startloon 1750€ netto. Daarnaast was de interest op die moment rond de 4 - 5%. Nu ligt die op 0.8 - 1.5% op 20j.
Prijzen zijn hard gestegen, maar het beschikbaar geld is nu ook eenmaal enorm gestegen. En dit beschikbaar geld is hetgene wat je via eender welke weg ter beschikking hebt.
Hoe dan ook, vastgoed wordt hoe langer hoe onbetaalbaarder. Dat geldt zeker al voor jonge gezinnen die hun eerste stappen op de arbeids- en vastgoedmarkt zetten. Daarmee zeg ik niet dat het onmogelijk is. Je moet vandaag de dag eigen middelen ter beschikking hebben, geluk, bereidwilligheid om je criteria aan te passen en bijvoorbeeld goedkopere regio's op te zoeken, ...
Wie vandaag beweert dat het 'perfect mogelijk' is om een woning aan te kopen of dat 'de mogelijkheden legio' zijn, die leeft toch een beetje met oogkleppen op. Veertigers die al aan vermogensopbouw hebben kunnen doen en voor wie een startersloon een vage herinnering is zijn niet de juiste referentiegroep om de betaalbaarheid van de vastgoedmarkt aan te toetsen
Hij had gelijk, als je uw eisenpakket aanpast, dan is er nog veel mogelijk. Maar die liggen dan niet in de gewilde zones. Als je moet opboksen tegen tweeverdieners dan moet je ofwel kapitaalkrachtiger zijn dan hen (hoe je kapitaalkrachtiger wordt dan iemand anders bepaal je zelf - sommigen doen dat door maximalisatie der inkomsten andere door minimalisatie der uitgaven en anderen door een mengeling ervan maar dan nog is het geen garantie) ofwel in de regio's gaan waar hun interesse om te wonen beperkt tot onbestaande is.
En dat brengt ons dan terug naar sociale woningen, waarom zouden een beperkte subgroep van mensen het voordeel krijgen om op de "goede plaatsen" te wonen (indien we pardal zijn uitleg moesten volgen), terwijl andere mensen die boven de limieten zitten om dat voordeel te krijgen mogen opdraaien dat die mensen op die plaatsen mogen gaan wonen (met hun belastingen) en belangrijker zelf in het zogezegde hol van pluto moeten gaan wonen zonder goede bediening van openbaar vervoer en dus ook nog zelf een wagen moeten kopen terwijl zij misschien werk hebben dat op 5 minuten te voet van die sociale woning af is.
Sociale woning is dan ook exact dat, sociale woning. Dit wil zeggen dat ze tevreden moeten zijn met de bewoning die zij krijgen. En die bewoning moet voldoen aan de minimumnormen die wij als noodzakelijk vinden om een dak boven uw hoofd te hebben. Niet meer, niet minder. Er is geen enkele reden om hier wensen, noden of wat dan ook van het gezin in te betrekken.
Willen ze meer -> daarvoor hebben wij het kapitalisme uitgevonden met verschillende gradaties. Met name, zij die zich harder inzetten dan het gemiddelde (of wat meer geluk hebben) kunnen zich iets meer veroorloven.
Al mag men misschien wel eens stoppen met de inflatie in menswaardig leven.
