Vastgoed steeds meer onbetaalbaar

  • Onderwerp starter Onderwerp starter Deleted member 1888
  • Startdatum Startdatum
Ik ken genoeg mensen die hier nog steeds met hun ongeïsoleerd asbestdak en zelfs enkel glas zitten. Zolang je het niet verhuurt maakt dat allemaal toch niet zoveel uit.
Worst case scenario tel je 60k extra om zo'n woning energetisch te isoleren.

Nu de winters geen winters meer zijn en in de zomer een nieuwbouw vaak een oven is, waarom zou inderdaad een oudere grote woning geen optie zijn?
Nieuw dak erop, dubbel glas en ach wat: 0 cm isolatie in de spouw of 16cm? Maakt het dan nog zoveel uit?
 
Die gaan naar andere buurt moeten omdat de kans wel heel klein is dat er juist in hun buurt een appartement vrij zou zijn voor hun bezetting.

Die oudjes kunnen dan bijvoorbeeld nooit heel de familie uitnodigingen in hun appartement, want te weinig plaats. Geen plaats om kleinkinderen slapen te leggen enz...
Toch niet, want anderen die een 1 slaapkamerappartement hebben, gaan samenwonen en starten een gezin. Hulpbehoevenden schuiven door naar bejaardentehuizen. Ouders verhuizen dichter naar hun kinderen en kleinkinderen,... Er is net meer roulement dan dus ook meer kans op een appartement in je eigen buurt.

En no offence, maar moeten mensen écht meer ruimte hebben "voor het geval ze toevallig te weinig ruimte zouden hebben voor sociale bijeenkomsten?"
Ik heb 10j lang op 60m2 gewoond, 5j daarvan met partner. En raar maar waar, ik heb hier ook 10 vrienden over de vloer gehad, gelijktijdig én mijn metekind bleef logeren in een klapzetel gekocht voor dat doel.
Zoals singles die kopen met beperkt budget namelijk OOK moeten doen, niet enkel bejaarden :unsure:
 
Dus ge hebt er geen probleem mee dat men u na 30 - 40 jaar uit uw woning zet, weg van uw buurt waar je iedereen kent, een huis vol bezittingen. Naar een appartement met waarschijnlijk meer overlast, geen plaats om uw spullen kwijt te krijgen en een buurt waar niemand u kent?
Dat is het hem net, het is niet hun woning. Het is een sociaal huurhuis. Iets waar voorwaarden aan verbonden zijn.
Gewoonte en wensen horen niet bij de voorwaarden.

En op de particuliere huurmarkt kan men er u ook uitzetten hoor, indien men er zelf in wilt trekken of verkopen (en de nieuwe eigenaars willen er zelf intrekken). Of zelfs om gelijk welke andere redenen, maar dan hangt er een langere termijn aan vast.
 
In geval van families is dat idd een andere zaak aangezien je vaak je netwerk aan moet spreken of kostbare tijd verliest die je liever aan je gezin besteedt. Helemaal met je eens op dat vlak!
Maar mijn familie woont helemaal niet in het stad maar allen op de boerenbuiten. Nu kan ik met de fiets naar de naast familie gaan en naar de vrienden. Als ik in het stad ga wonen dan heb ik daarvoor ne wagen nodig! :)

Daarvoor kan je wel al een eindje rijden af en toe. :tongue:
90% van diegene die ik ken en in het stad wonen zijn het oneens met wat je hier zegt.
Eerlijk? Dat mensen vertikken xx km verder weg te wonen = Eigenlijk is dat ook een vorm van luxe hé.
En daar is niets mis mee natuurlijk.
 
Laatst bewerkt:
Klopt en een serieuze fout in ons systeem. In Nederland bijvoorbeeld bestaat een opzeg voor eigen bewoning niet.

Waarom kan levenslang huren niet?
Levenslang huren bestaat nog steeds in België.
Voor sociale woningen werd het afgeschaft, net om misbruik te kunnen tegengaan.
 
Verder weg kopen bedoel ik dan. En ja klopt, eens hoor, dat zou moeten kunnen. Maar het is duidelijk niet zo. Die 31j in Utrecht heeft dus 2 keuzes: ofwel enorm duur blijven huren voor 25m2 ofwel een bijjob/verder weg/... En dan kies ik voor het laatste ipv over 10 jaar nog in deze situatie te zitten.
Als je iets kan kopen in het stad, ook al moet je dan 30 jaar op water en brood leven? Ja, dan kan je dat er nog wel voor over hebben.

Maar als je iets huurt zoals zij in het stad? Na 30 jaar, is het huis nog NIET van haar hé. En de huur stijgt elk jaar. :confused:

Goh ja, ik dan misschien weer eerder niet denk ik.
10 jaar van mijn "goede, jonge" jaren weggooien met amper vrije tijd dat zou het mij niet waard zijn.
ALS het betaalbaar blijft voor jou hé. In Nederland = Géén indexering.
5+% verhoging huurprijzen per jaar daar. Na 30 jaar wordt 800€ huurprijs dan een huurprijs die je gewoon niet meer kan betalen.
(Dat gaat zolang niet duren).

Of je nu wil of niet, je gaat zonder pardon, dan uit je huurwoning gezet worden.

Buiten dat thuiswerk maar zeer gedeeltelijk zal worden geintroduceerd op de lange termijn. Maar de meeste mensen vinden afgelegen wonen vooral niet tof omdat ze dan 15km moeten rijden in een peperdure auto naar een bakker of terras. Terwijl je daar in een grote stad naar toefietst of wandelt.
Ik begrijp wat je bedoelt, maar de bakker is hier op 1 minuten wandelen en ja ik woon hier op de boerenbuiten.
idem met een terras.

Echt afgelegen wonen is nog iets anders dan gewoon niet in een stad.
Dit dus.
 
Laatst bewerkt:
Dat was in de jaren '70 haalbaar...
Je auto op de grote markt in Brussel/Leuven parkeren en dronken naar huis rijden ging toen ook nog. Vergeet het nu maar.

De stijgende vastgoedprijzen zijn net de oorzaak waarom de Belgische vermogens onder druk komen te staan... Het wordt voor Jan Modaal hoe langer hoe moeilijker om nog vastgoed te verwerven.
Jan Modaal moet gewoon iets verder kijken dan zijn neus lang is en hij heeft nog legio mogelijkheden.
 
Sociale huurders die na 9 jaar huur aan de bovengrens zitten doordat ze teveel inkomen hebben, krijgen een opzeg uit hun sociale woning. Ze voldoen immers niet aan de voorwaarden.
Ja terecht ook he. Ze zijn al 9 jaar ervan gebruik aan het maken en dan zit hun inkomen ook nog eens boven de grens. Als dat nog niet genoeg reden is om zelfstandig iets te gaan zoeken weet ik het ook niet meer.
 
Dus ge hebt er geen probleem mee dat men u na 30 - 40 jaar uit uw woning zet, weg van uw buurt waar je iedereen kent, een huis vol bezittingen. Naar een appartement met waarschijnlijk meer overlast, geen plaats om uw spullen kwijt te krijgen en een buurt waar niemand u kent?
Neen, dat huis/woonlocatie is geen verworven permanent recht. Nogal logisch dat het onderworpen is aan herzieningen.
 
Het gaat er mij om dat een gezin 30 jaar in dezelfde woning woont en er een thuis van heeft gemaakt, zich veilig voelt. Er geld heeft ingestoken om er fijn te kunnen wonen en dan verplicht wordt om te verhuizen of bij te betalen omdat ze 1 of 2 kamers teveel hebben.
Dat is hun eigendom niet he. Als ik 10 jaar lang jouw grasmaaier mag lenen als buurman verwerf ik ook niet plots een eigendomsrecht over jouw grasmaaier.
 
Die worden gerenoveerd, maar aan een heel traag tempo want eerst moet iedere bewoner een andere plaats krijgen in een sociale woning of - appartement en pas dan nemen ze een ganse straat/blok om in 1x te renoveren. Duurt echt JAREN eer dat voltooid raakt 😥
Nene die worden gerenoveerd terwijl je erin woont. Mijn ma haar vriend zijn huis wordt volledig aangepakt (nieuw dak, isolatie, nieuwe badkamer, nieuwe ketel, nieuwe keuken, nieuwe vloer, nieuwe trap), nieuwe ramen en voordeur heeft hij eerder gekregen. En dat is ook 1 van de happy few die in de jaren stillekes een huis met 3 slaapkamers voor zich alleen heeft gekregen en mag behouden.
Heb de indruk dat je vooral de juiste connecties moet hebben. Ons mama staat als hulpbehoevende ook al jaren op de wachtlijst, dankzij zijn connecties is alles nu in stroomversnelling gekomen. Zij krijgt als alleenstaande wel conform de vernieuwde aanvraagprocedures een éénslaapkamerappartement.
 
Ergens zal het een loterij zijn. Aan de andere kant moeten mensen met 4 kinderen niet verwachten dat ze in dat grote huis aan een voordelig tarief kunnen blijven wonen als de kinderen het huis uit zijn.
Ik denk dat je weinig logica moet zoeken in de implementatie van de regelgeving daarrond en dat het die mensen zonder kinderen in huis ook niet zoveel zal uitmaken hoeveel slaapkamers ze op overschot hebben. Ik ken iemand met 2 slaapkamer en die alsnog in een zetelbed in de living slaapt om zijn werkloze zoon onderdak te geven. In de andere slaapkamer slaapt zijn hond in bed. Want anders doet de gesubsidieerde kuisvrouw die kamer niet vanwege ongebruikt en moet hij die zelf kuisen. Voor de SHM steekt het allemaal zo nauw niet zolang het niet meer dan 600 euro/maand kost.

Sommige mensen hebben nu eenmaal een sukkelleventje achter de rug: slechte jeugd, criminaliteit, scheiding, gezondheid, schulden, etc ... en dan zoekt een of andere sociale ambtenaar met een messiah-complex naar alles waar je recht op kan hebben om alle pech in je leven te compenseren met een pot geld dat niet van hem komt maar van mensen die ‘wel geluk gehad hebben’.
Er wordt totaal niet gekeken naar wat die mensen nog kunnen, nodig hebben of wat binnen de familiale kring opgelost kan worden, het is gewoon een monetair karma systeem.
 
En is er ook een relevante instantie die dat de basis van een eerbiedig leven vindt?

Alléja, je bent wel aan het argumenteren om overheidsmiddelen in te zetten voor een eerbiedig leven die ik enkel nog maar in jouw interpretatie ben tegengekomen. Een beetje bewijs ervoor of nederigheid dat jouw standput absoluut onhoudbaar is zou dan wel mooi zijn.

Ik kan ook evengoed gaan zeggen dat het recht op een menswaardig leven voor mij inhoudt dat ik elke dag champagne en kaviaar zou moeten kunnen drinken, liefst zonder te werken, wil niet zeggen dat dat een houdbaar standpunt is.
 
Er bestaat nog altijd een stigma op huurders van sociale woningen. Mensen worden nog altijd anders behandeld als ze moeten toegeven dat ze sociaal huren. Want ze worden gezien als mislukkelingen, profiteurs van de maatschappij.

Heeft ze een eigendom? Dan krijg je een schouderklopje, goed gewerkt.

Denk dat heel deze discussie dit bewijst.
Ik snap totaal niet wat jouw reply met mijn post te maken heeft. Hoe jij meent dat andere mensen staan tegenover mensen die steun trekken (profiteurs, mislukkelingen, etc …) zegt niets over hoe die mensen daar zelf over denken.

Als je stelt dat iedere sociale huurder staat te springen om zo snel mogelijk terug luxe in te leveren of op eigen krachten een eigendom te kopen of huren van zodra ze dat terug kunnen, dan snap je gewoon niet goed hoe mensen in mekaar steken.

Mensen die dmv. een verworven statuut recht hebben op 100den euro’s maandelijks voordeel, die staan uiteraard niet te springen om dat zo snel mogelijk terug kwijt te geraken. Of denk je dat mensen die van kindergeld of een woonbonus genieten er ook zo over denken?
 
Mensen die dmv. een verworven statuut recht hebben op 100den euro’s maandelijks voordeel, die staan uiteraard niet te springen om dat zo snel mogelijk terug kwijt te geraken. Of denk je dat mensen die van kindergeld of een woonbonus genieten er ook zo over denken?
Ik denk dat zijn punt is dat door het sociaal stigma dit wel eens zo zou kunnen zijn, in tegenstelling tot bij een woonbonus of kindergeld.

Of het klopt, geen idee. Ik wil best geloven dat de "deftige" personen in die situatie daar niet zo graag voor uitkomen gezien er ook mensen in die situatie zitten die hun best doen om de reputatie van "sociale huurders" om zeep te helpen.
 
Ik heb de sociale projecten in mijn regio 's bekeken: https://www.vlaamsbrabant.be/nl/vla...nt/woonprojecten-van-vlabinvest/koopprojecten

Die zijn ca-va maar niet luxueus te noemen (hoeft ook niet, het zijn sociale woning dus een massief eiken parket kan je er niet verwachten).

Nu, ik ben voor sociale woningen mits een goed systeem van toewijzing. Dat gezegd zijnde zou ik zelf nooit in zo'n kleine, onpersoonlijke blokkendoos willen wonen :)

En die prijzen... Ik val hier in herhaling, maar die zijn toch van de pot gerukt! Boven de 280.000 euro! Daar kocht je 25 jaar geleden een villa mee.

Hoe dan ook, vastgoed wordt hoe langer hoe onbetaalbaarder. Dat geldt zeker al voor jonge gezinnen die hun eerste stappen op de arbeids- en vastgoedmarkt zetten. Daarmee zeg ik niet dat het onmogelijk is. Je moet vandaag de dag eigen middelen ter beschikking hebben, geluk, bereidwilligheid om je criteria aan te passen en bijvoorbeeld goedkopere regio's op te zoeken, ...

Wie vandaag beweert dat het 'perfect mogelijk' is om een woning aan te kopen of dat 'de mogelijkheden legio' zijn, die leeft toch een beetje met oogkleppen op. Veertigers die al aan vermogensopbouw hebben kunnen doen en voor wie een startersloon een vage herinnering is zijn niet de juiste referentiegroep om de betaalbaarheid van de vastgoedmarkt aan te toetsen :)

Dat is toch meer dan ca-va vind ik hoor.
Die afwerking is bijna identiek als het appartement dat ik zelf op de prive-markt gekocht heb met mijn ex en in 2012 ofzo volledig gerenoveerd was.

Nja 280k vind ik ook wel een pak geld voor een sociale woning, maar dit vind ik toch wel eerlijk gezegd mooie woningen.
Ik huur zelf met mijn vriendin maar iets van 60-70 vierkante meter dat een pak minder afgewerkt is.
Niet dat ik nog van plan ben iets te kopen tbh, maar over zoiets zou ik nu toch zelf niet klagen.

Ik zou als werkmens met een "goed" loon eigenlijk ook nog de kans willen krijgen aan die prijs zoiets te willen kopen eerlijk gezegd se.

Allee als ik dan andere nieuwbouw in Gooik opzoek met gelijkaardige blokkendozen van 130 vierkante meter kom ik op +400k uit +21% BTW en notariskosten?
400k + 21% = 484.000 euro + 50k notariskosten = 530.000 euro voor iets gelijkaardigs in wat betere kwaliteit.

Begin er als "gewoon" koppel maar aan om daar een huis te kopen, terwijl anderen zomaar iets gelijkaardigs kunnen kopen aan 250.000 euro minder.
Ge zou van miserie toch gaan doppen voor een huis aan te kopen. :lol:

Dan kan je als gewoon werkend koppel doen zoals zovelen, iets oud kopen en jaren in ne halve bouw wonen en na uw werkuren nog thuis doorwerken.
 
Ik denk dat zijn punt is dat door het sociaal stigma dit wel eens zo zou kunnen zijn, in tegenstelling tot bij een woonbonus of kindergeld.

Of het klopt, geen idee. Ik wil best geloven dat de "deftige" personen in die situatie daar niet zo graag voor uitkomen gezien er ook mensen in die situatie zitten die hun best doen om de reputatie van "sociale huurders" om zeep te helpen.
Had net mijn vorige post al ge-stealth-edit maar hoe andere mensen staan tegenover mensen die steun trekken (profiteurs, mislukkelingen, etc …) zegt niets over hoe die steuntrekkers daar zelf over denken.
Vanaf het moment dat je stelt dat een bepaald voordeel een ‘recht’ is, verwerp je hiermee ook het stigma, net omdat het iets is waar je wettelijk gezien recht op hebt.
Ook tegenover mensen die kindergeld trekken, duiken wel eens die ‘Waarom moet ik opdraaien voor de kinderwens van een ander?’ stigma’s op maar uiteindelijk gaat ook geen enkele ouder vrijwillig kindergeld afstaan omdat ze het breed genoeg hebben, want je hebt daar nu eenmaal recht op.

En zeker als het gaat over ganse sociale wijken, waar heel de buurt steun trekt, vind je bar weinig stigma’s maar wel veel BMW’s.

Anekdotisch maar ...
Schiettekatte overschrijdt ruimschoots het inkomensplafond dat opgelegd is voor een sociale woning. Dat is een netto belastbaar inkomen van 35.000 euro voor een koppel, zonder personen ten laste. Schiettekatte stelt in een korte reactie aan de krant De Morgen dat alles conform de wetgeving is. 'Toen ik daar kwam wonen, zat ik in een moeilijke situatie. Dat ik daar nu woon, daar is niets mis mee.'

Waterdicht

De directeur van WoninGent, Karin Wouters, bevestigt dat alles juridisch waterdicht is. 'Het huren van een sociale woning gaf een levenslang recht om er te wonen, zelfs als het inkomen steeg. De huurprijs werd aangepast aan het inkomen, waarbij vanaf de hoogste schaal gewoon de marktprijs betaald werd', stelt ze. Het betekent dat Schiettekatte vandaag een marktconforme huurprijs betaalt. Die maximumhuurprijs in de sociale wijk Malem ligt tussen 700 en 800 euro.
-> als zelfs een gemeenteraadslid, dat zo hard in de spotlight staat, het probleem niet zag, wat dan met al die andere sociale bewoners?

Het levenslange huurrecht is intussen afgeschaft door Liesbeth Homans en vervangen door 9-jarige contracten maar de nieuwe regels gelden niet voor de oude contracten.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Begin er als "gewoon" koppel maar aan om daar een huis te kopen, terwijl anderen zomaar iets gelijkaardigs kunnen kopen aan 250.000 euro minder.
Ge zou van miserie toch gaan doppen voor een huis aan te kopen. :laugh:

Dan kan je als gewoon werkend koppel doen zoals zovelen, iets oud kopen en jaren in ne halve bouw wonen en na uw werkuren nog thuis doorwerken.

En na 10 jaar kan je je sociale koopwoning tegen marktprijs doorverkopen.
Reken maar eens uit wat je zo op kap van de belastingbetaler in uw zakken kan steken.
 
En na 10 jaar kan je je sociale koopwoning tegen marktprijs doorverkopen.
Reken maar eens uit wat je zo op kap van de belastingbetaler in uw zakken kan steken.

Was ook onlangs aan het denken bij deze woningen die in een sociale woonwijk staan:

 
Terug
Bovenaan