Ik ben 8m mega chill geweest, maar tis alsof ik nu pas tegoei besef wat
a) mijn madam allemaal gaat moeten doorstaan om de kleine op de wereld te krijgen
b) wat voor een impact dat gaat hebben op ons leven
nu is mijn madam al een paar dagen in bed met de griep, en als ik dan zie hoe ze daar dan ligt, met haar dikke buik en haar snotneus heb ik er echt mee te doen. Ik hoop dat de kleine nu niet beslist om te komen piepen, want ze is nu gewoon niet echt fit. Mijn schoonmoeder (die niet bij de deur woont) is hier vandaag en dat is ook gewoon echt een verademing. Die zit alles hier af te stoffen, de plantjes water te geven, een beetje de keuken te poetsen, allemaal dingen waar we onder ons twee voor het moment niet aan toekomen (owv verbouwingen die ondertussen ook nog bezig zijn), en vooral tis efkes een vertrouwd aanvoelend rustpunt voor mijn madam.
kan hier in elk geval de muren oplopen van de spanning sinds een paar dagen, begint nu allemaal heel dichtbij te voelen.