Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

300px-I_Am_Never_Gonna_Financially_Recover_From_This.jpg

Maar ze heeft er al veel plezier aan gehad 😍
Die lachjes van plezier en haar gebrabbel tussendoor, doen die prijs vergeten. 🥰
 
Dat van die stoute kindjes:
https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2022/11/09/de-sint-inschakelen-in-je-opvoeding-dina-tersago-deed-het/
Dat wordt wel degelijk door een heel groot deel van de Belgen zo gebruikt hoor. Ook in scholen bvb.
Het gaat ook veel verder dan dat trouwens. In de klas zitten kindjes van verschillende sociale klassen, de ene krijgt pakweg een playstation, de andere mag blij zijn met een boek. Kinderen vertalen dit naar "ik ben minder braaf dan xyz". En we gebruiken dan gelukkig ondertussen meestal een "opgekuiste" versie van het verhaal (niet meer de roe en de zak...).

Ikzelf vond die huisbezoeken (of whatever plek er een sint "in person" is) trouwens verschrikkelijk. Ik was een heel verlegen kind en je wordt daar dan gepusht om bij een vreemde man op de schoot te gaan zitten en de pieten die daar overdruk rond u beginnen rondspringen etc. Mijn meest levendige herinnering is trouwens het sinterklaasfeest op de chiro waar een (ander) verlegen kind in de zak werd gestoken. Dat kind heeft daar toen een paniekaanval van jewelste gekregen en ze hebben heel het feest mogen stopzetten om hem gekalmeerd te krijgen.

Het idee dat kinderen niet mee kunnen leven omdat ze de waarheid kennen vind ik zo raar. Disneyland moet dan toch plots verschrikkelijk saai worden, want we leren kinderen helemaal niet aan dat tekenfilms echt zijn? Mijn neefjes spelen ook continu alsof ze in Star Wars zitten, terwijl die ook weten dat dat niet echt is...

Ivm uw laatste alinea: Waarom is het oké voor uw kinderen om tegen die andere kinderen te zeggen dat hij wel echt bestaat, maar andersom niet?
De fase van uw middelste gaat hoogstwaarschijnlijk niet over "er in willen geloven", maar over een schrik dat eens jullie weten dat hij er niet in gelooft, hij geen cadeautjes meer zal krijgen.

Als ik dat artikel lees zie ik daar eigenlijk niets mis mee. Maar ik vrees dat we niet tot een overeenstemming gaan komen. :-)

Ik vroeg ieder jaar een Gameboy. Ik kreeg dat niet terwijl bij andere de eerste playstations binnenvlogen. Een kind gaat daar anders mee om dan een ouder en dat gaat echt niet over "flink" of "niet flink". Een kind kijkt daar echt niet zo rationeel naartoe en, godbetert, gelukkig maar. Content zijn met je krijgt is ook een opvoedkundig verhaal he. De kinderen van Dina waren finaal content met chocolade, dat was ook de onderliggende boodschap. Dat de sint niet alles brengt wat het hartje belieft is dan bijzaak.

Tjah, je kan natuurlijk ook bij een kind van 6 maanden tot de essentie gaan en het gehele verhaal ontdoen van de magie. Dat kan, en dat mag. Dat is dan een keuze. Dan weten ze dat ze op 6 december wat cadeaus krijgen, omdat het nu eenmaal een traditie is, al is die traditie op zich dan wel zo verwerpelijk om er zich tegen af te zetten. Finaal is het resultaat hetzelfde, een hoop cadeaus en een bevestiging van onze welvaart. Correcter zou dan gewoon zijn om heel "dat sinterklaasgedoe" overboord te gooien aangezien dat toch allemaal fantasie is. Het kind kan dan best thuis met niets zitten.

Wat het laatste betreft vind ik het een nogal rare kronkel eerlijk gezegd. Ik vind het niet normaal dat een kind de illusie van een algemeen aanvaard maatschappijbeeld doorprikt omdat "dat nu eenmaal de waarheid is". Anders beweren betekent dat je eigen visie, zijnde ik wens mijn kind enkel de waarheid mee te delen, dwingend oplegt naar eenieder die in contact komt met uw kind. Anders gezegd, we zouden heel diene zever van sinterklaas beter afschaffen. Om het heel cru te zeggen zou je kunnen stellen dat uw opvoedkundige rechten eindigen waar die van andere ouders beginnen.

Nu, ik weet ook wel dat je dit kan blijven draaien en omdraaien en dan nog eens draaien...dus daar beginnen we beter niet aan.
 
Was/is hier ook zo, zwanger geworden na een IVM traject in UZ brussel wegens PCOS. Maar zoals gezegd, probeer er ook niet te hard op te focussen, maar een onregelmatige cyclus is niet leuk als je zwanger probeert te worden. Mss toch al eens een afspraak maken bij de gynaecoloog. Er wordt sowieso eerst gestart met medicatie in pilvorm (7 dagen 1 pilletje) om een normale cyclus te hebben en je (hopelijk, maar hier dus niet) op een 'gewone' manier kan zwanger worden.
Het is moeilijk om toe te geven dat er misschien een probleem is en je hulp nodig hebt. Ik heb uiteindelijk een afspraak eind deze maand bij de gynaecoloog. Elke keer opnieuw hoop je dat het gewoon lukt maar nu begint het volledig onbegrijpbaar te worden. Geen ovulatie gevonden in de voorbije cyclus en nu gaan we van een cyclus van 35 dagen ineens naar 29.
 
Meneer van 4 heeft vanmorgen 2 boterhammen, dan potje fruit dan 2 boterhammen met wat druiven en trostomaten gegeten.
Om 16.30 een banaan en een appel bij oma.
Dan thuis 1/4 pizza met nog eerst een druif of tien en daarna nog dito trostomaten.
Die zei heel de tijd ' honger ' , ik begin mij zorgen te maken :thinking: En het is ook allemaal op e :crazy:
 
Meneer van 4 heeft vanmorgen 2 boterhammen, dan potje fruit dan 2 boterhammen met wat druiven en trostomaten gegeten.
Om 16.30 een banaan en een appel bij oma.
Dan thuis 1/4 pizza met nog eerst een druif of tien en daarna nog dito trostomaten.
Die zei heel de tijd ' honger ' , ik begin mij zorgen te maken :thinking: En het is ook allemaal op e :crazy:
Gisteren 4 borden spaghetti op 4u tijd door mijn monstertje, vandaag ik alles behalve chips en snoep terug vies. 🤷🏼
 
Het is moeilijk om toe te geven dat er misschien een probleem is en je hulp nodig hebt. Ik heb uiteindelijk een afspraak eind deze maand bij de gynaecoloog. Elke keer opnieuw hoop je dat het gewoon lukt maar nu begint het volledig onbegrijpbaar te worden. Geen ovulatie gevonden in de voorbije cyclus en nu gaan we van een cyclus van 35 dagen ineens naar 29.
wij hebben twee jaar "gesukkeld", veel verdriet en op den duur angst "zal het wel lukken".

boodschap: niet wachten om medische hulp in te roepen. Waar het voor de een "met een vingerknip" lukt is het voor de ander een veel complexer (veelal hormonaal) verhaal.

Wat bij ons de trigger bleek te zijn was hypothyreoïdie, een te traag werkende schildklier. Eenvoudig op te lossen met een dagelijks pilletje (elthyrone) maar een enorme impact op vanalles en nog wat (haaruitval, plots verzwaren, energiepijl, etc..) maar dus ook op het zwanger kunnen worden. Werd niet direct opgepikt door de gynaecoloog (die zat vast in een ander beeld) maar was finaal een algemeen internist die eens de focus legde op bloedwaarden en schildklierhormoon.

Nadien drie kinderen in een jaar of vier.

Kortom, niet panikeren.
 
Idd, sinds ik ook in een traject zat, zag ik ook pas hoeveel mensen toch in meer of mindere mate hulp nodig hebben. Het is ook gewoon nog een taboe om te durven zeggen dat het niet lukt zonder hulp. Ook hier weet eigenlijk praktisch niemand dat het zo gegaan is.
 
Meneer van 4 heeft vanmorgen 2 boterhammen, dan potje fruit dan 2 boterhammen met wat druiven en trostomaten gegeten.
Om 16.30 een banaan en een appel bij oma.
Dan thuis 1/4 pizza met nog eerst een druif of tien en daarna nog dito trostomaten.
Die zei heel de tijd ' honger ' , ik begin mij zorgen te maken :thinking: En het is ook allemaal op e :crazy:
No worries :P
Hier heeft ze ook dagen dat ge precies eten er kunt blijven inkappen...
Als we bvb iets met erwten eten, dan eet ze eerst gewoon een normale hoeveelheid aardappelen en vlees. En dan op het einde eet ze nog los 250 gr erwten op.
 
We hebben oogdruppels aan de huisapotheek kunnen toevoegen, kleine meid heeft een oogontsteking. Ze was wel al een pak minder hysterisch dan de vorige keren bij de huisarts.

Het was deze ochtend echt een worsteling om en oogdruppels te geven en haar neus te spoelen en dan nog een neusspray toe te dienen.
Gelukkig kreeg ze vlak erna haar eten en was ze alles meteen vergeten. Het is ook niet echt te merken aan haar gedrag. We waren van't weekend zo blij dat ze weer echt vrolijk was en ze sprongen vooruit leek te maken in haar motoriek, na die weken ziekjes zijn.
 
We hebben oogdruppels aan de huisapotheek kunnen toevoegen, kleine meid heeft een oogontsteking. Ze was wel al een pak minder hysterisch dan de vorige keren bij de huisarts.

Het was deze ochtend echt een worsteling om en oogdruppels te geven en haar neus te spoelen en dan nog een neusspray toe te dienen.
Gelukkig kreeg ze vlak erna haar eten en was ze alles meteen vergeten. Het is ook niet echt te merken aan haar gedrag. We waren van't weekend zo blij dat ze weer echt vrolijk was en ze sprongen vooruit leek te maken in haar motoriek, na die weken ziekjes zijn.
Amai, ik kan me niet inbeelden hoe je die worsteling voor elkaar krijgt
 
Wij deden dat vroeger met 2. Nu blijft hij redelijk liggen... Tis nu al een maand aan een stuk 🙃
Na de scheiding bleek dat inderdaad wel een ongemak. Uiteindelijk een houding gevonden waarbij dochtertje op het verzorgingskussen lag, mijn rechterarm op haar buik en pols voldoende over haar schouder om haar armpje uit haar gezicht te houden en terwijl met rechterhand haar hoofdje gefixeerd en dan met linkerarm op haar ander armpje en met linkerhand de druppels in de oogjes.

Met kalme stem over wat er gaat gebeuren, doch kordate uitvoering om het niet nodeloos te rekken.
 
Amai, ik kan me niet inbeelden hoe je die worsteling voor elkaar krijgt
Wij deden dat vroeger met 2. Nu blijft hij redelijk liggen... Tis nu al een maand aan een stuk 🙃

Wij doen dat normaal ook met twee, eentje vasthouden en de andere toedienen, en dan is het al een worstelpartij met meerdere schoppen in @Coolguy z'n buik, als hij niet oppast. Deze ochtend was ik alleen. Haar neus spoelen alleen, ging nog, gewoon één hand/arm de armen vasthouden en zien dat ze niet kan rollen maar die oogdruppels zijn een merde want dat ding drupt niet wanneer ge wilt dat het drupt.
 
Na de scheiding bleek dat inderdaad wel een ongemak. Uiteindelijk een houding gevonden waarbij dochtertje op het verzorgingskussen lag, mijn rechterarm op haar buik en pols voldoende over haar schouder om haar armpje uit haar gezicht te houden en terwijl met rechterhand haar hoofdje gefixeerd en dan met linkerarm op haar ander armpje en met linkerhand de druppels in de oogjes.

Met kalme stem over wat er gaat gebeuren, doch kordate uitvoering om het niet nodeloos te rekken.
Wij leggen die op zijn buik en hoofd links / rechts. En gewicht erop leggen vroeger.
 
We hebben oogdruppels aan de huisapotheek kunnen toevoegen, kleine meid heeft een oogontsteking. Ze was wel al een pak minder hysterisch dan de vorige keren bij de huisarts.

Het was deze ochtend echt een worsteling om en oogdruppels te geven en haar neus te spoelen en dan nog een neusspray toe te dienen.
Gelukkig kreeg ze vlak erna haar eten en was ze alles meteen vergeten. Het is ook niet echt te merken aan haar gedrag. We waren van't weekend zo blij dat ze weer echt vrolijk was en ze sprongen vooruit leek te maken in haar motoriek, na die weken ziekjes zijn.
Hier was het vorige week ook zo.

Oogdruppels, neus spoelen, neusspray en dan nog eindigen met aerosol. Iedere dag 2 keer in schuim en zweet (neus zelf spoelen nog vaker). écht, ik haat het.
 
Als ze niet van de hoest/slijmen afraakt, dat is aerosol of een puffer het volgende dat aan de huisapotheek zal moeten worden toegevoegd, maar hopelijk is ze na het weekend beter op alle vlakken. 🤞 Tis een sterk madammeke.
 
Spiekpietjes show in kursaal Oostende, 3 jarige dochter ligt te maffen, en papa krijgt bijna een hersenbloeding…. (Het openingsliedje voelde aan alsof het 39 minuten duurde..). En ik stapte hier openminded binnen.

Als ik ooit nog mee ga is het naar een K3 show, dat is nog wat aangenaam om naar te kijken.
 
Wij hebben deze voormiddag de Sinterklaasshow van Studio100 gedaan in het Sportpaleis. Het was een beetje te overweldigend voor de kindjes, we hebben ze niet echt aan het dansen gekregen maar ze vonden het wel leuk en willen volgend jaar terug. Kan misschien ook wel zijn voor de snoepjes die de roetpieten uitdeelden, want dat was precies wel het hoogtepunt :').

Als ouder was het ook wel geestig, eigenlijk.
 
Terug
Bovenaan