Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[anders.]

Bwa, als ik de living binnen stap wanneer de Sint gepasseerd voor de kindjes, wordt ik instant terug gekatapulteerd naar m'n jeugd hoor.
Die geur van chocolade

Voor de rest: goh, dat flink zijn moet je imo met een korrel zout nemen. 't is niet omdat ze het eens wat uithangen dat ze ni flink zijn.
Hetgeen ge hier gelinkt hebt gaat er zwaar over imo. Kind wil ni eten, dan belt de Sint dat em ni komt.. da's not done imo.

Yeah, al zware discussies gehad hier daar over. Als ze zo graag iets willen geven, moeten ze dat maar bij ons zetten. Maar helaas heb ik die discussie verloren.

Maar dat herinnert ge u waarschijnlijk uit de tijd dat je al wist dat de sint niet bestond . Ik denk dat bij de meesten toch de sint nadien ook nog komt?

interessant leesvoer: https://ninamouton.be/blog/de-sint-1/

 

[Holocene]

ik heb nog één zeer levendige herinnering aan Sinterklaas (voor ik wist dat ie niet bestond) - toen we een Lego piratenboot kregen (6285 - Black Seas Barracuda) maar idd, al de rest is uit de tijd erna

 

[Inv]

Wij denken dat onze zoon (bijna 3 jaar) de laatste weken overprikkeld raakt. 's Avonds kan hij plots geen weg met zichzelf en begint uit frustratie te wenen. Alleen spelen om tot rust te komen lukt ook niet altijd omwille van zijn oudere zus. De ochtendrush, een hele dag peuterklas, avondrush doen hem geen deugd.

Ik denk eraan om vanavond zo'n indianententje op te zetten in onze living, met kerstverlichting binnenin. Ik heb dat destijds ook gedaan voor onze dochter als ze even 'alleen' tot rust wou komen. Enkel moeten we nog uitleggen aan onze dochter dat ze hem dan ook wel die tijd in de tent moet gunnen en hem gerust moet laten.

Zijn er nog dingen waar jullie aan denken om de prikkels van de dag wat weg te nemen?

M'n vrouw is 3 weken naar Afrika geweest voor 't werk. Terwijl onze dochter goed wist wat er allemaal gebeurde, kon onze zoon dat niet echt plaatsen of begrijpen. Toen zij terug was, vroeg hij iedere ochtend bij het ontwaken of mama niet meer weg zou gaan. Tot op vandaag merk ik dat hij daar enorm mee bezig is. Misschien heeft dat er ook mee te maken.

Wij hebben hier een kartonnen tent staan ( https://shop.kartent.com/en/kartent-junior.html?id=206081529 ) met lichtjes in waar ze tot rust kan komen. Heeft ze eigenlijk zelf nog niet veel alleen in gezeten maar de hond vindt dat wel ideaal om in te maffen

 

[Visenya]

hier hebben wij gewoon Smartmax (my first vehicle) gekocht - 20EUR omdat ze daar vaak mee in de crèche speelt en echt verzot is van autootjes.

Smartmax is echt geweldig, hier de boerderijdieren en de 'rammelaars' (sounds and senses) - voor de moment 1 van haar favorieten

 

[Green Mamba]

Smartmax vond ze hier ook wel leuk. Nu is het PlayMobil dat plezant is. Er is niet zo een ding dat hier de bovenhand heeft.

 

[Tha_nOn]

Veel te veel. Ieder jaar hetzelfde: we gaan niet overdrijven. En toch overdrijven we altijd.

Voor de kinderen van (schoon)broers/(schoon)zussen nemen we €50 per kind.

Hier ook veel te veel. Mijn wederhelft wil graag veel geven dus dat zijn altijd wel pittige discussies. Wat ik nu heb liggen is voor mij te veel en hem te weinig :')

 

[Creeping Death]

Ah hier zijn wij net vragende partij geweest om het speelgoed daar te houden

ze heeft hier al veel te veel + als we daar langsgaan is er speelgoed beschikbaar / moeten we geen meesleuren

Daar staat sowieso al veel spullen van de oudere neefjes en nichtjes.
't is gewoon raar nu. De Sint komt hier en dan een week of twee later nog eens bij de grootouders.

Maar dat herinnert ge u waarschijnlijk uit de tijd dat je al wist dat de sint niet bestond . Ik denk dat bij de meesten toch de sint nadien ook nog komt?

Combinatie van beide waarschijnlijk (zowel van voor al na het weten van het geheim). Ook één levendige herinnering van voor ik het wist: ik kreeg een zwaard van HeMan dat licht en geluid gaf. Maar dat ding had geen uit knop, dat sloeg van zelf af als je het liet liggen.

Naar beneden geslopen samen met m'n zus, het speelgoed ontdekt en dan volle paniek omdat dat dat zwaard maar bleef gaan

Soit, ieder z'n ding. Ik blijf er wel van houden.

 

[Sneakytje]

Het verhaal rond de kerstman is toch dat die de cadeautjes met de vliegende slee rondbrengt? De wereld is wat geglobaliseerd sinds jij kind was, dus die kinderen pikken die versie van het verhaal nu op.

Ok, dat is nieuw voor mij, onze nog te jong om dat al allemaal goed te snappen

 

[Hit Hard]

En uw 2e alinea is eigenlijk wat ik lastig vind. De enige manier om daar onderuit te komen is gewoon niet meegaan in heel het verhaal, en het eigenlijk op dezelfde manier verkopen als alle andere feestdagen (we zeggen ook niet dat Jezus effectief uit zijn graf komt op Pasen he...)

Want je kan inderdaad niet onder dat stuk van het verhaal uit komen, en aangezien in onze maatschappij de definitie van "flink" nogal zwaar verkeerd zit (in de meeste gevallen is dat nog steeds "zwijgen en rustig zijn, en vooral doen wat ik zeg!") is dat iets dat ik mijn dochter liever niet mee geef. Ik snap perfect dat mensen daar anders over denken, maar volgens mij is heel die "ik vond dat fantastisch"-herinnering zwaar overroepen, aangezien de meeste mensen de waarheid leren kennen voor de leeftijd waarvan je actieve herinneringen gaat hebben. Heel dat stuk zijn false memories van tv-reclames, verhaaltjes, ... maar niet wat er effectief gebeurd is. Kijk maar naar de vele ontmoetingen "in person" met de sint. De helft van de kinderen is misschien dolenthousiast, maar de andere helft zit daar eigenlijk met een halve paniekaanval...

(hier heeft ze trouwens een keukentje gekregen, en met kerstmis/nieuwjaar/verjaardag komen daar nog accessoires bij. Het is niet dat je geen cadeautjes kan geven zonder heel het verhaal errond he )

Ik heb anders nog een heel goede herinnering van zwarte piet die bij ons door de living snoep kwam gooien toen we TV aan het kijken waren. Al had ik op dat moment niet door dat mijn vader even daarvoor weg was gegaan. Ik kan me nog zo die zwarte handschoen vol snoep voor de geest halen.

Ik zeg trouwens ook tegen de kinderen dat ze flink zijn als ze roepen en tieren, behalve dan als dat roepen komt omdat ze ruzie maken uiteraard. Een kind dat roept en rommel maakt is ook flink, want dat is nu eenmaal wat kinderen doen. En de rommel kan daarna opgeruimd worden.

Van mij mogen ze trouwens ook weten dat ik soms lieg. Hopelijk beseffen ze dan dat als papa al kan liegen, dat iedereen dan wel eens kan liegen. Niet zozeer dat ze problemen zouden krijgen met mensen te vertrouwen, maar ze mogen toch ook leren om niet blindelings altijd iedereen te geloven? Tegen dat ze snappen wat Sinterklaas is zal ik ze hopelijk ook kunnen uitleggen waarom we gelogen hebben daarover. En ik vermoed dat ze het ons wel gaan vergeven.

 

[Holocene]

Ik heb anders nog een heel goede herinnering van zwarte piet die bij ons door de living snoep kwam gooien toen we TV aan het kijken waren.

Oh wow, helemaal vergeten maar mijn oudste zus deed dit ook voor mij toen ik nog in Sinterklaas geloofde. Eventjes core memory unlocked

 

[Mr.Anderson]

Mijn pa heeft dat ook ooit nog gedaan!

Ik voel nu de urge om dat ook te doen voor mijn kindjes.

 

[Wannez]

In januari hebben m’n kinderen een verlofdag terwijl de meeste andere scholen wel gewoon open zijn. Dat zijn ideale momenten om ergens naartoe te gaan waar het in de weekends of schoolvakanties vaak heel druk is.
In september zijn we op zo’n dag naar de Efteling geweest en dat was idd perfect; helemaal geen wachtrijen.
Het gouden woud zou ook nog een geschikte uitstap zijn maar daar zijn we recent nog geweest.

Deze keer overweeg ik beekse bergen (maar is mss minder interessant in de winter?) of ik was ook naar phantasialand aant kijken (de dag ervoor na school vertrekken, in de buurt overnachten en dan de vrije dag in het park doorbrengen en savonds weer naar huis). Er zijn veel attracties waar zeker de kleinste nog niet in mag, maar combinatie van “familie attracties” en aankleding in’t park lijkt me sowieso wel leuk, beetje zoals het in de Efteling ging.

Nog iemand suggesties/ervaring voor zo’n daguitstap in de winter waar een weekdag veel verschil maakt qua drukte? (eventueel dus met overnachting ervoor)?
Ohja, ze zijn 4 en 6 (en van niets bang )

 

[anders.]

In januari hebben m’n kinderen een verlofdag terwijl de meeste andere scholen wel gewoon open zijn. Dat zijn ideale momenten om ergens naartoe te gaan waar het in de weekends of schoolvakanties vaak heel druk is.
In september zijn we op zo’n dag naar de Efteling geweest en dat was idd perfect; helemaal geen wachtrijen.
Het gouden woud zou ook nog een geschikte uitstap zijn maar daar zijn we recent nog geweest.

Deze keer overweeg ik beekse bergen (maar is mss minder interessant in de winter?) of ik was ook naar phantasialand aant kijken (de dag ervoor na school vertrekken, in de buurt overnachten en dan de vrije dag in het park doorbrengen en savonds weer naar huis). Er zijn veel attracties waar zeker de kleinste nog niet in mag, maar combinatie van “familie attracties” en aankleding in’t park lijkt me sowieso wel leuk, beetje zoals het in de Efteling ging.

Nog iemand suggesties/ervaring voor zo’n daguitstap in de winter waar een weekdag veel verschil maakt qua drukte? (eventueel dus met overnachting ervoor)?
Ohja, ze zijn 4 en 6 (en van niets bang )

Mijn ervaring met beekse bergen is dat het daar nooit echt overcrowded aanvoelt.
Phantasialand is wel super, maar hou er rekening mee dat die rit naar huis waarschijnlijk nog wel lang is.

Plopsaland geen optie? Lijkt me dat je daar meer "nut" hebt van zo'n vrije dag?

 

[Mulan]

In januari hebben m’n kinderen een verlofdag terwijl de meeste andere scholen wel gewoon open zijn. Dat zijn ideale momenten om ergens naartoe te gaan waar het in de weekends of schoolvakanties vaak heel druk is.
In september zijn we op zo’n dag naar de Efteling geweest en dat was idd perfect; helemaal geen wachtrijen.
Het gouden woud zou ook nog een geschikte uitstap zijn maar daar zijn we recent nog geweest.

Deze keer overweeg ik beekse bergen (maar is mss minder interessant in de winter?) of ik was ook naar phantasialand aant kijken (de dag ervoor na school vertrekken, in de buurt overnachten en dan de vrije dag in het park doorbrengen en savonds weer naar huis). Er zijn veel attracties waar zeker de kleinste nog niet in mag, maar combinatie van “familie attracties” en aankleding in’t park lijkt me sowieso wel leuk, beetje zoals het in de Efteling ging.

Nog iemand suggesties/ervaring voor zo’n daguitstap in de winter waar een weekdag veel verschil maakt qua drukte? (eventueel dus met overnachting ervoor)?
Ohja, ze zijn 4 en 6 (en van niets bang )

Subtropisch zwembad?

 

[gamer5]

In januari hebben m’n kinderen een verlofdag terwijl de meeste andere scholen wel gewoon open zijn. Dat zijn ideale momenten om ergens naartoe te gaan waar het in de weekends of schoolvakanties vaak heel druk is.
In september zijn we op zo’n dag naar de Efteling geweest en dat was idd perfect; helemaal geen wachtrijen.
Het gouden woud zou ook nog een geschikte uitstap zijn maar daar zijn we recent nog geweest.

Deze keer overweeg ik beekse bergen (maar is mss minder interessant in de winter?) of ik was ook naar phantasialand aant kijken (de dag ervoor na school vertrekken, in de buurt overnachten en dan de vrije dag in het park doorbrengen en savonds weer naar huis). Er zijn veel attracties waar zeker de kleinste nog niet in mag, maar combinatie van “familie attracties” en aankleding in’t park lijkt me sowieso wel leuk, beetje zoals het in de Efteling ging.

Nog iemand suggesties/ervaring voor zo’n daguitstap in de winter waar een weekdag veel verschil maakt qua drukte? (eventueel dus met overnachting ervoor)?
Ohja, ze zijn 4 en 6 (en van niets bang )

Plopsaland Indoor Antwerpen. Niet zo lang geleden gedaan en vond dat heel tof gedaan en ideaal voor in de winter. (Veel beter als die in Hasselt)

 

[E_wout]

Wat het Sint verhaal betreft.

Zoals steeds doet iedereen daar dik zijn goesting in. Zelf vind ik het persoonlijk wat ver gezocht om daar een enorm pedagogisch dilemma in te zien. In het verleden heb ik ook geen trauma ontwikkeld toen mijn zus de boodschap bracht dat de sint dan toch niet echt bleek te zijn. Ik heb nog heel levendige herinneringen aan de dagen dat de sint kwam (altijd op 6 december, ook al viel dat midden in de week) en mijn vader met ons snel nog wat speelde en we die ene dag van het jaar dan ook altijd te laat op school waren. Het is gewoon een gelukzalige tijd, tijd waar je als kind volledig bevrijd bent van zorgen en miserie. Het laatste maar dan ook het allerlaatste is dat ik mijn ouders zou verwijten dat ze gelogen hebben tegen mij. Jezus christus, de wereld is een groot leugenparadijs, een leugentje dat er toe leidt dat ik "vanuit het niets" overladen werd met speelgoed. Ik moet toch echt het eerste kind tegen komen dat daar geambeteerd van loopt en na de jaren van plezier huilend op zijn knielen valt bij het aanhoren van al dat bedrog.

Wat de "stoute kindjes" betreft heb ik ook goed nieuws. Ieder jaar staat er een of andere sint te brullen in Antwerpen "Dit jaar zijn er geen stoute kindertjes". Gevolg, gejoel op de sofa en geroep naar mama en papa "er zijn geen stoute kindjeeeeeeeees". Het idee dat het stoute kindjes verhaal een manier is om de kinderen onder de knoet te houden is toch ook maar ietwat ver gezocht. Ik zie mij in de zomer bij 30 graden al toeteren over sinterklaas als ze "niet flink " zijn. Dan krijg ik gegarandeerd de reactie "de sint zit in Spanje en zijn spiekpietjes ook".

Verder stel ik in de praktijk vast dat na de (uitermate beperkte) ontgoocheling eens ze 7 - 8 jaar zijn ook ergens een stuk fierhied ontwikkelen. Een fase in het ouder worden. Mijn dochter is op een onwaarschijnlijk bemoederende toon bezig tegen haar twee broers wanneer de sint ter plaatse komt. We hadden ook huisbezoek van de sint en die speelde met verve mee, die maakt samen met haar broers een brief, die zet vol overtuiging haar schoentje, die zoekt manieren hoe de sint in huis kan komen omdat we een gashaard hebben en de middelste broer zich opeens afvroeg hoe hij door dat ruitje komt, etc...

Tot slot, vriendelijke vraag aan diegene die "van in den beginne" de fantasie torpederen. Mij absoluut niet gelaten maar geef dan ook mee aan je kind dat het niet nodig is om in de tweede kleuterklas overal te gaan verkondigen dat de Sint niet bestaat en dat het bij iedereen de mama en de papa is. Probleem is dat dat waarschijnlijk moeilijker is om mee te geven en de kans dat er "flapuit" van komt niet onbestaande is. Dat hebben wij dus meegemaakt en ik was niet amused moet ik zeggen, ik kies immers wel met overtuiging om "all the way" te gaan in dat verhaal. Mij er van afgemaakt met een "oei, dat weet ik niet" en dan is de storm gaan liggen. Kinderen willen ook niet liever dan er in te geloven, daarom merk je dat ook dat ook al twijfelen ze, ze er toch stilletjes in blijven geloven (mijn middelste zoon zit nu in die fase wat maakt dat we na de sint van dit jaar hem even apart gaan nemen waarna enkel nog de jongste overblijft. Dan nog een jaartje en dan zijn de magische kinderjaren voorbij)

 

[anders.]

Wat het Sint verhaal betreft.

Zoals steeds doet iedereen daar dik zijn goesting in. Zelf vind ik het persoonlijk wat ver gezocht om daar een enorm pedagogisch dilemma in te zien. In het verleden heb ik ook geen trauma ontwikkeld toen mijn zus de boodschap bracht dat de sint dan toch niet echt bleek te zijn. Ik heb nog heel levendige herinneringen aan de dagen dat de sint kwam (altijd op 6 december, ook al viel dat midden in de week) en mijn vader met ons snel nog wat speelde en we die ene dag van het jaar dan ook altijd te laat op school waren. Het is gewoon een gelukzalige tijd, tijd waar je als kind volledig bevrijd bent van zorgen en miserie. Het laatste maar dan ook het allerlaatste is dat ik mijn ouders zou verwijten dat ze gelogen hebben tegen mij. Jezus christus, de wereld is een groot leugenparadijs, een leugentje dat er toe leidt dat ik "vanuit het niets" overladen werd met speelgoed. Ik moet toch echt het eerste kind tegen komen dat daar geambeteerd van loopt en na de jaren van plezier huilend op zijn knielen valt bij het aanhoren van al dat bedrog.

Wat de "stoute kindjes" betreft heb ik ook goed nieuws. Ieder jaar staat er een of andere sint te brullen in Antwerpen "Dit jaar zijn er geen stoute kindertjes". Gevolg, gejoel op de sofa en geroep naar mama en papa "er zijn geen stoute kindjeeeeeeeees". Het idee dat het stoute kindjes verhaal een manier is om de kinderen onder de knoet te houden is toch ook maar ietwat ver gezocht. Ik zie mij in de zomer bij 30 graden al toeteren over sinterklaas als ze "niet flink " zijn. Dan krijg ik gegarandeerd de reactie "de sint zit in Spanje en zijn spiekpietjes ook".

Verder stel ik in de praktijk vast dat na de (uitermate beperkte) ontgoocheling eens ze 7 - 8 jaar zijn ook ergens een stuk fierhied ontwikkelen. Een fase in het ouder worden. Mijn dochter is op een onwaarschijnlijk bemoederende toon bezig tegen haar twee broers wanneer de sint ter plaatse komt. We hadden ook huisbezoek van de sint en die speelde met verve mee, die maakt samen met haar broers een brief, die zet vol overtuiging haar schoentje, die zoekt manieren hoe de sint in huis kan komen omdat we een gashaard hebben en de middelste broer zich opeens afvroeg hoe hij door dat ruitje komt, etc...

Tot slot, vriendelijke vraag aan diegene die "van in den beginne" de fantasie torpederen. Mij absoluut niet gelaten maar geef dan ook mee aan je kind dat het niet nodig is om in de tweede kleuterklas overal te gaan verkondigen dat de Sint niet bestaat en dat het bij iedereen de mama en de papa is. Probleem is dat dat waarschijnlijk moeilijker is om mee te geven en de kans dat er "flapuit" van komt niet onbestaande is. Dat hebben wij dus meegemaakt en ik was niet amused moet ik zeggen, ik kies immers wel met overtuiging om "all the way" te gaan in dat verhaal. Mij er van afgemaakt met een "oei, dat weet ik niet" en dan is de storm gaan liggen. Kinderen willen ook niet liever dan er in te geloven, daarom merk je dat ook dat ook al twijfelen ze, ze er toch stilletjes in blijven geloven (mijn middelste zoon zit nu in die fase wat maakt dat we na de sint van dit jaar hem even apart gaan nemen waarna enkel nog de jongste overblijft. Dan nog een jaartje en dan zijn de magische kinderjaren voorbij)

Dat van die stoute kindjes:
https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2022/11/09/de-sint-inschakelen-in-je-opvoeding-dina-tersago-deed-het/
Dat wordt wel degelijk door een heel groot deel van de Belgen zo gebruikt hoor. Ook in scholen bvb.
Het gaat ook veel verder dan dat trouwens. In de klas zitten kindjes van verschillende sociale klassen, de ene krijgt pakweg een playstation, de andere mag blij zijn met een boek. Kinderen vertalen dit naar "ik ben minder braaf dan xyz". En we gebruiken dan gelukkig ondertussen meestal een "opgekuiste" versie van het verhaal (niet meer de roe en de zak...).

Ikzelf vond die huisbezoeken (of whatever plek er een sint "in person" is) trouwens verschrikkelijk. Ik was een heel verlegen kind en je wordt daar dan gepusht om bij een vreemde man op de schoot te gaan zitten en de pieten die daar overdruk rond u beginnen rondspringen etc. Mijn meest levendige herinnering is trouwens het sinterklaasfeest op de chiro waar een (ander) verlegen kind in de zak werd gestoken. Dat kind heeft daar toen een paniekaanval van jewelste gekregen en ze hebben heel het feest mogen stopzetten om hem gekalmeerd te krijgen.

Het idee dat kinderen niet mee kunnen leven omdat ze de waarheid kennen vind ik zo raar. Disneyland moet dan toch plots verschrikkelijk saai worden, want we leren kinderen helemaal niet aan dat tekenfilms echt zijn? Mijn neefjes spelen ook continu alsof ze in Star Wars zitten, terwijl die ook weten dat dat niet echt is...

Ivm uw laatste alinea: Waarom is het oké voor uw kinderen om tegen die andere kinderen te zeggen dat hij wel echt bestaat, maar andersom niet?
De fase van uw middelste gaat hoogstwaarschijnlijk niet over "er in willen geloven", maar over een schrik dat eens jullie weten dat hij er niet in gelooft, hij geen cadeautjes meer zal krijgen.

 

[Coolguy]

Ik ben compleet los gegaan voor Sinterklaas, met het excuus dat we haar vorig jaar niet echt iets gekocht hebben en dat het deze week ook 1 jaar geleden is dat ze van het ziekenhuis naar huis is mogen komen. Veel kleinere dingen van Little Dutch, maar goed uitgekeken naar kortingen en prijsverlagingen.

2 trekdiertjes, een knuffelpop, een xylofoon en een voelpuzzel.
Zoiets is ook nog onderweg:

En vandaag hebben we dit uitgepakt, ik ben heel benieuwd naar haar reactie straks.

Veel te veel gekocht dus


Edit: Bij mijn ouders is het de regel dat wat de Sint brengt, voor alle kleinkinderen is en dus daar blijft.

Spoiler

Maar ze heeft er al veel plezier aan gehad

 

[Mr.Anderson]

Ik had als heel klein manneke schrik 's nachts dat zwarte piet mij ging meepakken in zijn zak en me ging slaan met de roe.

Toch vond ik Sinterklaas heel plezant, soms zwaar onder de indruk, maar plezant. Eens ik wist dat mijn ouders erachter zaten kon ik dat vanuit een heel anders perspectief plaatsen en it made sense.

Er waren kinderen in mijn klas die wel heel zotte cadeau's kregen. Nooit heb ik de link gelegd dat ik minder flink was geweest. Ik had dan ook totaal geen besef van waarde, dat een Playstation bijvoorbeeld veel meer zou kosten dan mijn legerventjes.

Ik heb er geen trauma's aan overgehouden.

Ik denk soms dat volwassenen er meer fuzz rondmaken dan de kinderen zelf. Zelfde met zwarte piet. Dat mag nu niet meer. Ik begrijp beide kanten wel, maar zal er mijn slaap niet voor laten. Is dat morgen een roetpiet of blijft dat een zwarte piet, who cares? De kinderen alvast niet.

 

[Green Mamba]

Ik denk soms dat volwassenen er meer fuzz rondmaken dan de kinderen zelf.

Dit kun je natuurlijk op veel toepassen.