Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Doet me denken aan een vriend van mij. Die blaakt van het zelfvertrouwen en kan zo overtuigend overkomen dat, ook al ben je 100% zeker van je stuk, je begint te twijfelen.

'Mijne kop mag eraf als ik er naast zit'. Als dan later blijkt dat hij er effectief naast zat: 'ah, moh, dat wist ik niet'. En 't is gedaan.
We hebben heus wel door dat ge het hier over uw partner hebt. :unsure:
 
Ik zou eerder na het eten doen, van 18u30 ongeveer waarschijnlijk tot 19u en dan geen beeldscherm meer, enkel spelen zonder schermen (kleuren, blokken, autootjes,....).
Zo zag ik het ook maar madam ziet dat niet haalbaar. Enfin afwachten, we zitten nu aan zee en tablet blijft altijd thuis.
Dus hier dat probleem niet.
Maak u geen illusies, elk scherm geeft altijd problemen en het wordt alleen maar erger des te ouder ze worden.

Het is nooit genoeg, ze willen altijd meer, want ander speelgoed hebben ze niet....

En het wordt pas echt erg als de schreeuwende hollanders op youtube er bij komen :(
Gezellig, Soms kijkt hij filmpjes op youtube.
Hij heeft de gentse R van in de creche maar ook een hollands accent van babytv :crazy:
Die R tot daar aan toe, is nog cool. Maar dat accent (n)
 
Potjestraining begonnen. Hit or miss, dat laatste vooral wanneer haar neven kwamen spelen en haar brein in overdrive ging van de opwinding, en vandaag een aantal keer héél flink aangegeven dat ze moet gaan en effectief gegaan en dat in aanwezigheid van drie drukke nichtjes. Dan mag ze stickertjes plakken en een snoepje eten. Binnenkort een "groot bed" kopen voor haar waar ze in kan slapen. En dan in april naar de kleuterschool.

't Gaat rap, mannekes.

Vandaag is ze dan naar de kermis geweest en heb ik ze "alleen" op de draaimolen laten gaan en ze zien genieten en zwaaien doet toch wel iets met een vaderhart.
 
Vandaag naar Bellewaerde. 12.000 man met hetzelfde idee. Gelukkig dat het gratis tickets waren en dat we dat doen omdat opa hier jaren gewerkt heeft en nog eens de kevertjes willen zien.

Anders: horror! (Dus geen nood aan extra halloween-versiering)
Wij zijn vandaag geweest en jouw post deed me het ergste vrezen toen we vertrokken...
Was wel veel slechter weer.

Eerst naar Bellewaerde Aqua, parking vol maar bijna geen volk binnen.
Volledig ontstresst buiten gekomen en klaar om de drukte van de Halloween nocturne te trotseren! -> maar ook hier weer heel kalm.

2 shows gezien die voor een 5- en 6-jarige fantastisch waren, veel attracties open tot 21u zonder wachtrij, en op het einde nog een turnzakje van Bellewaerde met snoep/drinken cadeau. Echt een topdag gehad.

Vorig jaar Plopsaland gedaan met Halloween en vergeleken met Bellewaerde was Plopsaland een complete flop.
 
Laatst bewerkt:
Dochter in het weekend tussen 6:30 en 7:00

4itrpu.png


Dochter rond 07:15 op een schooldag:

5ajbfn.png


:sop:
 
Babycook is niet nodig, gewoon zelf koken/stomen en mixen

Wij zijn gestart met stukjes, was geen succes.
Papjes waren ook niet echt een succes, na een maand via onze lactatiedeskundige naar de logopediste gestuurd.
De dag voor de afspraak begon ze opeens op de crèche kei goed te eten, bij ons ook en bij de logopediste uiteraard ook...
Nu geven we soms aanvullend stukjes.

Qua slaap ligt ze nog altijd bij ons in de kamer (bijna 9 maand)
co-sleeper wel vervangen door haar bedje( ze werd te groot)
We leggen haar zelden in haar bed gedurende de dag.
Ofwel blijft ze wakker, of ze valt in slaap op onze arm en dan leggen we haar in haar park.


Ze is wel net ziek geweest, het was heftig. 2 dagen nauwelijks gegeten/gedronken, dan veel geslapen.
Sinds gisteren eet ze weer meer.
Om 22u ermee gaan slapen, om 5u is ze even wakker geweest, borstvoeding + tut en ze heeft dan tot 9u15 geslapen (vriendin moest haar wakker maken)
 
Babycook is niet nodig, gewoon zelf koken/stomen en mixen

Wij zijn gestart met stukjes, was geen succes.
Papjes waren ook niet echt een succes, na een maand via onze lactatiedeskundige naar de logopediste gestuurd.
De dag voor de afspraak begon ze opeens op de crèche kei goed te eten, bij ons ook en bij de logopediste uiteraard ook...
Nu geven we soms aanvullend stukjes.

Qua slaap ligt ze nog altijd bij ons in de kamer (bijna 9 maand)
co-sleeper wel vervangen door haar bedje( ze werd te groot)
We leggen haar zelden in haar bed gedurende de dag.
Ofwel blijft ze wakker, of ze valt in slaap op onze arm en dan leggen we haar in haar park.


Ze is wel net ziek geweest, het was heftig. 2 dagen nauwelijks gegeten/gedronken, dan veel geslapen.
Sinds gisteren eet ze weer meer.
Om 22u ermee gaan slapen, om 5u is ze even wakker geweest, borstvoeding + tut en ze heeft dan tot 9u15 geslapen (vriendin moest haar wakker maken)
Is er een reden waarom je ze nog op de kamer hebt liggen?
 
Is er een reden waarom je ze nog op de kamer hebt liggen?
Terzijde (en komende van iemand die dacht dat je best zo snel mogelijk een kind een eigen kamer kon geven), volgens bv. de American Academy of Pediatrics is het aan te raden om tot ze een jaar zijn in dezelfde kamer te slapen. Dit om het risico op wiegendood te verkleinen. Ik weet ook niet wat ik daarvan moet vinden hoor, het wordt vooral sterk aangeraden tot 6 maand.
 
Laatst bewerkt:
Babycook is niet nodig, gewoon zelf koken/stomen en mixen

Wij zijn gestart met stukjes, was geen succes.
Papjes waren ook niet echt een succes, na een maand via onze lactatiedeskundige naar de logopediste gestuurd.
De dag voor de afspraak begon ze opeens op de crèche kei goed te eten, bij ons ook en bij de logopediste uiteraard ook...
Nu geven we soms aanvullend stukjes.

Qua slaap ligt ze nog altijd bij ons in de kamer (bijna 9 maand)
co-sleeper wel vervangen door haar bedje( ze werd te groot)
We leggen haar zelden in haar bed gedurende de dag.
Ofwel blijft ze wakker, of ze valt in slaap op onze arm en dan leggen we haar in haar park.



Ze is wel net ziek geweest, het was heftig. 2 dagen nauwelijks gegeten/gedronken, dan veel geslapen.
Sinds gisteren eet ze weer meer.
Om 22u ermee gaan slapen, om 5u is ze even wakker geweest, borstvoeding + tut en ze heeft dan tot 9u15 geslapen (vriendin moest haar wakker maken)
Dus uw kind van 9 maanden stimuleer je niet meer voor dutjes te gaan doen? Waarom zou je dat doen?
Het is voor kinderen tot 2.5-3 jaar normaal om 's middags te gaan slapen...
 
Wat op de kamer slapen betreft: who cares, een ouder doet wat goed voelt. Hier op 6m op haar eigen kamer gezwierd en uiteindelijk heeft ze de 2j daarop waarschijnlijk nog 1j in aantal nachten bij ons geslapen: elke keer ze ziek was, elke keer we gewoon te moe waren om voor de 5de keer uit bed te komen,...
 
Terzijde (en komende van iemand die dacht dat je best zo snel mogelijk een kind een eigen kamer kon geven), volgens bv. de American Academy of Pediatrics is het aan te raden om tot ze een jaar zijn in dezelfde kamer te slapen. Dit om het risico op wiegendood te verkleinen. Ik weet ook niet wat ik daarvan moet vinden hoor, het wordt vooral sterk aangeraden tot 6 maand.
Dat is ons bekend. Mijn vrouw heeft 2 maanden naast haar geslapen, totdat ze last kreeg van haar rug en slecht sliep door de vele kreuntjes van onze dochter in haar slaap. Sindsdien slaapt de vrouw weer terug naast mij en de kleine op haar eigen kamer in de co-sleeper. Zowel baby als mama slapen nu een pak beter.

Het wiegendood argument heeft ons ook doen besluiten om toch naast haar te gaan slapen, want eerst wouden we dat ook absoluut niet doen. Maar de situatie is ondertussen wel veranderd.

Toevallig is ze bij mijn ouders gaan slapen, afgelopen zaterdag en die leggen haar wel naast het bed (in de co-sleeper welteverstaan :unsure: ). Die zijn wakker geweest van middernacht tot 2u, omdat ze was wakker geworden toen mijn ouders naar bed gingen :unsure: . Resultaat was dan ook dat we ze gisteravond 3 keer moesten slapen leggen met hulp ipv 1 keer uit haar eigen. Wel gelukkig maar ene keer wakker geworden vannacht.
 
Dat is ons bekend. Mijn vrouw heeft 2 maanden naast haar geslapen, totdat ze last kreeg van haar rug en slecht sliep door de vele kreuntjes van onze dochter in haar slaap. Sindsdien slaapt de vrouw weer terug naast mij en de kleine op haar eigen kamer in de co-sleeper. Zowel baby als mama slapen nu een pak beter.

Het wiegendood argument heeft ons ook doen besluiten om toch naast haar te gaan slapen, want eerst wouden we dat ook absoluut niet doen. Maar de situatie is ondertussen wel veranderd.

Toevallig is ze bij mijn ouders gaan slapen, afgelopen zaterdag en die leggen haar wel naast het bed (in de co-sleeper welteverstaan :unsure: ). Die zijn wakker geweest van middernacht tot 2u, omdat ze was wakker geworden toen mijn ouders naar bed gingen :unsure: . Resultaat was dan ook dat we ze gisteravond 3 keer moesten slapen leggen met hulp ipv 1 keer uit haar eigen. Wel gelukkig maar ene keer wakker geworden vannacht.
Om daar nu op in te pikken...hier slaapt de baby nog beneden. Ik doe eerste deel nacht dan beneden, en dan slaap ik eens een uurtje in de zetel, dan komt de vrouw. Het is misschien wat onnozel, maar we zijn zo begonnen zodat mijn vrouw toch eens kon slapen (doodop uit het ziekenhuis gekomen), ook al hebben we een co-sleeper. Op zich is het idee nog altijd ze naar onze kamer te brengen, ooit.

Nu ik jouw tekst lees, misschien niet helemaal gerelateerd, maar het lijkt alsof ik een soort van overbelasting heb opgelopen in de middenrug. Even kaderen: ik heb altijd powerlifting gedaan, en ook nu probeerde ik nog 2-3x thuis te trainen per week. En dan spreken we over toch wel zware gewichten, en dat ging allemaal nog redelijk. Maar dan pakte ik de baby uit haar bed of stapte ik wat rond met haar in mijn armen, en kreeg ik pijn in mijn rug. Dat was enkele weken ok, tot ik dus vorige donderdag 4u rechtstond voor mijn werk. Daarna even in de gang blijven staan bij een collega met mijn rugzak op de rug, en het leek of ik af en toe een soort van "contractie" had in een rugspier, pijnlijk. Dag erna niets aan de hand, nog snel wat kunnen trainen 's avonds, en dan weer halve nacht baby-entertainment. Op zaterdag wandelde ik 5 minuten met de hond, waarna ongeveer mijn hele rug in kramp leek te schieten. Het zal een komisch zicht geweest zijn, ik schuifelde vooruit en kon mijn rug niet helemaal recht houden.

Ondertussen gisteren wat yoga-achtige zaken gedaan, en verder niet teveel, baby ook niet teveel gedragen, waardoor het beter is. Maar het is duidelijk niet over. Ik vermoed dat ik mijn houding moet verzorgen met de baby op de arm, maar toch redelijk verrast eerlijk gezegd. Nog iemand dit al meegemaakt? :unsure:
 
Laatst bewerkt:
Om daar nu op in te pikken...hier slaapt de baby nog beneden. Ik doe eerste deel nacht dan beneden, en dan slaap ik eens een uurtje in de zetel, dan komt de vrouw. Het is misschien wat onnozel, maar we zijn zo begonnen zodat mijn vrouw toch eens kon slapen (doodop uit het ziekenhuis gekomen), ook al hebben we een co-sleeper. Op zich is het idee nog altijd ze naar onze kamer te brengen, ooit.

Nu ik jouw tekst lees, misschien niet helemaal gerelateerd, maar het lijkt alsof ik een soort van overbelasting heb opgelopen in de middenrug. Even kaderen: ik heb altijd powerlifting gedaan, en ook nu probeerde ik nog 2-3x thuis te trainen per week. En dan spreken we over toch wel zware gewichten, en dat ging allemaal nog redelijk. Maar dan pakte ik de baby uit haar bed of stapte ik wat rond met haar in mijn armen, en kreeg ik pijn in mijn rug. Dat was enkele weken ok, tot ik dus vorige donderdag 4u rechtstond voor mijn werk. Daarna even in de gang blijven staan bij een collega met mijn rugzak op de rug, en het leek of ik af en toe een soort van "contractie" had in een rugspier, pijnlijk. Dag erna niets aan de hand, nog snel wat kunnen trainen 's avonds, en dan weer halve nacht baby-entertainment. Op zaterdag wandelde ik 5 minuten met de hond, waarna ongeveer mijn hele rug in kramp leek te schieten. Het zal een komisch zicht geweest zijn, ik schuifelde vooruit en kon mijn rug niet helemaal recht houden.

Ondertussen gisteren wat yoga-achtige zaken gedaan, en verder niet teveel, baby ook niet teveel gedragen, waardoor het beter is. Maar het is duidelijk niet over. Ik vermoed dat ik mijn houding moet verzorgen met de baby op de arm, maar toch redelijk verrast eerlijk gezegd. Nog iemand dit al meegemaakt? :unsure:
Vaderschapspijnen :D

Neenee, hier allerhande verrekkingen etc al opgelopen omdat je uw kind nu eenmaal nooit "optimaal" kan dragen. Hierdoor komt die volledige belasting op spieren die daar niet voor bedoeld zijn.
 
Omdat mijn rug het ook voor geen meter meer kon trekken liep ik in huis vaak rond met de draagzak of ringsling, waarom moeilijk doen als het makkelijk kan? 😬
 
Om daar nu op in te pikken...hier slaapt de baby nog beneden. Ik doe eerste deel nacht dan beneden, en dan slaap ik eens een uurtje in de zetel, dan komt de vrouw. Het is misschien wat onnozel, maar we zijn zo begonnen zodat mijn vrouw toch eens kon slapen (doodop uit het ziekenhuis gekomen), ook al hebben we een co-sleeper. Op zich is het idee nog altijd ze naar onze kamer te brengen, ooit.

Nu ik jouw tekst lees, misschien niet helemaal gerelateerd, maar het lijkt alsof ik een soort van overbelasting heb opgelopen in de middenrug. Even kaderen: ik heb altijd powerlifting gedaan, en ook nu probeerde ik nog 2-3x thuis te trainen per week. En dan spreken we over toch wel zware gewichten, en dat ging allemaal nog redelijk. Maar dan pakte ik de baby uit haar bed of stapte ik wat rond met haar in mijn armen, en kreeg ik pijn in mijn rug. Dat was enkele weken ok, tot ik dus vorige donderdag 4u rechtstond voor mijn werk. Daarna even in de gang blijven staan bij een collega met mijn rugzak op de rug, en het leek of ik af en toe een soort van "contractie" had in een rugspier, pijnlijk. Dag erna niets aan de hand, nog snel wat kunnen trainen 's avonds, en dan weer halve nacht baby-entertainment. Op zaterdag wandelde ik 5 minuten met de hond, waarna ongeveer mijn hele rug in kramp leek te schieten. Het zal een komisch zicht geweest zijn, ik schuifelde vooruit en kon mijn rug niet helemaal recht houden.

Ondertussen gisteren wat yoga-achtige zaken gedaan, en verder niet teveel, baby ook niet teveel gedragen, waardoor het beter is. Maar het is duidelijk niet over. Ik vermoed dat ik mijn houding moet verzorgen met de baby op de arm, maar toch redelijk verrast eerlijk gezegd. Nog iemand dit al meegemaakt? :unsure:
Ik voetbal (zaal en buiten) en had laatst ook een blessure aan de hamstring. Nu kan dat altijd gebeuren tijdens een match, maar nu had ik de hele week een stijve hamstring en tijdens de match iets kleins opgelopen. Mijn vrouw is kiné en zei dat mijn core basis (ofzoiets :unsure: ) niet stevig genoeg is. Mede doordat ik een slechte houding heb en de kleine dus ook op een slechte manier draag, ben ik blijkbaar gevoeliger voor blessures. Ik voel het ook vaak aan mijn rug als ik haar gedragen heb.

Als stank voor dank, lacht die kleine mij ook steeds uit, wanneer ik met haar rondwandel en slaap kindje, slaap zing voor haar, om haar door de dag in slaap te krijgen. Uiteindelijk win ik toch en valt ze in slaap :coolbrows:
 
Omdat mijn rug het ook voor geen meter meer kon trekken liep ik in huis vaak rond met de draagzak of ringsling, waarom moeilijk doen als het makkelijk kan? 😬
Een goeie reden "omdat uw kind uit uw draagdoek krijgen om ze in bed te leggen, quasi onmogelijk is" :P
Hier slaapt ze ondertussen nog steeds niet beter, maar gelukkig moet ik ze nu niet meer ronddragen (ik ga ernaast liggen tot ze in slaap valt, en soms duurt dat... lang). Als ik nu nog zo 1.5-2u er mee moest wiegen, dan hingen mijn armen binnen de week op de grond.

Daarnet naar NKO-arts geweest wegens "elke keer als ze een verkoudheid krijgt, krijgen wij antibiotica wegens dubbele oorontsteking". Daar bevesting gekregen dat haar oren inderdaad rood zien (wat het symptoom is waar huisartsen zich op focussen), maar dat ze absoluut zeker geen oorontsteking heeft. Het rare is wel dat die arts dan ook gewoon zei "zonder koorts moogt ge zeker zijn dat het geen oorontsteking is". Dat moeten ze dan misschien eens bij huisartsen uitleggen.
 
Een goeie reden "omdat uw kind uit uw draagdoek krijgen om ze in bed te leggen, quasi onmogelijk is" :p
Daar had ik minder problemen mee, vooral de ringsling is hiervoor handig: ik haalde ze nergens uit maar maakte de ringsling losser, legde ze met ringsling en al in het park en stilletjes wegsluipen dan...
Hier slaapt ze ondertussen nog steeds niet beter, maar gelukkig moet ik ze nu niet meer ronddragen (ik ga ernaast liggen tot ze in slaap valt, en soms duurt dat... lang). Als ik nu nog zo 1.5-2u er mee moest wiegen, dan hingen mijn armen binnen de week op de grond.
De wipper deed het bij ons prima daarvoor ook, die is daar vaak in slaap in gevallen.
Daarnet naar NKO-arts geweest wegens "elke keer als ze een verkoudheid krijgt, krijgen wij antibiotica wegens dubbele oorontsteking". Daar bevesting gekregen dat haar oren inderdaad rood zien (wat het symptoom is waar huisartsen zich op focussen), maar dat ze absoluut zeker geen oorontsteking heeft. Het rare is wel dat die arts dan ook gewoon zei "zonder koorts moogt ge zeker zijn dat het geen oorontsteking is". Dat moeten ze dan misschien eens bij huisartsen uitleggen.
Dat wel of niet koorts is ook zo een zever, mijn huisarts focust zich op: eet die goed en wil die spelen? Ipv haar temperatuur. Je hebt altijd kinderen die nooit koorts maken en andere die bij een verkeerde scheet al naar 39 graden schieten. 😛
 
Dat wel of niet koorts is ook zo een zever, mijn huisarts focust zich op: eet die goed en wil die spelen? Ipv haar temperatuur. Je hebt altijd kinderen die nooit koorts maken en andere die bij een verkeerde scheet al naar 39 graden schieten. 😛
Welja, dat is ook zo eentje dat we hier regelmatig horen: "eet ze nog en speelt ze nog goed". Ja, dan is ze zogezegd nog nooit ziek geweest...

Ge moet u als volwassenen eens inbeelden dat een dokter u pas deftig wil onderzoeken vanaf dat je niet meer eet :p Maar nu heeft ze net een zware verkoudheid, en zijn we wel gerustgesteld dat de arts ook zei dat ze snapt waarom huisartsen die diagnose stellen, maar dat we volgende keer gewoon moeten aangeven dat ze altijd rode oren heeft en dat het geen ontsteking is als dat het enige symptoom is.
 
Een goeie reden "omdat uw kind uit uw draagdoek krijgen om ze in bed te leggen, quasi onmogelijk is" :p
Hier slaapt ze ondertussen nog steeds niet beter, maar gelukkig moet ik ze nu niet meer ronddragen (ik ga ernaast liggen tot ze in slaap valt, en soms duurt dat... lang). Als ik nu nog zo 1.5-2u er mee moest wiegen, dan hingen mijn armen binnen de week op de grond.

Daarnet naar NKO-arts geweest wegens "elke keer als ze een verkoudheid krijgt, krijgen wij antibiotica wegens dubbele oorontsteking". Daar bevesting gekregen dat haar oren inderdaad rood zien (wat het symptoom is waar huisartsen zich op focussen), maar dat ze absoluut zeker geen oorontsteking heeft. Het rare is wel dat die arts dan ook gewoon zei "zonder koorts moogt ge zeker zijn dat het geen oorontsteking is". Dat moeten ze dan misschien eens bij huisartsen uitleggen.
Die van ons slaapt soms uren in de draagzak. In het bedje meestal maar 30 minuten :unsure: .
 
Terug
Bovenaan