Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's
- Onderwerp starter Joeri
- Startdatum
Herkenbaar maar ik probeer ze wel actief te leren van ons te laten uitspreken en ook elkaar te laten uitspreken, niet altijd simpel, maar wel nodig, anders word ik zotmaar papa.. dit
maar papa.. dat
maar papa.. endit
maar papa... en dat
*repeat*
.Ik ken mensen die hun kind ook niet wou kruipen, ze zijn via de dokter naar de kinesist gegaan en na een week oefeningen begon ze goed te kruipen.
Mijn zoon heeft ook amper gekropen; na bijna een jaar kroop die korte stukjes en dan nog achteruit
. En plots begon die dan gewoon te stappen 
(Dat dan wel vooruit)
Wees blij dat hij niet in handstand vertrokken is...Mijn zoon heeft ook amper gekropen; na bijna een jaar kroop die korte stukjes en dan nog achteruit
Chelark007
Well-known member
En direct spoed?
Allez kweet niet hoe oud ze is..
Wij wachten toch meestal paar dagen. Voor we naar een ka gaan.
Dochterlief heeft normaal nooit koorts en de extreme sufheid etc was toch alarmerend.
En uit laatste bloedonderzoek blijkt dat ze veel te weinig antistoffen heeft waardoor elke ontsteking een groter risico is...
Ondertussen terug thuis. Keel/neusholte ontsteking. Voorlopig behandelen met de gekende koortswerende middelen, maar vanaf we merken dat die niet voldoende zijn moeten we wel direct terug...
Mr.Anderson
Well-known member
Mijn dochter heeft ook nooit gekropen. Was ook een kontschuiver.Nooit gekropen, was een kontschuiver.
Die kon al maandenlang stappen toen ze plots voor het eerst kroop!
Holocene
Well-known member
Mijn vriendin is net terug van de dokter met onze dochter.
heel waarschijnlijk kinderastma
ik weet het fijne er nog niet van maar allesinds puffertjes meegekregen.
sowieso hebben we ook een afspraak gemaakt bij de kinderarts maar die is pas beschikbaar 7/7. maar het is inderdaad vreemd dat de kortademigheid/gepiep telkens zo snel terugkomt (lees: 2-3 dagen na het aerosolen, wat we ondertussen toch al 3x2 a 3 weken hebben gedaan)
heel waarschijnlijk kinderastma
ik weet het fijne er nog niet van maar allesinds puffertjes meegekregen.sowieso hebben we ook een afspraak gemaakt bij de kinderarts maar die is pas beschikbaar 7/7. maar het is inderdaad vreemd dat de kortademigheid/gepiep telkens zo snel terugkomt (lees: 2-3 dagen na het aerosolen, wat we ondertussen toch al 3x2 a 3 weken hebben gedaan)
Mijn vriendin zit met een ei en heeft een verhaal gepost op zo een facebook pagina over borstvoeding.
Die mensen kunnen daar zeer radicaal zijn en zou hetzelfde eens hier willen posten.
Hier zit een grotere verscheidenheid aan mensen en meningen.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hieronder volgt een lang verhaal dat grotendeels als volgt kan samengevat worden: het gewicht van ons kindje blijft aan de lage kant. Dit ondanks dat er reeds veel stappen doorlopen werden.
Mag ik jullie vragen om met open blik en zonder oordelen mee op zoek te gaan naar een constructieve “oplossing” om de gewichtstoename van ons kindje te kunnen stimuleren?
Bijgevoegd vinden jullie ook een groeicurve terug.
Ons verhaal:
Midden februari werd ons kindje geboren op 37w via een geplande (gentle) sectio.
Al meteen op de operatietafel was er een eerste borstmoment dat matig vlot verliep.
Er was een goede aanhap maar ons kindje had last van wat vocht op de longen en een verhoogd bilirubine waardoor het drinken de eerste dagen niet zo vlot liep.
Via cupfeeding en fingerfeeding werd er afgekolfde borstmelk bij gegeven. We hadden op dit moment 12 borstmomenten per dag: kindje wakker genoeg krijgen om te drinken, afkolven, voeding bij geven via fingerfeeding,… Tegen dat we klaar waren met de ene voeding mochten we al opnieuw starten met de volgende.
Bij het kolven in het ziekenhuis kreeg ik een foutief advies i.v.m. de grootte van de borstschelpen (maat XL i.p.v. M) waardoor mijn tepels vol oedeem zaten en het aanhappen (in combinatie met de sufheid door verhoogd bilirubine) moeilijk ging. Hierop kreeg ik tepelhoedjes aangeboden. Dit maakte dat ons kindje beter kon aanhappen maar niet meer zonder tepelhoedje wou drinken.
De tepelhoedjes hebben we rond 8w kunnen afbouwen. In die periode werd ons kindje ook voor het eerst ziek (griep) met koorts.
We bleven afgekolfde melk aanbieden als extraatje, maar ondanks dat zagen we voor het eerst een daling op de curve.
Rond deze periode kreeg ons kindje ook last van “projectielbraken”. Na quasi elke voeding spoot de melk er in gulpen terug uit.
Enkele weken later kreeg ik ook opnieuw mijn maandstonden wat zorgde voor een productiedip en opnieuw een daling op de curve. (Momenteel voor de 3de keer opnieuw een cyclus en ik merk duidelijke productiedip in deze periodes)
Sinds dan is ons kindje nooit meer echt stabiel op de curve geweest.
Aangezien we in nauwe opvolging waren i.v.m. het verhoogde bilirubine gehalte zijn we op meerdere momenten bij zowel onze begeleidende vroedvrouw als vaste pediater om advies gaan vragen.
Ik kreeg van beide het advies om elke dag minimaal 1 voeding via een flesje afgekolfde melk extra te geven (berekend via natuurlijke maaginhoud), steeds beide borsten aan te bieden, voldoende te wisselen, eventueel bij slecht drinken nog afgekolfde melk extra te geven,…
Zowel de vroedvrouw, pediater als arts van K&G hebben steeds gezegd dat ons kindje wel laag op de curve stond maar volgens hen nog steeds goed evolueerde.
In combinatie met het ‘projectielbraken’ belande ons kindje ook in een vicieuze cirkel van melk met grote kracht teruggeven, huilen, lucht happen, wind in de buik/krampen, scheetjes laten, nog meer wenen, etc. De stoelgang van ons kindje was ook erg slijmerig in deze periode waardoor ik het advies kreeg koemelk- en sojavrij te eten.
Ten einde raad belde ik vorige maand met iemand van LLL die me doorverwees naar een gekende pediater die ook lactatiekundige IBCLC is.
Daar ging ik reeds twee keer op consultatie en werd er omeprazole aanbevolen. Dit helpt goed tegen het “projectielbraken” maar de gewichtsevolutie van ons kindje blijft zowel letterlijk als figuurlijk nogal mager.
Inmiddels is de stoelgang van ons kindje opnieuw “normaal”, maar nog maar 1x/week i.p.v. dagelijks.
We komen momenteel aan 8 tot 10 borstmomenten per dag.
Ik blijf hetzelfde advies krijgen:
⁃ blijven aanleggen
⁃ flesje afgekolfde melk extra aanbieden
⁃ indien slecht gedronken wat afgekolfde melk bij geven
Maar het haalt allemaal maar weinig uit naar mijn gevoel en ik zit met de angst dat ik ons kindje op deze manier te kort doe.
Me een Ons kindje is wel erg alert en maakt voldoende plasluiers per dag.
Aangezien ik momenteel weer met productiedip zit (o.w.v. maandstonden) geef ik nu 1 keer per dag een flesje kunstvoeding (90ml), dit borstmoment vervang ik door kolven, ook na het aanleggen tracht ik telkens extra te kolven en geef ik dit als extra via flesje. Dit doe ik louter omdat ik anders aan onvoldoende melk kom om extra te geven.
Reeds doorlopen:
⁃ opvolging van vroedvrouw
⁃ opvolging van vaste pediater en pediater/lactatiekundige IBCLC
⁃ consultatie bij osteopaat
⁃ nazicht van tong- en lipriempjes bij alle bovenstaanden
⁃ 1 maand koemelk- en sojavrij dieet
Medicatie:
⁃ Protectis
⁃ Omeprazole (1,5ml 2x/dag)
⁃ Infacol (gestopt)
Zien wij met z’n allen nog zaken over het hoofd?
Bedankt alvast om met ons mee te denken.
Die mensen kunnen daar zeer radicaal zijn en zou hetzelfde eens hier willen posten.
Hier zit een grotere verscheidenheid aan mensen en meningen.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hieronder volgt een lang verhaal dat grotendeels als volgt kan samengevat worden: het gewicht van ons kindje blijft aan de lage kant. Dit ondanks dat er reeds veel stappen doorlopen werden.
Mag ik jullie vragen om met open blik en zonder oordelen mee op zoek te gaan naar een constructieve “oplossing” om de gewichtstoename van ons kindje te kunnen stimuleren?
Bijgevoegd vinden jullie ook een groeicurve terug.
Ons verhaal:
Midden februari werd ons kindje geboren op 37w via een geplande (gentle) sectio.
Al meteen op de operatietafel was er een eerste borstmoment dat matig vlot verliep.
Er was een goede aanhap maar ons kindje had last van wat vocht op de longen en een verhoogd bilirubine waardoor het drinken de eerste dagen niet zo vlot liep.
Via cupfeeding en fingerfeeding werd er afgekolfde borstmelk bij gegeven. We hadden op dit moment 12 borstmomenten per dag: kindje wakker genoeg krijgen om te drinken, afkolven, voeding bij geven via fingerfeeding,… Tegen dat we klaar waren met de ene voeding mochten we al opnieuw starten met de volgende.
Bij het kolven in het ziekenhuis kreeg ik een foutief advies i.v.m. de grootte van de borstschelpen (maat XL i.p.v. M) waardoor mijn tepels vol oedeem zaten en het aanhappen (in combinatie met de sufheid door verhoogd bilirubine) moeilijk ging. Hierop kreeg ik tepelhoedjes aangeboden. Dit maakte dat ons kindje beter kon aanhappen maar niet meer zonder tepelhoedje wou drinken.
De tepelhoedjes hebben we rond 8w kunnen afbouwen. In die periode werd ons kindje ook voor het eerst ziek (griep) met koorts.
We bleven afgekolfde melk aanbieden als extraatje, maar ondanks dat zagen we voor het eerst een daling op de curve.
Rond deze periode kreeg ons kindje ook last van “projectielbraken”. Na quasi elke voeding spoot de melk er in gulpen terug uit.
Enkele weken later kreeg ik ook opnieuw mijn maandstonden wat zorgde voor een productiedip en opnieuw een daling op de curve. (Momenteel voor de 3de keer opnieuw een cyclus en ik merk duidelijke productiedip in deze periodes)
Sinds dan is ons kindje nooit meer echt stabiel op de curve geweest.
Aangezien we in nauwe opvolging waren i.v.m. het verhoogde bilirubine gehalte zijn we op meerdere momenten bij zowel onze begeleidende vroedvrouw als vaste pediater om advies gaan vragen.
Ik kreeg van beide het advies om elke dag minimaal 1 voeding via een flesje afgekolfde melk extra te geven (berekend via natuurlijke maaginhoud), steeds beide borsten aan te bieden, voldoende te wisselen, eventueel bij slecht drinken nog afgekolfde melk extra te geven,…
Zowel de vroedvrouw, pediater als arts van K&G hebben steeds gezegd dat ons kindje wel laag op de curve stond maar volgens hen nog steeds goed evolueerde.
In combinatie met het ‘projectielbraken’ belande ons kindje ook in een vicieuze cirkel van melk met grote kracht teruggeven, huilen, lucht happen, wind in de buik/krampen, scheetjes laten, nog meer wenen, etc. De stoelgang van ons kindje was ook erg slijmerig in deze periode waardoor ik het advies kreeg koemelk- en sojavrij te eten.
Ten einde raad belde ik vorige maand met iemand van LLL die me doorverwees naar een gekende pediater die ook lactatiekundige IBCLC is.
Daar ging ik reeds twee keer op consultatie en werd er omeprazole aanbevolen. Dit helpt goed tegen het “projectielbraken” maar de gewichtsevolutie van ons kindje blijft zowel letterlijk als figuurlijk nogal mager.
Inmiddels is de stoelgang van ons kindje opnieuw “normaal”, maar nog maar 1x/week i.p.v. dagelijks.
We komen momenteel aan 8 tot 10 borstmomenten per dag.
Ik blijf hetzelfde advies krijgen:
⁃ blijven aanleggen
⁃ flesje afgekolfde melk extra aanbieden
⁃ indien slecht gedronken wat afgekolfde melk bij geven
Maar het haalt allemaal maar weinig uit naar mijn gevoel en ik zit met de angst dat ik ons kindje op deze manier te kort doe.
Me een Ons kindje is wel erg alert en maakt voldoende plasluiers per dag.
Aangezien ik momenteel weer met productiedip zit (o.w.v. maandstonden) geef ik nu 1 keer per dag een flesje kunstvoeding (90ml), dit borstmoment vervang ik door kolven, ook na het aanleggen tracht ik telkens extra te kolven en geef ik dit als extra via flesje. Dit doe ik louter omdat ik anders aan onvoldoende melk kom om extra te geven.
Reeds doorlopen:
⁃ opvolging van vroedvrouw
⁃ opvolging van vaste pediater en pediater/lactatiekundige IBCLC
⁃ consultatie bij osteopaat
⁃ nazicht van tong- en lipriempjes bij alle bovenstaanden
⁃ 1 maand koemelk- en sojavrij dieet
Medicatie:
⁃ Protectis
⁃ Omeprazole (1,5ml 2x/dag)
⁃ Infacol (gestopt)
Zien wij met z’n allen nog zaken over het hoofd?
Bedankt alvast om met ons mee te denken.
"Papaaaa, ik wil nog een boke me choco"
"Jama écht he"
"Jaaa, kheb nog onger"
*(in het beste geval) één mini-muizenhap later, maar meestal zelfs dat niet)
"kheb geen onger "
EL-KE-KEER
"Jama écht he"
"Jaaa, kheb nog onger"
*(in het beste geval) één mini-muizenhap later, maar meestal zelfs dat niet)
"kheb geen onger
"EL-KE-KEER
Mulan
Well-known member
en ik zit met de angst dat ik ons kindje op deze manier te kort doe
-----
Dit is toch het enige wat telt?
Wat zou voor haar wél goed voelen?
Ik heb van bij de geboorte te weinig productie gehad. Dus vanaf dag 1 flesjes gecombineerd met borstvoeding. Na enkele weken een infectie gehad op de keizersnede en door de antibiotica kreeg ze enorme krampen. Die week volledig met flesjes opgevangen en blijven kolven om de 3u. Daarna flesjes als "hoofdmaal" en borstvoeding als aperitief of dessert. Om de 4u borstvoeding live en tussendoor (na 2u) kolven. Wat me gemiddeld 20-40ml opleverde. Die productie bleef steeds afnemen, ondanks extra begeleiding, supplementen,... Tot wanneer ze met buikgriep werd opgenomen en de borst volledig weigerde. Toen was het over en uit, want met kolven alleen kwam er na 2 dagen maar enkele druppels meer uit.
Fysiek ging het ook steeds slechter met me, bloedonderzoek wees uit dat mijn ijzergehalte zelfs te laag was om meetbaar te zijn. Met baxters in dagziekenhuis is dat opgelost.
Dus ga gewoon eens na wat wél goed voelt.
Laat haar ook eens een bloedonderzoek doen om na te gaan of de bevalling haar niet te veel heeft gekost.
En vergeet vooral niet: elke ml borstvoeding is een prachtig geschenk. Maar een Happy moeder is nog veel mooier.
-----
Dit is toch het enige wat telt?
Wat zou voor haar wél goed voelen?
Ik heb van bij de geboorte te weinig productie gehad. Dus vanaf dag 1 flesjes gecombineerd met borstvoeding. Na enkele weken een infectie gehad op de keizersnede en door de antibiotica kreeg ze enorme krampen. Die week volledig met flesjes opgevangen en blijven kolven om de 3u. Daarna flesjes als "hoofdmaal" en borstvoeding als aperitief of dessert. Om de 4u borstvoeding live en tussendoor (na 2u) kolven. Wat me gemiddeld 20-40ml opleverde. Die productie bleef steeds afnemen, ondanks extra begeleiding, supplementen,... Tot wanneer ze met buikgriep werd opgenomen en de borst volledig weigerde. Toen was het over en uit, want met kolven alleen kwam er na 2 dagen maar enkele druppels meer uit.
Fysiek ging het ook steeds slechter met me, bloedonderzoek wees uit dat mijn ijzergehalte zelfs te laag was om meetbaar te zijn. Met baxters in dagziekenhuis is dat opgelost.
Dus ga gewoon eens na wat wél goed voelt.
Laat haar ook eens een bloedonderzoek doen om na te gaan of de bevalling haar niet te veel heeft gekost.
En vergeet vooral niet: elke ml borstvoeding is een prachtig geschenk. Maar een Happy moeder is nog veel mooier.
Inv
Well-known member
Stop met uzelf zo in bochten te wringen om per se borstvoeding te geven als het niet goed lukt?
Of is dat te recht voor de raap...
.
TNTim
Well-known member
Ons eerste kind is er gekomen na een heel zware bevalling met veel bloedverlies. Eerste dagen bleef hij maar huilen om aan te liggen, we dachten dat hij goed vertrokken was. Na een paar dagen was hij meer dan 10% van zijn geboortegewicht verloren zodat een verlengd verblijf voor hem een grote kanshebber was en mijn vrouw wél naar huis mocht vertrekken. Bleek dat dat kind alle moeite van de wereld deed om iets binnen te krijgen, maar er niets uit kwam. Toen beslist om over te schakelen op flessenvoeding waardoor kind instant herstelde + mijn vrouw wel samen met hem naar huis mocht.
Het gevoel van de mama is belangrijk, maar de gezondheid van het kind ook. Zeker als er al redelijk wat medicatie mee gemoeid is.
Als jouw vriendin liefst borstvoeding wil blijven geven zou ik het kind beginnen wegen voor en na de voeding.
Zo kan je in de gaten houden of jullie kindje wel voldoende binnen krijgt.
Het gevoel van de mama is belangrijk, maar de gezondheid van het kind ook. Zeker als er al redelijk wat medicatie mee gemoeid is.
Als jouw vriendin liefst borstvoeding wil blijven geven zou ik het kind beginnen wegen voor en na de voeding.
Zo kan je in de gaten houden of jullie kindje wel voldoende binnen krijgt.
