zonet onze zoon zonder eten in zijn bed gedropt, zelfs zonder dat papa nog een 5 min bij hem ligt. Dat is nu al bijna een jaar en een half dat hij weigert mee te eten met ons en het begint de spuigaten uit te lopen, al vanalles geprobeerd, professionele hulp, dietist, psycholoog maar sinds dat we onze dochter verloren hebben is hij opeens totaal gekeerd, vroeger at hij gewoon alles wat je hem gaf, nu enkele nog brood met choco, koekjes, croques, chips en fruitpap. Echt radeloos zou je er van worden en om hem dan nog eens zo in zijn bed te stoppen doet het nog eens meer zeer, ik voel mij echt een slechte ouder op zo'n momenten en mijn hart breekt om toch maar niet toe te geven maar eigenlijk zijn we gewoon ten einde raad. (zo, dat moest eventjes van mij af)