Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Ik bedoelde in gang steken 🙈 (wat bij mij resulteerde in keizersnede).
Strippen is idd maar 30% kans of zo, hebben ze bij mij dan toch 2x mogen doen hoor, ik wou ze dringend vanaf 😂
Ben het ook beu ondertussen, ze mag inderdaad nu komen. Het comfort wordt elke dag weer wat minder 😅. Maandag nog een poging tot strippen.

Hier waren de kindjes 4 dagen en 8 dagen "te laat". Steeds is het alsnog op natuurlijke wijze in gang geschoten :).
Ik hoop niet zo lang meer te moeten wachten. 😊
 
Weekje Ardennen met vrienden achter de rug.
4 koppels met samen 6 kindjes (waarvan 3 van ons).

Zeer goed gegaan en allemaal brace kindjes. Soms wat vermoeiend maar als ge ziet hoe die pagadders zich amuseren, da's onbetaalbaar imo.

Paar heel leuke momenten gehad: de zoon die voor de eerste keer van zo'n hoge tunnel glijbaan gaat op z'n ééntje en de oudste dochter die samen met het andere meisje heel sneeuwwitje na speelt, inclusief de kus scène.

Ook een heel triest moment: de oudste zat 's namiddags te kleuren en werd opeens kwaad. Ik ga eens kijken en ze begint te roepen en gezichten te trekken.
Ik zet ze effe en time out, wacht effe en ga er mee praten.

Nu had het andere meisje 's ochtends gezegd dat mijn dochter niet mooi kon kleuren, omdat ze eens buiten de lijntjes was gegaan.
Op't moment dat ze kwaad werd, was ze dus weer aan't kleuren en schoot ze weer buiten de lijntjes en werd ze kwaad omdat het ni lukte er binnen te blijven. Nu ja, ze is dik 4 jaar, logisch dat dat niet perfect is maar voor haar was het effe het eind van de wereld.
Ik had er zo'n compassie mee.. begon er zelf tranen van in m'n ogen te krijgen. Tekenen en knutselen is echt alles voor dat kind. En ze dan horen zeggen dat ze daar zo slecht in is en het nooit meer wil doen vond ik zo erg.

Gelukkig draaide ze wel bij en heeft ze de rest verlof nog duchtig verder gedaan. Maar toch.. een heel zielig momentje. En ik werd er dan nog eens kwaad op..
 
Vraagje:
Weet er iemand of het ballenbad in Mayaland open is in Plopsaland?

Volgende week vakantie en ze voorspellen wisselvallig weer. Mocht dat open zijn, willen we het er nog op wagen...

Toevallig gisteren in Plopsaland geweest, stonden aan te schuiven aan Mayaland maar schoof voor geen meter op. Na 20 min op dezelfde plek te hebben gestaan opgegeven, wilden dit op laatste doen maar niet geraakt.

Ze laten evenveel mensen binnen als er buitengaan.
 
Vrees ik ook voor.

Al 1x geweest in coronatijden en toen was het dicht, maar dat is wel al ff geleden.

Mocht er iemand overwegen om naar Harry Malter te gaan: niet doen dit jaar.
Al het leuke (circusvoorstelling, kamelenrit, tussen de apen stappen) is afgelast onder het mom van corona...
Ah, al die zaken vind ik in Harry Malter net niet leuk, niks meer dieren eigenlijk daar. Dat park heeft zo een danig slechte reputatie voor dierenwelzijn, dat ik een degout ervan heb. In de laatste jaren zijn er wel significante verbeteringen gemaakt, maar er blijven toch klachten komen :headshake:.
Supertoffe speeltuin / springkastelen, dat dan weer wel.


Weekje Ardennen met vrienden achter de rug.
4 koppels met samen 6 kindjes (waarvan 3 van ons).
Seg man verwerk eens niet 7 verschillende emoties in 1 post, ik wist niet hoe te reageren naar heb dus een
:unsure:
genomen.
Zeer goed gegaan en allemaal brace kindjes. Soms wat vermoeiend maar als ge ziet hoe die pagadders zich amuseren, da's onbetaalbaar imo.
:thumb:
Paar heel leuke momenten gehad: de zoon die voor de eerste keer van zo'n hoge tunnel glijbaan gaat op z'n ééntje en de oudste dochter die samen met het andere meisje heel sneeuwwitje na speelt, inclusief de kus scène.
:love:
Ook een heel triest moment: de oudste zat 's namiddags te kleuren en werd opeens kwaad. Ik ga eens kijken en ze begint te roepen en gezichten te trekken.
Ik zet ze effe en time out, wacht effe en ga er mee praten.

Nu had het andere meisje 's ochtends gezegd dat mijn dochter niet mooi kon kleuren, omdat ze eens buiten de lijntjes was gegaan.
Op't moment dat ze kwaad werd, was ze dus weer aan't kleuren en schoot ze weer buiten de lijntjes en werd ze kwaad omdat het ni lukte er binnen te blijven. Nu ja, ze is dik 4 jaar, logisch dat dat niet perfect is maar voor haar was het effe het eind van de wereld.
Ik had er zo'n compassie mee.. begon er zelf tranen van in m'n ogen te krijgen. Tekenen en knutselen is echt alles voor dat kind. En ze dan horen zeggen dat ze daar zo slecht in is en het nooit meer wil doen vond ik zo erg.

Gelukkig draaide ze wel bij en heeft ze de rest verlof nog duchtig verder gedaan. Maar toch.. een heel zielig momentje. En ik werd er dan nog eens kwaad op..
😢
 
Iemand van de papa's hier die weet of er minimumgrens is voor sterilisatie van de man?
De mijne heeft dat gedaan op zijn 32ste, na 2 kindjes. het typische gesprek gehad met de uroloog “zijde zeker? Ge zijt nog jong he! En misschien met een ander madam? Ik wil het achteraf wel proberen omkeren maar dat gaat niet plezant zijn voor u”. Die heeft dan gewoon in zijn dossier gezet dat de patiënt op de hoogte was van de risico’s en de week erop kon het geregeld worden. Mij lijkt dat die kerel het ook wel gedaan zou hebben als we nog geen kinderen zouden gehad hebben, gewoon een vlotte mens.
 
Mijn pa was zelfs nog maar 25 (wel 2 kinderen), en dat was "in den tijd" waar hersteloperaties totaal nog geen optie waren als nu het geval is.
 
In de opvang durven ze wel eens k3 op de tv te laten afspelen via YouTube.
Daarnet vroeg de dochter of ik ook k3 wou afspelen op tv.
No problem, maar nu zie ik hier precies iemand met spastische hersenverlamming elektroshocks toegediend krijgen 🙈🤔.
Duidelijk het ritmegevoel van haar vader dus... Ach ja, dat is alvast 15j dansles uitgespaard! 👌
 
zonet onze zoon zonder eten in zijn bed gedropt, zelfs zonder dat papa nog een 5 min bij hem ligt. Dat is nu al bijna een jaar en een half dat hij weigert mee te eten met ons en het begint de spuigaten uit te lopen, al vanalles geprobeerd, professionele hulp, dietist, psycholoog maar sinds dat we onze dochter verloren hebben is hij opeens totaal gekeerd, vroeger at hij gewoon alles wat je hem gaf, nu enkele nog brood met choco, koekjes, croques, chips en fruitpap. Echt radeloos zou je er van worden en om hem dan nog eens zo in zijn bed te stoppen doet het nog eens meer zeer, ik voel mij echt een slechte ouder op zo'n momenten en mijn hart breekt om toch maar niet toe te geven maar eigenlijk zijn we gewoon ten einde raad. (zo, dat moest eventjes van mij af)
 
zonet onze zoon zonder eten in zijn bed gedropt, zelfs zonder dat papa nog een 5 min bij hem ligt. Dat is nu al bijna een jaar en een half dat hij weigert mee te eten met ons en het begint de spuigaten uit te lopen, al vanalles geprobeerd, professionele hulp, dietist, psycholoog maar sinds dat we onze dochter verloren hebben is hij opeens totaal gekeerd, vroeger at hij gewoon alles wat je hem gaf, nu enkele nog brood met choco, koekjes, croques, chips en fruitpap. Echt radeloos zou je er van worden en om hem dan nog eens zo in zijn bed te stoppen doet het nog eens meer zeer, ik voel mij echt een slechte ouder op zo'n momenten en mijn hart breekt om toch maar niet toe te geven maar eigenlijk zijn we gewoon ten einde raad. (zo, dat moest eventjes van mij af)
Sterkte!!!
 
Ik verbaas me er soms over dat tot 3 tellen nog steeds werkt bij een 12-jarige (gelukkig moet ik het niet te vaak meer toepassen). Vanaf welke leeftijd werkt die methode eigenlijk niet meer?
 
zonet onze zoon zonder eten in zijn bed gedropt, zelfs zonder dat papa nog een 5 min bij hem ligt. Dat is nu al bijna een jaar en een half dat hij weigert mee te eten met ons en het begint de spuigaten uit te lopen, al vanalles geprobeerd, professionele hulp, dietist, psycholoog maar sinds dat we onze dochter verloren hebben is hij opeens totaal gekeerd, vroeger at hij gewoon alles wat je hem gaf, nu enkele nog brood met choco, koekjes, croques, chips en fruitpap. Echt radeloos zou je er van worden en om hem dan nog eens zo in zijn bed te stoppen doet het nog eens meer zeer, ik voel mij echt een slechte ouder op zo'n momenten en mijn hart breekt om toch maar niet toe te geven maar eigenlijk zijn we gewoon ten einde raad. (zo, dat moest eventjes van mij af)
Wij hebben een keer het advies van een dokter gekregen daar niet te veel
fuzz van te maken en te geven wat ze wel willen eten zodat ze genoeg binnenkrijgen. Meestal zijn het fases en als de stress errond verdwijnt lost het zichzelf op.
 
Wij hebben een keer het advies van een dokter gekregen daar niet te veel
fuzz van te maken en te geven wat ze wel willen eten zodat ze genoeg binnenkrijgen. Meestal zijn het fases en als de stress errond verdwijnt lost het zichzelf op.
En dan eindigt ge met uw dochter ne keer of 6 in het ziekenhuis in een paar maand tijd, omdat ze ondervoed is en dringend aan een infuus moet hangen.

Oftewel: Elk kind is anders, en omdat iets in "veel" situaties werkt, werkt het nog altijd niet altijd. Input krijgen is goed, uw logisch verstand op die input en de situatie loslaten is nog beter.
 
Ik verbaas me er soms over dat tot 3 tellen nog steeds werkt bij een 12-jarige (gelukkig moet ik het niet te vaak meer toepassen). Vanaf welke leeftijd werkt die methode eigenlijk niet meer?
8 of zo? Echt, de mijne heeft vandaag voor het eerst de "ik tel tot 3" compleet genegeerd en de slappevodtechniek toegepast 🙄. Gelukkig werkte de "wedden dat je dat niet hebt gedaan als ik tot 5 heb geteld?" wél nog. 😏
 
De mijne heeft dat gedaan op zijn 32ste, na 2 kindjes. het typische gesprek gehad met de uroloog “zijde zeker? Ge zijt nog jong he! En misschien met een ander madam? Ik wil het achteraf wel proberen omkeren maar dat gaat niet plezant zijn voor u”. Die heeft dan gewoon in zijn dossier gezet dat de patiënt op de hoogte was van de risico’s en de week erop kon het geregeld worden. Mij lijkt dat die kerel het ook wel gedaan zou hebben als we nog geen kinderen zouden gehad hebben, gewoon een vlotte mens.
Ik overweeg het ook om te doen op 27-jarige leeftijd en na 1 zoontje te hebben. Of toch op zijn minst een gesprek te hebben. Kan dit eerst met de huisarts besproken worden of moet ik hiervoor meteen naar uroloog?
Mijn pa was zelfs nog maar 25 (wel 2 kinderen), en dat was "in den tijd" waar hersteloperaties totaal nog geen optie waren als nu het geval is.
Hier 'maar' 1 zoontje maar ik en nu ook mijn vrouw willen maar 1 kindje. Na 'moeilijke' bevalling overwegen we om bij 1 te blijven.
Tenslotte heb ik altijd maar 1 kindje gewild, dus die wens is vervuld.
 
Ik overweeg het ook om te doen op 27-jarige leeftijd en na 1 zoontje te hebben. Of toch op zijn minst een gesprek te hebben. Kan dit eerst met de huisarts besproken worden of moet ik hiervoor meteen naar uroloog?
33 hier, wij hebben 2 kindjes.
Ik ben naar de uroloog geweest voor een gesprek en de "ingreep" staat volgende maand gepland. Wel onder korte narcose, ik kan het op één of andere manier mentaal niet aan om wakker te zijn terwijl ze "daar" bezig zijn.
 
Ik overweeg het ook om te doen op 27-jarige leeftijd en na 1 zoontje te hebben. Of toch op zijn minst een gesprek te hebben. Kan dit eerst met de huisarts besproken worden of moet ik hiervoor meteen naar uroloog?

Hier 'maar' 1 zoontje maar ik en nu ook mijn vrouw willen maar 1 kindje. Na 'moeilijke' bevalling overwegen we om bij 1 te blijven.
Tenslotte heb ik altijd maar 1 kindje gewild, dus die wens is vervuld.
Gewoon afspraak maken bij een uroloog, bij ons was er totaal geen wachtlijst. Gesprek gehad, die heeft eens gekeken en gevoeld naar de ligging van de zaadleiders toen en dan kon het al ingeboekt worden voor de week erop. Ingreep zelf was een kwartier ofzo. Wel een paar dagen kreupel gelopen toen dus hou een weekend vrij om wat uit te rusten.
 
8 of zo? Echt, de mijne heeft vandaag voor het eerst de "ik tel tot 3" compleet genegeerd en de slappevodtechniek toegepast 🙄. Gelukkig werkte de "wedden dat je dat niet hebt gedaan als ik tot 5 heb geteld?" wél nog. 😏
Oei we zijn al over tijd dan precies :thinking: En wat is de slappevodtechniek misschien?
 
Dochter is ziek geworden. Gisterenavond toen we op bezoek waren bij vrienden maakte ze plots koorts en wou haar fles niet meer drinken. We dachten eerst dat het aan de warmte lag. Onderweg naar huis voor de eerste keer véél overgegeven (dus niet teruggeven, maar braken). Nieuwe autostoel helemaal onder, maar gelukkig waren we dicht bij vrienden én hadden we toevallig een tweede autostoel mee (tweedehands overgekocht). 's Nachts heeft ze dan toch wat willen drinken en vanmorgen ook. Maar dat huilen als ze met zichzelf geen blijf weten met die koorts, dat gaat toch door merg en been. Gelukkig werkt Nurofen snel en eet en drinkt ze nog wat.

Hopelijk geen buikgriep, want dan kunnen we het ook wel eens vlaggen hebben ...

De bekleding van die autostoel eraf gehaald en in de was gestoken, maar de geur is ook in de niet-verwijderbare stukken van de stoel gekropen. Stinkt al wat minder dan gisteren nadat we die hebben gekuist, maar zure Yogolino-geur, op smaak gebracht met maagzuur, is nog altijd vaag aanwezig.
 
Terug
Bovenaan