Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Ze zou wel wat meer mogen slapen. Als ge leest dat een baby van 2m zo rond die leeftijd 10-11u slaapt 's avonds en overdag nog eens 6u aan dutjes dan kan ik niet anders doen dan vaststellen dat we daar heel ver vanaf zitten, dus we proberen nu ook wel wat meer er op te letten dat we ze te slapen proberen te leggen, en liefst ook in haar eigen bedje op een plek waar het wat donkerder is zodat ze ook wat langer doormaft.

Ik vermoed dat we ook gewoon een beetje meer moeten beginnen met wat ritme op te bouwen en ze echt op regelmatigere uren weg te leggen voor een middagdutje, rond hetzelfde uur gaan slapen zodat zij ook +- weet waar ze zich aan moet verwachten. Lijkt mij op dit moment nog altijd onwezenlijk dat ik ze over een paar maanden naar de crèche zou gaan brengen, en mijn madam krijgt ook al tranen bij de gedachte alleen al dus ik ben wel benieuwd wat dat nog gaat geven.
1) Besef vooral altijd: je kan een kind niet dwingen om te slapen.
2) De onze dronk niet van een flesje op haar 3 maand. Dat was bij ons de grote trigger om te beslissen om ze niet naar de crèche te sturen (iets dat 90% van de mensen niet kan...). Ik snap volledig de stress die jullie daar nu rond voelen.

Ik heb het zelf echt heel moeilijk gehad met continu zorgen maken rond dat slapen. Uiteindelijk moet je dat los laten...
 
Wij hebben een tweetal maanden geleden onze speeltuin gekocht bij Doenya.

Daar stonden speeltuigen van de concurrentie (Wickey/Jungle Gym en Fatmoose) om te vergelijken en kwaliteit van deze is echt triestig tegenover Doenya.

Als je het niet zelf kan plaatsen betaal je rond de €1000 plaatsingskosten, aangezien ik twee linker handen heb hiervoor uiteindelijk gekozen. Toen ik alles in onze tuin zag liggen blij dat ik daar niet ben aan begonnen.

Die mannen doen dat in een 7 tal uurtjes.

Kwaliteit betaalt ge natuurlijk wel, we waren inclusief montage een 5k kwijt.

Wicky is idd echt brol.
Helaas aan de lijve moeten ondervinden...
 
Onze jongsten sukkelt enorm met een hoest. Wordt 's nachts wakker in paniek door ademnood. 2x naar dokter geweest, longen blijken zuiver en keel is ook in orde. Puffertje meegekregen.

Hij sukkelt nu al 2 weken. Dokter: 'als het niet betert, kom nog eens af'.

M'n vrouw was vorige week niet 100%, dochter en ikzelf ook niet. Ik vermoedde corona en wou bij mij een test laten uitvoeren maar dat weigerde de arts. 'Resultaten zijn niet sluitend'. Maar als ik positief zou testen toch wel? Ik zei haar dat ook. Dan weten we tenminste wat er aan de hand is.

Dat is steevast hetzelfde was ik te horen krijg bij de dokter: 'siroop geven en als 't niet beter is binnen 2-3 dagen kom nog eens terug'. Om dan weer hetzelfde te moeten horen.
 
Ik ben elke keer verbaasd hoe snel het nu gaat. Ze kon al een tijdje zich zelf optrekken en staan aan het salontafeltje, maar nu kan ze ook eromheen lopen. Soms pakt ze ook iets met 2 handen en dan staat ze zelfs even zonder steun. Ook begint ze precies, op commando, papa en mama te zeggen of toch iets wat erop lijkt.
 
Ik ben elke keer verbaasd hoe snel het nu gaat. Ze kon al een tijdje zich zelf optrekken en staan aan het salontafeltje, maar nu kan ze ook eromheen lopen. Soms pakt ze ook iets met 2 handen en dan staat ze zelfs even zonder steun. Ook begint ze precies, op commando, papa en mama te zeggen of toch iets wat erop lijkt.
Het is wat contradictorisch hoe de tijd sneller lijkt te gaan terwijl de dagen vaak langer zijn dan vroeger door minder slaap :unsure:

Hier is het ook al bijna 9 maand dat we met drie zijn, en als je die vooruitgang op foto bekijkt van een miniscule pasgeboren baby naar ons stevig geval van vandaag is dat wel indrukwekkend. Mijn vrouw is soms wat melancholisch dat ze haar klein baby'tje al kwijt is (bij een knuffel nu kan je al eens een blauw oog krijgen door de plotse impact met een stuk speelgoed in haar handen), maar ik vind het wel leuk zo en kijk wel uit naar de peuterfase.
 
Het is wat contradictorisch hoe de tijd sneller lijkt te gaan terwijl de dagen vaak langer zijn dan vroeger door minder slaap :unsure:

Hier is het ook al bijna 9 maand dat we met drie zijn, en als je die vooruitgang op foto bekijkt van een miniscule pasgeboren baby naar ons stevig geval van vandaag is dat wel indrukwekkend. Mijn vrouw is soms wat melancholisch dat ze haar klein baby'tje al kwijt is (bij een knuffel nu kan je al eens een blauw oog krijgen door de plotse impact met een stuk speelgoed in haar handen), maar ik vind het wel leuk zo en kijk wel uit naar de peuterfase.
Heel herkenbaar :laugh: . Die van mij zegt soms "jammer dat bepaalde fases voorbij zijn", terwijl ik meer ben van "gelukkig en sommige fases mogen nog wat sneller gaan" :unsure: .
 
Heel herkenbaar :laugh: . Die van mij zegt soms "jammer dat bepaalde fases voorbij zijn", terwijl ik meer ben van "gelukkig en sommige fases mogen nog wat sneller gaan" :unsure: .
Ja, maar dat is altijd met een dubbel gevoel. Ik kijk er ook naar uit dat mijn dochter zelfstandig opstaat, kleren aandoet, eten uit de kast pakt en samen rustig in de zetel zit met een boek of iets anders voor ze moet vertrekken met haar fiets naar school. Of dat ik er een hele dag mee weg kan zonder tien keer alles na te kijken en moet zeggen dat ze niet zomaar alles in haar mond mag steken wat ze op straat vindt of ze continu in 't oog moet houden dat ze niet zomaar wegloopt.

Langs de andere kant: laat me maar van fase tot fase gaan. Ik wil dat allemaal bewust meemaken. Over een jaar of tien zal ik wellicht blij zijn dat ze veel zelfstandiger is maar tegelijk ga ik die kleine meid dan ook weer missen die spontaan een knuffel geeft. Ik vermoed dat een 13-jarige dat toch niet zo snel meer doet.
 
Ja, maar dat is altijd met een dubbel gevoel. Ik kijk er ook naar uit dat mijn dochter zelfstandig opstaat, kleren aandoet, eten uit de kast pakt en samen rustig in de zetel zit met een boek of iets anders voor ze moet vertrekken met haar fiets naar school. Of dat ik er een hele dag mee weg kan zonder tien keer alles na te kijken en moet zeggen dat ze niet zomaar alles in haar mond mag steken wat ze op straat vindt of ze continu in 't oog moet houden dat ze niet zomaar wegloopt.

Langs de andere kant: laat me maar van fase tot fase gaan. Ik wil dat allemaal bewust meemaken. Over een jaar of tien zal ik wellicht blij zijn dat ze veel zelfstandiger is maar tegelijk ga ik die kleine meid dan ook weer missen die spontaan een knuffel geeft. Ik vermoed dat een 13-jarige dat toch niet zo snel meer doet.
Dat is ook helemaal waar. Ik geniet er ook wel van. Sommige vrienden zeiden dat het eerste jaar totaal niks is als papa, maar ik geniet er toch van. Ben zelfs 4/5 aan het werken tot augustus (einde ouderschapsverlof) gewoon om een dag samen te hebben met de dochter.
 
Dat is ook helemaal waar. Ik geniet er ook wel van. Sommige vrienden zeiden dat het eerste jaar totaal niks is als papa, maar ik geniet er toch van. Ben zelfs 4/5 aan het werken tot augustus (einde ouderschapsverlof) gewoon om een dag samen te hebben met de dochter.
Je kan de klok niet terugdraaien en het leven gaat maar in één richting. Dan wil ik er toch het maximum uit gehaald hebben, dus ook de groei van mijn kind van baby tot volwassen persoon.
 
@Sylverscythe (en andere ouders, waarvan de ene anderstalig is): voeden jullie tweetalig op? En zoja, spreek jij eigenlijk zelf (quasi) perfect Spaans? :)
Wij voeden tweetalig op, maar dat houdt in dat we beiden onze moedertaal spreken tegen de dochter. Ik begrijp wel zowat alles in het Spaans maar zelf spreken is, zeker als er met verleden tijd gewerkt moet worden, met veel haar op. Zelfde voor mijn vrouw in het NL.

Zover ik weet wordt het ook zo aangeraden om geen fouten aan te leren.
 
Wij voeden tweetalig op, maar dat houdt in dat we beiden onze moedertaal spreken tegen de dochter. Ik begrijp wel zowat alles in het Spaans maar zelf spreken is, zeker als er met verleden tijd gewerkt moet worden, met veel haar op. Zelfde voor mijn vrouw in het NL.

Zover ik weet wordt het ook zo aangeraden om geen fouten aan te leren.
Ik ben zo ook opgevoed nl\fr en altijd heel veel plezier aan gehad. Ik voel mij overal waar ik kom Belg en achteraf leert ge (naar het schijnt) ook gemakkelijker een 3e/4e taal als het moet
 
@Sylverscythe (en andere ouders, waarvan de ene anderstalig is): voeden jullie tweetalig op? En zoja, spreek jij eigenlijk zelf (quasi) perfect Spaans? :)
Elk zijn eigen taal, inderdaad.
Mijn dochter is zelfs boos als ik in het Frans iets vraag aan haar, ik "moet" mijn taal spreken. 😁
(Tweetaligheid komt hier niet van de ouders maar van school, ze gaat in Wallonië.)
 
Ik ben zo ook opgevoed nl\fr en altijd heel veel plezier aan gehad. Ik voel mij overal waar ik kom Belg en achteraf leert ge (naar het schijnt) ook gemakkelijker een 3e/4e taal als het moet
Het is, zeker in België, ook gewoon een meerwaarde (vooral Nl/Fr zoals jij maar kom Spaans is ook een Romaanse taal). Uiteindelijk vallen de talen die je hier vaak gebruikt meestal onder Germaans (Nl, Duits, Engels min of meer) of Romaans (Frans, Spaans, ...) dus aan beide blootgesteld worden van jongsaf kan enkel maar goed zijn. Ik zeg het, ik spreek Spaans met haar op, maar dat passief begrip was er zeer snel gewoon door een basiskennis Frans.

Wij kennen redelijk wat gemengde koppels, waaronder ook een met twee kinderen waar ze nooit met het oudste consequent elk hun eigen taal hebben gesproken en met het jongste wel. Resultaat is dat het oudste die 2de taal, van de helft van de familie, helemaal niet goed spreekt, waar ze nu dan spijt van hebben.
 
Hier een loedermoeder momentje 🙈
Dochter van 6 had weer een tand uit en hier komt dan de tandenfee voor langs. We laten ze de tanden nooit onder hun kussen leggen, want we hebben eens een keertje serieus lang moeten zoeken voordat we hem vonden, maar altijd op het nachtkastje of haar bureau. Nu waren we vergeten om een centje te leggen 🙈
Dus dochter staat op en het eerste wat ze doet is gaan kijken of de tandenfee geweest is, maar dus grote teleurstelling 😞
Gelukkig voor ons heeft ze dan een broertje van 5 die verklaringen voor alles zoekt en tegen zijn zus zegt: ja, maar jij hebt dat op een donker nachtkastje gelegd. Die tandenfee heeft dat niet gevonden eh. Je moet dat bij een lampje leggen. En de zus was helemaal mee 😄
 
Terug
Bovenaan