1) Besef vooral altijd: je kan een kind niet dwingen om te slapen.Ze zou wel wat meer mogen slapen. Als ge leest dat een baby van 2m zo rond die leeftijd 10-11u slaapt 's avonds en overdag nog eens 6u aan dutjes dan kan ik niet anders doen dan vaststellen dat we daar heel ver vanaf zitten, dus we proberen nu ook wel wat meer er op te letten dat we ze te slapen proberen te leggen, en liefst ook in haar eigen bedje op een plek waar het wat donkerder is zodat ze ook wat langer doormaft.
Ik vermoed dat we ook gewoon een beetje meer moeten beginnen met wat ritme op te bouwen en ze echt op regelmatigere uren weg te leggen voor een middagdutje, rond hetzelfde uur gaan slapen zodat zij ook +- weet waar ze zich aan moet verwachten. Lijkt mij op dit moment nog altijd onwezenlijk dat ik ze over een paar maanden naar de crèche zou gaan brengen, en mijn madam krijgt ook al tranen bij de gedachte alleen al dus ik ben wel benieuwd wat dat nog gaat geven.
2) De onze dronk niet van een flesje op haar 3 maand. Dat was bij ons de grote trigger om te beslissen om ze niet naar de crèche te sturen (iets dat 90% van de mensen niet kan...). Ik snap volledig de stress die jullie daar nu rond voelen.
Ik heb het zelf echt heel moeilijk gehad met continu zorgen maken rond dat slapen. Uiteindelijk moet je dat los laten...


. Die van mij zegt soms "jammer dat bepaalde fases voorbij zijn", terwijl ik meer ben van "gelukkig en sommige fases mogen nog wat sneller gaan" 

