Bij ons hebben ze ook zo hele nachten geslapen, toen sliepen ze tenminste door.Dat dacht ik ook? Zo deden wij het toch in het begin.
Vanaf ze beginnen te draaien zeker niet meer inbakeren!
Bij ons hebben ze ook zo hele nachten geslapen, toen sliepen ze tenminste door.Dat dacht ik ook? Zo deden wij het toch in het begin.
Vorige week met haar eens naar de krantenwinkel geweest. Natuurlijk was ze niet weg te slaan bij het hoekje waar de peuterboekjes lagen. Na een tijdje wou ik dan naar de volwassenen -néé, niet dat soort van volwassenentijschriftenHier is het dan - ondersteund met de nodige dramatische lichaamstaal - "jij bent stom! Ik ben boos!!!"
ZELLUF DOEN! wordt ondersteund door een soort gekrijs dat uit dat kleine lijfje komt dat menig mens (vooral de buren) doet denken aan een alarm in een brandweerkazerne....
Maar eigenlijk vind ik de onze haar peuterpuberteit wel meevallen. Geen dramatische scènes in het openbaar, niet elk uur wakker moeten strijden voor vanalles, gewone gezonde rebellie eerder. En zo lang ze op de crèche (vakantie opvang) en school blijven zeggen dat ze zo een makkelijk en vrolijk kind is, denk ik dat we goed bezig zijn![]()
Mijn dochter heeft al een tijd jeuk aan haar voorhoofd, soms zo erg dat ze zichzelf openkrabt. We doen haar wel wantjes aan zodat ze zichzelf niet teveel zeer doet, maar dat blijft wel geïrriteerd. We doen sinds kort ook een muts aan zodat ze zich nog minder zeer kan doen, maar uiteraard slaagt ze er regelmatig in om die muts weg te trekken. 's Nachts is dat moeilijk te controleren en een dwangbuis voor baby's zal niet bestaan?
We gebruiken Mustela Stelatopia op aanraden van de apotheek (en dokter) en als er een wondje is gebruik?en we Fenigel. Wat kunnen we nog doen? Als dit blijft aanhouden gaan we naar de kinderarts en vragen we zwaarder geschut (iets met cortisonen?) om die jeuk weg te krijgen. Het is enkel aan haar voorhoofd en het begon al voor ze met groentenpap begon, dus het ligt niet aan een veranderd eetpatroon.
Eerst hadden we problemen met de voeding, maar ze is vannacht van gedacht veranderd, dus we hebben net een zware nacht achter de rug. Maar voorlopig gaat het nog.congratz!
hoe zijn de wallen?
Een vloek en een zegen.Lijkt me nog een van de voordelen van Corona: niet overrompeld worden door bezoek.
Klopt, op de kraamafdeling is het hier zalig. Ik heb daar nooit een goed gevoel bij gehad, altijd spelende kinderen in de gang, constant op en af geloop, ... En nu is het hier superrustig en komt alles veel natuurlijker.Een vloek en een zegen.
Hier papa geworden in juli, minder bezoek was super, maar tot nu toe hebben zelfs de grootouders haar nog niet kunnen zien en ze zal 6 maanden worden binnenkort.
Wij hebben aan een 2 maand (relatief zwaar) bloedverlies gehad. Vriendin was toen op kamp met haar klas, een ouder heeft haar toen naar spoed gevoerd tot ik er was. Ik zelf ook gespurt naar het ziekenhuis. 2 à 3 uur daar liggen wachten tot de gyneacoloog tijd had voor ons (wij in de veronderstelling dat het ermee gedaan was) en nu loopt hij hier al bijna 7 jaar rond, dus even panikeren is wel normaal, maar in het overgrote deel van de gevallen komt alles in orde.Better get used to it. Wij hebben ondertussen al 3x in het ziekenhuis gestaan voor de monitor. Waarschijnlijk zat de sensor niet helemaal goed waardoor die een foute meting gaf.
Maar het is altijd schrikken en moet mij elke keer rustig houden om niet vol gas naar ziekenhuis te vliegen...
Op zich is het toch perfect mogelijk dat 1 oma/opa per X weken een bezoekje brengt? Zeker in die 6 maanden was toch iets mogelijk?Hier papa geworden in juli, minder bezoek was super, maar tot nu toe hebben zelfs de grootouders haar nog niet kunnen zien en ze zal 6 maanden worden binnenkort.
Bij de minste twijfel : gewoon langsgaan. Ik ben 4x met vals alarm binnen gegaan, 3x weeën die na een paar uur stopten, 1x vochtverlies dat toch geen vruchtwater bleek. Slechts 1x een irritante vroedvrouw gehad die erover aan het klagen was "dat ik de volgende keer best wel een paar uur langer kon wachten." (binnen gegaan na 3u weeën, aan de monitor nog 3u weeën die dan terug gestopt waren maar madam vond 6u weeën hebben blijkbaar niet voldoende?) en de rest was superlief en bleef maar zeggen dat ik bij de minste twijfel gewoon binnen moest komen!De zwangerschap van mijn vriendin is tot deze week perfect gegaan, maar nu hebben we ons eerste schrikmomentje gehad. De vroedvrouw had moeite met de hartslag te vinden tijdens de controle, en toen ze die vond lag die rond de 100, wat erg laag is. Daarna ging die wel mooi terug naar 130, maar toch.
Ze heeft ons meteen naar het ziekenhuis gestuurd om een half uur het hartritme te monitoren, en daar bleek dat er geen probleem was. Oef. Nog zes (?) weken te gaan.

Mijn grootouders zijn eind de 80 en willen het zelf niet uit vrees.Op zich is het toch perfect mogelijk dat 1 oma/opa per X weken een bezoekje brengt? Zeker in die 6 maanden was toch iets mogelijk?
Hier is moeder van mijn vrouw het knuffelcontact. en de rest komt via het raam kijken (wij hebben een heel grote raampartij aan het huis).Op zich is het toch perfect mogelijk dat 1 oma/opa per X weken een bezoekje brengt? Zeker in die 6 maanden was toch iets mogelijk?
Maar waarom niet gewoon even wachten..Op zich is het toch perfect mogelijk dat 1 oma/opa per X weken een bezoekje brengt? Zeker in die 6 maanden was toch iets mogelijk?