Ik beschouw daders evengoed als slachtoffers. Slachtoffers die in het verleden niet goed begeleid zijn (in een heel ruime zin) waar de maatschappij nu gevolgen van ziet.
En om een mooie oneliner uit mijn schoolcursus aan te halen: elk gedrag is aan geleerd gedrag.
Een naïef perspectief, dat zoals ik al eerder zei, uitgaat van een foutieve, oneindige (her)maakbaarheid van de mens.
De zin in het vet toont al aan dat jouw scholing dan een noodzakelijke gronding in de harde wetenschap mist, niet alle gedrag is aangeleerd. Instinct, fixed action patterns, ... de voorbeelden van gedragingen in de natuur van dieren, die nooit aangeleerd zijn, zijn talloos. De mens is in dat opzicht niet anders, ons gedrag is vaak wat complexer.
Het is ook niet omdat je iets hebt aangeleerd gekregen, dat je het even gemakkelijk afgeleerd gaat krijgen. Analogieën met gevaarlijke (huis)dieren en wat we daar mee doen, zal ik maar achterwege laten, hoewel je zelf sprak van ze de kogel te geven...
Als die goede jobs beschikbaar voor hun zijn en deze job op een goede plaats staan op de sociale ladder wel.
En bijkomend dat die mensen voorbeeld figuren hebben in hun omgeving die in hun ogen wel succesvol zijn met "legitieme" jobs.
En en en... leuk toch die voorwaarden stellen. Mijn eerste job was ook verre van ideaal, en een stukje "minder" als wat andere studiegenoten hadden. Je maakt er gewoon het beste van en kan later nog doorgroeien.
Een aandeel hebben ze zeker. Maar het geld evengoed voor de mensen die nu een "succesvol" leven die menen als zelf opgebouwd te hebben, terwijl een deel van hun succes al generaties eerder was gestart.
Ik zie nog teveel ongelijkheid in de samenleving. Waarbij mensen structureel kansen worden ontnomen. En er mag voor mij juist veel geklaagd worden hierover dat men er niet in slaagt om mensen een slaapplaats te voorzien.
Er is inderdaad zoiets als geluk hebben met in welk nest je geboren wordt, maar dan nog denk ik dat je in België niet te klagen hebt, zie je volgende paragraaf.
Wie wordt er
structureel kansen ontnomen? Welke wetgeving? Welke ongeschreven regels? Er is al een andere thread over in welke mate je succes een persoonlijke verdienste is, en in welke mate het geluk is... je kan die discussie daar verder zetten, maar wanneer het aankomt op het bestrijden van mensen die op z'n zachts gezegd "gefrustreerd" zijn over hun gebrek aan succes en het dan maar gewelddadig op onschuldige slachtoffers uitwerken, dan geef ik meer om de resultaten dan om de oorzaken, zelfs al noem je het symptoombestrijding. Ik zou zeggen dat het geweld op dat moment de ziekte is, en dat de distale oorzaak er op dat moment niet meer toe doet.
Hier zit voor het grote verschil. Uw stelling gaat ervan uit dat er besef gaat komen hoe goed ze het hadden/hebben.
Ik stel dat hun straf geen enkel verschil gaat maken met de situatie waarin ze zitten en het dus geen straf is, maar gewoon hetzelfde anders verpakt.
Je beseft pas hoeveel bepaalde zaken waard zijn, als ze je ze afnemen. Nu mag je een politieagent een maand werkonbekwaam slaan en moet je je pas een maand later voor een correctionele rechtbank gaan verantwoorden. Een isoleercel voor een weekje en je piept wel anders. Idem met die andere rechten die ik opsomde. Je leeft wellicht niet royaal van een uitkering (hoewel als je het aanvult coke en cannabis dealen is het waarschijnlijk slechts wisselgeld) maar je zal het keihard voelen wanneer die wegvalt.
