Nacht ‘terrors’/ sleep paralysis
- Onderwerp starter Squidward
- Startdatum
Dat kan, het is al een jaar geleden dus misschien wissel ik het omHier was dat ook tss 18m en 2j, ik dacht net dat dat niet uitzonderlijk was voor die leeftijd.
Mulan
Well-known member
Slaappaniekaanvallen bij kinderen
Slaappaniekaanvallen komen vaak voor bij kinderen, vooral als ze rond de 3 jaar zijn. Wat zijn het en hoe kun je er het beste op reageren?
www.gezondheidsnet.nl
Is blijkbaar vooral rond de 3j. We zijn er gewoon graag vroeg bij!
Heh ik heb iets gelijkaardigs aan de hand de laatste maanden. Alleen ben ik niet echt 'verlamd' zoals sommige hier postten. Bij mij gebeurt het ook meestal net na het in slaap vallen. Bv. als ik slaap van 22-6 dan heb ik er last van tussen 22-1u. Het vaakst halfuur tot uur erna soms zelfs meer dan 1x.
Ik "droom" dat ik in mijn slaapkamer in bed lig en dan gebeurt er altijd iets eng met een object, insect/spin/andere of iets eng. Dan kruipt er iets naast mij of op de muur of is er iets in de kamer waardoor ik wakker schrik en de eerste minuut niet echt volledig wakker ben. Het is ook meestal rond mijn hoofd of net naast mijn hoofd/bovenlichaam. Maar voor mij voelt het net voor het wakker worden meer aan als een droom die zich enkel afspeelt in mijn slaapkamer. 1 keer werd ik wakker en sprong ik uit bed en stond ik ineens aan het uiteinde van men bed. En dan ineens het besef van "wat doe ik hier" en "dat was niet echt". Meestal schrik ik wakker en sla ik het deken van me af en zit ik recht of spring ik uit mijn bed er naast.
Heel erg vreemd en eng op die moment. Er is een periode geweest ik denk 1,5 à 3 maand terug dat het heel erg vaak was. Momenteel is het de laatste 2-3 weken vrij rustig en gebeurt het nog zelden (hout vasthouden). Maar ik denk dat het heel erg te maken heeft met mijn mentale toestand. Ik voelde me vrij shitty die periode en dat was precies een trigger. De laatste weken voel ik me op bepaalde vlakken iets beter/rustiger en nu is het ook verminderd. Vroeger nooit last van gehad.
Squidward
Well-known member
Kind heeft er idd een heel stressvolle maand opzitten. We staan onderhand bij vier psychologen op een wachtlijst, maar voor deze zomer zal het niet meer zijn. Normaal zal hij wel beter slapen omdat zijn broertje nu bij hem in de kamer mag. Maar bij mij ook dat gevoel van ‘ik ben niet alleen’, heel eng.
Caracalla
Active member
Spinnen over her hoofdkussen. Snachts het licht aansteken en rechtstaan in bed. Sochtends van niets weten.
Heb dit een periode gehad en dat was te wijten aan het feit dat ik inderal (=beta blockers) nam als medicatie tegen migraine. Ik nam dit voor het slapen gaan en dat was duidelijk de boosdoener.
Wou even delen. Je weet maar nooit?
DogFacedGod
Well-known member
Slaapverlamming is vrij frequent. Dat duidt niet perse op psychologische problemen of dergelijke.
Beste lijkt mij gewoon uitleggen wat het is. Laat hem er eens over lezen zodat hij het zelf kan inkaderen.
Zolang je als kind niet weet wat het is, denk je inderdaad dat er levende schaduwen zijn of dat de duivel in je kamer staat.
Meestal is dat omdat je plots wakker wordt 's nachts en dan komen de "slaapverlamming" momenten. Dus lijkt mij eerder wat slechte slaaphygiëne of iets wat hem wakker maakt midden in de nacht. (Suikers voor het slapen gaan, te laat eten, sirenes midden in de nacht, teveel schermtijd voor het slapen gaan,...)
Sommige tips hier werken goed. Ik heb het ook enkel als ik op mijn rug slaap dus als je het voelt aankomen, draaien op je zij. Als je snel beweegt, verdwijnt het.
Nachtlamp helpt ook een beetje. Helpt tegen de hallucinaties
.Sommige legendes zijn ontstaan door slaapverlamming. De succubus bijvoorbeeld.
Haha nee dat neem ik niet. Op dat vlak is er niks veranderd.
apzoeir
Well-known member
Gisteren nog eens last gehad van slaapverlamming, was jaren geleden en was superhard vergeten hoe angstaanjagend dat is.
De gordijnen in mijn slaapkamer gingen vanzelf open en dicht en ook de slaapkamerdeur was continu open en toe aan't klappen. Ik begin mij half te realiseren dat er geesten aan't werk zijn en begin heftig rond te kijken en ik wil het uitschreeuwen, maar er komt totaal geen geluid en kan me compleet niet bewegen. En dan zie ik plots een gedaante van een kind dat horrorgewijs naar mij grijnst met een blik van "ik doe dit allemaal en jij kan helemaal niets doen".
Nadien dan toch wakker geraakt met een hartslag in overdrive. Heeft toch wel even geduurd vooraleer ik me terug ontspannen kon neerleggen.
De gordijnen in mijn slaapkamer gingen vanzelf open en dicht en ook de slaapkamerdeur was continu open en toe aan't klappen. Ik begin mij half te realiseren dat er geesten aan't werk zijn en begin heftig rond te kijken en ik wil het uitschreeuwen, maar er komt totaal geen geluid en kan me compleet niet bewegen. En dan zie ik plots een gedaante van een kind dat horrorgewijs naar mij grijnst met een blik van "ik doe dit allemaal en jij kan helemaal niets doen".
Nadien dan toch wakker geraakt met een hartslag in overdrive. Heeft toch wel even geduurd vooraleer ik me terug ontspannen kon neerleggen.
Avondland
Well-known member
Dan heb je de incubus/succubus gezien. Ik heb daar als kind ook vaak last van gehad, zoals ik eerder in dit topic (alweer twee jaar terug) schreef. Als ik op mijn rug lig overkomt het me nog af en toe, maar weet me tijdig om te draaien. De "dreiging" die stilaan opkomt is ronduit beangstigend, maar het is tegelijk fascinerend genoeg om het soms op te zoeken.
Het idee dat je onder dreiging staat - die terwijl je rationeel nadenkt niét bestaat - en tegelijk verlamd bent zodat je volkomen weerloos bent is ronduit huiveringwekkend.
Sloan
Banned
Bij mij is dit the grudge. Een spook dat mij al jaren achtervolgt. En toch 1x om de zoveel jaren nog eens een verschijning maakt.
Sir WarCry III
Well-known member
Ik heb ene keer slaapverlamming meegemaakt maar geen enge figuren gezien. Ik had ook al veel erover gelezen en dus wist ik wat het was wat met minder eng maakte. Dan hoorde ik plots een explosie vlak buiten ons raam. Ik keek eens naar mijn vrouw die rustig lag te slapen dus daaruit leidde ik af dat die explosie een hallucinatie geweest moest zijn. Die was zo oorverdovend luid dat zij daar onmogelijk doorheen had kunnen slapen.
Ik heb mijn dan gefocust op mijn tenen en vingers bewegen om zo uit de verlamming te geraken en dat lukte. Daarna eens gaan kijken aan het raam en zoals ik verwachtte niets te zien van die "explosie". Ik dacht bij mezelf dat dit heel interessant is en ik dat 's morgens eens moet opzoeken. Daarna ben ik gewoon terug gaan slapen.
De volgende morgen opgezocht en ik kwam uit bij Exploding Head Syndrome. Kheb het gelukkig sindsdien niet meer meegemaakt want ondanks dat ik er allemaal kalm bij bleef, was die "explosie" toch heel hard verschieten.
Ik heb mijn dan gefocust op mijn tenen en vingers bewegen om zo uit de verlamming te geraken en dat lukte. Daarna eens gaan kijken aan het raam en zoals ik verwachtte niets te zien van die "explosie". Ik dacht bij mezelf dat dit heel interessant is en ik dat 's morgens eens moet opzoeken. Daarna ben ik gewoon terug gaan slapen.
De volgende morgen opgezocht en ik kwam uit bij Exploding Head Syndrome. Kheb het gelukkig sindsdien niet meer meegemaakt want ondanks dat ik er allemaal kalm bij bleef, was die "explosie" toch heel hard verschieten.
