Interessant topic.
Voor de talrijke mensen die de voeling met de realiteit en de wetenschap volledig kwijt, zal ik nog even duidelijk maken wat de volgorde is van betrouwbaarheid:
Exacte cijfers (weten dat je iets weet) > geen cijfers (weten dat je niet weet) > vervalste of onbetrouwbare cijfers (denken dat je iets weet)
Ik zou hier nog aan toevoegen
Exacte cijfers correct interpreteren > Exacte cijfers (weten dat je iets weet) > geen cijfers (weten dat je niet weet) > vervalste of onbetrouwbare cijfers (denken dat je iets weet)
Zoals eerder al in de thread al aan de hand v/ AP accountant aangegeven werd, wat maakt het uit als je veel streepjes hebt als je de onderliggende reden niet kent. Je maakt zelfs met correcte cijfers de verkeerde beslissing. Een ander voorbeeld is de "survivor bias" waar je alleen de succesvolle cases analyseert. Deze anecdote legt het mooier uit:
https://www.trevorbragdon.com/blog/when-data-gives-the-wrong-solution
Long story short:
Data zou in een complexe omgeving voornamelijk een gesprek moeten starten en enkel een ondersteunende functie mogen hebben. Na een correcte analyse natuurlijk.
In meer 'eenvoudige' werkomstandigheden (ik denk aan 'eenvoudig' bandwerk) vrees ik dat bedrijven in hun zoektocht naar extra marge steeds meer het werk in kleinere stukjes gaan knippen, om dan in een later stadium gaan automatiseren. De algoritmesche controle waar
@Lifen over sprak gaat hier inderdaad steeds verder.
In mijn eigen werkcontext zie ik steeds meer use cases waar de drang naar automatisatie telkens een stapje verder wordt gepushed. 5G gaat hier echt een enorme push aan geven. In mijn dystopische doemdenken voorspel ik een maatschappij waar het werk steeds verder gaat splitsen in langs de ene kant analytisch werk met data interpretatie en langs de andere kant waar arbeiders gecontroleerd worden door algoritmes. Dat zie je nu al bij Deliveroofietsers, Uberchauffeurs, logistiek (zowel de pakjes leveraars als de pickers), customer service (binnen 5sec moet de telefoon opgenomen worden),... deze controle gaat geïmplementeerd worden naar steeds meer beroepen in andere sectoren.
--> die gaat meer en meer naar services gaan die ook op online platformen beschikbaar zijn. Momenteel is de platformeconomie enkel voor werknemers zonder diploma, maar binnen dit en 10j zitten ook services waar een diploma voor nodig is op een platform. In de gezondheidszorg is hier via teleconferencing en met Doctena een enorme eerste stap genomen.
Ik hoop eigenlijk dat de vakbonden en de socialisten snel tot een soortgelijk inzicht komen en niet langer (alleen) de reeds verworven rechten verdedigen voor de boomers, maar ook de rechten verdedigen van deze nieuwe arbeiders die in de nieuwe maatschappij aan de slag zijn. Het zal hun stemmen opleveren ook vermoed ik.
Langs de andere kant kan extra data de werkomstandigheden verbeteren; klein voorbeeldje: ik denk aan een kleine sensor in een kantoor dat bvb temperatuur, luchtvochtigheid meet. Indien die data serieuze afwijkingen vertonen, kan dit zeker aangekaart worden.
Dat is nu exact mijn punt. We laten ons allemaal doldraaien en stappen blindelings mee in die ratrace i.p.v. er gewoon eens kritisch naar te kijken.
KPI's, KPI's, KPI's, ... Het wonderbaarlijke buzz-woordje die ons moet doen geloven dat het de autostrade is naar efficiëntie. Wat een ongelofelijke bullshit, in de context van tijdsregistratie die alleen maar zorgt voor egoïsme op de werkvloer. Terwijl egoïsme op de werkvloer een absolute killer is voor de algemene efficiëntie. Een aspect waar nu nog altijd niemand op ingegaan is. Soms is een stilzwijgen veelzeggend.
In mijn bedrijf worden werknemers beoordeeld op 2 zaken, niet alleen de harde resultaten (de KPI's) an sich, maar ook op "hoe" de resultaten behaald zijn. Maw: in onderling vertrouwen, met open communicatie,... Dit is enigzins subjectief, maar ik vind dit eerlijk gezegd wel OK.
Dit geldt zowel voor uitvoerend personeel als (line) managers. We moeten ook feedback naar je manager geven. Dit bevordert niet alleen de manier waarop mensen met elkaar omgaan, maar ook op langere termijn het vertrouwen die de werkgever schept naar de werknemer.
Je kan mijns inziens alleen maar gedrag wijzigen in een professionele omgeving als je ook de verloning ervan afhankelijk maakt.
"Hoe lang duurt het om naar die data te kijken", - "Tussen een uur en een week". En maar tot na de komma plannen. Ik heb geen week weten passeren zonder dat heel het schema omgesmeten werd, naar voor of naar achter omdat een taak van een week een kwartier werd of omgekeerd. Maar in the end was de ballpark estimate op voorhand van "6mnd" of "9mnd" wel accuraat altijd. Die sjarels moeten ook zichzelf kunnen verantwoorden, he.
