Een bizarre ingeving tot het uiterste duwen? Dat is iets waar vooral het medium van videogames veel ademruimte voor krijgt! Sommige van de leukste spellen die ik ooit tegenkwam, bewezen alvast hoeveel het kan baten om zo’n (al dan niet impulsieve) mentaliteit achterna te jagen en hetgeen dat door de hoofden van Undercoders spookte, is zonder twijfel het nieuwste voorbeeld daarvan. De Spaanse ontwikkelaars in kwestie deden namelijk koppen keren bij de onthulling van Denshattack!, een arcadey concept waar je moet stunten met treinen en dat tegelijk werd getint met massa’s over-the-top spektakel. Mail Mole en Treasures of the Aegean – twee van hun vorige releases – waren op zich al prima platformers, maar wat ik hierin ervaarde ging soms m’n petje te boven …
Laat ons eerst de essentie van het spel op een rijtje zetten, te beginnen met hoe het Japan van de toekomst zich in een staat van verval verkeert. Klimaatverandering veroorzaakte (logischerwijze) allerlei natuurlijke rampen en in zulke “catastrofale” omstandigheden groeide ook de invloed die bepaalde mega-bedrijven op de maatschappij konden uitoefenen. Miraido is de voornaamste firma die wetenschappelijk geavanceerde koepels door heel het land heeft gebouwd, maar enkel de bevoorrechten (rijkelui, politici en dergelijke hooggeachte personen) mogen hierin wonen. De resterende populatie daarentegen werd als grof vuil behandeld, laat staan dat ze nu afhankelijk zijn van afgedankte treinen om ergens naartoe te reizen. Protagonist Emi is één van zulke ‘onfortuinlijke’ zielen die aan haar lot werd overgelaten, hoewel ze niettemin een gelukkig leven weet te leiden, terwijl ze eten bezorgt aan inwoners die (zonder keuze) in toegetakelde streken verblijven. Hierdoor kruist ze toevallig het pad met fotograaf Fernando, wie haar vertelt dat zij bijlange niet de enige getalenteerde treinbestuurder is. Heuse groepen van waaghalzen, die zichzelf identificeren als Denshattackers, rebelleren immers tegen de regering, Miraido of tegen elkaar, eveneens door middel van getunede wagons. Dit wakkert Emi’s nieuwsgierigheid aan en ze wilt onmiddellijk deze zogezegde metgezellen ontmoeten!
Het verhaal leest serieuzer dan je het in werkelijkheid hoort op te vatten, want Denshattack! is al bij al een luchthartige belevenis die zich bijna volledig aan de schitterende gameplay toewijdt! Omdat Emi in principe nog een groentje is, moet ze telkens aan iemand tonen wat ze juist in haar mars heeft en als speler betekent dit dat je gradueel 60 à 70 beproevingen moet afleggen. Individuele levels die regelmatig worden opgeschud, wat één van Denshattack!’s vele sterktes is, maar over de algemene lijn kunnen we de kern van deze game in zekere mate vergelijken met die van Tony Hawk’s Pro Skater. Zolang je onthoudt dat je in feite acrobatiek verricht met een metalen voertuig, in plaats van met een stuk hout onder je voeten! Hoe dan ook, het voortdurend uitvoeren van extravagante tricks is hier een centraal component, samen met een gedetailleerd combo-systeem dat doorgaans een finale highscore berekent. Alleen al dit is immens verslavend om jouw aandacht erop te vestigen, zoals dat meestal het geval is voor dit genre, maar Undercovers ontwierp daarbij aanvullende elementen om zo Denshattack! met fluctuerende ideeën en een heftige dosis panache te verfrissen.
Het uitoefenen van de trucjes bijvoorbeeld doe je hier bijna uitsluitend via beide analoge sticks, elk met hun toegewezen taken. Traditionele Pro Skater-achtige levels waarin je (op een relatief vrije manier) zelf jouw traject kan uitstippelen, zijn present, maar deze worden geaccompagneerd door diverse missies die structureel weleens drastisch durven te verschillen. Plafonds, muren en tunnels geven jou extra dimensies om tricks te benutten, om nog maar te zwijgen dat je zelfs door het water kunt rijden. Daarenboven complimenteert het eerder vermelde score-systeem later het eigenlijke layouts van de gemiddelde level, want vanaf een gegeven moment in de campagne openen er alternatieve, regenboog gekleurde routes op basis van verlengde combo chains. Verder moet je ook unieke situaties trotseren die zelden of nooit elders aan bod komen, inclusief epische eindbazen die verrassend genoeg niet misplaatst aanvoelen.
Van één ding mag je zeker zijn, ongeacht wat voor taferelen je tegemoet zal komen: de ontwikkelaars trachten jou te overdonderen door per level een aanslag op je zintuigen te plegen. Denshattack! barst in bijna alle opzichten van een uiterst energieke chaos waar ik praktisch tranen van kreeg, gewoon omdat m’n ogen probeerden te verwerken wat er überhaupt gaande was. Ik verwijt het spel daardoor niet dat het voltooien van de doorsnee levels afhangt van geluk, dus ik bedoel die opmerking vooral als een compliment! Ondanks al de heisa die zich op eender welk hindernissenparcours kan afspelen, blijven de inkomende obstakels volkomen vermijdbaar zonder trial-and-error, aangezien je tijdig wordt gewaarschuwd door middel van signalen en duidelijk gevisualiseerde lanen. Het duurt ook niet lang om aan de onorthodoxe controls te wennen, hoewel ik er aanvankelijk mee worstelde, maar het was voor mij een ander paar mouwen om kalm te blijven wanneer ik iets voor een korte periode ondersteboven moest doen. Of wanneer ik plotseling op de neuzen van gigantische zwaardvissen moest grinden, enorme honkballen moest terugkaatsen, door wervelwinden werd rondgeslingerd, een losgeslagen reuzenrad draaiende moest houden om zo satellietschotels ermee te verwoesten, enzovoort. Allemaal tegen een razendsnel tempo, nota bene.
Je hoeft trouwens geen aartsmoeilijke game te vrezen. Oefening is sowieso vereist als je de voorbereide uitdagingen in goede banen wilt leiden, maar het spel is ten minste genadig als je fouten maakt. Denshattack! telt grotendeels compacte levels die maar een paar minuten in beslag nemen – wat me soms nog steeds mentaal wist uit te putten – en Undercoders was daarnaast niet gierig met het positioneren van checkpoints. De best mogelijke ranking behalen is evenmin een verplichting als je enkel vooruitgang wilt boeken in de campagne, want de drie categorieën die bij iedere eindstreep worden geëvalueerd, vergen geen torenhoge criteria voor bronzen of zilveren medailles. Ben je daarentegen een completionist die iedere keer goud wilt behalen, dan zal jij je handen voor een poosje vol hebben, omdat je dan telkens een level moet uitkammen vanwege (onder andere) een verwante lijst van optionele Dare-objectieven. Exploratie heeft los daarvan ook z’n voordelen, buiten het vervolledigen van diezelfde lijst. Bij het oprapen van specifieke collectables kun je immers Emi’s trein cosmetisch customizen, of zelfs achter het stuur van geheel nieuwe wagons kruipen, die jou via verschillende plus- en minpunten aansporen om over genuanceerde speelstijlen na te denken.
Hetgeen dat ik tot nu toe echter moeilijk in woorden kon omschrijven, is hoeveel Denshattack! me verblijdde, zelfs als ik ergens het onderspit dolf of wanneer ik het ‘slechts’ voor een half uur opstartte. Het is simpelweg een game waar men het verheerlijkte om uit de bol te gaan, een constante adrenaline rush die haast bij elke figuurlijke stap aandringt om ervan te genieten. Er gebeuren meermaals zoveel coole scènes of absurditeiten op het scherm, dat ik m'n spontane euforie niet kon tegenhouden. En zowel de performantie als de controls (zodra je deze snapt) voelen zo vlotjes aan, dat ik de verleiding van “snel nog één potje!” nauwelijks kan weerstaan. Geen wonder dat Emi dikwijls zo vreugdevol reageert tijdens haar abnormale escapades!
Je ziet ook dat Denshattack! voor het team erachter een droomproject was dat ze hartstochtelijk in elkaar monteerden. Er zijn zoveel aspecten waarop Undercoders hun artistieke stempel plakte: de transities van het ene naar het volgende scherm, de thema’s van de levels of opdrachten, de sensationele setpieces, het gevarieerde uiterlijk van de bendeleden plus hun wagons, en zelfs de dialoogdoosjes. De culturele knipoogjes betreffende Japanse regio’s, de soms niet zo gekende tropes van allerhande ‘geek-/otaku media,’ de graffiti van verschillende tekenaars en de loregefixeerde fanzine-pagina’s die je kunt verzamelen. Het treffende voorkomen van de bijzonder vibrante celshading. Een denderende soundtrack waar het quasi onmogelijk is om naar één zwak lied te wijzen, en waarvoor talloze gerenommeerde namen hun muzikale bijdragen leverden. Piep maar eens in deze officiële upload: Tee Lopes, Richard Jacques, Kohta Takahashi, 2Mello, Shoji Meguro en zelfs Mr. Daytona USA himself, Takenobu Mitsuyoshi. Kortom, een esthetische tour de force die de Spaanse studio gerust met alle trots van de wereld mag verkondigen!
Regelrechte mankementen zijn ten slotte schaars, maar ik vind dat men nog een paar zaken een tikkeltje moet verbeteren. Sporadisch werd ik geconfronteerd met een buggy sprong of een camerastandpunt dat niet correct schakelde, al lijkt dit op het eerste gezicht beperkt te zijn tot geïsoleerde plekken. Soms was het ook even prutsen om een gewenste level te selecteren als je deze (vanuit de map) wilt herbezoeken, en ik begeerde een volwaardige trainingsruimte om rustig alle trucjes in te studeren. Als troost kregen we ten minste de Tricktionary – chapeau voor de geinige term – oftewel een overzicht met video’s en de relevante instructies, al is dat geen ideale vervanging. Normaliter ging ik eveneens mopperen over het hevige gehalte van screenshake en chromatische aberratie, maar gelukkig kun je de standaardinstellingen daaromtrent reeds in het Accessibility-submenu verlagen. Replays met input display (voor overwonnen levels) zou eveneens een perfecte feature geweest zijn voor dit type game, samen met een Daily Challenge-modus en platinum medailles met verhoogde drempelwaardes. Ik duim alvast dat men zulke onderdelen overweegt, mits het voldoende exemplaren verkoopt …
Laat ons eerst de essentie van het spel op een rijtje zetten, te beginnen met hoe het Japan van de toekomst zich in een staat van verval verkeert. Klimaatverandering veroorzaakte (logischerwijze) allerlei natuurlijke rampen en in zulke “catastrofale” omstandigheden groeide ook de invloed die bepaalde mega-bedrijven op de maatschappij konden uitoefenen. Miraido is de voornaamste firma die wetenschappelijk geavanceerde koepels door heel het land heeft gebouwd, maar enkel de bevoorrechten (rijkelui, politici en dergelijke hooggeachte personen) mogen hierin wonen. De resterende populatie daarentegen werd als grof vuil behandeld, laat staan dat ze nu afhankelijk zijn van afgedankte treinen om ergens naartoe te reizen. Protagonist Emi is één van zulke ‘onfortuinlijke’ zielen die aan haar lot werd overgelaten, hoewel ze niettemin een gelukkig leven weet te leiden, terwijl ze eten bezorgt aan inwoners die (zonder keuze) in toegetakelde streken verblijven. Hierdoor kruist ze toevallig het pad met fotograaf Fernando, wie haar vertelt dat zij bijlange niet de enige getalenteerde treinbestuurder is. Heuse groepen van waaghalzen, die zichzelf identificeren als Denshattackers, rebelleren immers tegen de regering, Miraido of tegen elkaar, eveneens door middel van getunede wagons. Dit wakkert Emi’s nieuwsgierigheid aan en ze wilt onmiddellijk deze zogezegde metgezellen ontmoeten!
Emi's Awakening
Het verhaal leest serieuzer dan je het in werkelijkheid hoort op te vatten, want Denshattack! is al bij al een luchthartige belevenis die zich bijna volledig aan de schitterende gameplay toewijdt! Omdat Emi in principe nog een groentje is, moet ze telkens aan iemand tonen wat ze juist in haar mars heeft en als speler betekent dit dat je gradueel 60 à 70 beproevingen moet afleggen. Individuele levels die regelmatig worden opgeschud, wat één van Denshattack!’s vele sterktes is, maar over de algemene lijn kunnen we de kern van deze game in zekere mate vergelijken met die van Tony Hawk’s Pro Skater. Zolang je onthoudt dat je in feite acrobatiek verricht met een metalen voertuig, in plaats van met een stuk hout onder je voeten! Hoe dan ook, het voortdurend uitvoeren van extravagante tricks is hier een centraal component, samen met een gedetailleerd combo-systeem dat doorgaans een finale highscore berekent. Alleen al dit is immens verslavend om jouw aandacht erop te vestigen, zoals dat meestal het geval is voor dit genre, maar Undercovers ontwierp daarbij aanvullende elementen om zo Denshattack! met fluctuerende ideeën en een heftige dosis panache te verfrissen.Al bij al een luchthartige belevenis die zich bijna volledig aan de schitterende gameplay toewijdt!
Het uitoefenen van de trucjes bijvoorbeeld doe je hier bijna uitsluitend via beide analoge sticks, elk met hun toegewezen taken. Traditionele Pro Skater-achtige levels waarin je (op een relatief vrije manier) zelf jouw traject kan uitstippelen, zijn present, maar deze worden geaccompagneerd door diverse missies die structureel weleens drastisch durven te verschillen. Plafonds, muren en tunnels geven jou extra dimensies om tricks te benutten, om nog maar te zwijgen dat je zelfs door het water kunt rijden. Daarenboven complimenteert het eerder vermelde score-systeem later het eigenlijke layouts van de gemiddelde level, want vanaf een gegeven moment in de campagne openen er alternatieve, regenboog gekleurde routes op basis van verlengde combo chains. Verder moet je ook unieke situaties trotseren die zelden of nooit elders aan bod komen, inclusief epische eindbazen die verrassend genoeg niet misplaatst aanvoelen.
Incoming Daredevil!
Van één ding mag je zeker zijn, ongeacht wat voor taferelen je tegemoet zal komen: de ontwikkelaars trachten jou te overdonderen door per level een aanslag op je zintuigen te plegen. Denshattack! barst in bijna alle opzichten van een uiterst energieke chaos waar ik praktisch tranen van kreeg, gewoon omdat m’n ogen probeerden te verwerken wat er überhaupt gaande was. Ik verwijt het spel daardoor niet dat het voltooien van de doorsnee levels afhangt van geluk, dus ik bedoel die opmerking vooral als een compliment! Ondanks al de heisa die zich op eender welk hindernissenparcours kan afspelen, blijven de inkomende obstakels volkomen vermijdbaar zonder trial-and-error, aangezien je tijdig wordt gewaarschuwd door middel van signalen en duidelijk gevisualiseerde lanen. Het duurt ook niet lang om aan de onorthodoxe controls te wennen, hoewel ik er aanvankelijk mee worstelde, maar het was voor mij een ander paar mouwen om kalm te blijven wanneer ik iets voor een korte periode ondersteboven moest doen. Of wanneer ik plotseling op de neuzen van gigantische zwaardvissen moest grinden, enorme honkballen moest terugkaatsen, door wervelwinden werd rondgeslingerd, een losgeslagen reuzenrad draaiende moest houden om zo satellietschotels ermee te verwoesten, enzovoort. Allemaal tegen een razendsnel tempo, nota bene.Denshattack! telt grotendeels compacte levels die maar een paar minuten in beslag nemen ...
Je hoeft trouwens geen aartsmoeilijke game te vrezen. Oefening is sowieso vereist als je de voorbereide uitdagingen in goede banen wilt leiden, maar het spel is ten minste genadig als je fouten maakt. Denshattack! telt grotendeels compacte levels die maar een paar minuten in beslag nemen – wat me soms nog steeds mentaal wist uit te putten – en Undercoders was daarnaast niet gierig met het positioneren van checkpoints. De best mogelijke ranking behalen is evenmin een verplichting als je enkel vooruitgang wilt boeken in de campagne, want de drie categorieën die bij iedere eindstreep worden geëvalueerd, vergen geen torenhoge criteria voor bronzen of zilveren medailles. Ben je daarentegen een completionist die iedere keer goud wilt behalen, dan zal jij je handen voor een poosje vol hebben, omdat je dan telkens een level moet uitkammen vanwege (onder andere) een verwante lijst van optionele Dare-objectieven. Exploratie heeft los daarvan ook z’n voordelen, buiten het vervolledigen van diezelfde lijst. Bij het oprapen van specifieke collectables kun je immers Emi’s trein cosmetisch customizen, of zelfs achter het stuur van geheel nieuwe wagons kruipen, die jou via verschillende plus- en minpunten aansporen om over genuanceerde speelstijlen na te denken.
The Limit of Raw Talent
Hetgeen dat ik tot nu toe echter moeilijk in woorden kon omschrijven, is hoeveel Denshattack! me verblijdde, zelfs als ik ergens het onderspit dolf of wanneer ik het ‘slechts’ voor een half uur opstartte. Het is simpelweg een game waar men het verheerlijkte om uit de bol te gaan, een constante adrenaline rush die haast bij elke figuurlijke stap aandringt om ervan te genieten. Er gebeuren meermaals zoveel coole scènes of absurditeiten op het scherm, dat ik m'n spontane euforie niet kon tegenhouden. En zowel de performantie als de controls (zodra je deze snapt) voelen zo vlotjes aan, dat ik de verleiding van “snel nog één potje!” nauwelijks kan weerstaan. Geen wonder dat Emi dikwijls zo vreugdevol reageert tijdens haar abnormale escapades!Een esthetische tour de force die de Spaanse studio gerust met alle trots van de wereld mag verkondigen!
Je ziet ook dat Denshattack! voor het team erachter een droomproject was dat ze hartstochtelijk in elkaar monteerden. Er zijn zoveel aspecten waarop Undercoders hun artistieke stempel plakte: de transities van het ene naar het volgende scherm, de thema’s van de levels of opdrachten, de sensationele setpieces, het gevarieerde uiterlijk van de bendeleden plus hun wagons, en zelfs de dialoogdoosjes. De culturele knipoogjes betreffende Japanse regio’s, de soms niet zo gekende tropes van allerhande ‘geek-/otaku media,’ de graffiti van verschillende tekenaars en de loregefixeerde fanzine-pagina’s die je kunt verzamelen. Het treffende voorkomen van de bijzonder vibrante celshading. Een denderende soundtrack waar het quasi onmogelijk is om naar één zwak lied te wijzen, en waarvoor talloze gerenommeerde namen hun muzikale bijdragen leverden. Piep maar eens in deze officiële upload: Tee Lopes, Richard Jacques, Kohta Takahashi, 2Mello, Shoji Meguro en zelfs Mr. Daytona USA himself, Takenobu Mitsuyoshi. Kortom, een esthetische tour de force die de Spaanse studio gerust met alle trots van de wereld mag verkondigen!
Derailed
Regelrechte mankementen zijn ten slotte schaars, maar ik vind dat men nog een paar zaken een tikkeltje moet verbeteren. Sporadisch werd ik geconfronteerd met een buggy sprong of een camerastandpunt dat niet correct schakelde, al lijkt dit op het eerste gezicht beperkt te zijn tot geïsoleerde plekken. Soms was het ook even prutsen om een gewenste level te selecteren als je deze (vanuit de map) wilt herbezoeken, en ik begeerde een volwaardige trainingsruimte om rustig alle trucjes in te studeren. Als troost kregen we ten minste de Tricktionary – chapeau voor de geinige term – oftewel een overzicht met video’s en de relevante instructies, al is dat geen ideale vervanging. Normaliter ging ik eveneens mopperen over het hevige gehalte van screenshake en chromatische aberratie, maar gelukkig kun je de standaardinstellingen daaromtrent reeds in het Accessibility-submenu verlagen. Replays met input display (voor overwonnen levels) zou eveneens een perfecte feature geweest zijn voor dit type game, samen met een Daily Challenge-modus en platinum medailles met verhoogde drempelwaardes. Ik duim alvast dat men zulke onderdelen overweegt, mits het voldoende exemplaren verkoopt …Conclusie
Wanneer laaiend enthousiaste passie en ongeremde creativiteit zo succesvol samensmelten, goh, daar krijg ik eerlijk gezegd kriebels van! Na al de tegenslagen die de industrie recent hebben gedwarsboomd, doet het ontzettend deugd om weer eens een game te ontdekken waarvoor geïnspireerde ontwikkelaars op volle toeren hun visie mochten realiseren. De verrukkelijke gameplay, de prachtige stijl, de belachelijke snelheden, de sublieme soundtrack, … Er zijn ettelijke facetten waar ik helemaal in de ban van was, omdat de algemene kwaliteit van deze belevenis (in de positieve zin) van geen ophouden weet. Her en der heeft deze titel nog een vleugje polish nodig, waar Undercoders zelve bewust van is aan de hand van hun berichtgeving, maar de kleine klachten die ik ter attentie bracht, deerden noch mijn plezier, noch de eigenlijke game. Haal Denshattack! dus meteen in huis als het je zelfs maar een ietsiepietsie aanspreekt!
Pro
- Razendsnel, spectaculair én zo leuk om te spelen
- Een audiovisueel fenomenaal totaalpakket
- Blijkbaar goed geoptimaliseerd voor alle platformen
- Geen tekort aan verfrissende elementen
Con
- Een paar bugs die op dit moment nog de ronde doen
- Enkele features die ik graag had gezien, zoals Training
9.5
Over
Beschikbaar vanaf
15 juli 2026
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- Nintendo Switch 2
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Action
Ontwikkelaar
- Undercoders
Uitgever
- Boltray Games
- Fireshine Games
Website
Laatst bewerkt:
