't is een nadenkertje.waarom je rechts/links erbij betrekt ontgaat me.
Volg de onderstaande video om te zien hoe je onze site als web-app op je startscherm installeert.
Opmerking: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
't is een nadenkertje.waarom je rechts/links erbij betrekt ontgaat me.
Hey, ik hou het graag objectief, door dit te zeggen en letterlijk hetzelfde woord te gebruiken als ik daarnet enkele Posts terug, zorgt dit voor een eerder raar gevoel.'t is een nadenkertje.
Zoals al eerder aangehaald, co-ouderschap is de norm, ook opgelegd door de rechtbank.Ik heb het dan voornamelijk over het hoederecht over de kinderen.
Ik denk inderdaad dat co-ouderschap de norm is. En gelukkig loopt dat in het overgrote deel van de gevallen goed. Ik denk dat kay-gell zich vooral baseert op cijfers uit de VS.hoederecht bestaat al bijna 30 jaar niet meer. Er zijn, behalve bij kinderen met zware beperking, dus geen gevallen meer van hoederecht.
Co-ouderschap is de regel nu en dat is een regel waar maar in uitzonderlijke gevallen van afgeweken wordt tenzij de partners anders overeen komen. Toon me gerust waar dit een probleem zou zijn voor mannen?
Ik zou wel eens cijfers willen zien hoe vaak dat (alles samen) méér gebeurt bij mannen dan bij vrouwen.Ik denk dat Kay-Gell voor België eerder zal verwijzen naar situaties waar de man buiten zijn wil om contact met de kinderen gaat verliezen. Contact dat niet gerespecteerd wordt, valse beschuldigingen van kindermisbruik/geweld,... . Daar zit je buitenproportioneel met meer mannen als slachtoffer (zeker dat laatste).
Een jaar gevangenisstraf lijkt me nu toch ook niet weinig hiervoor.Patj zei:Ik weet niet of dat een probleem is dat makkelijk aan te pakken is. Uiteindelijk moet je elke beschuldiging serieus nemen, maar langs de andere kant mogen de straffen voor dergelijke zaken ook wel eens drastisch omhoog. U kind 10 jaar niet/amper kunnen/mogen zien omdat uw ex het leukt vindt om valselijk rond te bazuinen dat je aan jouw kindjes hebt gezeten is niet om mee te lachen.
Een jaar gevangenisstraf lijkt me nu toch ook niet weinig hiervoor.
hoederecht bestaat al bijna 30 jaar niet meer. Er zijn, behalve bij kinderen met zware beperking, dus geen gevallen meer van hoederecht.
Co-ouderschap is de regel nu en dat is een regel waar maar in uitzonderlijke gevallen van afgeweken wordt tenzij de partners anders overeen komen. Toon me gerust waar dit een probleem zou zijn voor mannen?
Mijn vrouw en ik stonden enkele jaren geleden ook op het punt om te scheiden, ik was toen zelf geen voorstander van een 100% co-ouderschap regeling, in de zin van week om week. Leek mij gewoon voor de kinderen zelf niet het beste.Zoals al eerder aangehaald, co-ouderschap is de norm, ook opgelegd door de rechtbank.
De gevallen die ik ken waarbij de kinderen de papa enkel in het weekend zien, komen ofwel omdat de papa verder is gaan wonen (de liefde gevolgd) en zijn recht op co-ouderschap heeft opgegeven omwille van praktische zaken, namelijk de reistijd naar school, ofwel omdat ze omwille van hun werk door de week onvoldoende voor de kinderen kunnen zorgen (zo ken ik iemand wiens ex vrachtwagenchauffeur is, die kan dan inderdaad de schooluren niet volgen) of... omdat ze simpelweg geen zin hebben in al die zorgtaken (wanneer er wordt gescheiden als de kinderen nog baby/peuter/kleuter zijn).
Misschien dat je hierdoor de perceptie hebt gekregen dat er meer moeders zijn die instaan voor de kinderen dan vaders?
Vroeger (voor de jaren 90) was het inderdaad "per definitie" zo dat de moeder de kinderen "kreeg". Maar dat is dus rechtgetrokken. Gelukkig maar want een kind heeft beide ouders nodig! Op voorwaarde dat er goed voor hen gezorgd wordt natuurlijk.
'k Vind persoonlijk beide "richtingen" niet correct. Niet dit geval, waar er omwille van religieuze redenen geen vrouwen toegelaten worden. Maar ook niet in het geval van een exclusief zwemuur voor vrouwen.Zwemuurtje alleen voor mannen in Lommel lokt heel wat reacties uit: “Manifeste inbreuk op de genderwet”
https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20221013_96279636
Kijk van deze weet ik ook niet goed wat ik er van moet vinden? (en ook niet of ik hem nu in het gender topic moet plaatsen of hier)
Het gegeven argument is dat Europa dat mogelijk maakt, om rekening te houden met het feit dat vrouwen relatief vaker slachtoffer zijn van grensoverschrijdend gedrag. Nu heeft de opzet een religieus karakter en dan ligt het blijkbaar anders?
Goh ik vind het grensonverschrijdend gedrag een goed argument maar een persooniljke geloofsbelevenis, zeker onder moslims, is ook wel een ok argument. Mss is het 'iffy' omdat iedereen kan komen als ze man zijn, ongeacht hun geloof, waarschijnlijk net datgene is wat in het verkeerde keelgat schiet. Enkel mannelijke moslims had denk ik minder controverse opgeworpen. Echter vind ik de bewoordingen van die Liesbet Stevens, adjunct-directeur van het Instituut voor de gelijkheid van vrouwen en mannen, “Dat is een manifeste inbreuk op de genderwet” en Bart Somers “segregatie” moeilijker te verteren. Akkoord dat er een dialoog komt maar om zo per direct af te schieten vind ik vreemd.'k Vind persoonlijk beide "richtingen" niet correct. Niet dit geval, waar er omwille van religieuze redenen geen vrouwen toegelaten worden. Maar ook niet in het geval van een exclusief zwemuur voor vrouwen.
Er zou gewoon geen sprake mogen zijn van grensoverschrijdend gedrag. Indien men zich niet gedraagt, gewoon hup het zwembad uit! En voor de rest lekker zwemmen maar, vrouwen zowel als mannen.
Het probleem is dat ze het afhuren maar dan wel alle mannen toelaten. Het is geen prive aangelegenheid meer en heeft een publiek karakter.Kan je een zwembad niet afhuren als organisatie?
De mannelijke chiro bv? Das dan toch ook alleen maar jongens?
Ik zie het probleem niet.
Uiteraard moet dat voor beide kunnen. Ik rol met mijn ogen te lezen dat er over zoiets nog ophef is.Het probleem is dat ze het afhuren maar dan wel alle mannen toelaten. Het is geen prive aangelegenheid meer en heeft een publiek karakter.
Daarentegen kan dat wel voor vrouwen onder het mom van grensoverschrijdend gedrag.
)
Wordt nooit uitgevoerd. Veroordelingen vinden weinig tot niet plaats, gewoon omdat zoiets moeilijk te bewijzen is.Een jaar gevangenisstraf lijkt me nu toch ook niet weinig hiervoor.
Voor valse aangifte verkrachting zijn er wel wat Nederlandse studies die een idee schetsen (vb. https://research.vu.nl/ws/portalfiles/portal/78518836/complete+dissertation.pdf) . Uit een representatieve steekproef zie je dat van alle gevallen 82,5% de moeder de vader beschuldigde, in 3,5% de vader de moeder en in de overige gevallen andere familieleden (bijvoorbeeld stiefouders, etc.). Eerdere studies in NL hadden aangetoond dat het gros van kindermisbruik beschuldigingen in de context van scheidingen vals zijn (daarom niet altijd bewust overigens). Zie onder andere de Zembla aflevering verdachte vadersIk zou wel eens cijfers willen zien hoe vaak dat (alles samen) méér gebeurt bij mannen dan bij vrouwen.
Ik zou niet weten hoe je kan zeggen dat fiscale belangen de oorzaak hiervan zouden kunnen zijn, dat is geen juridische vraag, maar een maalschappelijke vraag.klopt het dat de zeer gelijke behandeling van mannen en vrouwen vooral ingegeven is door fiscale belangen (aftrekken van betaalde kinderallimentatie bij de belastingen) van de staat of is dat feitelijk een fabeltje?
Goh je hebt hetzelfde ook een beetje met de huidige tendens van mannen die niets mogen zeggen over het gewicht van een vrouw, maar anderzijds vrouwen wel eisen staan stellen over de lengte van een man (iets waar je in tegenstelling tot gewicht niet zo heel veel aan kan doen)."Grappig hoe iedereen meteen begint over lengte, mannen én vrouwen. Mannen willen ’m groter: 17 centimeter in erectie. Terwijl vrouwen content zijn met 15 centimeter. Al kijken ze ook naar de breedte. Verdict: als je er met je vrouwenhand helemaal rond kan, is hij te klein."
Persoonlijk geef ik geen ene fuck om wat er in dat artikel staat. Maar stel nu dat een mannelijke journalist in de nationale pers zou schrijven: "dames, er is wel degelijk een ideale maat van borsten. Als een borst in één hand past dan zijn ze te klein".
Ik heb mij ooit laten vertellen dat rechters vooral co-ouderschap toekennen omdat ouderschap (voornamelijk) bij één ouder te veel belastingaftrekken zou creëren. Maar ik weet dus niet of dat een fabeltje of waarheid is.Ik zou niet weten hoe je kan zeggen dat fiscale belangen de oorzaak hiervan zouden kunnen zijn, dat is geen juridische vraag, maar een maalschappelijke vraag.