Kinderarmoede

[ThomasMore]

Die 480€ voor voetbal is echt wel aan de hoge kant he, dat is geen gemiddelde prijs van pakweg 7 tot 12 jarigen die een jaar bij de lokale voetbalclub gaan. Ik vind het gros van de items uit je lijst luxe-items, ik kan best begrijpen dat je je kinderen die zaken wilt gunnen, maar je kan gerust zonder en niet als "armoedig" bestempeld worden. Genoeg kennissen van mij gingen nooit op vakantie, zijn nooit naar de muziekles gegaan, geen skikampen/lessen volgden, smartphones hadden (bestond toen nog niet), ... Elke bullet point uit jouw lijst kan in principe missende zijn, zonder dat er sprake moet zijn van armoede.


Kijk, dat is geen armoede. Geen geld hebben om boterhammen te kunnen kopen voor je kinderen op school -> Dat is armoede.
Geen muzieklessen, smartphones, skivakanties, ... -> Geen armoede.

Je kinderen voldoende eten geven maar voor de rest geen ruimte = overleven

Overleven = arm

Je kinderen kunnen laten opgroeien zoals de gemiddelde vlaamse kleine = leven

Als ik jouw lijstje zie heb ik ook geen normale kindertijd gehad... geen skiklassen met school, bijna geen buitenlandse gezinsvakanties of verjaardagsfeestjes (ik heb er één gegeven toen ik achttien werd). Sommige dingen heb ik wel gemist ja, achteraf beschouwd, maar ik heb me nooit ofte nimmer arm gevoeld.

Daar ga je weer me je 'ik dit of dat en dus is dat voor de rest even makkelijk'. Slaat nergens op. Kinderarmoede gaat verder als een volle of lege maag. Je kan terecht de vraag stellen of de mechanismes om kinderen in armoede te helpen wel voldoende effectief zijn maar altijd je eigen situatie gebruiken om de situatie van anderen als iets eenvoudigs af te schilderen is irrelevant.

Zal dat ook 's doen:

"Ik heb als alleenstaande een ruime, alleenstaande woning in een dure regio gekocht. Ga ook graag en vaak op vakantie en city-trips. Stuur mijn dochter naar ballet en koop haar de dure sneakers en smartphone die ze wilt hebben. De frigo zit hier altijd vol en hebben we geen zin om te koken dan gaan we wel naar een brasserie. Ik ga ook maar gewoon werken en betaal belastingen. Ik heb geen sociaal tarief of whatever. Als ik dat kan dan moet het voor iemand die een hoop ondersteuning krijgt van ons - de belastingbetaler - toch een eitje zijn om zich richting middenklasse te begeven. Hoe is het dan in godsnaam mogelijk dat die mensen er nog niet slagen om hun klein mannen voldoende eten te geven. Er is toch iets serieus mis."

Da's toch compleet irrelevant.

Is het de bedoeling dat je volledig toekomt voor een keuze die je maakt, waarvoor je verantwoordelijkheid draagt maar ook plezier/meerwaarde van hebt?

Wat bedoel je hiermee? Ik snap de vraag niet.

 

[ThomasMore]

• Terugbetaling van het lidgeld van 1 tot 2 sport/culturele activiteiten door de overheid. Uiteraard tot een bepaald maximumbedrag om geen "elitaire" sporten te sponsoren. Proportionele vermindering van het kindergeld.
  • (Jeugd)voetbal vind ik nu een zeer slecht voorbeeld, die sector draait op corruptie en zwartgeld dat doorgesluisd wordt naar de volwassen ploegen waar de spelers hele verbouwingen financieren met de "enveloppes" die ze daar krijgen. Kuis dat maar eerst op. Maar goed, ik ben allesbehalve een voetbalfan.
• Orthodontie terugbetalen via de gezondheidszorg zoals nu reeds gebeurd.
• Bijles is geen noodzaak, daarvoor zou idealiter de normale school moeten volstaan. Plus er zijn vaak ook nog eens sociale, goedkopere alternatieven voor kinderen in armoede.

Dus je oplossingen:

Puntje 1: lidgeld sport/hobby. De arme kindjes kunnen gaan sporten maar daardoor vermindert het kindergeld waardoor ze mogelijk met een lege maag naar de voetbal kunnen?

Puntje 2: Orthodontie is gedeeltelijk terugbetaald. De behandeling van mijn dochter kost bijvoorbeeld nog duizenden euro's over een paar jaren buiten de terugbetaling. Maar een gaaf gebit vind je misschien een overbodige luxe?

Puntje 3: bijles. Je vindt bijles geen noodzaak. En kinderen in armoede krijgen volgens jou voldoende sociale en goedkopere alternatieven. Welke? Bijles kan wel degelijk noodzakelijk zijn in de ontwikkeling van een kind. Meer nog, veel kinderen hebben baat bij bijles.

Dat ze jou nog niet gevraagd hebben voor Minsiter van jeugd en armoedebestrijding is me een raadsel

 

[KnightOfCydonia]

Je kinderen voldoende eten geven maar voor de rest geen ruimte = overleven

Overleven = arm

Je kinderen kunnen laten opgroeien zoals de gemiddelde vlaamse kleine = leven

Daar ga je weer me je 'ik dit of dat en dus is dat voor de rest even makkelijk'. Slaat nergens op. Kinderarmoede gaat verder als een volle of lege maag. Je kan terecht de vraag stellen of de mechanismes om kinderen in armoede te helpen wel voldoende effectief zijn maar altijd je eigen situatie gebruiken om de situatie van anderen als iets eenvoudigs af te schilderen is irrelevant.

Jij vertrekt hier toch ook vanuit de ervaring wat je aan je dochter wilt geven? Ik gaf gewoon aan dat met dat waslijstje dat jij opsomt, je al héél snel arm bent. Ik erken gerust dat niet arm zijn meer mag inhouden dan genoeg eten hebben, maar als je de lat al op het gemiddelde gaat leggen dan gaat per definitie een grote groep daar al snel onder zitten. Idem als je een koppeling gaat maken aan een bepaald percentage van een gemiddeld of modaal inkomen in plaats van in de betaalbaarheid van basisvoorzieningen.

Ik vertrek hier overigens niet de facto van mijn situatie. Ik zeg gewoon dat als ik jouw lijstje gebruik, ik arm lijk ete zijn geweest maar ik heb nochtans nooit honger geleden. Prioriteiten van ouders?

Ik zeg ook niet dat alles eenvoudig is, maar sorry, een gevulde brooddoos zou dat wél moeten zijn.

Zal dat ook 's doen:

"Ik heb als alleenstaande een ruime, alleenstaande woning in een dure regio gekocht. Ga ook graag en vaak op vakantie en city-trips. Stuur mijn dochter naar ballet en koop haar de dure sneakers en smartphone die ze wilt hebben. Ik ben erin geslaagd om dat middle class niveau te halen en heb daarvoor gewerkt. Als ik dat kan dan moet het voor iemand die een hoop ondersteuning krijgt van ons - de belastingbetaler - toch een eitje zijn om zich richting middenklasse te begeven. Hoe is het dan in godsnaam mogelijk dat die mensen er nog niet slagen om hun klein mannen voldoende eten te geven. Er is toch iets serieus mis."

Da's toch compleet irrelevant.

Valse vergelijking, jij legt de lat al op een hoop luxe: dure sneakers en smartphone. Ik stelde me de terechte vraag hoe mensen erin slagen mét kindergeld niet eens een absoluut minimum als een gevulde brooddoos te voorzien. Dat je met kindergeld niet je kind de laatste iPhone XY kan kopen of de nieuwste Nike AirZ is logisch vind ik dan toch.

Wat bedoel je hiermee? Ik snap de vraag niet.

Jij kiest ervoor om kinderen op de wereld te zetten. De staat steunt jouw daarin omdat de samenleving er ook enig belang bij heeft dat er kinderen zijn om de samenleving voort te zetten en die kinderen minimum aan een leefbaar bestaan te bieden. Jij hebt er zelf ook "belang" bij: jij krijgt er nageslacht/familie en gezelschap bij.

De vraag is dus: in welke mate moet de staat de rekening hiervoor betalen? En in welke mate moet je zelf voor die kosten opdraaien, want jij wou immers kinderen en hebt er ook voordleen aan?

Ik vind het huidige systeem al heel mooi en verdedigbaar evenwicht (if anything, als je de belastingen van een kinderloze alleenstaande in dit land beschouwt, misschien zelfs voorbij een gezond evenwicht): kindergeld, hogere belastingvrije som, goedkope gezondheidszorg, betaalbaar onderwijs, ... als jij echter vindt dat een (dure) smartphone een absolute noodzaak is, maar je komt niet toe, moet het kindergeld dan omhoog? Moet de overheid je dochter er één schenken?

 

[Straddle]

Je kinderen voldoende eten geven maar voor de rest geen ruimte = overleven

Geen ruimte geven? Ik ben als kind nooit op skivakantie geweest, heb nooit bijles gehad, geen meervoudige reizen per jaar, ... Heb ik dan ook geen ruimte gekregen volgens jouw definitie? Niemand van mijn vrienden of leeftijdsgenoten heeft op die manier "ruimte gekregen".

Overleven = arm
Je kinderen kunnen laten opgroeien zoals de gemiddelde vlaamse kleine = leven

Je kinderen naar school sturen met een lunch en zorgen dat ze thuis een dak boven hun hoofd hebben waar ze zich veilig kunnen voelen en zich kunnen ontwikkelen is voldoende. Al die luxe-items die jij hier eerder aanhaalde (skireisjes, iphones, meerdere gezinsreisjes, private bijlessen, ...) zijn echt geen basisbehoeften.

 

[KnightOfCydonia]

Dus je oplossingen:

Puntje 1: lidgeld sport/hobby. De arme kindjes kunnen gaan sporten maar daardoor vermindert het kindergeld waardoor ze mogelijk met een lege maand naar de voetbal kunnen?

Ze gaan nu al met een lege brooddoos naar school én hebben geen geld voor hobby's? Waar gaat dat kindergeld dan eigenlijk wél nog naar toe denk ik dan? Wat opzoekwerk leert me dat je als jongere een jaar kunstacademie of of jeugdvoetbal kunt gaan doen voor rond de € 150 à € 200 (inclusief voetbaltenue). Ja, ik kan me inbeelden dat dat voor sommige ouders véél is om in één keer te leggen. Voor mij ook soms overigens, daarvoor moet je sparen of je kosten spreiden denk ik dan. Op deze manier help je deze ouders. Die activiteiten worden overigens nu reeds ten dele gesponsord door de overheid (lidgeld volstaat niet om de kosten DKO te dekken, voetbalclubs krijgen sponsoring voor o.a. materiaal).

Puntje 2: Orthodontie is gedeeltelijk terugbetaald. De behandeling van mijn dochter kost bijvoorbeeld nog duizenden euro's over een paar jaren buiten de terugbetaling. Maar een gaaf gebit vind je misschien een overbodige luxe?

Dat is deels luxe, deels functioneel, afhankelijk van de aandoening. In het oude systeem werd er zelfs alleen terugbetaald als er een medische noodzaak is. De esthetische behandelingen die terugbetaald worden zijn inderdaad een "luxe", daarvoor zou je eigenlijk een aparte verzekering moeten nemen.

Puntje 3: bijles. Je vindt bijles geen noodzaak. En kinderen in armoede krijgen volgens jou voldoende sociale en goedkopere alternatieven. Welke? Bijles kan wel degelijk noodzakelijk zijn in de ontwikkeling van een kind. Meer nog, veel kinderen hebben baat bij bijles.

Wanneer bijles noodzakelijk wordt en véél kinderen dat nodig hebben, dan is dat een teken dat het reguliere onderwijs faalt of dat er andere problemen spelen. Ik spreek dan niet over zaken als logopedie natuurlijk, dat is gespecialiseerde hulp. Bijles voor leerstof die reeds gezien wordt in het regulier onderwijs en waarvoor wat extra uitleg van de leerkracht niet volstaat is wel degelijk een "luxeproduct" en eigenlijk ook een lapmiddel, waar ook bij kinderen van rijkere/middenklasse ouders geen nood aan zou mogen zijn.

Voor kinderen die het desondanks moeilijk hebben met de taal/cultuurkloof en/of wiens ouders niet in staat zijn te helpen bij zaken als huiswerk zijn er wel degelijk initiatieven die kunnen helpen, zo voorziet de Turkse gemeenschap hier in de buurt huiswerkbegeleiding en voor kansarmen heb je ook vzw's als Auxilia

Dat ze jou nog niet gevraagd hebben voor Minsiter van jeugd en armoedebestrijding is me een raadsel

Ik zou wellicht niet lang minister zijn, zou snel zowel figuren links als rechts van mij tegen de schenen schoppen.
Ik bepleit hier nergens om te bezuinigen op geld dat we aan kansen voor kinderen uitgeven hé, ik bepleit wel om als er overduidelijk systeemproblemen zijn, die middelen anders in te zetten.

 

[ThomasMore]

Geen ruimte geven? Ik ben als kind nooit op skivakantie geweest, heb nooit bijles gehad, geen meervoudige reizen per jaar, ... Heb ik dan ook geen ruimte gekregen volgens jouw definitie? Niemand van mijn vrienden of leeftijdsgenoten heeft op die manier "ruimte gekregen".


Je kinderen naar school sturen met een lunch en zorgen dat ze thuis een dak boven hun hoofd hebben waar ze zich veilig kunnen voelen en zich kunnen ontwikkelen is voldoende. Al die luxe-items die jij hier eerder aanhaalde (skireisjes, iphones, meerdere gezinsreisjes, private bijlessen, ...) zijn echt geen basisbehoeften.

Honger is, in België, volgens mij niet het grootste probleem van armen. Het sociale isolement is het grote probleem en zeker voor kinderen.

Als je door omstandigheden geen financiële ruimte hebt om je kind:

- een nieuwe boekentas te kopen
- nieuwe kleren te kopen als hij/zij weer 's paar maten gegroeid is
- orthodontie te betalen
- bijles te voorzien indien nodig
- een verjaardagsfeestje te laten geven
- het lidgeld voor een sportclub, jeugdbeweging te betalen
- een smartphone te laten hebben. En dat hoeft echt niet de laatste nieuwe iPhone te zijn
- niet kan laten deelnemen aan extra buitenschoolse activiteiten zoals bosklassen of skiklassen (ik heb het hier niet over gaan skiën met ClubMed he)
- ...

Dan zal je kind zich mogelijk sociaal geïsoleerd voelen. Die psychische druk van het gevoel te hebben er niet bij te horen heeft een negatieve impact op het welzijn van je kind. Dus dat noem ik kinderen die in armoede opgroeien. Leg maar 's uit aan je kind dat zo'n zaken voor hem niet zijn weggelegd omwille van het bed waarin hij is geboren.

Sommigen op dit forum doen dit dan weer af als overbodige luxe met argumenten genre:

- Uw kleine heeft geen Louis Vuitton nodig
- Vroeger liep iedereen rond met een scheef gebit en waren we ook gelukkig
- Bijles is overbodig, school is ruimschoots voldoende
- Verjaardagsfeestjes voor je 18 wordt zijn niet nodig
- Sporten is overrated, voetbalclubs zijn immers vehikels om zwart geld wit te wassen en daarbij, lopen is gratis!
- Dure smartphones had ik in mijn jeugd ook niet want ze bestonden niet
- Skireisjes met school zijn toch compleet overbodige luxe

Dan mis je toch wel een stevige dosis empathie.

 

[ThomasMore]

De vraag is dus: in welke mate moet de staat de rekening hiervoor betalen? En in welke mate moet je zelf voor die kosten opdraaien, want jij wou immers kinderen en hebt er ook voordleen aan?

De vraag is in welke mate kinderen het slachtoffer moeten worden van de omgeving waarin ze opgroeien.

De esthetische behandelingen die terugbetaald worden zijn inderdaad een "luxe", daarvoor zou je eigenlijk een aparte verzekering moeten nemen.

Want dental care verzekeringen zijn standaard fringe benefit voor jobs aan het minimumloon?

Ik vind het huidige systeem al heel mooi en verdedigbaar evenwicht (if anything, als je de belastingen van een kinderloze alleenstaande in dit land beschouwt, misschien zelfs voorbij een gezond evenwicht): kindergeld, hogere belastingvrije som, goedkope gezondheidszorg, betaalbaar onderwijs, ... als jij echter vindt dat een (dure) smartphone een absolute noodzaak is, maar je komt niet toe, moet het kindergeld dan omhoog? Moet de overheid je dochter er één schenken?

Ik vind inderdaad dat er argumenten zijn om ervoor te zorgen dat elk kind zijn eigen smartphone en laptop heeft. Dat zijn in mijn ogen geen luxe producten meer.

Je kinderen naar school sturen met een lunch en zorgen dat ze thuis een dak boven hun hoofd hebben waar ze zich veilig kunnen voelen en zich kunnen ontwikkelen is voldoende. Al die luxe-items die jij hier eerder aanhaalde (skireisjes, iphones, meerdere gezinsreisjes, private bijlessen, ...) zijn echt geen basisbehoeften.

Het afdekken van je primaire behoeften is in een welvaartsstaat toch geen indicatie van welvaart. Kinderarmoede is dus volgens jou opgelost als kinderen voldoende te eten hebben en dak boven hun hoofd? Sorry maar ik vind dat we de lat wel hoger kunnen leggen.

 

[cege]

Ik krijg de kriebels van de definitie van armoede.

Mijn pa en MA verdienden alle 2 goed, maar telkens er een armoede mannetje op tv komt, denk ik, ja dan was ik ook jaren arm.

Wij zijn 1x op reis geweest met de vlieger met het gezin, dat was ook de enige keer buiten Europa. Wij gingen ofwel skien met intersoc ofwel in de zomer op reis naar Frankrijk of Ardennen of center parks.

Voor de rest was het cm Kamp, sportkamp, of shotten op het plain op de hoek.

Eerste GSM was een nokia op mijn 18. Wij waren met 3 thuis. Wij hebben nooit alle 3 een laptop gehad of een eigen TV. Er stond een TV beneden en 2 computers boven. Nummer 2 de afdanker van PA. Toen ik 17 of zo was heb ik mijn eigen Computer gekocht met mijn vakantiejob centen.

Ik denk dat mijn PA 3 of 4 autos gekocht heeft in zijn leven. En als de auto versleten was, mocht 1 van de kinderen er mee rijden. Mijn broer rijdt nog altijd met de 20jaar oude auto van mijn PA als 2e wagen.

Akkoord dat een kind een volle brooddoos moet hebben. Maar alle andere verwachtingen van "de armen" zijn compleet overtrokken en totaal niet de norm. Je bent niet arm als je niet in de top 5% zit... je bent niet arm als je niet elk kind een smartphone en laptop kunt geven. En zeker niet als je niet elk jaar een transatlantic reis kunt doen.

 

[JPV]

Mij zou het al verbazen als er 1/1000 kinderen in België met honger naar school moeten gaan. Je koopt een brood in de Aldi nog altijd voor 0.6€, dat kan zelfs de grootste armoezaaier betalen.

Welcome to reality.

Ik krijg de kriebels van de definitie van armoede.

Mijn pa en MA verdienden alle 2 goed, maar telkens er een armoede mannetje op tv komt, denk ik, ja dan was ik ook jaren arm.

Wij zijn 1x op reis geweest met de vlieger met het gezin, dat was ook de enige keer buiten Europa. Wij gingen ofwel skien met intersoc ofwel in de zomer op reis naar Frankrijk of Ardennen of center parks.

Voor de rest was het cm Kamp, sportkamp, of shotten op het plain op de hoek.

Eerste GSM was een nokia op mijn 18. Wij waren met 3 thuis. Wij hebben nooit alle 3 een laptop gehad of een eigen TV. Er stond een TV beneden en 2 computers boven. Nummer 2 de afdanker van PA. Toen ik 17 of zo was heb ik mijn eigen Computer gekocht met mijn vakantiejob centen.

Ik denk dat mijn PA 3 of 4 autos gekocht heeft in zijn leven. En als de auto versleten was, mocht 1 van de kinderen er mee rijden. Mijn broer rijdt nog altijd met de 20jaar oude auto van mijn PA als 2e wagen.

Akkoord dat een kind een volle brooddoos moet hebben. Maar alle andere verwachtingen van "de armen" zijn compleet overtrokken en totaal niet de norm. Je bent niet arm als je niet in de top 5% zit... je bent niet arm als je niet elk kind een smartphone en laptop kunt geven. En zeker niet als je niet elk jaar een transatlantic reis kunt doen.

Nee, dat is niet de definitie van armoede. Stop met overdrijven.

 

[ThomasMore]

Akkoord dat een kind een volle brooddoos moet hebben. Maar alle andere verwachtingen van "de armen" zijn compleet overtrokken en totaal niet de norm. Je bent niet arm als je niet in de top 5% zit... je bent niet arm als je niet elk kind een smartphone en laptop kunt geven. En zeker niet als je niet elk jaar een transatlantic reis kunt doen.

Wie beweert het tegendeel?

Met hoe je jou jeugd beschrijft ben je allesbehalve in armoede opgeroeid, eerder doorsnee.

 

[pardal]

Ik krijg de kriebels van de definitie van armoede.

Mijn pa en MA verdienden alle 2 goed, maar telkens er een armoede mannetje op tv komt, denk ik, ja dan was ik ook jaren arm.

Wij zijn 1x op reis geweest met de vlieger met het gezin, dat was ook de enige keer buiten Europa. Wij gingen ofwel skien met intersoc ofwel in de zomer op reis naar Frankrijk of Ardennen of center parks.

Voor de rest was het cm Kamp, sportkamp, of shotten op het plain op de hoek.

Eerste GSM was een nokia op mijn 18. Wij waren met 3 thuis. Wij hebben nooit alle 3 een laptop gehad of een eigen TV. Er stond een TV beneden en 2 computers boven. Nummer 2 de afdanker van PA. Toen ik 17 of zo was heb ik mijn eigen Computer gekocht met mijn vakantiejob centen.

Ik denk dat mijn PA 3 of 4 autos gekocht heeft in zijn leven. En als de auto versleten was, mocht 1 van de kinderen er mee rijden. Mijn broer rijdt nog altijd met de 20jaar oude auto van mijn PA als 2e wagen.

Akkoord dat een kind een volle brooddoos moet hebben. Maar alle andere verwachtingen van "de armen" zijn compleet overtrokken en totaal niet de norm. Je bent niet arm als je niet in de top 5% zit... je bent niet arm als je niet elk kind een smartphone en laptop kunt geven. En zeker niet als je niet elk jaar een transatlantic reis kunt doen.

Het gaat om een menswaardig leven kunnen leiden wat meer inhoud dan enkel basisbehoeften.

Echter leven we wel in maatschappij m, waar het hebben van een smartphone noodzakelijk is, alsook het hebben van een eigen laptop.

Er zijn genoeg getuigenissen van kinderen die een laptop moeten delen in het gezin, waardoor ze niet de tijd hebben om hun werk grondig te doen of zelfs niet aan geraken omdat de andere ofwel een online les hadden, de andere een groepswerk of huiswerk moet maken.

De maatschappij evolueert en zonder eigen smartphone/laptop kan je niet mee.

 

[Sylverscythe]

Ik krijg de kriebels van de definitie van armoede.

Mijn pa en MA verdienden alle 2 goed, maar telkens er een armoede mannetje op tv komt, denk ik, ja dan was ik ook jaren arm.

Wij zijn 1x op reis geweest met de vlieger met het gezin, dat was ook de enige keer buiten Europa. Wij gingen ofwel skien met intersoc ofwel in de zomer op reis naar Frankrijk of Ardennen of center parks.

Voor de rest was het cm Kamp, sportkamp, of shotten op het plain op de hoek.

Eerste GSM was een nokia op mijn 18. Wij waren met 3 thuis. Wij hebben nooit alle 3 een laptop gehad of een eigen TV. Er stond een TV beneden en 2 computers boven. Nummer 2 de afdanker van PA. Toen ik 17 of zo was heb ik mijn eigen Computer gekocht met mijn vakantiejob centen.

Ik denk dat mijn PA 3 of 4 autos gekocht heeft in zijn leven. En als de auto versleten was, mocht 1 van de kinderen er mee rijden. Mijn broer rijdt nog altijd met de 20jaar oude auto van mijn PA als 2e wagen.

Akkoord dat een kind een volle brooddoos moet hebben. Maar alle andere verwachtingen van "de armen" zijn compleet overtrokken en totaal niet de norm. Je bent niet arm als je niet in de top 5% zit... je bent niet arm als je niet elk kind een smartphone en laptop kunt geven. En zeker niet als je niet elk jaar een transatlantic reis kunt doen.

Dus je ging elk jaar jaar op reis, deed nog wat kampen, ging skiën en jij herkent jezelf in de definitie van armoede?

Een GSM 20-30 jaar geleden is ook niet hetzelfde als nu hé. Een vliegtuigreis kan je met Ryanair doen voor minder dan €40 per persoon.

Het zijn hier weer redeneringen op hoog niveau hoor.

 

[ThomasMore]

Het gaat om een menswaardig leven kunnen leiden wat meer inhoud dan enkel basisbehoeften.

Echter leven we wel in maatschappij m, waar het hebben van een smartphone noodzakelijk is, alsook het hebben van een eigen laptop.

Er zijn genoeg getuigenissen van kinderen die een laptop moeten delen in het gezin, waardoor ze niet de tijd hebben om hun werk grondig te doen of zelfs niet aan geraken omdat de andere ofwel een online les hadden, de andere een groepswerk of huiswerk moet maken.

De maatschappij evolueert en zonder eigen smartphone/laptop kan je niet mee.

Inderdaad. Velen schijnen hier niet op de hoogte te zijn van zoiets als Smartschool.

Elk kind zou recht moeten hebben op een smartphone en een laptop. Zonder start je met een achterstand. En dan heb ik het uiteraard niet over kleuters die op een iPad spelletjes spelen. Vanaf dat een school platformen als Smartschool gebruikt moeten kinderen simpelweg makkelijk toegang hebben tot dat platform. Dat impliceert hun eigen device.

De empathisch onbekwamen hier denken dan dat kinderen gratis Macbooks en iPhones in hun schoot geworpen krijgen.

 

[pardal]

Het zijn hier weer redeneringen op hoog niveau hoor.

Veel reageren dan ook vanuit hun buikgevoel/frustratie en zien/horen natuurlijk juist de sensatie situaties.

Bijkomend is volgens mij ook niet mogelijk om u over elke topic hier u voldoende in te lezen om een goede kijk op de zaak te hebben.

 

[ThomasMore]

Jij kiest ervoor om kinderen op de wereld te zetten. De staat steunt jouw daarin omdat de samenleving er ook enig belang bij heeft dat er kinderen zijn om de samenleving voort te zetten en die kinderen minimum aan een leefbaar bestaan te bieden. Jij hebt er zelf ook "belang" bij: jij krijgt er nageslacht/familie en gezelschap bij.

De vraag is dus: in welke mate moet de staat de rekening hiervoor betalen? En in welke mate moet je zelf voor die kosten opdraaien, want jij wou immers kinderen en hebt er ook voordleen aan?

Ik vind het huidige systeem al heel mooi en verdedigbaar evenwicht (if anything, als je de belastingen van een kinderloze alleenstaande in dit land beschouwt, misschien zelfs voorbij een gezond evenwicht): kindergeld, hogere belastingvrije som, goedkope gezondheidszorg, betaalbaar onderwijs, ... als jij echter vindt dat een (dure) smartphone een absolute noodzaak is, maar je komt niet toe, moet het kindergeld dan omhoog? Moet de overheid je dochter er één schenken?

Ik vind dat de overheid mag ondersteunen in kinderen een menswaardig bestaan, zoals @pardal het hier heeft verwoord, te geven en niet hoeft te stoppen bij een leefbaar bestaan zoal jij stelt. Uiteraard is dat in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van de ouders. Kunnen die daar echter niet of niet langer voor instaan dan mag de samenleving hiervoor gerust bijspringen. Kinderen een menswaardig bestaan geven vind ik nu 's een goede besteding van belastingsgeld.

De smartphone (hoeft geen dure te zijn, dat maak jij ervan) en een laptop zijn, vanaf een bepaalde leeftijd, een absolute noodzaak voor een kind. Dus de overheid mag die schenken. Wat mij betreft zijn er nog wel zaken die bijdragen tot een menswaardig kinderleven: recht op ontspanning, recht op vakantie, recht op extra schoolse activiteiten, recht op degelijke kledij, recht op ondersteuning, recht op zoiets als een esthetisch gaaf gebit.

En dat is echt niet hetzelfde als recht om te gaan golfen, vakanties met ClubMed, een pony, een bromfiets, ...

 

[Mini]

480 eur per jaar gemiddeld voor lidmaatschap voetbal?

Ik ben zelf jeugdtrainer bij een redelijk goed aangeschreven lokale club die samenwerkt aan hun trainingsprogramma met een top10 eersteklasser.
Geen cafevoetbal dus.

En bij ons is het maar 300 eur.
En daar krijg je een bal + volledige club outfit voor.

 

[zarathustra]

Lijkt me weer zo een typisch geval waar je de ouders moeilijk voor hun verantwoordelijkheid kan stellen zonder de kinderen te treffen ( die geen schuld hebben hier in)

Er zijn veel van die 'armen' waar je op voorhand al kon voorspellen dat die kinderen mss niet echt een goed idee was. Maar je kan ( spijtig genoeg?) mensen niet verbieden kinders te maken. Dus behalve mss dingen in natura te geven ipv als cash, zie ik hier niet echt oplossingen voor. En dan nog, de mama die al rokend haar dochter een lap rond haar oren geeft kan dan even goed de laptop verkopen voor drinkgeld.

 

[ThomasMore]

480 eur per jaar gemiddeld voor lidmaatschap voetbal?

Ik ben zelf jeugdtrainer bij een redelijk goed aangeschreven lokale club die samenwerkt aan hun trainingsprogramma met een top10 eersteklasser.
Geen cafevoetbal dus.

En bij ons is het maar 300 eur.
En daar krijg je een bal + volledige club outfit voor.

https://www.hln.be/familie/van-100-tot-meer-dan-2-000-zoveel-kost-de-sport-van-jouw-kind~a25710e7/

Ik heb het bedrag overgenomen uit dat artikel. An sich doet het eigenlijke bedrag er niet zoveel toe. Wou gewoon aanhalen dat voor kinderen die opgroeien in armoede het niet altijd evident is om bij een sportclub te gaan. Of het nu 480 kost of 300... blijft voor gezinnen in armoede een stevig bedrag he.

Ik weet dat veel clubs wel maatregelen nemen om de financiële drempel zo laag mogelijk te houden. Kudos daarvoor

 

[ThomasMore]

Lijkt me weer zo een typisch geval waar je de ouders moeilijk voor hun verantwoordelijkheid kan stellen zonder de kinderen te treffen ( die geen schuld hebben hier in)

Er zijn veel van die 'armen' waar je op voorhand al kon voorspellen dat die kinderen mss niet echt een goed idee was. Maar je kan ( spijtig genoeg?) mensen niet verbieden kinders te maken. Dus behalve mss dingen in natura te geven ipv als cash, zie ik hier niet echt oplossingen voor. En dan nog, de mama die al rokend haar dochter een lap rond haar oren geeft kan dan even goed de laptop verkopen voor drinkgeld.

In dat geval zou die mama de laptop stelen van de school. Da's niet zo dat die kids laptops krijgen he... Ze krijgen er eentje ter beschikking. Zoals een werknemer een bedrijfswagen... De mama van de volwassen inwonende IT zoon kan die zijn bedrijfswagen ook verpatsen voor booze he.

 

[zarathustra]

In dat geval zou die mama de laptop stelen van de school. Da's niet zo dat die kids laptops krijgen he... Ze krijgen er eentje ter beschikking. Zoals een werknemer een bedrijfswagen... De mama van de volwassen inwonende IT zoon kan die zijn bedrijfswagen ook verpatsen voor booze he.

Ok en dan is de laptop weg, wat ga je doen? een boete geven, de mama in de cel? Hoe helpt dat het kind? Ik vermoed ook dat de 25 jarige iets meer weerwerk kan bieden dan een 8-10 jarige.

Maar het punt blijft eh. Je kan gratis opvang aanbieden maar als ze er niet naar toe mogen gaan? Of wat dan ook.