Ne keer een rondreis gemaakt door Java en Bali. Ik dacht dat het een goed idee zou zijn om een heuptasje aan te schaffen deze keer ipv een portefeuille zo in mijn achterzak te houden zoals ik altijd gewoon ben. Nou, we zitten in de taxi en ik wil betalen, dus ik haal mijn geld uit het heuptasje en leg het tasje even naast me op de achterbank. Ik betaal en stap uit, loop naar de koffer om de koffers te pakken. Klap de kofferbak dicht en ik zie de taxi vertrekken. Meteen besef ik dat mijn heuptasje nog op de achterbank ligt, met dus álles in. Cash, bankkaarten, paspoort, ..
Het was een redelijk drukke straat dus de taxi kon niet snel rijden, dus ik zet het op een spurtje, op mijn flipflops achte die taxi aan. Hij had een voorsprong van een 50 a 100 meter. Het was in die straat ook wat file dus de taxi stopt voor het verkeer. Ik kom korter bij, maar net op het moment dat ik er bijna was loopt het weer vlot en vertrekt die kerel terug. Uiteindelijk niet meer bij kunnen halen.
Paniek dus ! Na veel vijven en zessen kunnen achterhalen wie de taxi was, die vent komt aan in het hotel en zit bij hoog en laag te beweren dat er niks meer in die auto lag. Hij had ook nog andere klanten gehad zei ie dus ja ... vies gescheten.
Mijn vriendin op dat moment had zelf ook geen bankkaarten mee (vraag me nog steeds af hoe dat zit want das ook niet meer van deze tijd) dus we zaten daar echt zonder geld, bankkaarten of paspoort.
Om een nieuw paspoort te verkrijgen moest ik naar de Belgische ambassade, en hoe raar het ook mag klinken, op Bali was er geen. Wel op Java (Surabaya) een 1200 km verder. Ik moest dus een vliegtuigticket kopen. Op zich viel die prijs nog mee (120€) heen en terug, maar zonder geld was dat niet simpel. Mijn vriendin begint daar in de lobby van het hotel te bleiten. Het hotel stelt voor dat familie van ons een overschrijving doet, het hotel zou ons dan uitbetalen, maar dat zou een paar dagen duren en onze terugvlucht was al voor binnen een dag of 3. Zat dus haast achter.
Opeens merkt er een koppel het drama op dat zich afspeelt in de lobby, blijken dat ook Belgen te zijn. Zij stellen voor om ons 500€ te lenen, we zouden hun maar terug betalen eens we terug in Belgie zijn. Ja amai, gered dus hé, wat een mooie geste. Die kenden ons van haar of pluim, gaven zomaar 500€ met het risico dat geld nooit nog terug te zien.
Ik een vlucht geboekt naar Surabaya dan, op het vliegveld is de chauffeur van de Belgische consul me komen oppikken en heeft me naar het bedrijf van die consul gebracht. Die had daar ergens een sigaren-fabriek. Heb daar dan tijdens het in orde brengen van mijn documenten een rondleiding gekregen, en een paar dozen sigaren om mee naar huis te nemen als cadeau. Die chauffeur heeft me dan naar de consul zijn thuis gevoerd en heb daar dan de dag mogen doorbrengen aan het zwembad (terugvlucht was pas heel laat). Zijn huisvrouw heeft nog een schitterende maaltijd klaargemaakt ook. Al bij al een zeer toffe ervaring en eind goed al goed
)
"Móie prijzen! Móie prijzen!"... maar die prijzen stonden nergens genoteerd en we moesten elke keer afbieden. Op den duur zeiden we dat we uit pakweg Zweden kwamen, en ze zwegen. :')
