Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

KPI's en al het gezever errond.

Ik heb zogezegd geen echte salesrol, maar toch moeten we het klantenbestand doen groeien qua inkomsten.
Aan de andere kant moeten we ook pushen om de 'kleine transacties' van onze klanten niet bij ons te krijgen omdat dat teveel kosten en moeite meebrengt (lees: we hebben te weinig volk om al het werk te doen).
Maar dan denk ik dat onze klanten het niet appreciëren dat we enkel de grote deals willen, maar de kleine dan weer niet, dus gaan ze naar een andere bank die het wél allemaal wilt doen.


Aan de andere kant zie ik ook inkomsten verdwijnen intern, naar een ander departement, maar dat heeft dan ook negatieve persoonlijke impact, terwijl het op het einde van de lijn eigenlijk status quo blijft voor de organisatie.
oplossing: ik kan mezelf gewoon 'unlinken' van die klant, waardoor het negatieve percentage wegvalt.



wat een gezever moeten we ons soms toch mee bezig houden. Uiteindelijk meer bezig met statistieken te foefelen om goed over te komen, dan dat we effectief het werk kunnen doen.
Ah ja, cijfertjesmanagement heeft immers cijfertjes nodig.

Je bent niet meer dan een cijfertje, tegelijk moet cijfertje cijfertjes aanleveren.
 
Ah ja, cijfertjesmanagement heeft immers cijfertjes nodig.

Je bent niet meer dan een cijfertje, tegelijk moet cijfertje cijfertjes aanleveren.
Had een tijd geleden ne manager die aan ons kwam vragen "zeg wat zouden goede cijfers zijn om op te rapporteren?" -> euhh, meer context graag? Met welk doel?
 
Had een tijd geleden ne manager die aan ons kwam vragen "zeg wat zouden goede cijfers zijn om op te rapporteren?" -> euhh, meer context graag? Met welk doel?
"Een kleiner aantal managers."

Op een week tijd nog eens drie collega's uitgevallen met burn-out klachten. We kunnen weer wat streepjes bijtrekken op de lijst. Meer dan de verplichte enquête rond psychosociaal welzijn gaan ze wel weer niet doen hier. Het ligt zogezegd toch alleen maar aan mensen hun privésituatie.
Oei.
Klinkt tijd voor wat extra managers.
 
Laatst bewerkt:
"We willen iets met PowerBI doen"

Onze operations chick paar jaar geleden
"we moeten iets met big data doen".
"maar euh, welk probleem wil je oplossen"
"We moeten iets met big data doen"
"Maar je problemen zijn niet complexer dan 'neem gemiddelde van 10 getallen, spuug uit, berekening stdev'"
"We moeten iets met big data doen"

(nvdr: nooit iets van gekomen)

Hier was het paar jaar geleden ook 'cobot' en 'blockchain' als speerpunt voor operations innovatie. Ik kijk al uit naar de lumineuze AI ideen.
 
Update van de verhalen van op mijn werk. Verhalen die collega's meegemaakt hebben.

Verhaal 1:
Een collega begint 30min eerder dan het "officiële" startuur. Zij heeft een dochter die chronisch ziek is (en vrij erge aandoening en ze ligt in het ziekenhuis). Haar bedoeling was dan ook 30min vroeger te eindigen.
Ze gaat aan de CEO melden dat ze hierdoor ook 30min vroeger vertrekt, omdat haar dochter zwaar ziek is..
Antwoord "Nee dit gaat niet. Dat is niet de bedoeling hé"


Verhaal 2:
Een collega werkt 4/5de. Een deel van ons product verkoopt altijd goed rond de eerste maanden van het jaar. Hierdoor is het ook drukker dan normaal. Zij heeft zichzelf opgeofferd en werkt nu 4,5/5 per week (mits recupereren) en die "opgeofferde dag" is dan in de voormiddag. Zij vertrekt rond de middag naar huis en laat haar werk gsm op de bureau liggen.
Gevolg: Veel aanvragen via haar telefoon. Mensen krijgen geen antwoord en bellen dan naar onze vaste lijn en wij kunnen ze niet direct helpen. In mijn ogen geen drama.
Krijgt ze van die vrouwelijke CEO de dag erna keiveel verwijten waaronder "Seg, het zijn nu wel de maanden dat wij het moeten maken hé. Ik verwacht dan wel dat ge die gsm mee naar huis neemt en antwoordt als er gebeld wordt. Ge gaat een tandje moeten bijsteken"
Het is ook een collega die richting exit gaat.

Verhaal 3:
We hebben de eerste 2 maanden van het jaar al de helft van de omzet van gans vorig jaar behaald. Het aantal aanvragen is gigantisch hoog momenteel. Zoveel dat onze verkopers gewoon verzuipen..
De eigenaars leggen de druk bij onze verkopers dan nog extra hoog "ge moet uw aanvragen goed opvolgen eh, we willen geen mensen verliezen eh".
1 van 2 verkopers belde mij begin van de week en begon te wenen aan de telefoon dat ze wil stoppen met haar job. Dat ALLES rond geld, geld en nog eens geld draait binnen het bedrijf en ze er geen menselijke kant is.
Ik hoor het haar nog zeggen "Elke afspraak die ik heb is een hele lijdensweg".
Ondertussen zie ik dat ze de aanvragen nu amper behandelt, dat er gigantisch weinig afspraken geboekt worden en als ze er boekt, dat er dubbele boekingen tussen zitten.

Ik zit nu op een punt waar ik naar de verhalen luister en mijn pakje popcorn erbij neem en denk "hopelijk implodeert het bedrijf door hun gedrag".
Ik heb vroeger hééél vaak gehoord "bij een grote boite zijde maar een nummerke"... ik weet intussen dat de realiteit echt wel véél genuanceerder is.

Ik heb 6 jaar bij een kleine KMO (~25 werknemers) gewerkt en daar heb ik eigenlijk altijd het gevoel gehad dat als diejn baas naar mij (en alle andere collega's) keek dat hij daar zo tikkende rode cijfers boven onze hoofden zag. Zéér weinig menselijkheid en als er iets werd gezegd kreeg je zo het antwoord "ja, wij zijn niet perfect, wij zijn ook maar mensen". Dat hun werknemers ook maar mensen waren dat snapten ze precies niet, wij hadden daar nochtans oprecht nen heel goeien equip imo. Ik heb daar eigenlijk de beslissing genomen dat ik nooit nog ergens wil werken waar mijn rechtstreekse baas diegene is die ook mijn loon uit "eigen za(a)k" moet betalen.

Het contrast met mijn huidige job (multinational met 10k werknemers in België) kan niet groter zijn. Ik ben vorig jaar 10 weken (7 en later nog eens 3) thuis geweest met ziekte + nog een hele periode 50/75% gewerkt na die eerste 7 weken en toch heb ik gisteren waarschijnlijk mijn beste beoordelings ooit gehad denk ik... Bij die KMO had ik na 2 weken waarschijnlijk ne controlearts aan de deur gehad en op mijn beoordeling "tijd om een tandje bij te steken". :unsure:

Ik hoop voor u dat u 3de ronde goed gaat, dit soort toxiciteit is gewoon te mijden als de pest.
 
Ik heb vroeger hééél vaak gehoord "bij een grote boite zijde maar een nummerke"... ik weet intussen dat de realiteit echt wel véél genuanceerder is.

Ik heb 6 jaar bij een kleine KMO (~25 werknemers) gewerkt en daar heb ik eigenlijk altijd het gevoel gehad dat als diejn baas naar mij (en alle andere collega's) keek dat hij daar zo tikkende rode cijfers boven onze hoofden zag. Zéér weinig menselijkheid en als er iets werd gezegd kreeg je zo het antwoord "ja, wij zijn niet perfect, wij zijn ook maar mensen". Dat hun werknemers ook maar mensen waren dat snapten ze precies niet, wij hadden daar nochtans oprecht nen heel goeien equip imo. Ik heb daar eigenlijk de beslissing genomen dat ik nooit nog ergens wil werken waar mijn rechtstreekse baas diegene is die ook mijn loon uit "eigen za(a)k" moet betalen.

Het contrast met mijn huidige job (multinational met 10k werknemers in België) kan niet groter zijn. Ik ben vorig jaar 10 weken (7 en later nog eens 3) thuis geweest met ziekte + nog een hele periode 50/75% gewerkt na die eerste 7 weken en toch heb ik gisteren waarschijnlijk mijn beste beoordelings ooit gehad denk ik... Bij die KMO had ik na 2 weken waarschijnlijk ne controlearts aan de deur gehad en op mijn beoordeling "tijd om een tandje bij te steken". :unsure:

Ik hoop voor u dat u 3de ronde goed gaat, dit soort toxiciteit is gewoon te mijden als de pest.

Vetgedrukte is zoooooo waar. Heb nog maar ervaring met 3 werkgevers en in 2 gevallen waar ik problemen ervaarde, was het omdat ik direct contact stond met de eigenaar.

Het idee van een nummertje te zijn in een multinational had ik ook. Maar waar ik nu naar gesprek nr 3 mag, is zo'n bedrijf.
Internationaal +-170k werknemers. In Belgie (binnen de dochteronderneming) wel +-15 man werkzaam. Geen idee of dit nadelig kan zijn.
Ze vroegen wel hoe het kwam dat ik na 6mnd al weg ging. Heb dan over het micromanagement gesproken en ik kreeg een reactie zoals iedereen hier op het forum 😅.
 
Het idee van een nummertje te zijn in een multinational had ik ook. Maar waar ik nu naar gesprek nr 3 mag, is zo'n bedrijf.
Internationaal +-170k werknemers. In Belgie (binnen de dochteronderneming) wel +-15 man werkzaam. Geen idee of dit nadelig kan zijn.
Ge moet altijd wa chance hebben ook waarschijnlijk. Bij het lezen van de verslagen van de OR bij ons staan daar soms ook bedenkelijke dingen in van andere afdelingen. Die verslagen komen wel via de vakbond dus dat is wss met een stevige brok zout te nemen. :unsure:
Imo zijn het zeker in die grote bedrijven vooral uw n+1 en in mindere mate n+2 die alle verschil maken.
 
Update #92626

Net de vorige herstructurering achter de rug. Vandaag aankondiging dat ze de overblijvers in 2 kappen en heel de support/pre-sales naar een andere divisie verhuizen. Wordt weer bevorderlijk voor de efficiëntie en samenwerking...

Grote kans dat binnen paar weken er paar buiten liggen. Nog keer proberen om van de situatie gebruik te maken om wat debiele projecten te torpederen en openstaande rekeningen te vereffen. Play stupid, stupid prizes.
 
Een helpdesk die eigenlijk totaal niet functioneert, waardoor belangrijke issues zijn blijven liggen. Klantjes bozig.

Haha. Is eigenlijk kleuterwerk, en nog is het te moeilijk. Al is het eerder een kwestie van niet willen.

En die foemp van de helpdesk dan aan de lijn "oh li la li la, en daar komt maar bij als ik refresh, wat moet ze doen".
Werkelijk als je dus in vele maanden geen enkel issue ervan oplost. Het is nochtans steeds hetzelfde.
 
Laatst bewerkt:
Ik heb vroeger hééél vaak gehoord "bij een grote boite zijde maar een nummerke"... ik weet intussen dat de realiteit echt wel véél genuanceerder is.

Ik heb 6 jaar bij een kleine KMO (~25 werknemers) gewerkt en daar heb ik eigenlijk altijd het gevoel gehad dat als diejn baas naar mij (en alle andere collega's) keek dat hij daar zo tikkende rode cijfers boven onze hoofden zag. Zéér weinig menselijkheid en als er iets werd gezegd kreeg je zo het antwoord "ja, wij zijn niet perfect, wij zijn ook maar mensen". Dat hun werknemers ook maar mensen waren dat snapten ze precies niet, wij hadden daar nochtans oprecht nen heel goeien equip imo. Ik heb daar eigenlijk de beslissing genomen dat ik nooit nog ergens wil werken waar mijn rechtstreekse baas diegene is die ook mijn loon uit "eigen za(a)k" moet betalen.

Zo herkenbaar.

Vorige job was ook in KMO van zo'n 100. Bij het eerste project dat ik daar kreeg bemoeide de CEO zich zoveel dat het hele project eigenlijk maar half z'n gat werd uitgevoerd. Dat moest en zou toen uitgevoerd worden voor 75k. Twee jaar sukkelen later toch moeten investeren om alles recht te trekken.

En van die heel debiele slapstick momenten. Ze hadden verbouwd, waaronder het kantoor waar IT zat. Kwam em naar mij en mijne collega: "ja, die muren hier, kunnen jullie die schilderen? Dan blijft ge is nen avond na het werk, bestelt ne pizza en dan is't wel in orde".
Wij uiteraard geweigerd. Gevolg: de week erop stond den baas zijne pa onzen bureau te schilderen.
 
Waarom doet de PO de demo? De demo is toch om het werk van de devs/testers te tonen dus de devs/testers presenteren dat?

Vaak is de PO ook vaag omdat zijn input dat hij krijgt ook vaag maar er moet iets in productie en daar wordt die PO dan weer op afgerekend.

Shit in Shit out.
Tegenwoordig doen de analisten bij ons de demo's/opleidingen naar de klant/end users toe.
Intern doen de DEVs een oplevering naar die analist en een PM er bij van ons + een key/IT user(s) van de klant.
Zo herkenbaar.

Vorige job was ook in KMO van zo'n 100. Bij het eerste project dat ik daar kreeg bemoeide de CEO zich zoveel dat het hele project eigenlijk maar half z'n gat werd uitgevoerd. Dat moest en zou toen uitgevoerd worden voor 75k. Twee jaar sukkelen later toch moeten investeren om alles recht te trekken.

En van die heel debiele slapstick momenten. Ze hadden verbouwd, waaronder het kantoor waar IT zat. Kwam em naar mij en mijne collega: "ja, die muren hier, kunnen jullie die schilderen? Dan blijft ge is nen avond na het werk, bestelt ne pizza en dan is't wel in orde".
Wij uiteraard geweigerd. Gevolg: de week erop stond den baas zijne pa onzen bureau te schilderen.
Persoonlijk nog niet zo erg ondervonden. De 'familie van eigenaars komen werken uitvoeren' daarentegen, ja OK, dat wel.
Maar daar heb ik in principe weinig last van ondervonden natuurlijk.

Verder eens helpen een wagen uit te laden of een tafel te verhuizen of whatever, sure.
Maar men zou mij nu ook niet moeten vragen om effe wat te komen verven natuurlijk. Ten eerste geen kaas van gegeten & ten tweede is dat nu écht mijnen job ni.
 
Waarom doet de PO de demo? De demo is toch om het werk van de devs/testers te tonen dus de devs/testers presenteren dat?

Vaak is de PO ook vaag omdat zijn input dat hij krijgt ook vaag maar er moet iets in productie en daar wordt die PO dan weer op afgerekend.

Shit in Shit out.

Omdat 3/4 van de dev in zijn demo in technische details verdwaald waar niemand iets aan heeft ?
 
Bij ons is de product owner degene die de stories moet accepteren op het einde van de demo, ik vind het ook raar dat die dan zelf eerst de demo geeft. Tenzij hij ook de stories zelf exhaustief heeft getest, wat in realiteit vaak zal gebeuren omdat de QA ondermaats is. 😬
 
Bij ons is de product owner degene die de stories moet accepteren op het einde van de demo, ik vind het ook raar dat die dan zelf eerst de demo geeft. Tenzij hij ook de stories zelf exhaustief heeft getest, wat in realiteit vaak zal gebeuren omdat de QA ondermaats is. 😬

Wat moet de PO dan wel doen? Is het zijn job niet om input te consolideren, overzicht te houden en relevante demos te geven aan relevante stakeholders? Je laat toch geen dev of tester die op 1 details focust een demo geven ? Die weet toch niet wat de gevoeligheden zijn bij wie.
 
Terug
Bovenaan