Investeren in Buitengewoon Onderwijs

Damn wat een ongelofelijke wereldvreemdheid in deze thread.
Ik ken zowel mensen met kinderen in buitengewoon onderwijs als leerkrachten daar. Je mag echt van geluk spreken als je daar nooit mee te maken krijgt hoor.
Alle steunmaatregelen ten spijt (en dat m-decreet heeft daar absoluut geen goed aan gedaan), het is nog altijd omgaan met heel veel moeilijkheden voor die gezinnen waar zo’n kinderen bij zitten.
 
Posters hun andere mening wegzetten als emotioneel gespeelde verontwaardiging is geen basis voor een goede discussie.
Ik zie vooral andermaal veel emotioneel gespeelde verontwaardiging van jullie, maar evenzeer geen oplossingen (tenzij steevast er meer geld tegenaan gooien in een budgettair krappe context), en de bredere discussie negeren.

Ergens zal je altijd limieten hebben op persoonlijk vervoer, zowel op de kost voor de overheid/samenleving (en élke ouder zou graag privé-taxi's hebben die hun kind komen ophalen natuurlijk) plus op een gegeven moment staat dat vervoer ook vast in files natuurlijk als die er zijn.
Dus een ouder die verhuist kan wel degelijk een deel van de oplossing van dit probleem zijn, SomeDude heeft er ook zelf een voorbeeld van gegeven: sommige ouders doen het zelfs voor kinderen in het gewone onderwijs.

Ik lees ook géén enkel deftig weerwoord op het argument dat we tegenwoordig mogelijks wel degelijk te veel diagnosen hebben, wellicht niet voor de zwaarste gevallen die richting buitengewoon onderwijs trekken, dat is waar, maar de extra begeleiding en ondersteuning geboden worden bij alles van dyslexie/dyscalculie/dysorthographie tot andere leerproblemen zijn zéér aantrekkelijk, in sommige scholen gewoon een vrijgeleide om bij bepaalde vakken géén enkele inspanning meer te doen maar toch te slagen als ik tegenwoordig soms zie wat mijn zus als leraren Frans moet laten passeren, maar goed, het dalende onderwijsniveau is van ondergeschikt belang aan mijn kind, schoon kind... ken zelf ook voorbeelden van

Maar again het is zéér gemakkelijk om anderen "wereldvreemdheid" te verwijten, degenen die hier dat doen zouden beter eens hun oogklepen afdoen denk ik dan.
 
Ik lees ook géén enkel deftig weerwoord op het argument dat we tegenwoordig mogelijks wel degelijk te veel diagnosen hebben, wellicht niet voor de zwaarste gevallen die richting buitengewoon onderwijs trekken, dat is waar, maar de extra begeleiding en ondersteuning geboden worden bij alles van dyslexie/dyscalculie/dysorthographie tot andere leerproblemen zijn zéér aantrekkelijk, in sommige scholen gewoon een vrijgeleide om bij bepaalde vakken géén enkele inspanning meer te doen maar toch te slagen als ik tegenwoordig soms zie wat mijn zus als leraren Frans moet laten passeren, maar goed, het dalende onderwijsniveau is van ondergeschikt belang aan mijn kind, schoon kind... ken zelf ook voorbeelden van
Dat heb ik zeker wel gedaan, maar dan moet je de uitspraak naar waarde schatten in plaats van het enorm onrespectvol af te wimpelen in volle overtuiging van het eigen gelijk. Niet bepaald eerlijk.
 
Ik zie vooral andermaal veel emotioneel gespeelde verontwaardiging van jullie, maar evenzeer geen oplossingen (tenzij steevast er meer geld tegenaan gooien in een budgettair krappe context), en de bredere discussie negeren.
Ik zie niet goed waarom mensen die tegen je ingaan meteen "gespeeld verontwaardigd" moeten zijn, een beetje respect voor andere standpunten mag ook wel. Verschillende mensen met meer ervaring dan jij of ik met het buitengewoon onderwijs hebben hier al gereageerd. En dan een iemand die kennelijk meerdere buren heeft die allemaal verhuizen voor school en een ander iemand die royaal leeft met drie gehandicapte kinderen. Ik weet waar ik naar zou luisteren maar soit.

Verder vind ik het evengoed nogal een dooddoener dat anderen geen oplossingen voorstellen, terwijl je verschuilen achter rationaliteit en opwerpen dat er ergens een grens is (iets waar iedereen het mee eens is) me nu ook niet echt een oplossing lijkt.
 
Ik zie vooral andermaal veel emotioneel gespeelde verontwaardiging van jullie, maar evenzeer geen oplossingen (tenzij steevast er meer geld tegenaan gooien in een budgettair krappe context), en de bredere discussie negeren.

Ergens zal je altijd limieten hebben op persoonlijk vervoer, zowel op de kost voor de overheid/samenleving (en élke ouder zou graag privé-taxi's hebben die hun kind komen ophalen natuurlijk) plus op een gegeven moment staat dat vervoer ook vast in files natuurlijk als die er zijn.
Dus een ouder die verhuist kan wel degelijk een deel van de oplossing van dit probleem zijn, SomeDude heeft er ook zelf een voorbeeld van gegeven: sommige ouders doen het zelfs voor kinderen in het gewone onderwijs.

Ik lees ook géén enkel deftig weerwoord op het argument dat we tegenwoordig mogelijks wel degelijk te veel diagnosen hebben, wellicht niet voor de zwaarste gevallen die richting buitengewoon onderwijs trekken, dat is waar, maar de extra begeleiding en ondersteuning geboden worden bij alles van dyslexie/dyscalculie/dysorthographie tot andere leerproblemen zijn zéér aantrekkelijk, in sommige scholen gewoon een vrijgeleide om bij bepaalde vakken géén enkele inspanning meer te doen maar toch te slagen als ik tegenwoordig soms zie wat mijn zus als leraren Frans moet laten passeren, maar goed, het dalende onderwijsniveau is van ondergeschikt belang aan mijn kind, schoon kind... ken zelf ook voorbeelden van

Maar again het is zéér gemakkelijk om anderen "wereldvreemdheid" te verwijten, degenen die hier dat doen zouden beter eens hun oogklepen afdoen denk ik dan.
Emotioneel gespeeld? Sorry dat ik verontwaardigd ben door jullie reacties die er toch echt wel op wijzen dat jullie geen ervaring hebben met hoe hard het kan zijn in zo’n situaties.
 
Emotioneel gespeeld? Sorry dat ik verontwaardigd ben door jullie reacties die er toch echt wel op wijzen dat jullie geen ervaring hebben met hoe hard het kan zijn in zo’n situaties.

Het is zoals met veel zaken: vermoedelijk relatief kleine minderheden (lichte of onterechte diagnoses, misbruik, ...) verzieken de boel voor diegenen die het echt nodig hebben. Gevolg is dan ook dat iedereen ergens wel gelijk zal hebben in bepaalde situaties.

Is hetzelfde voor personen met een handicap: dat zijn niet allemaal mensen in een rolstoel - dat spectrum is héél breed.
 
Het is zoals met veel zaken: vermoedelijk relatief kleine minderheden (lichte of onterechte diagnoses, misbruik, ...) verzieken de boel voor diegenen die het echt nodig hebben. Gevolg is dan ook dat iedereen ergens wel gelijk zal hebben in bepaalde situaties.

Is hetzelfde voor personen met een handicap: dat zijn niet allemaal mensen in een rolstoel - dat spectrum is héél breed.
Maar het heeft weinig te maken met de grond van de discussie, aangezien het ging over kinderen die enkel een plek in het buitengewoon onderwijs vinden ver van huis, en in hoeverre ouders daarin hun plan moeten trekken.

Ik wil best geloven dat tegenwoordig je heel snel bepaalde diagnoses krijgt, maar dat gaat dan over veel lichtere zaken. Wie wil er zijn kinderen nu naar het buitengewoon onderwijs sturen als dit niet nodig is uiteindelijk.
 
Ik zie vooral andermaal veel emotioneel gespeelde verontwaardiging van jullie, maar evenzeer geen oplossingen (tenzij steevast er meer geld tegenaan gooien in een budgettair krappe context), en de bredere discussie negeren.
Aan de andere kant, budgettaire krapte of niet, onderwijs is niet iets om op te besparen. Er zijn nog genoeg andere zaken waar eerst op bespaard kan worden. De hoeveelheid extra sommen die je ziet zitten bij alleenstaanden of koppels zonder kinderen bijvoorbeeld. Als we allemaal een steentje mogen bijdragen bij het voort bestaan van de maatschappij dan valt daar nog wel wat te halen :p
 
Ik zie niet goed waarom mensen die tegen je ingaan meteen "gespeeld verontwaardigd" moeten zijn, een beetje respect voor andere standpunten mag ook wel. Verschillende mensen met meer ervaring dan jij of ik met het buitengewoon onderwijs hebben hier al gereageerd. En dan een iemand die kennelijk meerdere buren heeft die allemaal verhuizen voor school en een ander iemand die royaal leeft met drie gehandicapte kinderen. Ik weet waar ik naar zou luisteren maar soit.

Verder vind ik het evengoed nogal een dooddoener dat anderen geen oplossingen voorstellen, terwijl je verschuilen achter rationaliteit en opwerpen dat er ergens een grens is (iets waar iedereen het mee eens is) me nu ook niet echt een oplossing lijkt.

Maar dit gaat niet over de merites van Buitengewoon Onderwijs, alle respect daarvoor (zelf ook ooit bijna begonnen, tot ik elders een betere rooster (lees: niet onvrijwillig deeltijds) kon krijgen).

Dit ging over de haalbaarheid van leerlingenvervoer op maat, en in welke mate ouders de pendeltijd van hun kinderen kunnen verkorten door dichter bij een gespecialiseerde school, die ook niet in elke middelgrote stad ingericht kan worden.
Wil je debatteren over plaatsentekort en daar nog meer middelen in? Prima.
Maar verhuizen kan gerust ook deel zijn van het verhaal/oplossing, en dat was eigenlijk het enige waar ik op reageerde.
De overheid/samenleving kan onmogelijk in elke situatie een ideale oplossing bieden.

Maar het heeft weinig te maken met de grond van de discussie, aangezien het ging over kinderen die enkel een plek in het buitengewoon onderwijs vinden ver van huis, en in hoeverre ouders daarin hun plan moeten trekken.

Ik wil best geloven dat tegenwoordig je heel snel bepaalde diagnoses krijgt, maar dat gaat dan over veel lichtere zaken. Wie wil er zijn kinderen nu naar het buitengewoon onderwijs sturen als dit niet nodig is uiteindelijk.

Daar kan ik mij grotendeels in vinden, behalve dan opnieuw: buitengewoon onderwijs werkt via verregaande specialisaties, dat is perfect mogelijk dat je je kind verder moet sturen... ik heb niet voor niets (en met alle respect) bijvoorbeeld ook de vergelijking gemaakt met een koksopleiding, of de parallel getrokken met het verleden: toen gingen zo'n kinderen vaak standaard op internaat (of dat positief is kan je ook over discussiëren). In de discussie waarin ouders hun plan moeten trekken ben ik ongetwijfeld ook een tikkeltje harder, het leven is ook voor andere mensen geen ponypark qua werk/pendelen.
 
Aan de andere kant, budgettaire krapte of niet, onderwijs is niet iets om op te besparen. Er zijn nog genoeg andere zaken waar eerst op bespaard kan worden. De hoeveelheid extra sommen die je ziet zitten bij alleenstaanden of koppels zonder kinderen bijvoorbeeld. Als we allemaal een steentje mogen bijdragen bij het voort bestaan van de maatschappij dan valt daar nog wel wat te halen :p

Belgische alleenstaanden behoren reeds tot de meest belaste groepen ter wereld, en jij wilt daar extra geld gaan halen?

Vlaanderen zit aan de top qua investering in onderwijs. De verhoudingen zitten gewoon scheef: zowel qua verdeling tussen de onderwijsniveaus als de verdeling personeel/werkingsmiddelen/infrastructuur.

Internationaal gezien is ons onderwijs goed bedeeld. Per leerling uit het leerplichtonderwijs geven alleen Oostenrijk en Luxemburg in de EU verhoudingsgewijs meer uit dan Vlaanderen. Afgezet tegen het bruto binnenlands product (bbp) staat België op de zesde plaats van alle industriële landen voor onderwijsuitgaven.
 
Eigenlijk zou iedereen zonder kinderen niet mogen meedebateren. Verhuizen met kinderen met een beperking lijkt me een topoplossing...

Het doorsnee klein kind krijgt al een halve zenuwinzinking als hij een andere naam sticker op zijn botermhamdoos krijgt of onverwacht een stuk appel ipv een koek mag eten als tussendoortje. Ja, laten we bij kinderen met een beperking die wegplukken uit hun sociaal weefsel en ergens neerpoten, als een emotieloze container die je gewoon kunt verhuizen. Man man man...
 
Eigenlijk zou iedereen zonder kinderen niet mogen meedebateren. Verhuizen met kinderen met een beperking lijkt me een topoplossing...

Het doorsnee klein kind krijgt al een halve zenuwinzinking als hij een andere naam sticker op zijn botermhamdoos krijgt of onverwacht een stuk appel ipv een koek mag eten als tussendoortje. Ja, laten we bij kinderen met een beperking die wegplukken uit hun sociaal weefsel en ergens neerpoten, als een emotieloze container die je gewoon kunt verhuizen. Man man man...

Ah ja, die mogen enkel (bovengemiddeld veel) mee betalen aan de oplossingen natuurlijk...

En again wat is de oplossing volgens u dan wél? Want hetgeen ik zie dat dan overblijft:
  • In elk spreekwoordelijk "dorp" een instelling buitengewoon onderwijs ongeacht dat je daar niet eens het nodige gespecialiseerde personeel voor gaat vinden?
  • Taxivervoer op maat aan een prijskaartje dat hoger ligt dan het gemiddeld brutoloon van zelfs de goedverdienende BG'ers terwijl het gat in de begroting verder explodeert? Dit is dan zelfs nog een kerntaak voor de overheid, maar ook daar mag men enige efficiëntie nastreven, want dat geld dat naar die (dure) taxibedrijven gaat, kan niet tegelijkertijd naar zorg gaan, of extra leerkrachten.
    • En zelfs op dat ideale vervoer ga je altijd een limiet hebben en nooit in 100% van de gevallen perfect tijdig vervoer gaan kunnen garanderen.
Dat horrorverhaal van dat sociaal weefsel: de ouders verhuizen wel mee natuurlijk hé, en het oorspronkelijke voorbeeld ging over Brugge-Deinze, lijkt mij voor groutouders/ooms/tantes/vrienden ook niet onoverbrugbaar.
 
Maar het heeft weinig te maken met de grond van de discussie, aangezien het ging over kinderen die enkel een plek in het buitengewoon onderwijs vinden ver van huis, en in hoeverre ouders daarin hun plan moeten trekken.

Ik wil best geloven dat tegenwoordig je heel snel bepaalde diagnoses krijgt, maar dat gaat dan over veel lichtere zaken. Wie wil er zijn kinderen nu naar het buitengewoon onderwijs sturen als dit niet nodig is uiteindelijk.

Is het niet mogelijk dat normale scholen de druk op buitengewoon onderwijs vergroten door leerlingen die extra aandacht nodig hebben door te verwijzen (kan dat zomaar - hoe wordt dat bepaald)? Als het onderwijs in in die regio of school al onder druk staat kan ik me inbeelden dat scholen niet staan te springen om daar nog eens dat extra werk te leveren.
 
Laatst bewerkt:
Is het niet mogelijk dat normale scholen de druk op buitengewoon onderwijs vergroten door leerlingen die extra aandacht nodig hebben door te verwijzen (kan dat zomaar - hoe wordt dat bepaald)? Als het onderwijs in in die regio of locatie al onder druk staat kan ik me inbeelden dat scholen niet staan te springen om daar nog eens dat extra werk te leveren.
Iemand die meer van het buitengewoon onderwijs kent kan me verbeteren, maar volgens mij is er geen "concurrentie" voor plaatsen tussen iemand die bv. dyslexie heeft of autisme en dat kind met hersenverlamming waarmee de discussie gestart is. Los daarvan denk ik ook echt niet dat een school zomaar kinderen kan weigeren die geacht worden standaard onderwijs te kunnen volgen, of die door te verwijzen naar het buitengewoon onderwijs. Dit zijn de types:
  • type 1: lichte verstandelijke handicap
  • type 2: matige of ernstige verstandelijke handicap
  • type 3: gedragsproblemen en/of emotionele problemen
  • type 4: lichamelijke handicaps
  • type 5: zieke of herstellende leerlingen
  • type 6: visuele handicaps
  • type 7: auditieve handicaps
  • type 8: leerstoornissen
  • type 9: autismespectrumstoornis, maar zonder verstandelijke beperking (enkel in de Vlaamse Gemeenschap)
 
Deze discussie even met een stap terug bekijken:
  • Het begon met een "verwijt" dat Vlaanderen asociaal is, met als voorbeeld een voorbeeld van gebrekkig individueel leerlingenvervoer op maat, waarbij als je naar die individuele casus gaat kijken (uit 2023) je al moet vaststellen dat er een week later een oplossing was.
    • Je kan een héél debat voeren (is ook deels gebeurd) in welke mate zo'n leerlingenvervoer op maat er moet zijn,
      maar er is vorig jaar alvast, wellicht ook met de verkiezingen van dit jaar in het achterhoofd, extra geld tegenaan gegooid.
    • Maar feitelijk degene die dat voorbeeld heeft gegeven, heeft zijn huiswerk maar half gemaakt.
      ...
  • Het debat over inclusief onderwijs, daar zitten we in dit land met een rare slingerbeweging: het M-decreet wordt gepercipieerd als "gefaald", vooral lijkt mij ook door een gebrek aan middelen: zowel financieel als qua mensen/tijd, maar internationaal gezien is België nog altijd een outlier (bron1, bron2) als het aankomt op leerlingen met speciale noden in het reguliere onderwijs op te vangen (en dan speelt dat probleem van verre verplaatsingen ook véél minder), met extra ondersteuning, en sturen wij relatief veel meer leerlingen naar het buitengewoon onderwijs dan andere OESO landen.
    ...
  • Dat "gebrek aan middelen" is er vooral één van verdeling van de middelen binnen het budget van onderwijs (hallo: "vrijheid van onderwijs" en concurrentie tussen schoolnetten) want qua middelen die naar het onderwijs gaan, scoort België en zeker Vlaanderen bij de betere OESO-landen. Dus again: Vlaanderen mag & moet sociaal zijn, ook wat mij betreft, maar de middelen zijn er, er is nood aan een efficiëntie-oefening.
    ...
  • De overattestering in het onderwijs: ik zou zeggen ga eens met wat leerkrachten met véél anciënniteit op de teller babbelen, en vraag eens achter hun ervaringen met toetsen waar met een markeerstift een gigantisch grote 'D' op neergeklad wordt zonder enige zorg, of leerlingen die plots leesopdrachten voor een examen, daags op voorhand digitaal doorgestuurd moeten krijgen of formulariums waar zo goed als alle leerstof op staat... Dat staat uiteindelijk toegegeven wel fundamenteel los van de discussie over écht buitengewoon onderwijs, maar je kan het wel moeilijk los zien van andere discussies zoals kostprijs en niveau van het onderwijs.
    ...
  • Daarnaast de gebruikelijke dooddoeners in dit debat van mensen die met emotionele argumenten afkomen, of vinden dat mensen zonder kinderen niet mogen deelnemen aan het debat, ... met moeite een deftige reactie waard, behalve dan dat ik denk/vind dat elke burger mag meepraten over zaken die het algemeen belang en de begroting aangaan, zelfs wanneer ze er geen gebruik (meer) van maken én des te meer wanneer ze er extra voor betalen.
    Al helemaal tegenover mensen die om meer tijd te hebben voor de zorg voor hun kinderen, nog maar halftijds/deeltijds gaan werken en wél vervoer op maat willen voor hun kinderen en/of niet bereid zijn te pendelen voor hun eigen werk, iets wat veel andere mensen (ook met kinderen) wél doen... beetje respect op dat vlak mag ook wel.
Iemand die meer van het buitengewoon onderwijs kent kan me verbeteren, maar volgens mij is er geen "concurrentie" voor plaatsen tussen iemand die bv. dyslexie heeft of autisme en dat kind met hersenverlamming waarmee de discussie gestart is. Los daarvan denk ik ook echt niet dat een school zomaar kinderen kan weigeren die geacht worden standaard onderwijs te kunnen volgen, of die door te verwijzen naar het buitengewoon onderwijs. Dit zijn de types:

Vanuit een persoonlijke ervaring maar voldoende anoniem: je hebt natuurlijk de officiële regels: neen, de school kan zo'n zaken soms niet weigeren, zeker niet wanneer het gaat om (beperkte) niet-verstandelijke handicaps, maar het officieus toch doen door stelselmatig officieuze druk uit te oefenen, of (secundair) niet correct omgaan met de attestering wanneer er de 'nodige' tekorten zijn die je als excuus kan gebruiken.
De realiteit is soms niet netjes, er is theorie en praktijk.
 
Ah ja, die mogen enkel (bovengemiddeld veel) mee betalen aan de oplossingen natuurlijk...

En again wat is de oplossing volgens u dan wél? Want hetgeen ik zie dat dan overblijft:
  • In elk spreekwoordelijk "dorp" een instelling buitengewoon onderwijs ongeacht dat je daar niet eens het nodige gespecialiseerde personeel voor gaat vinden?
  • Taxivervoer op maat aan een prijskaartje dat hoger ligt dan het gemiddeld brutoloon van zelfs de goedverdienende BG'ers terwijl het gat in de begroting verder explodeert? Dit is dan zelfs nog een kerntaak voor de overheid, maar ook daar mag men enige efficiëntie nastreven, want dat geld dat naar die (dure) taxibedrijven gaat, kan niet tegelijkertijd naar zorg gaan, of extra leerkrachten.
    • En zelfs op dat ideale vervoer ga je altijd een limiet hebben en nooit in 100% van de gevallen perfect tijdig vervoer gaan kunnen garanderen.
Dat horrorverhaal van dat sociaal weefsel: de ouders verhuizen wel mee natuurlijk hé, en het oorspronkelijke voorbeeld ging over Brugge-Deinze, lijkt mij voor groutouders/ooms/tantes/vrienden ook niet onoverbrugbaar.

Mijn moeder heeft heel haar leven in het buitengewoon onderwijs gewerkt. Mijn neef is 40 maar heeft het verstand van een 3 jarige en heeft heel zijn leven in buitengewoon onderwijs gezeten. Bijna elk gezin met een kind in het buitengewoon onderwijs heeft een strijd en eigenlijk geen leven meer.

Dag polleke, we gaan verhuizen van X naar Y want je broer moet dichter bij school wonen. Om dan 2y later weer te mogen verhuizen omdat de gespecialiseerde zorg in die school er niet meer is of of of, ik zeg maar iets, het kind is paar jaar ouder en moet naar een andere school.

Wat de effectieve oplossing is, daar spreek ik me niet over uit. Het zal geld kosten. Veel, maar een pak minder dan miljarden die we wegpissen aan andere debiliteiten zoals subsidies voor elektrische autos, subsidies voor profvoetbal, subsidies voor 2e woningen woonbonus, etc etc etc. Dat een kind met speciale zorgen 1-2-3h op een doffe bus zit enkele rit, ja dat vind ik onaanvaardbaar in een land als Belgie. Zeker als je dan weet dat die in bepaalde gevallen al een rit 15-30min naar de opstapplaats hebben als de bus niet rond rijdt.

En het sociaal weefsel is wel degelijk naar de kloten. Een kind met speciale zorgen, denk je dat de sociale activiteiten daarvoor zeer uitgebreid zijn ? Als ze al eens een lokaal initiatief vinden (sportclub, tekenclub, bezighouding, ...) dan is er een wachtrij van 20y of het is 30min rijden. Als je verhuist, vallen die weinige dingen weg. En dat is voor zowel het kind als de ouders een drama. Elk momentje dat die ouders hun kind ergens kunnen 'dumpen' in een opvang initiatief is 30 minuutjes dat ze geen zorg taak hebben (of aan de andere kinderen aandacht kunnen geven).

Ik denk dat je serieus onderschat hoeveel werk je hebt met kinderen. Het is al een hele taak met 'normale' kinderen. Laat staan met iemand die 24/7 zorg of speciale noden heeft.

crew edit: ongepast stuk verwijderd.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Ik zie alvast géén goede onderbouwing noch bronvermelding...

Voor mijn part kon je gerust zeggen: dan moet er maar meer geld naar toe, maar van de zaken die jij opnoemt zijn:
3/3 dingen waar ik ook geen groot fan van ben,
2/3 echter al "debiliteiten" die al afgeschaft zijn (woonbonus 2e woning [ik heb die niet, jij wel?] en elektrische wagen),
1/3 een debiliteit die je in dit voetballand niet snel afgeschaft gaat krijgen maar voor mijn part mag het hoor.
0/3 een magische hoorn des overvloed waarmee je alles gaat kunnen oplossen, want vervoer is hier maar één component.

Ik woon relatief dichtbij een school OV4, ken(de) iemand die er lesgaf wil gerust toegeven: ik zou het niet kunnen, maar dat is naast de kwestie.
Er liggen zo 30 scholen in Vlaanderen, die spreiding gaat nooit perfect zijn. Zelfs dan nog is er vervoer op maat en zijn we hier een discussie aan het voeren dat voor sommigen het vervoer op maat te lang duurde en dat Vlaanderen zogezegd "mega-asociaal is", maar waar er binnen de 24h destijds (29 augustus 2023) alsnog persoonlijk taxivervoer voorzien bleek te zijn, qua intellectuele oneerlijkheid kan dat tellen... Dit is gewoon emo over ratio, eigenlijk verdient de startpost in deze thread gewoon een label met misleidende/onvolledige informatie (plus dan zwijgen we nog over het politieke aspect, de begrotingshebzucht kan je de N-VA verwijten, maar OpenVLD droeg de eerste verantwoordelijkheid, en het is niet dat CD&V vrij van zonde was...)

In de gevallen die daarbuiten vallen, ga ik echt niet afwijken van de mening dat ouders gerust kunnen verhuizen.
  • Het (drog)argument van wat als het kind naar een andere school moet? Vaak zijn zo'n campussen geïntegreerd van kleuter tot volwassene, maar ja dat kan... dat moet je dan maar zien zeker? Voor hetzelfde geld is dat vervoer wél doenbaar?
  • Het argument van het "sociaal weefsel": als je gaat klagen dat het soms zelfs 30 minuten rijden is, is er een reële kans dat verhuizen die afstand ook verkort naargelang in welke richting je verhuist... just sayin'.
Ik onderschat niets, die zorg zal zwaar zijn maar ook niet doen alsof dit 100% van je leven opslorpt alleen al wanneer je kind wel degelijk zorg/onderwijs geniet inclusief vervoer op maat, je het je kan permitteren om halftijds te werken, ...

ik overschat ook niet systematisch wat de overheid kan/moet oplossen én bovendien start ik géén discussies op basis van valse voorstellingen van de feiten en/of stel me de vraag wat burgers zelf kunnen doen, want aan sommige zaken, bv. kinderen met een beperking wiens ouders gescheiden zijn en meerdere adressen hebben (cfr. datzelfde artikel van De Morgen), daar verhuizen die ouders uiteindelijk ook hé!

crew edit: reactie op ongepast stuk verwijderd en tekstkleur aangepast.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Ik onderschat niets, die zorg zal zwaar zijn maar ook niet doen alsof dit 100% van je leven opslorpt alleen al wanneer je kind wel degelijk zorg/onderwijs geniet inclusief vervoer op maat, je het je kan permitteren om halftijds te werken, ...
Deze alinea bewijst dat je het wel onderschat. Die zorg stopt niet eenmaal dat kind op de bus zit. In veel gevallen is het papierwerk in orde houden en vechten voor waar je recht op hebt al een halve dagtaak.
 
Terug
Bovenaan