Honden

Heb je een hond?


  • Totaal aantal stemmers
    203
https://www.hln.be/binnenland/vader...dat-voelde-als-een-nieuwe-mokerslag~ae5b16b4/

Van dergelijke dingen kan ik dus écht boos worden. Onoplettendheid van de moeder gecombineerd met onbewuste provocatie van de hond, maar het is weer het beest dat geslachtofferd wordt. Triestig.
Onlangs op korte tijd 2 van die incidenten in de krant. De andere was een stafford denk ik? Uiteraard direct een foto van dat hoofd erbij in het krantenartikel, soit...

Beide incidenten waren met kinderen die alleen thuis waren, waarvan de ouders de hond zo goed vertrouwen dat het oké is.

Dit is nooit oké en het dier/kind zijn steeds de dupe van de onkunde van die ouders, met steeds gevolg dat de hond moet worden afgemaakt. Triest eigenlijk.
 
Ken iemand die zijn Mechelaar heeft laten inslapen na verschillende bijtincidenten. De hond had al mensen van buiten het gezin gebeten, waarmee hij telkens goed weg kwam. Eigenaar had niets te zeggen aan de hond. We (mensen vanuit de SAR) hebben dan enkele hoog aangeschreven mensen bereid gevonden om met de grond te werken (denk aan mensen die honden trainden voor special forces etc), eigenaar wou niet. Dan eigen kind gebeten dat het plastische chirurgie moest ondergaan. Eigen partner gebeten, verschillende keren. En dan zie je plots zo'n melodramatisch bericht op facebook, gericht aan de hond, dat het beter was voor hem om hem te laten gaan etc. Hond dood. Ik kots daarvan.
 
Haha, de onschuld zelve natuurlijk! :) Wat wegen die van jou ondertussen eigenlijk?
Heb ze nog niet echt gewogen maar i februari gaa,n ze naar de dokter voor jaarlijkse spuitjes en controle en dan gaan ze ook op de weegschaal . ;)

Denk dat er enen bijzit die vrij goed opzien gewicht zal zitten maar den andere zal ietsje te zwaar wegen volgens mij .
K’zal wel weer naar mijn voeten krijgen van den dokter . ;)
Laatste keer dat ze gewogen zijn wogenze 39 en 46 kg …dus er mocht nog wat bijkomen . ;)
In oktober worden ze 3 jaartjes oud al .
 
Dus ze waren ongeveer 2j bij hun vorige gewicht? Valt toch heel goed mee, die wegen volwassen toch tegen de 60kg dacht ik? Of zijn het geen "grote" volgens de rasstandaard?
Wel grappig dat er toch een duidelijk verschil te merken is in gewicht hoewel ze in theorie dezelfde genen, dezelfde voeding en dezelfde opvoeding hebben gekregen. Of is er gewoon 1 van de 2 "de dominante" en de andere "de sukkel" die zich letterlijk het brood vanonder zijn neus laat stelen?
 
Dus ze waren ongeveer 2j bij hun vorige gewicht? Valt toch heel goed mee, die wegen volwassen toch tegen de 60kg dacht ik? Of zijn het geen "grote" volgens de rasstandaard?
Wel grappig dat er toch een duidelijk verschil te merken is in gewicht hoewel ze in theorie dezelfde genen, dezelfde voeding en dezelfde opvoeding hebben gekregen. Of is er gewoon 1 van de 2 "de dominante" en de andere "de sukkel" die zich letterlijk het brood vanonder zijn neus laat stelen?
Yep , iets ouder dan 2 jaar .
Ik vind ze persoonlijk niet echt groot (zo schofthoogte zitten ze nu tussen de 60 en 65 cm maar als ik ga wandelen met de bende gaan de mensen wel opzij . ;) )
De “echte” Zwitserse zijn wel groter en zwaarder maar de kweker kweekte op minder groot . (Dus hij koos eerder voor kleinere mannetjes dan grote loebassen )

Kwestie van gewicht ga ik ze proberen te houden op rond de 55 kilo als het kan .
Ze komen uit dezelfde nest maar zelfs dan kon je al zien dat er lichamelijk verschil opzat kwestie van struisheid .
Den ene trekt meer van lichaamsbouw op de moeder die slanker gebouwd was terwijl den andere meer de lichaamsbouw heeft van de vader (dus echt dat struise van een BernerSenner ) , beidden zijn wel ongeveer even groot nu .
Het zal gewoon meer zijn omdat de enen soms zijn eten niet allemaal opeet en dat den andere er dan mee gaat lopen . (Zeker natte voeding of vlees en de etensbakken staan ook gewoon naast elkaar ) .

Den ene lijkt ook gevoeliger aan zijn darmen te zijn omdat deze soms gewoon minder eet met tijden .
Heb ik nu blijkbaar kunne oplossen met dat schapenvet onder de brokken te draaien want nu eet hem zijne pot met korrels ook leeg .
Mijn moeder heeft een Franse buldog die soms ook moeilijk doet over zijn eten en ga dat nu eens geven om te kijken of hij nu niet minder moeilijke doen over zijn eten .

Heb het gevoel dat er nog niet ene echt dominant is tegenover den andere maar ze moeten nog een jaartje groeien voor ze echt volwassen zijn en je mag niet vergeten dat ze al gecastreerd zijn .
Ze leven gewoon met elkaar en ook als een andere hond zich een beetje agressiever opstelt dan zetten ze nog altijd gewoon een stap terug , ze halen niet uit naar die andere hond . (Bv die chiwawa van mijn zuster durft soms happen naar hen als ze wat opdringerig zijn met rieken )
 
Iemand hier wat advies voor een oudere hond.
Drie jaar geleden hebben we een Am staff terriër van tien jaar oud geadopteerd uit het asiel. We wisten al dat ze oud was maar hebben dit ook bewust gedaan omdat het voor ons gezin de eerste hond zou zijn en we op deze manier slechts enkele jaren moeilijkheden zouden hebben mocht het lastig zijn.
Goed, de hond past dus perfect bij ons en voelt zich hier goed, op dat vlak geen probleem.

Toen we ze pas hadden hebben we haar baarmoeder laten verwijderen mede omdat de dierenarts aangaf dat kanker bij haar ras wel een probleem was. Twee jaar geleden begon ze vreemd te lopen. Terug dierenarts -> pezen in haar achterpoten gescheurd. Operatie daarvoor was gepland maar een week daarvoor ontdekten we een knobbel -> huidkanker met het gezwel op een positie dat opereren moeilijk was en sowieso een revalidatie van een half jaar zou zijn met de grote kans dat de kanker terug kwam. Hierdoor hebben we afgezien van de eerste operatie en geven we haar sindsdien pijnstilling.

Voorbije twee jaar gingen vrij goed: ze wandelt goed, loopt graag (al is het op een beetje bizarre manier), blijft op gewicht etc. De laatste maanden merken we echter dat ze plots "ouder" begint te worden. Wandelen gaat trager (ook nog maar twee keer per dag), soms eet ze maar 1 maal per dag, is simpelweg doof aan het worden, slaapt veel meer dan in het begin en tegenwoordig gaat ze de trap niet meer op. Ze blijft wel graag knuffelen, spelen met haar touw en als we wandelen bijna zeker dat ze één keer op haar rug door het gras gaat rollen; dus wij zitten een beetje in dubio.

Het is een ras dat zijn pijn verbijt, daarnaast is ze dertien terwijl de levensverwachting rond de vijftien zit. We zien haar dolgraag, maar zouden ook niet willen dat ze moet lijden, dus wanneer besluit je voor een hond dat het genoeg geweest is en laat je deze inslapen?
 
Ik denk dat dat iets is waar we allemaal mee strugglen. Ik las ergens eens de tip om een notitieboekje bij te houden en de slechte en eventueel goede momenten bij te houden. Zodat je een zicht krijgt op wanneer het slechte gaat overheersen. Want dat proces gebeurt niet van vandaag op morgen.

Persoonlijk denk ik ook dat we bijna altijd te laat zullen zijn. Anderzijds wil je een leven ook niet afbreken als er wel nog levenslust is.

Dus wat is wijsheid... Ik weet het niet. Benieuwd naar anderen hun input hierover.
 
Ouder worden en wat moeizamer lopen en dat alles wat trager gaat hoort er natuurlijk ook gewoon bij. Eventueel kan je ze eens op pijnstiller zetten of iets geven tegen bvb artrose en kijken of het dan beter gaat, gewoon om pijn uit te sluiten. Maar we worden allemaal wat trager en dover en strammer op onze oude dag. Het klinkt niet alsof ze echt lijdt hoor, gewoon een ouder wordend hondje.
 
Inderdaad. Ik ging er in mijn reactie ergens al vanuit dat er pijnstilling is, maar als dat niet zo is, is bijvoorbeeld een onderhoudsdosis Metacam niet ongewoon.
Ons moeder haar 15-jarige krijgt dat ook en doet het significant beter daarop. Vorige honden en andere dieren hebben dat ook gehad.
 
Ouder worden en wat moeizamer lopen en dat alles wat trager gaat hoort er natuurlijk ook gewoon bij. Eventueel kan je ze eens op pijnstiller zetten of iets geven tegen bvb artrose en kijken of het dan beter gaat, gewoon om pijn uit te sluiten. Maar we worden allemaal wat trager en dover en strammer op onze oude dag. Het klinkt niet alsof ze echt lijdt hoor, gewoon een ouder wordend hondje.
Die pijnstilling geven we al een hele tijd maar misschien moeten we eens met de dierenarts overleggen om de dosis te verhogen.
Ik denk dat we ergens de lijn gaan trekken (als je dit al kunt doen) wanneer ze niet langer aangeeft dat ze wil gaan wandelen. Want al gaat het wandelen enorm traag, toch begint ze nog steeds gretig te kwispelen zodra ze ziet dat ik haar leiband pak.

Misschien dat het nu wat meer in mijn gedachten opspeelt door een incidentje enkele dagen geleden. Ze lag bij mij in de zetel een serie aan het kijken. Ze kruipt er moeizaam uit en met een zucht plofte ze toen op de vloer. Bewoog niet meer. Ik haar naam roepen, maar doof beest reageert niet. Serie op pauze gezet en toen ik op het punt stond om recht te staan begon ze te snurken.
Voor ze begon te snurken vroeg ik mij al af hoe ik dit aan mijn vrouw moest vertellen. Enfin, het speelt dus wel in mijn gedachten.
 
Oh, zoiets zou ook in mijn hoofd malen. Ik snap dat dat je met de neus op de feiten drukt.

Heeft ze een opstapje tussen de vloer en de zetel? Hondje dat ik ken heeft gewrichtsproblemen, ook oud en op de sukkel. Daar hebben ze een schuif ondersteboven op de grond gelegd aan de zetel. Gaat nu 10 keer beter om er in en uit te kruipen.
 
@Falafel: bedankt voor de tip, zo eenvoudig dat ik er zelf nog niet aan gedacht heb. Ga morgen zo'n opstapje in elkaar knutselen. Momenteel neemt ze meestal een klein aanloopje om in de zetel te springen.

Edit:
Denk niet dat ik hier al een foto had geplaatst van onze oude bomma, dus bij deze:

BPapril-8.jpg
 
Laatst bewerkt:
Onze hond eet niet wanneer we niet thuis zijn. Vaak is dat geen probleem, want (1) mijn man en ik zijn niet veel allebei weg, en (2) de hond eet zijn ontbijt op voor we vertrekken, maar op sommige dagen wacht hij tot later tegen de middag om aan zijn eten te beginnen.

We kwamen rond 17 uur thuis en hij had nog steeds niets van zijn eten aangeraakt. Zo ook niet zijn kong die ik met lekkers had gevuld en bij hem had achtergelaten. :sop: Ik heb schrik dat hij nog steeds niet van zijn gevoel af is dat hij zijn eten moet rantsoeneren omdat hij niet weet of we wel gaan terugkomen. Hij heeft als jonge hond honger moeten lijden, en mijn hart breekt als we dan thuis komen, hij ons heel snel komt begroeten, en dan naar zijn eetbak snelt om meteen te beginnen schrokken. :(
 
Onze hond eet niet wanneer we niet thuis zijn. Vaak is dat geen probleem, want (1) mijn man en ik zijn niet veel allebei weg, en (2) de hond eet zijn ontbijt op voor we vertrekken, maar op sommige dagen wacht hij tot later tegen de middag om aan zijn eten te beginnen.

We kwamen rond 17 uur thuis en hij had nog steeds niets van zijn eten aangeraakt. Zo ook niet zijn kong die ik met lekkers had gevuld en bij hem had achtergelaten. :sop: Ik heb schrik dat hij nog steeds niet van zijn gevoel af is dat hij zijn eten moet rantsoeneren omdat hij niet weet of we wel gaan terugkomen. Hij heeft als jonge hond honger moeten lijden, en mijn hart breekt als we dan thuis komen, hij ons heel snel komt begroeten, en dan naar zijn eetbak snelt om meteen te beginnen schrokken. :(
Misschien kan je proberen een automatische voerbak te zetten. Als daar regelmatig brokjes uit vallen, heeft hij misschien het gevoel dat nieuw eten komt, zonder dat jullie er zijn en neemt dat de angst wat weg.
 
We hebben nu dus een mopsje van 6 jaar.
Mijn vriendin was eerst niet echt een hondenmens maar is zo gek geworden van onze hond dat ze er nog eentje wilt.
Er is in een asiel in de buurt een mopsje van 7 jaar dat mishandeld is geweest en donderdag gaan we kijken.
Nog even kijken hoe dat zit qua timing als we hem mee krijgen want binnen 2 weken zijn we voor een maand op verlof....
 
We hebben nu dus een mopsje van 6 jaar.
Mijn vriendin was eerst niet echt een hondenmens maar is zo gek geworden van onze hond dat ze er nog eentje wilt.
Er is in een asiel in de buurt een mopsje van 7 jaar dat mishandeld is geweest en donderdag gaan we kijken.
Nog even kijken hoe dat zit qua timing als we hem mee krijgen want binnen 2 weken zijn we voor een maand op verlof....
En, wat is het dan geworden?
 
En, wat is het dan geworden?

Geen van de twee...
We zijn nu dus een maandje op verlof en hadden dat dan ook eerlijk gezegd. Dus we kunnen pas het hondje in huis nemen na het verlof.
De oudere hond hebben ze beslist te houden en de jongere konden ze niet zo lang laten wachten. Waar we ook alle begrip voor hadden. We moeten begin december terug contact opnemen om te zien of ie nog niet geadopteerd was, maar hij staat sinds enkele dagen als geadopteerd op de site.
 
Terug
Bovenaan