Hoe oud zijn jullie kinderen?
- Onderwerp starter JPV
- Startdatum
808 State
Well-known member
Kinderen zijn inderdaad niet goedkoop, maar toch niet per se duurder dan vroeger. Wanneer je natuurlijk in tegenstelling tot vroeger voor alles beroep moet doen op professionele dienstverleners in plaats van op familie dan wordt het inderdaad wel wat duurder. Maar dit individualisme heeft de Vlaming aan zichzelf te danken. Lijkt me trouwens ook een gevolg te zijn van het tweeverdienersmodel dat in combinatie met een gezin echt wel enorm onder druk komt te staan de laatste jaren. Tel daarbij nog eens alle problemen rond kinderopvang en onderwijs van de laatste jaren.
Vrijheid verliezen is inderdaad iets waar je wat over kan zeggen, maar dat geld voor veel vormen van engagement.
MisterV
Well-known member
Eens die wat ouder zijn zitten er daar een hoop tussen die wel kinderen gaan willen. En op zich is het niet slecht dat onze wereldbevolking zou beginnen krimpen.
Kinderen zijn inderdaad niet goedkoop, maar toch niet per se duurder dan vroeger. Wanneer je natuurlijk in tegenstelling tot vroeger voor alles beroep moet doen op professionele dienstverleners in plaats van op familie dan wordt het inderdaad wel wat duurder. Maar dit individualisme heeft de Vlaming aan zichzelf te danken. Lijkt me trouwens ook een gevolg te zijn van het tweeverdienersmodel dat in combinatie met een gezin echt wel enorm onder druk komt te staan de laatste jaren. Tel daarbij nog eens alle problemen rond kinderopvang en onderwijs van de laatste jaren.
Vrijheid verliezen is inderdaad iets waar je wat over kan zeggen, maar dat geld voor veel vormen van engagement.
Tegenwoordig beroep doen op familie is niet mogelijk meer. Je bent gewoon genoodzaakt om beroep te doen op opvang van buitenaf. Maar dat heeft mijn inziens weinig te maken met individualisme maar meer het tweeverdieners model (dat met de prijs van het leven in het algemeen en niet noodzakelijk met/zonder kinderen geen overbodige luxe maar meer een must is in veel gevallen) en het langer werken voor pensioen. Mijn generatie is grootgebracht door de grootouders die allemaal gepensioneerd waren. Ik was voor school, na school en in de vakanties bij mijn grootouders. En dat praktisch alle dagen van baby tot ik oud genoeg was om alleen thuis te blijven. Mijn kinderen moet ik al niet naar hun grootouders brengen want die zijn nog alle 4 gaan werken. (En dan zijn wij nog 'laat' begonnen aan kinderen tov van de vorige generatie).
Kinderen zijn inderdaad niet goedkoop, maar toch niet per se duurder dan vroeger. Wanneer je natuurlijk in tegenstelling tot vroeger voor alles beroep moet doen op professionele dienstverleners in plaats van op familie dan wordt het inderdaad wel wat duurder. Maar dit individualisme heeft de Vlaming aan zichzelf te danken. Lijkt me trouwens ook een gevolg te zijn van het tweeverdienersmodel dat in combinatie met een gezin echt wel enorm onder druk komt te staan de laatste jaren. Tel daarbij nog eens alle problemen rond kinderopvang en onderwijs van de laatste jaren.
Vrijheid verliezen is inderdaad iets waar je wat over kan zeggen, maar dat geld voor veel vormen van engagement.
Zelfde voor opvang. Iedereen rondom mij werkt. Je kan al eens een dag verlof nemen om het kind van (schoon)broer/zus op te vangen in een noodoplossing. Maar meer dan dat is toch niet mogelijk? Zeker niet als je geen vakantiedagen in overvloed hebt. Laat staan dat je het zou verlangen van anderen.
Muñoz
Well-known member
Kinderen zijn inderdaad niet goedkoop, maar toch niet per se duurder dan vroeger. Wanneer je natuurlijk in tegenstelling tot vroeger voor alles beroep moet doen op professionele dienstverleners in plaats van op familie dan wordt het inderdaad wel wat duurder. Maar dit individualisme heeft de Vlaming aan zichzelf te danken. Lijkt me trouwens ook een gevolg te zijn van het tweeverdienersmodel dat in combinatie met een gezin echt wel enorm onder druk komt te staan de laatste jaren. Tel daarbij nog eens alle problemen rond kinderopvang en onderwijs van de laatste jaren.
Vrijheid verliezen is inderdaad iets waar je wat over kan zeggen, maar dat geld voor veel vormen van engagement.
Ik schrik er eigenlijk van dat financiële onzekerheid de voornaamste reden is. Ik ben een goede zes jaar ouder dan de ondervraagde studenten, en ik heb ook totaal (nog) geen kinderwens (mijn vriendin ook niet), maar onze enigste reden is dat kinderen verdomd veel tijd absorberen. Tijd die we/ik dan niet kunnen spenderen aan andere, leukere zaken. De enigste argumenten die ik altijd hoor terugkeren die in het voordeel van kinderen hebben spreken is altijd van dat emotioneel gezwets à la "maar een kindje is het schoonste wat je kunt hebben" of "geen kinderen hebben is egoïstisch". Ja allez, proficiat.
Ik heb een aantal kennissen en vrienden die recentelijk ouder zijn geworden, en als ik die verhalen hoor, dan ben ik heel blij dat ik ongestraft naar een feestje kan gaan en blijven doorzakken i.p.v. de eerste jaren slapeloos door het leven te gaan, en later - als ze wat ouder zijn - al de andere shit te moeten meemaken/ondergaan.
De kans is groot dat kinderen u toch in het rusthuis duwen als je oud bent, dus daarvoor moet je al helemaal geen kinderen meer hebben.
Ik vind die kleine 11% dat sowieso geen kinderen moet hebben eigenlijk nog heel weinig. In mijn vriendenkring ligt dat aantal bv. al veel hoger, schat ik.
Laatst bewerkt:
Mulan
Well-known member
Ik denk dat financiële onzekerheid bijna volledig wordt bepaald in dit geval door: "gaan we een compleet afgewerkte gezinswoning kunnen betalen" en dan lijkt het me logisch, als dat je "voorwaarde" is, dat dat voor heel veel twintigers momenteel niet meer haalbaar is. Maar als je biologische klok luid genoeg tikt, besef je plots dat een gezin starten in een 2slaapkamerappartement dat je huurt dus OOK wel mogelijk is.
Daarnaast hebben jongere mensen vaak niet het minste besef van wat kinderen effectief kosten. Ja, de eerste 2-3j een half fortuin aan crèche, maar daarna? Daarna kan het, als je wil en zonder op gezondheid te besparen, echt wel goedkoop hoor. Hier wordt met een kleuter alles volledig gedekt door het kindergeld (kleding, schoolmaaltijden, vakantie-opvang, 1 sportactiviteit per week,...).
Holocene
Well-known member
het is een immens cliché maar je kan hier echt niet over meepraten of zelfs maar inbeelden wat het emotioneel teweeg brengt als je een kind hebt
dit kan je nog steeds doen als je wilt, komt gewoon wat meer "planning" aan te pas.
dan is het inderdaad duidelijk/goed dat je geen kinderen wilt
want zo leest het alsof het een "verplichting"/last zou zijn.plus financieel valt dit allemaal echt al bij al wel mee tbh... Ergens ga je ook geld "besparen" door minder uit te gaan etc (in ons geval toch)
geen kinderen hebben is egoïstisch is wel dikke bullshit inderdaad, iedereen doet toch waar hij/zij zich goed bij voelt...
Muñoz
Well-known member
het is een immens cliché maar je kan hier echt niet over meepraten of zelfs maar inbeelden wat het emotioneel teweeg brengt als je een kind hebt
Kan ik gerust geloven. Maar voor mij past zo'n uitspraak in het rijtje van "uit een vliegtuig springen is de grootste kick die er is". Wat je niet kent, mis je ook niet, dus nogal nutteloos om daarmee af te komen. Nochtans genoeg mensen die nooit kunnen aarden als ouder (en daar dus echt in sucken), als ik zo rondzie. Dus die uitspraak klopt ook niet helemaal.
dan is het inderdaad duidelijk/goed dat je geen kinderen wilt
Ik zie gewoon geen enkele reden hoe een kind mijn leven zou kunnen verbeteren.
Ik heb geen drang om mijn genen door te geven. En ik heb atm meer dan genoeg mensen waar ik emotioneel een diepe band mee heb.
Voor mij is het geen afweging tussen voordelen en nadelen, want ik zie eigenlijk geen voordelen aan kinderen. En die mening is er de afgelopen jaren alleen maar op verstevigd.
Kan natuurlijk zijn dat ik over een jaar of 10 een vrouw tegenkom die per se nog kinderen wilt, en dat ik daar in meega. Maar bon, dat lijkt mij vooral een beangstigende situatie tbh.
Holocene
Well-known member
aha oké in die zin, ja daar geef ik je 100% gelijk in
anonymousMF
Well-known member
Ik denk dat financiële onzekerheid bijna volledig wordt bepaald in dit geval door: "gaan we een compleet afgewerkte gezinswoning kunnen betalen" en dan lijkt het me logisch, als dat je "voorwaarde" is, dat dat voor heel veel twintigers momenteel niet meer haalbaar is. Maar als je biologische klok luid genoeg tikt, besef je plots dat een gezin starten in een 2slaapkamerappartement dat je huurt dus OOK wel mogelijk is.
Daarnaast hebben jongere mensen vaak niet het minste besef van wat kinderen effectief kosten. Ja, de eerste 2-3j een half fortuin aan crèche, maar daarna? Daarna kan het, als je wil en zonder op gezondheid te besparen, echt wel goedkoop hoor. Hier wordt met een kleuter alles volledig gedekt door het kindergeld (kleding, schoolmaaltijden, vakantie-opvang, 1 sportactiviteit per week,...).
Goh wat weten 17-18 jarigen over financieen?
Lijkt mij eerder gewoon dat er bij die leeftijd de algemene 'vibe' is dat het allemaal moeilijker word (financieel, wereld gaat kapot, etc.).
Los of dat ook weldegelijk zo is.
Als ik even voor mezelf mag spreken, ik heb nooit een heel grote kinderwens gehad. Maar toen ik even twijfelde (door de leeftijd onder andere), was de grote doorslaggevende factor toch wel... dat het eigenlijk absoluut niet leuk klinkt. Verschrikkelijk, zelfs. Alles verandert, geen slaap, als je pech hebt, heb je een huilbaby, koppels die uit elkaar groeien door de stress en slaaptekort, ook als ze groter zijn is het ontzettend druk, gedoe, onnozele hobby's waar je dan naartoe moet, whatsappgroepjes met hysterische ouders, stress door examens,... Al die verhalen die je hier en elders soms leest, van jonge ouders die het omschrijven als een soort hel waar je door moet, euh, nee, dat klinkt niet zo tof.
Ik weet dat er hier vaak opgelucht wordt gezucht dat je hier écht je hart kan luchten en toegeven dat het allemaal geen roze wolk is... Maar bij heeft dat dus het omgekeerde effect gehad (allez, niet alleen hier hé, de laatste jaren was er veel te doen rond dat taboe doorbreken). Ik al van oh god, nee dank u, laat maar, jullie doen het allemaal verschrikkelijk klinken
(En ja ja ge krijgt er veel van terug blabla, maar da's vaag en abstract hé, als je geen kinderen hebt, terwijl je al die andere dingen wel kent en weet hoe stom ze zijn.)
Mij leek het op voorhand ook een bepaald slechte deal te zijn, maar het ouderschap bleek een geschift beestje: Onbevattelijk als niet-ouder ervoor, volkomen logisch eens ouder erna.
Veel van de nadelen die je opsomt zelf ook ondervindende/ondervonden, maar ze blijken in het niet te vallen bij de nieuw ontstane liefde & verantwoordelijkheid (fingers crossed).
Ergens voelt het ouderschap voor mij trouwens ook aan als een soort van (louterende) bevrijding, namelijk dat het nastreven van eigen geluk/bevrediging niet langer de hoofd-drijfveer van je leven is.
anonymousMF
Well-known member
Als ik even voor mezelf mag spreken, ik heb nooit een heel grote kinderwens gehad. Maar toen ik even twijfelde (door de leeftijd onder andere), was de grote doorslaggevende factor toch wel... dat het eigenlijk absoluut niet leuk klinkt. Verschrikkelijk, zelfs. Alles verandert, geen slaap, als je pech hebt, heb je een huilbaby, koppels die uit elkaar groeien door de stress en slaaptekort, ook als ze groter zijn is het ontzettend druk, gedoe, onnozele hobby's waar je dan naartoe moet, whatsappgroepjes met hysterische ouders, stress door examens,... Al die verhalen die je hier en elders soms leest, van jonge ouders die het omschrijven als een soort hel waar je door moet, euh, nee, dat klinkt niet zo tof.
Ik weet dat er hier vaak opgelucht wordt gezucht dat je hier écht je hart kan luchten en toegeven dat het allemaal geen roze wolk is... Maar bij heeft dat dus het omgekeerde effect gehad (allez, niet alleen hier hé, de laatste jaren was er veel te doen rond dat taboe doorbreken). Ik al van oh god, nee dank u, laat maar, jullie doen het allemaal verschrikkelijk klinken
(En ja ja ge krijgt er veel van terug blabla, maar da's vaag en abstract hé, als je geen kinderen hebt, terwijl je al die andere dingen wel kent en weet hoe stom ze zijn.)
Was het ooit echt een geheim dat kleine kinderen nog wel een impact hebben op je vrijheid ?
Hangt af van persoon tot persoon denkik. En klagen is een soort van uitlaatklep. Al vind ik dat wel goed meevallen, ken niet echt zwaar klagende ouders. Enkel online & in de media lijkt het soms dat alle jonge ouders verzuipen
Het is nu verlof en in de media is het weer van dat met allemaal gezaagd over hoe moeilijk het is met kleine kinderen. En dat zeg ik als vader met op het moment 2 kleine kindjes (1&3 jaar). Een beetje zagen kan gezond zijn, maar jezelf steeds in een slachtoffer rol proberen te duwen is ook niet gezond. Soms is er terug wat meer goede oude tijd nodig van gewoon door te zetten, en je pijntjes voor jezelf te houden.
Vergelijkbare onderwerpen
- Artikel
